Mahābhārata · Adhyāya 3.164
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.164.1
ततः सूर्योदये धौम्यः पाञ्चालीसहितांस्च तान् ।
आर्ष्टिणेन सहितः पाण्डवानभ्यवर्तत ॥ ३.१६४.१ ॥
Então, ao nascer do sol, Dhaumya, junto com Ārṣṭiṣeṇa, aproximou-se dos Pāṇḍavas, juntamente com Pāñcālī.
3.164.2
तेऽभिवाद्यार्ष्टिषेणस्य पादौ धौम्यस्य चैव ह ।
ततः प्राञ्जलयः सर्वे ब्राह्मणांस्तानपूजयन् ॥ ३.१६४.२ ॥
Prostraram-se aos pés de Ārṣṭiṣeṇa e de Dhaumya e, então, com as palmas unidas, todos honraram aqueles brâmanes.
3.164.3
आर्ष्टिषेणं परिष्वज्य पुत्रवद्भरतर्षभ ।
धर्मराजं स्पृशन्पाणौ पाणिना स महातपाः।
प्राचीं दिशमभिप्रेक्ष्य महर्षिरिदमब्रवीत् ॥ ३.१६४.३ ॥
Ó touro dos Bharatas, tendo abraçado Ārṣṭiṣeṇa como a um filho e tocado com a mão a mão do rei do dharma, aquele grande asceta, olhando para o leste, disse estas palavras.
3.164.4
असौ सागरपर्यन्तां भूमिमावृत्य तिष्ठति ।
शैलराजो महाराज मन्दरोऽभिविराजयन्।
इन्द्रवैश्रवणोपेतां दिशं पाण्डव रक्षति ॥ ३.१६४.४ ॥
Circundando a terra até os limites do oceano, o rei das montanhas Mandara permanece resplandecente, ó grande rei; ó Pāṇḍava, ele protege a direção pertencente a Indra e a Vaiśravaṇa.
3.164.5
पर्वतैश्च वनान्तैश्च काननैश्चैव शोभितम् ।
एतमाहुर्महेन्द्रस्य राज्ञो वैश्रवणस्य च।
ऋषयः सर्वधर्मज्ञाः सर्वे तात मनीषिणः ॥ ३.१६४.५ ॥
Adornada por montanhas, orlas de florestas e bosques, esta é chamada de domínio do grande Indra e do rei Vaiśravaṇa, dizem todos os sábios conhecedores de todo dharma, querido filho.
3.164.6
अतश्चोद्यन्तमादित्यमुपतिष्ठन्ति वै प्रजाः ।
ऋषयश्चापि धर्मज्ञाः सिद्धाः साध्याश्च देवताः ॥ ३.१६४.६ ॥
Por isso os povos adoram o sol nascente, assim como os sábios conhecedores do dharma, os Siddhas, os Sādhyas e os deuses.
3.164.7
यमस्तु राजा धर्मज्ञः सर्वप्राणभृतां प्रभुः ।
प्रेतसत्वगतीमेतां दक्षिणामाश्रितो दिशम् ॥ ३.१६४.७ ॥
O rei Yama, conhecedor do dharma, é o senhor de todos os seres vivos; para este destino dos mortos ele habita, apoiado na direção sul.
3.164.8
एतत्संयमनं पुण्यमतीवाद्भुतदर्शनम् ।
प्रेतराजस्य भवनमृद्ध्या परमया युतम् ॥ ३.१६४.८ ॥
Este lugar sagrado chamado Saṃyamana é extraordinariamente maravilhoso de contemplar; é a morada do rei dos mortos, dotada de suprema magnificência.
3.164.9
यं प्राप्य सविता राजन्सत्येन प्रतितिष्ठति ।
अस्तं पर्वतराजानमेतमाहुर्मनीषिणः ॥ ३.१६४.९ ॥
Ó rei, ao alcançá-lo o sol permanece firme pelo poder da verdade; os sábios chamam isto de a montanha do ocaso, rei das montanhas.
