Mahābhārata · Adhyāya 2.93
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.93.1
द्रौपद्या वचनं श्रुत्वा चुकोपाथ धनञ्जयः ।
स तदा क्रोधताम्राक्ष इदं वचनमब्रवीत् ॥ २.९३.१ ॥
Ao ouvir as palavras de Draupadī, Dhanañjaya irou-se; então, com os olhos avermelhados de ira, disse estas palavras.
2.93.2
अयं तु मां वारयते धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
इत्युक्त्वा क्रोधताम्राक्षो धनुरादाय वीर्यवान् ॥ २.९३.२ ॥
Dizendo: 'Este rei do dharma, Yudhiṣṭhira, me retém', o valente, com os olhos avermelhados de ira, pegou o arco.
2.93.3
सव्यसाची समुत्पत्य ताञ्छत्रून्समुदैक्षत ।
उद्यतं फल्गुनं तत्र ददृशुः सर्वपार्थिवाः ॥ २.९३.३ ॥
Savyasācin levantou-se de um salto e fitou aqueles inimigos; ali todos os reis viram Phalguna erguido, pronto.
2.93.4
युगान्ते सर्वलोकांस्तु दहन्तमिव पावकम् ।
वीक्षमाणं धनुष्पामिं हन्तुकामं मुहुर्मुहुः ॥ २.९३.४ ॥
Como o fogo que queima todos os mundos no fim de uma era, olhando repetidamente com o arco na mão, desejando golpear.
2.93.5
हन्तुकामं पशून्क्रुद्धं रुद्रं दक्षक्रतौ यथा ।
तथाभूतं नरं दृष्ट्वा विषेदुस्तत्र मानवाः ॥ २.९३.५ ॥
Ao ver aquele homem, semelhante ao irado Rudra que, no sacrifício de Dakṣa, desejava abater os animais, os homens ali ficaram consternados.
2.93.6
धनञ्जयस्यव वीर्यज्ञा निराशा जीविते तदा ।
मृतभूता भवन्सर्वे नेत्रैरनिमिषैरिव ॥ २.९३.६ ॥
Então todos os que conheciam o valor de Dhanañjaya desesperaram de suas vidas, ficaram como mortos e permaneceram olhando com olhos imóveis.
2.93.7
अर्जुनं धर्मपुत्रं च समुदैक्षन्त पार्थिवाः ।
क्रुद्धं तदाऽर्जुनं दृष्ट्वा पृथिवी च चचाल ह ॥ २.९३.७ ॥
Os reis fixaram o olhar em Arjuna e no filho de Dharma; e, vendo Arjuna enfurecido, a própria terra tremeu.
2.93.8
खेचराणि च भूतानि वित्रेसुर्वै भयार्दिताः ।
नादित्यो विरराजाथ नापि वान्ति च मारुताः। ॥ २.९३.८ ॥
As criaturas que se movem pelo céu tremeram, atormentadas pelo medo; o sol não brilhou e os ventos não sopraram.
2.93.9
न चन्द्रो न च नक्षत्रं द्यौर्दिशोन न विभान्ति ह ।
सर्वमाविद्धमभवज्जगत्स्थावरजङ्गमम् ॥ २.९३.९ ॥
Nem a lua nem as estrelas brilharam, nem o céu nem as direções; todo o mundo, móvel e imóvel, ficou agitado.
2.93.10
उत्पतन्स वभौ पार्तो दिवाकर इवाम्बरे। ॥ २.९३.१० ॥
Saltando para o alto, Pārtha brilhou no céu como o sol.
2.93.11
पार्थं दृष्ट्वा क्रुद्धं कालान्तकयमोपमम् ।
भीमसेनो मुदा युक्तो युद्धायैव मनो दधे ॥ २.९३.११ ॥
Ao ver Pārtha enfurecido, semelhante ao Tempo, ao Ceifador e a Yama, Bhīmasena, cheio de alegria, fixou a mente na batalha.
2.93.12
पाञ्चाली च ददर्शाथ सुसङ्क्रुद्धं धनञ्जयम् ।
हन्तुकामं रिपून्मर्वान्सुपर्णमिव पन्नगान् ॥ २.९३.१२ ॥
Então Pāñcālī também viu Dhanañjaya muito enfurecido, desejoso de matar seus inimigos, como Garuḍa contempla as serpentes.
2.93.13
दुष्प्रेक्षः सोऽभवत्क्रुद्धो युगान्ताग्निरिव ज्वलन् ।
तं दृष्ट्वा तेजसा युक्तं विव्यधुः पुरवासिनः ॥ २.९३.१३ ॥
Enfurecido, tornou-se difícil de contemplar, ardendo como o fogo do fim da era. Ao vê-lo cheio de tamanho esplendor, os habitantes da cidade ficaram aterrorizados.
