Mahābhārata · Adhyāya 3.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.20.1
आनर्तनगरं मुक्तं ततोऽहमगमं तदा ।
महाक्रतौ राजसूये निवृत्ते नृपते तव ॥ ३.२०.१ ॥
Ó rei, quando teu grande sacrifício Rājasūya terminou, então deixei a cidade de Ānarta.
3.20.2
अपश्यं द्वारकां चाहं महाराज हतत्विषम् ।
निःस्वाध्यायवषट्कारां निर्भूषणवरस्त्रियम् ॥ ३.२०.२ ॥
Ó grande rei, vi Dvārakā privada de seu brilho, sem recitação do Veda nem vaṣaṭkāra, suas melhores mulheres despojadas de adornos.
3.20.3
अनभिज्ञेयरूपाणि द्वारकोपवनानि च ।
दृष्ट्वा शङ्कोपपन्नोऽहमपृच्छं हृदिकात्मजम् ॥ ३.२०.३ ॥
Os jardins de Dvārakā haviam tomado formas irreconhecíveis; vendo isso, cheio de apreensão, perguntei ao filho de Hṛdika.
3.20.4
अस्वस्थनरनारीकमिदं वृष्णिकुलं भृशम् ।
किमिदं नरशार्दूल श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ ३.२०.४ ॥
Esta linhagem dos Vṛṣṇi, seus homens e mulheres muito doentes — o que é isto, ó tigre entre os homens? Desejo ouvir a verdade disso.
3.20.5
एवमुक्तः स तु मया विस्तरेणेदमब्रवीत् ।
रोधं मोक्षं च साल्वेन हार्दिक्यो राजसत्तम ॥ ३.२०.५ ॥
Ao perguntar assim, ele me contou isto em detalhes: o cerco de Sālva e a libertação dele, ó melhor dos reis.
3.20.6
ततोऽहं भरतश्रेष्ठ श्रुत्वा सर्वमशेषतः ।
विनाशे साल्वराजस्य तदैवाकरवं मतिम् ॥ ३.२०.६ ॥
Então, ó melhor dos Bharatas, tendo ouvido tudo sem omissão, formei de imediato a resolução de provocar a destruição do rei Sālva.
3.20.7
ततोऽहं भरतश्रेष्ठ समाश्वास्य पुरे जनम् ।
राजानमाहुकं चैव तथैवाकनदुन्दुभिम् ॥ ३.२०.७ ॥
Então, ó melhor dos Bharatas, tendo consolado o povo da cidade, o rei Āhuka e também Ākananduṇḍubhi,
3.20.8
सर्वान्वृष्णिप्रवीरांश्च हर्षयन्नब्रुवं तदा ।
अप्रमादः सदा कार्यो नगरे यादवर्षभाः ॥ ३.२०.८ ॥
E alegrando todos os heróis principais dos Vṛṣṇis, então eu disse: Touros dos Yādavas, a vigilância deve ser sempre mantida na cidade.
3.20.9
साल्वराजविनाशाय प्रयातं मां निबोधत ।
नाहत्वा तं निवर्तिष्ये पुरीं द्वारवतीं प्रति ॥ ३.२०.९ ॥
Sabei que parti para a destruição do rei Sālva; sem tê-lo matado, não voltarei à cidade de Dvāravatī.
3.20.10
ससाल्वं सौभनगरं हत्वा द्रष्टास्मि वः पुनः ।
त्रिःसामा हन्यतामेषा दुन्दुभिः शत्रुभीषणा ॥ ३.२०.१० ॥
Depois de matar Sālva junto com a cidade de Saubha, eu vos verei de novo. Que este tambor, que soa três vezes e aterroriza os inimigos, seja tocado.
3.20.11
ते मयाऽऽश्वासिता वीरा यथावद्भरतर्षभ ।
सर्वे मामब्रुवन्हृष्टाः प्रयाहि जहिशात्रवान् ॥ ३.२०.११ ॥
Aqueles heróis, devidamente consolados por mim, ó touro dos Bharatas, todos alegres me disseram: Parte e abate os inimigos.
