Mahābhārata · Adhyāya 4.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.22.1
सा सूतपुत्राभिहता राजपुत्री सुदुःखिता ।
वधं कृष्णा परीप्सन्ती सूतपुत्रस्य भामिनी ॥ ४.२२.१ ॥
Ferida pelo filho do cocheiro, a princesa ficou profundamente aflita; Kṛṣṇā, a orgulhosa, buscava a morte dele.
4.22.2
जगामावासमेवाथ तदा सा द्रुपदात्मजा ।
कृत्वा शौचं यथान्यायं कृष्णा सा तनुमध्यमा ॥ ४.२२.२ ॥
Então a filha de Drupada foi à sua morada; tendo feito a purificação como convém, Kṛṣṇā, de cintura esbelta, chegou lá.
4.22.3
गात्राणि वाससी चैव प्रक्षाल्य सलिलेन सा ।
चिन्तयामास रुदती तस्य दुःखस्य निर्णयम् ॥ ४.२२.३ ॥
Tendo lavado os membros e as vestes com água, chorando, ela ponderou uma solução para aquela dor.
4.22.4
किं करोमि क्व गच्छामि कथं कार्यं भवेन्मम ।
इत्येवं चिन्तयित्वा सा भीमं तं मनसाऽगमत्।
अन्यः कर्ता विना भीमान्न मेऽद्य मनसेप्सितम् ॥ ४.२२.४ ॥
"O que devo fazer? Para onde irei? Como se cumprirá minha tarefa?" Pensando assim, dirigiu-se em pensamento a Bhīma. Hoje não há outro que realize o desejo do meu coração senão Bhīma.
4.22.5
प्रादुर्भूते क्षणे रात्रौ विहाय शयनं स्वकम् ।
दुःखेन महता युक्ता मानसेन मनस्विनी ।
प्राद्रवन्नाथमिच्छन्ती तथा नाथवती सती ॥ ४.२२.५ ॥
Num momento da noite, deixando seu próprio leito, a mulher de nobre ânimo, tomada de grande aflição mental, correu desejando um protetor; assim a virtuosa, que desejava ter um protetor.
4.22.6
सा वै महानसं प्राप्य भीमसेनं सुचिस्मिता ।
उपासर्पत पाञ्चाली वासितेव महागजम् ॥ ४.२२.६ ॥
Aquela Pāñcālī de doce sorriso chegou à cozinha e aproximou-se de Bhīmasena, como uma elefanta no cio se aproxima de um grande elefante.
4.22.7
सर्वश्वेतेव माहेयी वने वृद्धा त्रिहायणी ।
महर्पभं यथा सुप्तमर्थिनी वननिर्झरे ।
संप्रसुप्तं तथा सिंहिं मृगराजवधूरिव ॥ ४.२२.७ ॥
Como uma fêmea de búfalo totalmente branca, velha e de três anos, que procura o grande touro adormecido junto ao riacho da floresta, assim a esposa do rei das feras se aproxima do leão em sono profundo.
4.22.8
अभिप्रसार्य बाहुभ्यां पतिं सुप्तं समाश्लिषत् ।
सुजातं गोमतीतीरे सालं वल्लीव पुष्पिता ॥ ४.२२.८ ॥
Estendendo ambos os braços, abraçou seu marido adormecido, como uma trepadeira florida se enrola numa árvore sāla bem crescida na margem do Gomatī.
4.22.9
परिस्पृस्य च पाणिभ्यां पतिं सुप्तमबोधयत् ।
श्रीरिवान्या महोत्साहं सुप्तं विष्णुमिवार्णवे ।
क्षौमावदाते शयने शयानं वृषभेक्षणम् ॥ ४.२२.९ ॥
Tocando-o com as mãos, despertou seu marido adormecido, como outra Śrī desperta o Viṣṇu adormecido, de grande energia, no oceano, o de olhos de touro deitado em leito de seda branca.
4.22.10
यथा शची देवराजं रुद्राणी शंकरं यथा ।
ब्रह्माणमिव सावित्री देवसेना गुहं यथा ॥ ४.२२.१० ॥
Como Śacī ao rei dos deuses, como Rudrāṇī a Śaṃkara, como Sāvitrī a Brahmā, como Devasenā a Guha.
4.22.11
दिशागजसमाकारं गजं गजवधूरिव ।
भीमं प्राबोधयत्कान्ता लक्ष्मीर्दामोदरं यथा ॥ ४.२२.११ ॥
Como uma elefanta desperta o elefante de porte semelhante aos elefantes das direções, assim sua amada esposa despertou Bhīma, como Lakṣmī desperta Dāmodara.
4.22.12
वीणेव मधुरालापा स्वरं गान्धारमाश्रिता ।
अभ्यभाषत पाञ्चाली कौरवं पाण्डुनन्दनम् ॥ ४.२२.१२ ॥
Pāñcālī, de palavras doces como uma vīṇā, recorrendo à nota Gāndhāra, dirigiu-se ao Kaurava, filho de Pāṇḍu.