3.164.10
एवं पर्वतराजानं समुद्रं च महोदधिम् ।
अवसन्वरुणो राजा भूतानि परिरक्षति ॥ ३.१६४.१० ॥
Assim, habitando o rei das montanhas e o grande oceano, o rei Varuṇa protege todos os seres.
3.164.11
उदीचीं दीपयन्नेष दिशं तिष्ठति कीर्तिमान् ।
महामेरुर्महाभाग शिवो ब्रह्मविदांगतिः ॥ ३.१६४.११ ॥
Iluminando a direção norte ergue-se o renomado grande Meru; ó bem-aventurado, este é o destino de Śiva e dos conhecedores de Brahman.
3.164.12
यस्मिन्ब्रह्मसदश्चैव भूतात्मा चावतिष्ठते ।
प्रजापतिः सृजन्सर्वं यत्किंचिज्जङ्गमागमम् ॥ ३.१६४.१२ ॥
Onde a sede de Brahmā e a alma dos seres permanecem, ali habita Prajāpati, criando tudo o que se move e veio a ser.
3.164.13
यानाहुर्ब्रह्मणः पुत्रान्मानसान्दक्षसप्तमान् ।
तेषामपि महामेरुः शिवं स्थानमनामयम् ॥ ३.१६४.१३ ॥
Mesmo para aqueles chamados filhos mentais de Brahmā, sendo Dakṣa o sétimo, o grande Meru é a morada auspiciosa e livre de aflição.
3.164.14
अत्रैव प्रतितिष्ठन्ति पुनरेषोदयन्ति च ।
सप्त देवर्षयस्तात वसिष्ठप्रमुखास्तदा ॥ ३.१६४.१४ ॥
Aqui mesmo permanecem, e daqui novamente se erguem, querido: os sete devarṣis liderados por Vasiṣṭha.
3.164.15
देशं विरजसं पश्य मेरोः शिखरमुत्तमम् ।
यत्रात्मतृप्तैरध्यास्ते देवैः सह पितामहः ॥ ३.१६४.१५ ॥
Contempla o lugar imaculado no cume supremo do Meru, onde o avô habita com os deuses, satisfeitos em si mesmos.
3.164.16
यमाहुः सर्वभूतानां प्रकृतेः प्रकृतिं ध्रुवम् ।
अनादिनिधनं देवं प्रभुं नारायणं परम् ॥ ३.१६४.१६ ॥
Aquele que chamam de natureza da natureza de todos os seres, o eterno, sem começo nem fim, o deus, o senhor, o supremo Nārāyaṇa.
3.164.17
ब्रह्मणः सदनात्तस्य परं स्थानं प्रकाशते ।
देवाश्च यत्नात्पश्यन्ति सर्वतेजोमयं शुभम् ॥ ३.१६४.१७ ॥
Da morada de Brahmā resplandece o seu lugar supremo; e os deuses o contemplam com esforço, feito todo de esplendor e auspicioso.
3.164.18
अत्यर्कानलदीप्तं तत्स्थानं विष्णोर्महात्मनः ।
स्वयैव प्रभया राजन्दुष्प्रेक्ष्यं देवदानवैः ॥ ३.१६४.१८ ॥
Aquela morada, que resplandece além do sol e do fogo, pertence ao magnânimo Viṣṇu. Ó rei, por seu próprio esplendor, é difícil de contemplar até para deuses e demônios.
3.164.19
प्राच्यां नारायणस्थानं मेरावतिविराजते ॥ ३.१६४.१९ ॥
No leste, sobre o Meru, resplandece a morada de Nārāyaṇa.
3.164.20
यत्र भूतेश्वरस्तात सर्वप्रकृतिरात्मभूः ।
भासयन्सर्वभूतानि सुश्रियाऽभिविराजते ॥ ३.१६४.२० ॥
Ali, querido, o senhor dos seres, origem de toda natureza, nascido de si mesmo, ilumina todos os seres e resplandece com grande esplendor.