2.93.14
उत्पतन्तं तु वेगेन ततो दृष्ट्वा धनञ्जयम् ।
जग्राह स तदा राजा पुरुहूतो यथा हरिम् ॥ २.९३.१४ ॥
Ao ver Dhanañjaya saltar com velocidade, o rei o segurou então, como Indra, Puruhūta, segurara Hari.
2.93.15
उवाच स घृणी ज्येष्ठो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
मा पार्थ साहसं कार्षीर्मा विनाशं गमेद्यशः ॥ २.९३.१५ ॥
Então o compassivo irmão mais velho, o rei Yudhiṣṭhira do dharma, falou: "Pārtha, não cometas esta temeridade; que a tua glória não se perca."
2.93.16
अहमेतान्पापकृतो द्यूतज्ञान्दग्धुमुत्सहे ।
कन्त्त्वसत्यगतिं दृष्ट्वा क्रोधो नाशमुपैति मे ॥ २.९३.१६ ॥
Anseio queimar estes malfeitores que conhecem o jogo de dados; mas, ao ver o seu caminho falso, a minha cólera se extingue.
2.93.17
त्वमिमं जगतोऽर्थे वै कोपं संयच्छ पाण्डव ॥ २.९३.१७ ॥
Pelo bem deste mundo, Pāṇḍava, contém esta tua cólera.
2.93.18
एवमुक्तस्तदा राज्ञा पाण्डवोऽथ धनञ्जयः ।
क्रोधं संशमयन्पार्थो धार्तराष्ट्रं प्रति स्थितः ॥ २.९३.१८ ॥
Assim interpelado pelo rei, Dhanañjaya, o Pāṇḍava, acalmou a sua cólera e manteve-se firme, voltado para os filhos de Dhṛtarāṣṭra.
2.93.19
तस्मिन्वीरे प्रशान्ते तु पाण्डवे फल्गुने पुनः ।
सुसम्प्रहृष्टमभवज्जगत्स्थावरजङ्गमम् ॥ २.९३.१९ ॥
Quando aquele herói, o Pāṇḍava Phalguna, se acalmou novamente, todo o mundo, móvel e imóvel, regozijou-se imensamente.
2.93.20
वारितं च तथा दृष्ट्वा भ्रात्रा पार्थं वृकोदरः ।
बभूव विमना राजन्नभून्निश्शब्दमत्र वै ॥ २.९३.२० ॥
Ao ver Pārtha assim contido pelo irmão, Vṛkodara, ó rei, ficou abatido e calou-se por completo ali.
2.93.21
ततो राज्ञो धृतराष्ट्रस्य गेहे ।
गोमायुरुच्चैर्व्याहरदग्निहोत्रे।
तं रासभाः प्रत्यभाषन्त राज-
न्समन्ततः पक्षिणश्चैव रौद्राः ॥ २.९३.२१ ॥
Então, na casa do rei Dhṛtarāṣṭra, junto ao fogo sagrado, um chacal uivou em voz alta. Ó rei, asnos responderam-lhe de todos os lados, e aves terríveis também.
2.93.22
तं वै शब्दं विदुरस्तत्त्ववेदी ।
शुश्राव घोरं सुबलात्मजा च।
भीष्मो द्रोणो गौतमश्चापि विद्वान् ।
स्वस्तिस्वस्तीत्यपि चैवाहुरुच्चैः ॥ २.९३.२२ ॥
Vidura, conhecedor da verdade, ouviu aquele som terrível, e também a filha de Subala. Bhīṣma, Droṇa e o sábio Gautama também clamaram em voz alta: «Svasti, svasti!»
2.93.23
ततो गान्धारी विदुरश्चापि विद्वां-
स्तमुत्पातं घोरमालक्ष्य राज्ञे।
निवेदयामासतुरार्तवत्तदा ।
ततो राजा वाक्यमिदं बभाषे ॥ २.९३.२३ ॥
Então Gāndhārī e o sábio Vidura, tendo observado aquele terrível presságio, relataram-no ao rei com angústia. Então o rei proferiu estas palavras.
2.93.24
हतोऽसि दुर्योधन मन्दबुद्धे ।
यस्त्वं सभायां कुरुपुङ्गवानाम्।
स्त्रियं समाभाषसि दुर्विनीत ।
विशेषतो द्रौपदीं धर्मपत्नीम् ॥ २.९३.२४ ॥
Estás perdido, Duryodhana, de mente obtusa! Na assembleia dos melhores dos Kurus, diriges-te a uma mulher, e sobretudo a Draupadī, a esposa legítima, ó mal-educado!