4.22.13
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ किं शेषे भीमसेन मृतो यथा ।
न मृतः स हि पापीयान्भार्यामालम्ब्य जीवति ॥ ४.२२.१३ ॥
Levanta-te, levanta-te! Por que jazes como um morto, Bhīmasena? Aquele malvado não está morto; vive apoiado em sua esposa.
4.22.14
तस्मिञ्जीवति पापिष्ठे सेनावाहे मम द्विषि ।
तत्कर्मं कृतवत्यद्य कथं निद्रां निषेवसे ॥ ४.२२.१४ ॥
Enquanto aquele mais perverso chefe do exército, meu inimigo, ainda vive e cometeu hoje aquele ato, como podes entregar-te ao sono?
4.22.15
सुखसुप्तश्च तं शब्दं निशम्य स वृकोदरः ।
संवेदितः कुरुश्रेष्ठः तोत्रैरिव महागजः ॥ ४.२२.१५ ॥
Ouvindo aquele som, Vṛkodara, que dormia tranquilamente, despertou como um grande elefante picado pelos aguilhões, o melhor dos kurus.
4.22.16
स वै विहाय शयनं यस्मिन्सुप्तः प्रबोधितः ।
उदतिष्ठदमेयात्मा पर्यङ्के सोत्तरच्छदे ॥ ४.२२.१६ ॥
Deixando o leito onde dormira, acordado, aquele de alma imensurável levantou-se do divã coberto com seu manto.
4.22.17
उपवेश्य च दुर्धर्पः पाञ्चालकुलवर्धनीम् ।
अथाब्रवीद्राजपुत्रीं कौरव्यो महिषीं प्रियाम् ॥ ४.२२.१७ ॥
Tendo feito sentar a princesa que engrandece a linhagem dos Pāñcāla, o invencível kaurava então falou à sua amada esposa principal.
4.22.18
केनार्थेन च संप्राप्ता त्वरितेव ममान्तिकम् ।
न ते प्रकृतिमान्वर्णः कृशा त्वमभिलक्ष्यसे ॥ ४.२२.१८ ॥
Por qual razão vieste a mim tão apressadamente? Tua cor natural não se vê; pareces magra.
4.22.19
प्रकाशं यदि वा गुह्यं सर्वमाख्यातुमर्हसि ।
आचक्ष्व त्वमशेषेण सर्वं विद्यामहं यथा ॥ ४.२२.१९ ॥
Seja aberto ou secreto, deves contar tudo. Conta-me tudo por completo, para que eu saiba.
4.22.20
सुखं वा यदि वा दुःखं शुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
यद्यप्यसुकरं कर्म कृतमित्यवधारय ॥ ४.२२.२० ॥
Seja felicidade ou dor, bem ou mal, e mesmo que a ação tenha sido difícil, saiba que ela já foi feita.
4.22.21
अहमेव हि ते कृष्णे विश्वास्यः सर्वकर्मसु ।
अहमापत्सु चापि त्वां मोक्षयामि पुनः पुनः ॥ ४.२२.२१ ॥
Ó Kṛṣṇā, somente eu sou digno da tua confiança em todas as ações. Mesmo nas calamidades, libertar-te-ei repetidas vezes.
4.22.22
शीघ्रमुक्त्वा यथाकामं यत्ते कार्यं विवक्षितम् ।
गच्छ वै शयनायैव यावदन्यो न बुध्यते ॥ ४.२२.२२ ॥
Tendo dito depressa o que desejas dizer, como quiseres, vai dormir antes que outro perceba.
4.22.23
सा लञ्जमाना भीता च अधोमुखमुखी ततः ।
नोवाच किंचिद्वचनं बाष्पदूषितलोचना ॥ ४.२२.२३ ॥
Então ela, envergonhada e assustada, com o rosto voltado para baixo e os olhos turvados de lágrimas, nada disse.
4.22.24
अथाब्रवीद्भीमपराक्रमो बली वृकोदरः पाण्डवमुख्यसंमतः ।
प्रब्रूहि किं ते करवाणि सुन्दरि प्रियं प्रिये वारणमत्तगामिनि ॥ ४.२२.२४ ॥
Então Bhīma, de valor temível, forte, Vṛkodara, tido como o principal dos Pāṇḍavas, disse: Diz-me, bela, que coisa querida posso fazer por ti? Ó amada, tu que andas como elefante em cio!
4.22.25
अशोच्यता कुतस्तस्या यस्या भर्ता युधिष्ठिरः ।
जानन्सर्वाणि दुःखानि किं मां भीमानुपृच्छसि ॥ ४.२२.२५ ॥
Como poderia estar livre de aflição aquela cujo marido é Yudhiṣṭhira? Conhecendo todos os sofrimentos, por que me perguntas, Bhīma?
4.22.26
यन्मां दासीप्रवादेन प्रातिकामी तदाऽनयत् ।
सभायां परिषन्मध्ये तन्मे मर्माणि कृन्तति ॥ ४.२२.२६ ॥
Aquela palavra 'serva' com que Prātikāmin me trouxe então à assembleia, ao meio do conselho, corta-me as entranhas.
4.22.27
विकृष्टा हास्तिनपुरे सभायां राजसंसदि ।
दुःशासनेन केशान्ते परामृष्टा रजस्वला ॥ ४.२२.२७ ॥
Arrastada para a assembleia real de Hāstinapura, fui agarrada pelos cabelos por Duḥśāsana, estando eu menstruada.