3.20.12
तैः प्रहृष्टात्मभिर्वीरैराशीर्भिरभिनन्दितः ।
वाचयित्वा द्विजश्रेष्ठान्प्रणम्य शिरसा भवम् ॥ ३.२०.१२ ॥
Saudado com bênçãos por aqueles heróis de coração alegre, tendo feito recitar as bênçãos pelos melhores dos duas vezes nascidos, inclinei a cabeça e reverenciei Bhava.
3.20.13
शैब्यसुग्रीवयुक्तेन रथेनानादयन्दिशः ।
प्रध्माय शङ्खप्रवरं पाञ्चजन्यमहं नृप ॥ ३.२०.१३ ॥
Com o carro atrelado aos cavalos Śaibya e Sugrīva, fazendo ressoar as direções, ó rei, soprei a melhor das conchas, Pāñcajanya.
3.20.14
प्रयातोस्मि नरव्याघ्र बलेन महता वृतः ।
क्लृप्तेन चतुरङ्गेण यत्तेन जितकाशिना ॥ ३.२०.१४ ॥
Ó tigre entre os homens, parti rodeado de uma grande força, com um exército quádruplo bem disposto, pronto e ansioso pela vitória.
3.20.15
समतीत्य बहून्देशान्गिरींश्च बहुपादपान् ।
सरांसि सरितश्चैव मार्तिकावतमासदम् ॥ ३.२०.१५ ॥
Ao atravessar muitas terras, montanhas com muitas árvores, lagos e rios, cheguei a Mārtikāvata.
3.20.16
तत्राश्रौषं नरव्याघ्र साल्वं सागरमन्तिकात् ।
प्रयान्तं सौभमास्थाय तमहं पृष्ठतोऽन्वगाम् ॥ ३.२०.१६ ॥
Ali, ó tigre entre os homens, soube que Sālva partia da proximidade do mar, montado no Saubha, e segui-o por trás.
3.20.17
दृष्टवानस्मि राजेन्द्र साल्वराजमथान्तिके ।
ततः सागरमासाद्य कुक्षौ तस्य महोर्मिणः।
समुद्रनाभ्यां साल्वोऽभूत्सौभमास्थाय शत्रुहन् ॥ ३.२०.१७ ॥
Vi o rei Sālva de perto, ó senhor dos reis. Então, chegando ao mar, numa baía de suas grandes ondas, ó matador de inimigos, Sālva apareceu montado no Saubha, junto ao umbigo do mar.
3.20.18
स मामालोक्य सहसा सेनां स्वां प्राहिणोन्मृधे ।
मद्बाहुना च सेनायां शिष्टायां किंचिदेव च ॥ ३.२०.१८ ॥
Ao ver-me, enviou imediatamente o seu próprio exército para a batalha; e daquele exército, o pouco que restou depois da força do meu braço, também.
3.20.19
स समालोक्य सहसा स्मयन्निव युधिष्ठिर ।
आह्वयामास दुष्टात्मा युद्धायैव मुहुर्मुहुः ॥ ३.२०.१९ ॥
Ao me ver de repente, ó Yudhiṣṭhira, como que sorrindo, o de mente perversa desafiou-me à batalha repetidamente.
3.20.20
तस्य शार्ङ्गविनिर्मुक्तैर्बहुभिर्मर्मभेदिभिः ।
पुरं नासाद्यत शरैस्ततो मां रोष आविशत् ॥ ३.२०.२० ॥
Muitas flechas disparadas do seu arco Śārṅga, perfurando pontos vitais, não alcançaram minha cidade (corpo); então a ira entrou em mim.
3.20.21
स चापि पापप्रकृतिर्दैतेयापशदो नृप ।
मय्यवर्षत दुर्धर्षः शरधाराः सहस्रशः ॥ ३.२०.२१ ॥
E ele, de natureza perversa, o vil filho dos Daityas, ó rei, invencível, fez chover sobre mim torrentes de flechas, aos milhares.
