Mahābhārata · Adhyāya 3.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.60.1
अपक्रान्ते नले राजन्दमयन्ती गतक्लमा ।
अबुध्यत वरारोहा संत्रस्ता विजने वने ॥ ३.६०.१ ॥
Ó rei, quando Nala já se tinha ido, Damayantī, a de quadris formosos, aliviada do cansaço, despertou, aterrorizada na floresta deserta.
3.60.2
अपश्यमाना भर्तारं शोकदुःखसमन्विता ।
प्राक्रोशदुच्चैः संत्रस्ता महाराजेति नैषधम् ॥ ३.६०.२ ॥
Não vendo o esposo, cheia de tristeza e dor, aterrorizada, Damayantī gritou em voz alta por Nala de Niṣadha: "Ó grande rei!"
3.60.3
हा नाथ हा महाराज हा स्वामिन्किं जहासि माम् ।
हा हताऽस्मि विनष्टाऽस्मि भीताऽस्मि विजने वने ॥ ३.६०.३ ॥
Ai de mim, meu senhor! Ai de mim, grande rei! Ai de mim, meu mestre! Por que me abandonas? Ai, estou perdida, estou arruinada, tenho medo nesta floresta deserta!
3.60.4
ननु नाम महारज धर्मज्ञः सत्यवागसि ।
कथंविधस्त्वंहि तथा सुप्तामुत्सृज्य मां गतः ॥ ३.६०.४ ॥
Certamente, ó grande rei, tu conheces o dharma e falas a verdade. Sendo tu assim, como partiste abandonando-me enquanto eu dormia?
3.60.5
कथमुत्सृज्यगन्ताऽसि वश्यां भार्यामनुव्रताम् ।
विशेषतो नापकृतः परेणापकृतो ह्यसि ॥ ३.६०.५ ॥
Como pudeste abandonar a tua esposa, obediente e devotada? Sobretudo, ninguém te tinha feito mal, e no entanto foste ofendido por outro.
3.60.6
शक्यसे न गिरः सत्याः कर्तुं मयि नरेश्वर ।
यास्त्वया लोकपालानां सन्निधौ कथिताः पुरा ॥ ३.६०.६ ॥
Ó senhor dos homens, não és capaz de cumprir para mim as palavras verdadeiras que outrora proferiste na presença dos guardiões dos mundos?
3.60.7
नाकाले विहितो मृत्युर्मर्त्यानां पुरुषर्षभ ।
यत्र कान्ता त्वयोत्सृष्टा मुहूर्तमपि जीवति ॥ ३.६०.७ ॥
Ó touro entre os homens, a morte não é destinada aos mortais em hora imprópria; tua amada esposa, que abandonaste, ainda vive um instante.
3.60.8
पर्याप्तः परिहासोऽयमेतावान्पुरुषर्षभ ।
भृशं भीतास्मि दुर्धर्ष दर्शयात्मानमीश्वर ॥ ३.६०.८ ॥
Ó touro entre os homens, esta brincadeira já basta; ó invencível senhor, mostra-te, pois estou muito assustada.
3.60.9
दृश्यसे दृश्यसे राजन्नेष तिष्ठसि नैषध ।
आवार्य गुल्मैरात्मानं किं मां न प्रतिभाषसे ॥ ३.६०.९ ॥
És visto, ó rei, és visto; ó Naiṣadha, estás aqui de pé. Por que te escondes atrás da mata e não me respondes?
3.60.10
नृशंसां वत राजेन्द्र यन्मामेवंगतामिह ।
विलपन्तीं समालिङ्ग्य नाश्वासयसि पार्थिव ॥ ३.६०.१० ॥
Na verdade, ó senhor dos reis, é cruel que não me abraces nem me consoles aqui, lamentando-me neste estado, ó rei.
3.60.11
न शोचाम्यहमात्मानं न चान्यदपि किंचन ।
कथं नु भवितास्येक इति त्वां नृप शोचये ॥ ३.६०.११ ॥
Não lamento por mim mesma, nem por nada mais; lamento por ti, ó rei, pensando em como ficarás sozinho.
3.60.12
कथं नु राजंस्तृषितः क्षुक्षितः श्रमकर्शितः ।
सायाह्ने वृक्षमूलेषु मामपश्यन्भविष्यसि ॥ ३.६०.१२ ॥
Ó rei, ressequido pela sede, enfraquecido pela fome e exausto pelo cansaço, como estarás ao cair da tarde ao pé das árvores, sem me ver?
3.60.13
ततः सा तीव्रशोकार्ता प्रदीप्तेव च मन्युना ।
इतश्चेतश्च रुदती पर्यधावत दुःखिता ॥ ३.६०.१३ ॥
Então ela, atormentada por uma dor intensa, como que queimando de angústia, chorando aflita, correu de um lado para o outro.