4.22.28
क्षत्रियैस्तत्र कर्णाद्यैर्दृष्टा दुर्योधनेन च ।
श्वशुराभ्यां च भीष्मेण विदुरेण च धीमता।
द्रोणेन च महाबाहो कृपेण च परंतप ॥ ४.२२.२८ ॥
Ali me viram os guerreiros liderados por Karṇa, Duryodhana, meus sogros, Bhīṣma, o sábio Vidura, Droṇa e também Kṛpa, ó queimador de inimigos.
4.22.29
साऽहं श्वशुरयोर्मध्ये भ्रातृमध्ये च पाण्डव ।
केशे गृहीत्वा च सभां नीता जीवति वै त्वयि ॥ ४.२२.२९ ॥
Eu, no meio dos meus sogros e no meio dos irmãos, ó Pāṇḍava, fui levada à assembleia pelos cabelos — estando tu vivo.
4.22.30
विप्रयुक्ता ततश्चाहं वने राज्याद्वनं गता ।
साऽहं वने दुर्वसतिं वसती त्वध्वकर्शिता ।
जटासुरपरिक्लेशात्प्राप्तापि सुमहद्भयम् ॥ ४.२२.३० ॥
Então, separada, fui do reino para a floresta. Morando numa morada dura na floresta, exausta pela estrada, também passei por grande medo pela aflição de Jaṭāsura.
4.22.31
पार्थिवस्य सुता नाम कानु जीवेन मादृशी ।
अनुभूय भृशं दुःखमन्यत्र द्रौपदीं प्रभो ॥ ४.२२.३१ ॥
Que outra filha de rei, viva como eu, suportou tamanha dor, ó senhor, senão Draupadī?
4.22.32
वनवासगता चाहं सैन्धवेन दुरात्मना ।
परामृष्टा द्वितीयं च सोद्रुमुत्सहते तु का ॥ ४.२२.३२ ॥
Estando eu no exílio da floresta, o malvado Saindhava me tocou. Que mulher ousaria suportar isso uma segunda vez?
4.22.33
पद्भ्यां पर्यचरं चाहं देशान्विषमसंस्थितान् ।
दुर्गाञ्श्वापदसंकीर्णांस्त्वयि जीवति पाण्डवे ॥ ४.२२.३३ ॥
Ó Pāṇḍava, enquanto você vivia, andei a pé por terras acidentadas e difíceis, repletas de feras.
4.22.34
ततोऽहं द्वादशे वर्षे वन्यमूलफलाशना ।
इदं पुरमनुप्राप्ता सुदेष्णापरिचारिका।
परस्त्रियमुपातिष्ठे सत्यधर्मपरायणा ॥ ४.२२.३४ ॥
Então, no décimo segundo ano, comendo raízes e frutos silvestres, cheguei a esta cidade e tornei-me serva de Sudeṣṇā. Devota da verdade e do dharma, servi a esposa de outro.
4.22.35
गोशीर्षकं पद्मकं च हरिश्यामं च चन्दनम् ।
नित्यं पिषे विराटस्य त्वयि जीवति पाण्डव ॥ ४.२२.३५ ॥
Ó Pāṇḍava, enquanto você vive, eu moo diariamente para Virāṭa o sândalo gośīrṣa, padmaka e hari-śyāma.
4.22.36
साऽहं बहूनिः दुःखानि गणयामि न ते कृते ॥ ४.२२.३६ ॥
Não conto as minhas muitas dores, nem as conto por tua causa.
4.22.37
मत्स्यराजसमक्षं तु तस्य धूर्तस्य पश्यतः ।
कीचकेन पदा स्पृष्टा का नु जीवेत मादृशी ॥ ४.२२.३७ ॥
Na presença do rei dos Matsya, enquanto aquele canalha observa, que mulher como eu poderia viver, tocada com o pé por Kīcaka?
4.22.38
एवं बहुविधैर्दुःखैः क्लिश्यमाना च पाण्डव ।
न मां जानासि कौन्तेय किं फलं जीवितेन मे ॥ ४.२२.३८ ॥
Assim atormentada por muitas espécies de dor, ó Pāṇḍava, não me reconheces? Ó filho de Kuntī, de que me serve a vida?
4.22.39
द्रुपदस्य सुता चाहं धृष्टद्युम्नस्य चानुजा ।
अग्निकुण्डात्समुद्भूता नोर्व्यां जातु चराम्यहम् ॥ ४.२२.३९ ॥
Sou a filha de Drupada e a irmã mais nova de Dhṛṣṭadyumna, nascida da cova do fogo sacrificial; nunca andei pela terra como uma mulher comum.
4.22.40
कीचकं चेन्न हन्यास्त्वं ग्रीवां बद्ध्वा जले म्रिये ।
विषमालेड्य पास्यामि प्रवेक्ष्याम्यथवाऽनलं ॥ ४.२२.४० ॥
Se não matares Kīcaka, morrerei na água com um laço ao pescoço, ou lamberei e beberei veneno, ou entrarei no fogo.