2.93.25
एवमुक्त्वा धृतराष्ट्रो मनीषी ।
हितान्वेषी बान्धवानामपायात्।
कृष्णां पाञ्चालीमब्रवीत्सान्त्वपूर्वं ॥ २.९३.२५ ॥
Assim falou o sábio Dhṛtarāṣṭra, buscando o bem dos seus parentes e desejando evitar a sua ruína; primeiro dirigiu-se, com palavras suaves, a Kṛṣṇā, a princesa dos Pāñcāla.
2.93.26
विमृश्यैतत्प्रज्ञया तत्त्वबुद्धिः ।
वरं वृणीष्व पाञ्चालि मत्तो यदभिवाञ्छसि। ॥ २.९३.२६ ॥
Tendo considerado isto com sabedoria, aquele de entendimento claro quanto à verdade disse: Ó Pāñcālī, escolhe de mim o favor que desejares.
2.93.27
वधूनां हि विशिष्टा मे त्वं धर्मपरमा सती ।
ददासि चेद्वरं मह्यंवृणोमि भरतर्षभ।
सर्वधर्मानुगः श्रीमानदासोऽस्तु युधिष्ठिरः ॥ २.९३.२७ ॥
Entre as noras és para mim a mais distinta, mulher virtuosa, suprema em dedicação ao dharma. Se me concederes um dom, escolho isto, ó touro dos Bharata: que o glorioso Yudhiṣṭhira, que segue todo dharma, não seja escravo.
2.93.28
मनस्विनमजानन्तो मैवं ब्रूयुः कुमारकाः ।
एतं वै दासपुत्रेति प्रतिविन्ध्यं ममात्मजम् ॥ २.९३.२८ ॥
Que os rapazes, que não conhecem este de elevado espírito, não falem assim: que este meu filho, Prativindhya, é filho de escravo.
2.93.29
राजपुत्रः पुरा भूत्वा यथा नान्यः पुमान्क्वचित् ।
लालितो दासपुत्रत्वं पश्यन्नश्येद्धि भारत ॥ २.९३.२९ ॥
Tendo sido outrora filho de rei, mimado como nenhum outro homem foi, certamente pereceria ao ver-se tornado filho de escravo, ó Bhārata.
2.93.30
एवं भवतु कल्याणि यथा त्वमभिभाषसे ।
द्वितीयं ते वरं भद्रे ददानि वरयस्व ह।
मनो हि मे वितरति नैकं त्वं वरमर्हसि ॥ २.९३.३० ॥
Assim seja, mulher auspiciosa, como dizes. Senhora gentil, concedo-te uma segunda dádiva; escolhe-a. Minha mente não se inclina a uma só dádiva; tu a mereces.
2.93.31
सरथौ सघनुष्कौ न भीमसेनधनञ्जयौ ।
यमौ च वरये राजन्नदासान्स्ववशानहम् ॥ २.९३.३१ ॥
Rei, não peço Bhīmasena nem Dhanañjaya, com seus carros e arcos, nem os gêmeos; escolho que não sejam escravos, mas homens livres, senhores de si.
2.93.32
तथाऽस्तु ते महाभागे यथा त्वं नन्दिनीच्छसि ।
तृतीयं वरयास्मत्तो नासि द्वाभ्यां सुसंस्कृता। ॥ २.९३.३२ ॥
Assim seja, senhora de grande fortuna, como desejas. Pede-nos um terceiro don; não foste honrada apenas com dois.
2.93.33
त्वं हि सर्वस्नुषाणां मे श्रेयसी धर्मचारिणी ।
लोभो धर्मस्य नाशाय भगवन्नाहमुत्सहे।
अनर्हा वरमादातुं तृतीयं राजसत्तम ॥ २.९३.३३ ॥
Tu és a melhor de todas as minhas noras, a que segue o dharma. A cobiça é a ruína do dharma; venerável, não estou disposto. Melhor dos reis, não sou digno de receber um terceiro don.
2.93.34
एकामाहुर्वैश्यवरं द्वौ तु क्षत्रस्त्रियो वरौ ।
त्रयस्तु राज्ञो राजेन्द्र ब्राह्मणस्य शतं वराः ॥ २.९३.३४ ॥
Dizem que a esposa de um mercador tem um don, a mulher kṣatriya dois; mas o rei tem três, e o brâmane cem dons, ó senhor dos reis.
2.93.35
पापीयांस इमे भूत्वा सन्तीर्णाः पतयो मम ।
वेत्स्यन्ति चैव भद्राणि राजन्पुण्येन कर्मणा ॥ २.९३.३५ ॥
Estes meus maridos, tendo se tornado mais perversos, atravessaram; rei, por ação meritória também conhecerão a boa fortuna.