3.60.14
मुहुरुत्पतते बाला मुहुः पतति विह्वला ।
मुहुरालीयते भीता मुहुः क्रोशति रोदिति ॥ ३.६०.१४ ॥
Repetidas vezes a jovem se levantava, repetidas vezes caía, aturdida; repetidas vezes, assustada, agarrava-se, repetidas vezes gritava e chorava.
3.60.15
अतीव शोकसंतप्ता मुहुर्निःश्वस् विह्वला ।
उवाच भैमी निःश्वस् रोदमाना पतिव्रता ॥ ३.६०.१५ ॥
Atormentada por uma dor extrema, suspirando repetidas vezes, aturdida, a filha de Bhīma, chorando, a esposa devotada falou.
3.60.16
यस्याभिशापाद्दुःखार्तो नैष नन्दति नैषधः ।
तस्य भूतस्य तद्दुःखाद्दुःखमभ्यधिकं भवेत् ॥ ३.६०.१६ ॥
Aquele por cuja maldição este Naiṣadha, afligido pela dor, não se alegra, esse ser sofrerá dor ainda maior do que essa dor.
3.60.17
अपापचेतसं पापो य एवं कृतवान्नलम् ।
तस्माद्दुःखतरं प्राप्य जीवत्वमसुखजीविकाम् ॥ ३.६०.१७ ॥
O pecador que assim fez a Nala, de mente sem culpa — que, alcançando um estado ainda mais doloroso, viva uma vida sem alegria.
3.60.18
एवं तु विलपन्ती सा राज्ञो भार्या महात्मनः ।
अन्वेषति स्म भर्तारं वने श्वापदसेविते ॥ ३.६०.१८ ॥
Lamentando-se assim, a esposa daquele rei de grande alma começou a procurar o marido na floresta frequentada por feras.
3.60.19
उन्मत्तवद्भीमसुता विलपन्ती ततस्ततः ।
हाहा राजन्निति मुहुरितश्चेतश्च धावति ॥ ३.६०.१९ ॥
A filha de Bhīma, lamentando-se como uma louca, corria de um lado para outro repetidamente, clamando: "Ai de mim, ó rei!"
3.60.20
तां शुष्यमाणामत्यर्थं कुररीमिव वाशतीम् ।
करुणं बहुशोचन्तीं विलपन्तीं सुमध्यमाम्। ॥ ३.६०.२० ॥
Aquela mulher de cintura delgada, definhando, gritando como uma ave kurarī, lamentando-se com piedade e chorando muito.
3.60.21
सहसाऽभ्यागतां भैमीमभ्याशपरिवर्तिनीम् ।
जग्राहाजगरो ग्राहो महाकायः क्षुधान्वितः ॥ ३.६०.२१ ॥
De repente, a filha de Bhīma, que se aproximara e andava por perto, foi agarrada por uma píton, uma criatura voraz de corpo enorme e faminta.
3.60.22
सा ग्रस्यमाना ग्रहेण शोकेन च पराजिता ।
नात्मानं शोचति तथा यथा शोचति नैषधम् ॥ ३.६०.२२ ॥
Agarrada pelo monstro e vencida pela dor, não lamentava a si mesma tanto quanto lamentava Nala, o rei dos Niṣadha.
3.60.23
द्वा नाथ मामिह वने ग्रस्यमानामनागसम् ।
ग्राहेणानेन विजने किमर्थं नानुधावसि ॥ ३.६०.२३ ॥
Ó senhor! Por que não corres até mim aqui, nesta floresta solitária, eu, a inocente, agarrada por este monstro?
3.60.24
कथं भविष्यसि पुनर्मामनुस्मृत्य नैषध ।
कथं भवाञ्जगामाद्य मामुत्सृज्य वने प्रभो।
पापान्मुक्तः पुनर्लब्ध्वा बुद्धिं चोतो धनानि च ॥ ३.६०.२४ ॥
Ó Naiṣadha! Lembrando-te de mim, como estarás de novo? Ó senhor! Como pudeste partir hoje, abandonando-me na floresta? Livre do pecado, recuperando de novo o juízo e a riqueza, como estarás?
3.60.25
श्रान्तस्य ते क्षुधार्तस् परिग्लानस्य नैषध ।
कः श्रमं राजशार्दूल नाशयिष्यति तेऽनघ ॥ ३.६०.२५ ॥
Ó filho de Niṣadha, quem dissipará o cansaço teu, exausto, atormentado pela fome e totalmente esgotado? Quem o fará, ó tigre entre os reis, ó imaculado?
3.60.26
तां तु दृष्ट्वा तथा ग्रस्तामुरगेणायतेक्षणाम् ।
आक्रन्दमानां संश्रुत्य जवेनाभिससार ह ॥ ३.६०.२६ ॥
Ao vê-la, de olhos grandes, assim agarrada pela serpente, e ao ouvir seus gritos, correu velozmente em sua direção.