4.22.41
आत्मानं नाशयिष्यामि वृक्षमारुह्य वा पते ।
शस्त्रेणाङ्गं च भेत्स्यामि किं फलं जीवितेन मे ॥ ४.२२.४१ ॥
Destruirei a mim mesma, ou subirei a uma árvore, ó esposo, ou perfurarei meu corpo com uma arma. De que me serve a vida?
4.22.42
योऽयं राज्ञो विराटस्य कीचको नाम भारत ।
सेनानीः पुरुषव्याघ्र स्यालः परमदुर्मतिः ॥ ४.२२.४२ ॥
Ó descendente de Bharata, este Kīcaka, comandante do exército do rei Virāṭa — ó tigre entre os homens —, é o cunhado do rei, de mente extremamente perversa.
4.22.43
स मां सैरन्ध्रिवेषेण वसन्तीं राजवेश्मनि ।
नित्यमेवाह दुष्टात्मा भार्या मम भवेति वै ॥ ४.२२.४३ ॥
No palácio do rei, disfarçada de sairandhrī, aquele de alma perversa sempre me dizia: 'Torna-te minha esposa.'
4.22.44
तेनैवमुच्यमानाया वधार्हेणारिसूदन ।
कालेनेव फलं पक्वं हृदयं मे विदीर्यते ॥ ४.२२.४४ ॥
Destruidor de inimigos, enquanto aquele que merece a morte me fala assim, meu coração se despedaça como um fruto maduro quando chega a hora.
4.22.45
शरणं भव कौन्तेय मा स्म गच्छे युधिष्ठिरम् ।
निरुद्योगं निरामर्षं निर्वीर्यमरिमर्दन ॥ ४.२२.४५ ॥
Filho de Kuntī, sê o meu refúgio; não vás a Yudhiṣṭhira. Esmagador de inimigos, ele é sem iniciativa, sem indignação, sem vigor.
4.22.46
मा स्म सीमन्तिनी काचिञ्जनयेत्पुत्रमीदृशम् ॥ ४.२२.४६ ॥
Que nenhuma mulher dê à luz um filho assim.
4.22.47
विजानामि तवामर्षं बलं वीर्यं च पाण्डव ।
ततोऽहं परिदेवामि चाग्रतस्ते महाबल ॥ ४.२२.४७ ॥
Pāṇḍava, conheço a tua indignação, a tua força e o teu valor; por isso, poderoso, lamento-me diante de ti.
4.22.48
यथा यूथपतिर्मत्तः कुञ्जरः षाष्टिहायनः ।
भूमौ निपतितं बिल्वं पद्भ्यमाक्रम्य पीडयेत् ॥ ४.२२.४८ ॥
Como um elefante chefe de manada, enlouquecido e com sessenta anos, pisa e esmaga com as patas um fruto de bilva caído no chão.
4.22.49
तथैव च शिरस्तस्य निपात्य धरणीतले ।
वामेन पुरुषव्याघ्र मर्द मादेन पाण्डव ॥ ४.२२.४९ ॥
Do mesmo modo, derrubando sua cabeça ao chão, ó tigre entre os homens, Pāṇḍava, esmaga-o com o teu pé esquerdo.
4.22.50
स चेदुद्यन्तमादित्यं प्रातरुत्थाय पश्यति ।
कीचकः शर्वरीं व्युष्टां नाहं जीवितुमुत्सहे ॥ ४.२२.५० ॥
Se Kīcaka, levantando-se pela manhã, vir o sol nascente, e a noite tiver se transformado em aurora, não ousarei viver.
4.22.51
शापितोसि मम प्राणैः सुकृतेनार्जुनस्य च ।
युधिष्ठिरस्य पादाभ्यां यमयोर्जीवितेन च।
कीचकस्य वधं नाद्य प्रतिजानासि भारत ॥ ४.२२.५१ ॥
Conjuro-te pela minha vida, pelo mérito de Arjuna, pelos pés de Yudhiṣṭhira e pela vida dos gêmeos: não farás hoje o voto de matar Kīcaka, ó Bhārata?
4.22.52
भ्रात च विगर्हस्व ज्येष्ठं दुर्द्यूतदेविनम् ।
यस्मास्मि कर्मणा प्राप्ता दुःखमेतदनन्तकम् ॥ ४.२२.५२ ॥
E repreende teu irmão mais velho, viciado no miserável jogo de dados, por cujo ato cheguei a esta dor sem fim.
4.22.53
येषां मुख्यतमो ज्येष्ठो भवेत्तु कुलपांसनः ।
भ्रातरं परमन्वीयुस्तेऽपि शालीनबुद्धयः ॥ ४.२२.५३ ॥
Aqueles entre os quais o mais importante, o primogênito, é um profanador da família, também eles, de mente humilde, seguem esse mesmo irmão.
4.22.54
को हि राज्यं परित्यज्य सपुत्रपशुबान्धवम् ।
प्रव्रजेत महारण्यमजिनैः परिवारितः ॥ ४.२२.५४ ॥
Quem, tendo abandonado o reino, os filhos, o gado e os parentes, partiria para a grande floresta, vestido de peles?