3.164.21
नात्र ब्रह्मर्षयस्तात कुत एव महर्षयः ।
प्राप्नुवन्ति गतिं ह्येतां यतीनां भावितात्मनाम् ॥ ३.१६४.२१ ॥
Aqui, querido, nem mesmo os sábios brâmanes a alcançam, muito menos os grandes sábios; essa meta é atingida apenas pelos ascetas de alma purificada.
3.164.22
न तं ज्योतींपि सर्वाणि प्राप्य भासन्ति पाण्डव ।
स्वयंप्रभुरचिन्त्यात्मा तत्र ह्यतिविराजते ॥ ३.१६४.२२ ॥
Ó Pāṇḍava, ao alcançá-lo, todos os corpos luminosos não brilham; ali resplandece sobremaneira o senhor autoluminoso, de natureza inconcebível.
3.164.23
यतयस्तत्र गच्छन्ति भक्त्या नारायणं हरिम् ।
परेण तपसा युक्ता भाविताः कर्मभिः शुभैः।
योगसिद्धा महात्मानस्तमोमोहविवर्जिताः ॥ ३.१६४.२३ ॥
Ali os ascetas vão, por devoção, a Nārāyaṇa, Hari: dotados de suprema austeridade, purificados por ações auspiciosas, magnânimos, realizados no yoga, livres de escuridão e engano.
3.164.24
तत्र गत्वा पुनर्नेमं लोकमायान्ति भारत ।
स्वयंभुवं महात्मानं देवदेवं सनातनम् ॥ ३.१६४.२४ ॥
Tendo ido para lá, ó Bhārata, não retornam a este mundo, mas vão ao Deus dos deuses, o autoexistente, o grande espírito, o eterno.
3.164.25
स्थानमेतन्महाभाव ध्रुवमक्षयमव्ययम् ।
ईश्वरस्य सदा ह्येतत्प्रणमात्र युधिष्ठिर ॥ ३.१६४.२५ ॥
Este lugar, ó Yudhiṣṭhira de grande espírito, é firme, imperecível e imutável; pertence sempre ao Senhor, e alcança-se apenas por uma reverência.
3.164.26
एनं त्वहरहर्मेरुं सूर्याचन्द्रमसौ ध्रुवम् ।
प्रदक्षिणमुपावृत्यकुरुतः कुरुनन्दन ॥ ३.१६४.२६ ॥
Dia após dia, ó alegria dos Kuru, o sol e a lua circundam firmemente este Meru, mantendo-o à sua direita.
3.164.27
ज्योतींषि चाप्यशेषेण सर्वाण्यनघ सर्वतः ।
परियान्ति महाराज गिरिराजं प्रदक्षिणम् ॥ ३.१६४.२७ ॥
E todos os corpos luminosos, ó rei sem mácula, circundam o rei das montanhas por todos os lados, sem exceção, mantendo-o à direita.
3.164.28
एतं ज्योतींषि सर्वाणि प्रकर्षन्भगवानपि ।
कुरुते वितमस्कर्मा आदित्योऽभिप्रदक्षिणम् ॥ ३.१६४.२८ ॥
Atraindo para si todos os corpos luminosos, o bem-aventurado Āditya, cuja obra está livre das trevas, também circunda esta montanha pela direita.
3.164.29
अस्तं प्राप्य ततः सन्ध्यामतिक्रम्य दिवाकरः ।
उदीचीं भजते काष्ठां बहुधा पर्वसन्धिषु ॥ ३.१६४.२९ ॥
Tendo alcançado o ocaso e depois ultrapassado o crepúsculo, o sol dirige-se ao quadrante norte de muitas maneiras nas junções das estações.
3.164.30
सुमेरुमनुवृत्तः स पुनर्गच्छति पाण्डव ।
प्राङ्युखः सविता देवः सर्वभूतहिते रतः ॥ ३.१६४.३० ॥
Ó Pāṇḍava, tendo circundado o Sumeru, ele segue novamente. O deus Savitṛ, que se compraz no bem de todos os seres, avança voltado para o leste.