3.60.27
तां तु दृष्ट्वा तथा ग्रस्तामुरगेणायतेक्षणाम् ।
त्वरमाणो मृगव्याधः संचरन्गहने वने।
समभिक्रम्य वेगेन सत्वरः स वनेचरः ॥ ३.६०.२७ ॥
Ao vê-la, de olhos grandes, assim agarrada pela serpente, o caçador que vagava pela floresta densa apressou-se e avançou sobre ela com rapidez.
3.60.28
मुखे तं पाटयामास शस्त्रेण निशितेन च ।
निर्विचेष्टं भुजङ्गं तं विशस् मृगजीवनः ॥ ३.६०.२८ ॥
Com uma arma afiada abriu a boca da serpente, e o caçador de veados matou aquela serpente imóvel.
3.60.29
मोक्षयित्वा स तांव्याधः प्रक्षाल्य सलिलेन ह ।
समाश्वास्य कृताहारामथ पप्रच्छ भारत ॥ ३.६०.२९ ॥
Tendo-a libertado, lavado com água e consolado, quando ela já havia comido, então o caçador lhe perguntou, ó descendente de Bharata.
3.60.30
कस्य त्वं मृगशावाक्षि कथं चास्यागता वनम् ।
कथं चेदं महत्कृच्छ्रं प्राप्तवत्यसि भामिनि ॥ ३.६०.३० ॥
Ó tu de olhos de cervo jovem, de quem és tu, e como vieste a esta floresta? E como, ó radiante, sofreste esta grande angústia?
3.60.31
दमयन्ती तथा तेन पृच्छ्यमाना विशांपते ।
सर्वमेतद्यथावृत्तमाचचक्षेऽस्य भारत ॥ ३.६०.३१ ॥
Assim interrogada por ele, ó senhor dos povos, Damayantī contou-lhe tudo o que havia acontecido, exatamente como se dera, ó Bhārata.
3.60.32
तामर्धवस्त्रसंवीतां पीनश्रोणिपयोधराम् ।
सुकुमारानवद्याङ्गीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ॥ ३.६०.३२ ॥
Ela, meio vestida com uma única peça, de quadris e seios cheios, delicada e de membros impecáveis, de rosto semelhante à lua cheia.
3.60.33
अरालपक्ष्मनयनां तथा मधुरभाषिणीम् ।
लक्षयित्वा मृगव्याधः कामस्य वशमीयिवान् ॥ ३.६०.३३ ॥
Tendo-a observado, de olhos de cílios pouco abertos e de fala doce, o caçador caiu sob o poder do desejo.
3.60.34
तामथ श्लक्ष्णया वाचा लुब्धको मृदुपूर्वया ।
सान्त्वयामास कामार्तस्तदबुध्यत भामिनी ॥ ३.६०.३४ ॥
Então o caçador, atormentado pelo desejo, tentou consolá-la a princípio com palavras suaves e meigas; a bela mulher percebeu-o.
3.60.35
दमयन्त्यपि तं दुष्टमुपलभ्य पतिव्रता ।
तीव्ररोषसमाविष्टा प्रजज्वालेव मन्युना ॥ ३.६०.३५ ॥
Também Damayantī, devotada ao marido, ao perceber aquele malvado e tomada de fúria intensa, inflamou-se como se ardesse em cólera.
3.60.36
स तु पापमतिः क्षुद्रः प्रधर्षयितुमातुरः ।
दुर्धर्षां तर्कयामास दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ३.६०.३६ ॥
Mas aquele homem vil, de mente perversa e impaciente por assaltá-la, julgou-a inexpugnável, como uma língua de fogo ardente.
3.60.37
दमयन्ती तु दुःखार्था पतिराज्यविनाकृता ।
अतीतवाक्यथे काले शशापैनं रुषा किल ॥ ३.६०.३७ ॥
Mas Damayantī, aflita e privada de seu esposo e de seu reino, amaldiçoou-o com ira quando o tempo das palavras já havia passado.
3.60.38
यथाऽहं नैषधादन्यं मनसाऽपि न चिन्तये ।
तथाऽयं पततां क्षुद्रः परासुर्मृगजीवनः ॥ ३.६०.३८ ॥
Assim como não penso em nenhum outro que não Naiṣadha, nem mesmo em pensamento, que este miserável, que mata aves e vive de caçar cervos, fique sem vida.
3.60.39
उक्तमात्रे तु वचने तया स मृगजीवनः ।
व्यसुः पपात मेदिन्यामग्निदग्ध इव द्रुमः ॥ ३.६०.३९ ॥
Assim que ela proferiu as palavras, aquele caçador de cervos caiu sem vida na terra, como uma árvore queimada pelo fogo.