4.22.55
यदि निष्कसहस्राणि यद्वाऽन्यत्सारवद्धनम् ।
सायं प्रातरदेविष्यदपि संवत्सरायुतम् ॥ ४.२२.५५ ॥
Se houvesse milhares de moedas de ouro, ou outra riqueza considerável, poderiam ser dadas de manhã e à noite por dez mil anos.
4.22.56
रुक्मं हिरण्यं वासांसि यानं युग्यमजाविकम् ।
अश्वाश्वतरसङ्घाश्च न जातु क्षयमाव्रजेत् ॥ ४.२२.५६ ॥
Adornos de ouro, ouro, vestes, carruagens, animais de tração, cabras e ovelhas, e rebanhos de cavalos e mulas jamais diminuiriam.
4.22.57
सोयं द्यूतप्रवादेन श्रियश्चैवावरोपितः ।
तूष्णीमास्ते यथा मूढः स्वानि कर्माणि चिन्तयन् ॥ ४.२२.५७ ॥
Este é aquele que, pelas palavras do jogo de dados, foi despojado até da fortuna, e senta-se em silêncio como um tolo, ruminando seus próprios atos.
4.22.58
पुरा दशसहस्राणि दन्तिनां वाजिनामपि ।
यं यान्तमनुयान्ति स्म सोयं द्यूतेन जीवति ॥ ४.२२.५८ ॥
Aquele a quem outrora dez mil elefantes e cavalos seguiam ao andar, este agora vive do jogo de dados.
4.22.59
तथा शतसहस्राणि स्त्रीणाममिततेजसाम् ।
उपासते स्म राजानमिन्द्रप्रस्थे युधिष्ठिरम् ॥ ४.२२.५९ ॥
Igualmente, em Indraprastha, centenas de milhares de mulheres de esplendor incomensurável serviam o rei Yudhiṣṭhira.
4.22.60
शतं दासीसहस्राणां यस्य नित्यं महानसे ।
पात्रहस्ता दिवारात्रमतिथीन्भोजयन्त्युत ॥ ४.२२.६० ॥
Em cuja grande cozinha centenas de milhares de criadas, com vasilhas nas mãos, alimentavam os hóspedes dia e noite.
4.22.61
एष निष्कसहस्राणि दत्त्वा प्रातर्दिनेदिने ।
द्यूतजेन ह्यनर्थेन महता समुपावृतः ॥ ४.२२.६१ ॥
Todas as manhãs, dia após dia, ele dá milhares de moedas de ouro, e ainda assim está cercado pela grande calamidade nascida do jogo de dados.
4.22.62
एनं सुस्वरसंपन्ना बहवः सूतमागधाः ।
सुप्तं प्रातरुपातिष्ठन्सुमृष्टमणिकुण्डलाः ॥ ४.२२.६२ ॥
Muitos bardos e panegiristas de voz doce, com brincos de joias bem polidas, o atendiam pela manhã enquanto ele ainda dormia.
4.22.63
सहस्रं वालखिल्यानां सहस्रमुदवासिनाम् ।
सहस्रमश्मकुट्टानां सहस्रं वायुभोजिनाम् ॥ ४.२२.६३ ॥
Mil vālakhilyas, mil habitantes da água, mil moedores de pedra e mil comedores de ar.
4.22.64
सहस्रं मुनिपत्नीनां सहस्रं ब्रह्मचारिणाम् ।
सहस्रं मौनशीलानां सहस्रं गृहमेधिनाम् ॥ ४.२२.६४ ॥
Mil esposas de sábios, mil estudantes celibatários, mil que guardam silêncio e mil chefes de família.
4.22.65
हंसाः परमहंसाश्च योगिनश्च द्विजातयः ।
कुटीरकाः परिव्राजो ये चान्ये वनचारिणः ॥ ४.२२.६५ ॥
Cisnes e cisnes supremos, iogues e homens de duplo nascimento, moradores de cabanas, mendicantes errantes e os demais que vagueiam pela floresta.
4.22.66
संविभक्तात्मकाश्चैव बहवश्चोर्ध्वरेतसः ।
चतुर्वेदविदो विप्राः शिक्षामीमांसपारगाः ।
क्रमपाठाश्च ये विप्राः सामाध्यायनिकाश्च ये ॥ ४.२२.६६ ॥
Muitos que se entregam por inteiro, os de semente elevada, brâmanes versados nos quatro Vedas e mestres da fonética e da Mīmāṃsā, recitadores do krama e os brâmanes que estudam o Sāmaveda.
4.22.67
सहस्रमृषयो यस्य नित्यमासन्सभासदः ।
तपःश्रुतोपसंपन्नाः सर्वकामैरुपास्थिताः ॥ ४.२२.६७ ॥
Em cuja assembleia estavam sempre mil sábios como membros, dotados de austeridade e saber, e atendidos em todos os seus desejos.
4.22.68
अन्धान्वृद्धाननाथांस्तु सर्वराष्ट्रेषु दुःखितान् ।
बिभर्त्यन्नार्थिनो नित्यमानृशंस्याद्युधिष्ठिरः ॥ ४.२२.६८ ॥
Por compaixão, Yudhiṣṭhira sempre sustenta os cegos, os idosos, os desamparados, os aflitos em todos os reinos e os que buscam alimento.