3.164.31
स सम्यग्विभजन्कालान्बहुधा पर्वसन्धिषु ।
तथैव भगवान्सोमो नक्षत्रैः सह गच्छति ॥ ३.१६४.३१ ॥
Dividindo bem o tempo de muitas maneiras nas junturas das estações, ele avança; de igual modo, o bendito Soma segue com as mansões lunares.
3.164.32
एवमेतं त्वतिक्रम्य महामेरुमतन्द्रितः ।
सोमश्च विभजन्कालं बहुधा पर्वसन्धिषु।
भासयन्सर्वभूतानि पुनर्गच्छति सागरम् ॥ ३.१६४.३२ ॥
Assim, tendo ultrapassado o grande Meru, o incansável Soma também, dividindo o tempo de muitas maneiras nas junturas das estações e iluminando todos os seres, segue de novo rumo ao oceano.
3.164.33
तथा तमिस्रहा देवो मयूखैर्भासयञ्जगत् ।
मार्गमेतमसंबाधमादित्यः परिवर्तते ॥ ३.१६४.३३ ॥
Assim também, o deus destruidor das trevas, iluminando o mundo com seus raios, o sol gira por este caminho sem obstáculos.
3.164.34
सिसृक्षुः शिशिराण्येव दक्षिणां भजते दिशम् ।
ततः सर्वाणि भूतानि कालं शिशिरमृच्छति ॥ ३.१६४.३४ ॥
Desejando produzir as estações frias, ele se dirige à região do sul; então todos os seres alcançam a estação fria.
3.164.35
स्थावराणां च भूतानां जङ्गमानां च तेजसा ।
तेजांसि समुपादत्ते निवृत्तः स विभावसुः ॥ ३.१६४.३५ ॥
Com a energia dos seres imóveis e móveis, ele recolhe energias para si; tendo retornado, esse Vibhāvasu (o sol) assim o faz.
3.164.36
ततः स्वेदः क्लमस्तन्द्री ग्लानिश्च भजते नरान् ।
प्राणिभिः सततं स्वप्नोह्यभीक्ष्णं च निपेव्यते ॥ ३.१६४.३६ ॥
Então o suor, a exaustão, a sonolência e a languidez apoderam-se dos homens; e o sono, constantemente, é repetidamente procurado pelos seres vivos.
3.164.37
एवमेतमनिर्देश्यं मार्गमावृत्य भानुमान् ।
पुनः सृजति वर्षाणि भगवान्भासयन्प्रजाः ॥ ३.१६४.३७ ॥
Assim, o radiante, cobrindo aquele caminho indescritível, cria novamente as chuvas; o bem-aventurado que ilumina as criaturas.
3.164.38
वृष्टिमारुतसंतापैः सुखैः स्थावरजङ्गमान् ।
वर्धयनसुमहातेजाः पुनः प्रतिनिवर्तते ॥ ३.१६४.३८ ॥
Nutrindo os imóveis e os móveis com os prazeres da chuva, do vento e do calor, aquele de grande esplendor retorna novamente.
3.164.39
एवमेष चरन्पार्थ कालचक्रमतन्द्रितः ।
प्रकर्षन्सर्वभूतानि सविता परिवर्तते ॥ ३.१६४.३९ ॥
Assim, ó filho de Pṛthā, este Savitṛ, incansável, caminhando pela roda do tempo e atraindo todos os seres, gira.
3.164.40
संतता गतिरेतस्य नैष तिष्ठति पाण्डव ।
आदायैव तु भूतानां तेजो विसृजते पुनः ॥ ३.१६४.४० ॥
Seu curso é contínuo; ó Pāṇḍava, ele nunca para. Tendo tomado o esplendor dos seres, ele o libera novamente.
3.164.41
विभजन्सर्वभूतानामायुः कर्म च भारत ।
अहोरात्रं कलाः काष्ठाः सृजत्येष सदा विभुः ॥ ३.१६४.४१ ॥
Distribuindo a vida e as ações a todos os seres, ó Bhārata, este senhor onipresente cria sempre o dia e a noite, as frações e os momentos do tempo.