3.20.22
सैनिकान्मम सूतं च हयांश्च स समाकिरत् ।
अचिन्तयन्तस्तु शरान्वयं युध्याम भारत ॥ ३.२०.२२ ॥
Ele cobriu meus soldados, meu cocheiro e também os cavalos; mas, sem nos preocuparmos com as flechas, continuamos a lutar, ó Bhārata.
3.20.23
ततः शतसहस्राणि शराणां नतपर्वणाम् ।
चिक्षिपुः समरे वीरा मयि साल्वपदानुगाः ॥ ३.२०.२३ ॥
Então os heróis seguidores de Śālva arremessaram contra mim centenas de milhares de flechas de hastes curvadas na batalha.
3.20.24
ते हयांश्च रथं चैव ध्वजं दारुकमेव च ।
छादयामासुरसुरास्तैर्बाणैर्मर्मभेदिभिः ॥ ३.२०.२४ ॥
Aqueles asuras cobriram meus cavalos, o carro, o estandarte e também Dāruka com aquelas flechas que perfuravam pontos vitais.
3.20.25
न हया न रथो वीर न ध्वजो न च दारुकः ।
अदृश्यन्त शरैश्छन्नास्तथाऽहं सैनिकाश्च मे ॥ ३.२०.२५ ॥
Ó herói, nem os cavalos, nem o carro, nem o estandarte, nem Dāruka eram vistos, cobertos de flechas; assim também eu e meus soldados.
3.20.26
ततोऽहमपि कौन्तेय शराणामयुतान्बहून् ।
आमन्त्रितानां धनुषा दिव्येन विधिनाऽक्षिपम् ॥ ३.२०.२६ ॥
Então, ó filho de Kuntī, também eu disparei muitas dezenas de milhares de flechas, invocadas pelo arco segundo o rito divino.
3.20.27
न तत्रविषयस्त्वासीन्मम सैन्यस्य भारत ।
खे विषक्तं हि तत्सौभं क्रोशमात्र इवाभवत् ॥ ३.२०.२७ ॥
Lá, ó Bhārata, o alcance da visão do meu exército se perdeu, pois aquele Saubha suspenso no céu parecia estar a apenas um krośa.
3.20.28
ततस्ते प्रेक्षकाः सर्वे देवा वै दिवमास्थिताः ।
हर्षयामासुरुच्चैर्मां सिंहनादतलस्वनैः ॥ ३.२०.२८ ॥
Então todos aqueles deuses espectadores, postados no céu, alegraram-me em alta voz com rugidos de leão e o som de palmas.
3.20.29
मत्कार्मुकविनिर्मुक्ता दानवानां महारणे ।
अङ्गेषु रुधिराक्तास्ते विविशुः शलभा इव ॥ ३.२०.२९ ॥
Disparadas do meu arco na grande batalha, aquelas flechas, manchadas de sangue, penetraram nos membros dos Dānavas como gafanhotos.
3.20.30
ततो हलहलाशब्दः सौभमध्ये व्यवर्धत ।
वध्यतां विशिखैस्तीक्ष्णैः पततां च महार्णवे ॥ ३.२०.३० ॥
Então, no interior de Saubha, ergueu-se um grande clamor dos que eram atingidos por flechas afiadas e caíam no grande oceano.
3.20.31
ते निकृत्तभुजस्कन्धाः कबन्धाकृतिदर्शनाः ।
नदन्तो भैरवान्नादान्निपतन्ति स्म दानवाः।
पतितास्तेऽपि भक्ष्यन्ते समुद्रांभोनिवासिभिः ॥ ३.२०.३१ ॥
Com braços e ombros decepados, mostrando formas de troncos sem cabeça, aqueles dānavas soltaram gritos terríveis e caíram. Até os caídos foram devorados pelos habitantes das águas do oceano.
3.20.32
ततो गोक्षीरकुन्देन्दुमृणालरजतप्रभम् ।
जलजं पाञ्चजन्यं वै प्राणेनाहमपूरयम् ॥ ३.२०.३२ ॥
Então enchi com o meu sopro a concha Pāñcajanya, radiante como leite de vaca, jasmim, a lua, fibra de lótus e prata.