4.22.69
स एष निलयं प्राप्तो मत्स्यस्य परिचारकः ।
सभायां विनतो राज्ञः कङ्को नाम युधिष्ठिरः ॥ ४.२२.६९ ॥
Este Yudhiṣṭhira chegou à morada do rei de Matsya como seu servo, e senta-se humildemente na assembleia do rei sob o nome de Kaṅka.
4.22.70
इन्द्रप्रस्थे निवसतः समये यस्य पार्थिवाः ।
आसन्बलिकराः सर्वे सोन्येभ्यो भृतिमिच्छति ॥ ४.२२.७० ॥
No tempo em que morava em Indraprastha, todos os reis lhe pagavam tributo; agora procura o sustento com outros.
4.22.71
पार्थिवाः पृथिवीपाला यस्यासन्वशवर्तिनः ।
स वशे विवशो राज्ञां परेषामद्य वर्तते ॥ ४.२२.७१ ॥
Aquele a quem obedeciam reis protetores da terra vive hoje impotente sob o domínio de outros reis.
4.22.72
संप्राप्य पृथिवीं कृत्स्नां रश्मिवानिव तेजसा ।
सोद्य राज्ञो विराटस्य सभास्तारो युधिष्ठिरः ॥ ४.२२.७२ ॥
Aquele que obteve toda a terra e brilhou com esplendor como o sol senta-se hoje como assistente na assembleia do rei Virāṭa.
4.22.73
यमुपासत राजानं सभायामृषिसत्तमाः ।
तमुपासीनमद्यान्यं पश्य पाण्डव पाण्डवम् ॥ ४.२२.७३ ॥
O rei a quem os melhores dos sábios serviam na assembleia, vê-o hoje sentado servindo outro, ó Pāṇḍava, o Pāṇḍava.
4.22.74
अनवद्यं महाप्राज्ञं जीवितार्थेन संवृतम् ।
दृष्ट्वा कस्य न दुःखं स्याद्धर्मराजं युधिष्ठिरम् ॥ ४.२२.७४ ॥
Quem não se afligiria ao ver Yudhiṣṭhira, o rei do dharma, sem mácula e de grande sabedoria, reduzido por causa do sustento?
4.22.75
उपास्ते स्म सभायां यं कृत्स्नाऽपि च वसुन्धरा ।
तमुपासीनमद्यान्यं पश्य भारत भारतम् ॥ ४.२२.७५ ॥
Aquele em cuja assembleia até a terra inteira o servia, vê-o hoje sentado servindo outro, ó Bhārata, o Bhārata.
4.22.76
एवं बहुविदैर्दुःखैः पीड्यमानामनाथवत् ।
शोकसागरमध्यस्थां किं मां भीम न पश्यसि ॥ ४.२२.७६ ॥
Assim atormentada por muitas dores, de pé como uma sem protetor no meio do oceano de pesar, por que não me vês, ó Bhīma?
4.22.77
इदं तु मे दुःखतरं यत्त्वां वक्ष्यामि भारत ।
न मेऽभ्यसूया कर्तव्या दुःखादेतद्ब्रवीम्यहम् ॥ ४.२२.७७ ॥
Ó Bhārata, o que vou te dizer é ainda mais doloroso. Não me tenhas inveja; é da dor que digo isto.
4.22.78
शार्दूलैर्महिषैर्नागौरगारे योत्स्यसे सदा ।
कैकेय्याः प्रेक्षमाणायास्तदा मे कश्मलोऽभवत् ॥ ४.२२.७८ ॥
No palácio, sempre lutarias contra tigres, búfalos e elefantes, e enquanto Kaikeyī observava, então uma fraqueza tomou conta de mim.
4.22.79
हसन्त्यन्तःपुरे नार्यो मम चेष्टां निरीक्ष्य च ॥ ४.२२.७९ ॥
As mulheres do palácio interior riam ao ver o meu comportamento.
4.22.80
तत उत्थाय कैकेयी सर्वास्ताः प्रत्यभाषत ।
प्रेक्ष्य मामनवद्याङ्गीं कश्मलाभिहतामिव ॥ ४.२२.८० ॥
Então Kaikeyī levantou-se e respondeu a todas, ao ver-me, de membros irrepreensíveis, como atingida pela angústia.
4.22.81
स्नेहात्संवासजादेव तदा वै चारुहासिनी ।
युध्यमानं महावीर्यमिमं समनुशोचति ॥ ४.२२.८१ ॥
Então, a de doce sorriso, por afeto nascido da convivência, lamenta este grande guerreiro que luta.
4.22.82
कल्याणरूपा सैरन्ध्री वललश्चापि सुन्दरः ।
स्त्रीणां चित्तं हि दुर्ज्ञेयं युक्तरूपौ हि मे मतौ ॥ ४.२२.८२ ॥
Sairandhrī é de bela forma, e Valala também é belo. A mente das mulheres é de fato difícil de conhecer; a mim parecem bem combinados em aparência.
4.22.83
सैरन्ध्री प्रियसंवासान्नित्यं करुणवादिनी ।
अस्मिन्राजकुले चैतौ तुल्यकालनिवासिनौ ॥ ४.२२.८३ ॥
Sairandhrī, por uma querida companhia, sempre fala com piedade; nesta casa real, estes dois habitaram um tempo igual.
4.22.84
इति ब्रुवाणा वाक्यानि सा मां नित्यमजीजपत् ।
क्रुध्यन्तीं मां च संप्रेक्ष्य पर्यशङ्कत मां त्वयि ॥ ४.२२.८४ ॥
Dizendo tais palavras, sempre me acalmava; vendo-me irritada, passou a suspeitar de mim quanto a ti.
4.22.85
तस्यां तथा ब्रुवन्त्यां तु भीमो भीमपराक्रमः ।
नोवाच किंचिद्वचनं संरम्भाद्रक्तलोचनः ॥ ४.२२.८५ ॥
Enquanto ela falava assim, Bhīma, de terrível valor, de olhos vermelhos de ira, nada disse.
4.22.86
ज्ञात्वा-तु रुषितं भीमं द्रौपदी पुनरब्रवीत् ।
शोके यौधिष्ठिरे मग्ना नाहं जीवितुमुत्सहे ॥ ४.२२.८६ ॥
Sabendo que Bhīma estava irado, Draupadī falou novamente: "Mergulhada na dor por Yudhiṣṭhira, não tenho ânimo para viver."
4.22.87
यंस्तु देवान्मनुष्यांश्च सर्वानेकरथोऽजयत् ।
सोयं राज्ञो विराटस्य कन्यानां नर्तको युवा।
आस्ते वेषप्रतिच्छन्नः कन्यानां परिचारकः ॥ ४.२२.८७ ॥
Aquele que, sozinho num carro, venceu deuses e homens, este jovem dançarino vive agora disfarçado como servo das donzelas do rei Virāṭa.
4.22.88
योऽतर्पयदमेयात्मा खाण्डवे जातवेदसम् ।
सोऽन्तःपुरगतः पार्थः कूपेऽग्निरिव संवृतः ॥ ४.२२.८८ ॥
Aquele de alma incomensurável que saciou Agni na floresta de Khāṇḍava, Pārtha, entrou no palácio interior, oculto como um fogo num poço.
4.22.89
यस्माद्भयममित्राणां सदैव पुरुषर्षभात् ।
स लोकपरिभूतेन वेषेणास्ते धनंजयः ॥ ४.२२.८९ ॥
O touro entre os homens, de quem os inimigos sempre tiveram medo, Dhanaṃjaya vive agora num traje desprezado pelo mundo.
4.22.90
यस्यं ज्यातलनिर्घोषात्समकम्पन्त शत्रवः ।
षण्डरूपं वहन्तं तं गीतं नृत्तावलम्बनम् ।
कुर्वन्तमर्जुनं दृष्ट्वा न मे स्वास्थ्यं मनो व्रजेत् ॥ ४.२२.९० ॥
Ao estalar da corda de cujo arco todos os inimigos tremiam juntos — ao ver Arjuna, com forma de eunuco, cantando e apoiando-se na dança, minha mente não encontra paz.
4.22.91
स्त्रियो गीतस्वरात्तस्य मुदिताः पर्युपासते ॥ ४.२२.९१ ॥
Encantadas com o som de seu canto, as mulheres o cercam e o servem.
4.22.92
किरीटं सूर्यसंकाशं यस्य मूर्धन्यशोभत ।
वेणीविकृतकेशान्तः सोऽयमद्य धनंजयः ॥ ४.२२.९२ ॥
Aquele sobre cuja cabeça brilhava um diadema como o sol, com as pontas dos cabelos trançadas: este é hoje o próprio Dhanaṃjaya.
4.22.93
यस्मिन्नस्त्राणि दिव्यानि समस्तानि महात्मनि ।
आधारः सर्वविद्यानां यो धारयति कुण्डले ॥ ४.२२.९३ ॥
Naquele grande de alma residem todas as armas divinas; ele é o sustentáculo de todo saber, e usa os dois brincos.
4.22.94
यं वै राजसहस्राणि तेजसाऽप्रतिमं भुवि ।
समरे नातिवर्तन्ते वेलामिव महोर्मयः ॥ ४.२२.९४ ॥
Cujo esplendor incomparável na terra nem milhares de reis podem ultrapassar em batalha, como as grandes ondas não transpõem a praia.
4.22.95
सोयं राज्ञो विराटस्य कन्यानां नर्तको युवा ।
आस्ते वेषप्रतिच्छन्नः कन्यानां परिचारकः ॥ ४.२२.९५ ॥
Este jovem é o dançarino das donzelas do rei Virāṭa; disfarçado, está como servo das donzelas.
4.22.96
यस्य स्म रथनिर्घोषात्समकम्पत मेदिनी ।
सपर्वतवनाकाशा सहस्थावरजङ्गमा ॥ ४.२२.९६ ॥
Ao estrondo de cujo carro tremiam juntos a terra com montanhas, florestas e céu, e todos os seres móveis e imóveis.