3.20.33
तान्दृष्ट्वा पतितांस्तत्र साल्वः सौभपतिस्ततः ।
मायायुद्धेन महता योधयामास मां युधि ॥ ३.२०.३३ ॥
Vendo-os caídos ali, Sālva, senhor de Saubha, então lutou comigo na batalha com uma grande guerra ilusória.
3.20.34
ततो गदा हलाः प्रासाः शूलशक्तिपरश्चथाः ।
असयः शक्तिकुलिशपाशर्ष्टिकनपाः शराः।
पट्टसाश्च भुशुण्ड्यश्च प्रपतन्त्यनिशं मयि ॥ ३.२०.३४ ॥
Então maças, arados, lanças, tridentes, piques e machados de batalha, espadas, lanças, raios, laços, dardos e clavas, flechas, espadas largas e projéteis bhuśuṇḍī caíam sobre mim sem cessar.
3.20.35
तामहं माययैवाशु प्रतिगृह्य व्यनाशयम् ।
तस्यां हतायां मायायां गिरिशृङ्गैरयोधयत् ॥ ३.२०.३५ ॥
Aquela ilusão eu logo contra-ataquei com a própria ilusão e a destruí. Morta essa ilusão, ele lutou com picos de montanhas.
3.20.36
ततोऽभवत्तम इव प्रकाश इव चाभवत् ।
दुर्दिनं सुदिनं चैव शीतमुष्णं च भारत ॥ ३.२०.३६ ॥
Então tornou-se como escuridão e como luz; um dia tempestuoso e um dia sereno, frio e calor também, ó Bhārata.
3.20.37
अङ्गारपांसुवर्षं च शस्त्रवर्षं च भारत ।
एवं मायां प्रकुर्वाणो योधयामास मां रिपुः ॥ ३.२०.३७ ॥
Ó Bhārata, ele fez chover brasas e poeira, e uma chuva de armas; assim, produzindo ilusão, o inimigo me fez lutar.
3.20.38
विज्ञाय तदहं सर्वं माययैव व्यनाशयम् ।
यथाकालं तु युद्धेन व्यधमं सर्वतः शरैः ॥ ३.२०.३८ ॥
Compreendendo tudo isso, destruí a ilusão pela própria ilusão; depois, no tempo devido, na batalha, dispersei-o por todos os lados com flechas.
3.20.39
ततो हतायां च मया मायायां युधि दानवः ।
मायामन्यां महाराज चकार मतिमोहिनीम् ॥ ३.२०.३९ ॥
Então, quando aquela ilusão foi destruída por mim na batalha, ó grande rei, o dānava produziu outra ilusão, que confundia a mente.
3.20.40
ततो व्योम महाराज शतसूर्यमिवाभवत् ।
शतचन्द्रं च कौन्तेय सहस्रायुततारकम् ॥ ३.२०.४० ॥
Então, ó grande rei, o céu tornou-se como se tivesse cem sóis; e, ó filho de Kuntī, cem luas e milhares e dezenas de milhares de estrelas.
3.20.41
ततो नाज्ञायत तदा दिवारात्रं तथा दिशः ।
ततोऽहं मोहमापन्नः प्रज्ञास्त्रं समयोजयम् ॥ ३.२०.४१ ॥
Então não se percebia, naquele momento, nem o dia, nem a noite, nem as direções; então, caindo na confusão, empreguei a arma da sabedoria.
3.20.42
तदस्त्रमस्तमस्त्रेण विधूतं शरतूलवत् ।
तथा तदभवद्युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम्।
लब्धालोकस्तु राजेन्द्र पुनः शत्रुमयोधयम् ॥ ३.२०.४२ ॥
Aquela arma, destruída por outra arma, dispersou-se como a penugem de algodão das flechas; assim aquela batalha tornou-se tumultuosa e arrepiante. Ó senhor dos reis, recobrando a visão, combati novamente o inimigo.