4.22.97
यस्मिञ्जाते महेष्वासे कुन्त्याः प्रीतिरवर्धत ।
न स शोचति मामद्य भीमसेन तवानुजः ॥ ४.२२.९७ ॥
Quando aquele grande arqueiro nasceu, a alegria de Kuntī cresceu. Ó Bhīmasena, teu irmão mais novo não se aflige hoje por mim.
4.22.98
विभूषितमलंकारैः कुण्डलैः परिपातुकैः ।
कम्बुपाणिमथायान्तं दृष्ट्वा सीदति मे मनः ॥ ४.२२.९८ ॥
Adornado com ornamentos e brilhantes brincos, ao vê-lo chegar com uma concha na mão, meu coração afunda.
4.22.99
वेणीविकृतकेशान्तं भीमधन्वानमर्जुनम् ।
कन्यापरिवृतं दृष्ट्वा शोकं गच्छति मे मनः ॥ ४.२२.९९ ॥
Ao ver Arjuna, de arco terrível, com os cabelos trançados e alterados nas pontas, cercado de donzelas, minha mente cai no pesar.
4.22.100
यदा ह्येनं परिवृतं कन्याभिर्देवरूपिणम् ।
प्रच्छन्नमिव मातङ्गं परिपूर्णं करेणुभिः ॥ ४.२२.१०० ॥
Quando ele, de forma divina, está cercado de donzelas, como um elefante escondido cercado de fêmeas...
4.22.101
मात्स्यं पार्थं च गायन्तं विराटं समुपस्थितम् ।
पश्यामि तूर्यमध्यस्थं दृष्ट्वा मुह्यति मे मनः ॥ ४.२२.१०१ ॥
Vejo Pārtha cantando diante do rei Virāṭa dos Matsya, de pé entre os músicos; ao vê-lo, minha mente se confunde.
4.22.102
नूनमार्या न जानाति कृच्छ्रं प्राप्तं धनंजयम् ।
अजातशत्रुं कौरव्यं मग्नं द्युर्द्यूतदेविनम् ॥ ४.२२.१०२ ॥
Certamente a nobre senhora não sabe que Dhanaṃjaya caiu em dificuldade, e que Ajātaśatru, o Kaurava, afundou no jogo de dados.
4.22.103
ऐन्द्रवारुणवायव्यब्रह्माग्नेयैः सवैष्णवैः ।
अग्नीन्संतर्पयन्पार्थः सर्वशत्रुनिबर्हणः।
दिव्यैरस्त्रैरमेयात्मा सर्वांश्चैकरथोऽजयत् ॥ ४.२२.१०३ ॥
Satisfazendo os fogos com as armas divinas de Indra, Varuṇa, Vāyu, Brahmā e Agni, e com a arma de Viṣṇu, Pārtha, destruidor de todos os inimigos, de alma imensurável, sozinho em seu carro, conquistou a todos.
4.22.104
कौबेरं वैष्णवं शैवमस्त्राण्यन्यानि भारत ।
दर्शयन्नस्त्रवीर्यं च वासुदेवसहायवान् ॥ ४.२२.१०४ ॥
Ó Bhārata, mostrando as armas de Kubera, Viṣṇu, Śiva e outras, exibindo o poder de suas armas, tendo Vāsudeva como aliado.
4.22.105
दिव्यं गान्धर्वमस्त्रं च वायव्यमथ वैष्णवम् ।
ब्राह्मं पाशुपतं चैव स्थूणाकर्णं च दर्शयन् ॥ ४.२२.१०५ ॥
Mostrando a arma divina dos Gandharvas, a Vāyavya, depois a Vaiṣṇava, a Brāhma, a Pāśupata e a Sthūṇākarṇa.
4.22.106
पौलोमान्कालकेयांश्च इन्द्रशत्रून्महाबलान् ।
निवातकवचैः सार्धं घोरानेकरथोऽजयत्।
सोन्तःपुरगतः पार्थः कूपेऽग्निरिव संवृतः ॥ ४.२२.१०६ ॥
Em seu carro único, conquistou os Paulomas e os Kālakeyas, poderosos inimigos de Indra, e os terríveis Nivātakavacas com sua hoste; Pārtha, morando nos aposentos das mulheres, era como um fogo fechado num poço.
4.22.107
यो वै महातपः कुर्वन्महाबलपराक्रमः ।
युद्धेन तोषयामास शंकरं शूलपाणिनम् ॥ ४.२२.१०७ ॥
Aquele que, praticando grande austeridade, com grande força e valor, agradou a Śaṃkara, o portador do tridente, pela batalha.
4.22.108
कन्यापुरगतं दृष्ट्वा गोष्ठेष्विव महावृषम् ।
स्त्रीवेषविकृतं पार्थं कुन्तीं गच्छति मे मनः ॥ ४.२२.१०८ ॥
Ao ver Pārtha, que entrou nos aposentos das mulheres, como um grande touro nos currais, disfarçado em trajes femininos, minha mente se dirige ao filho de Kuntī.
4.22.109
यः स्त्रीभिर्नित्यसंपन्नो रूपेणास्त्रेण मेधया ।
सोऽश्वबन्धो विराटस्य पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ४.२२.१०९ ॥
Aquele que sempre brilhava entre as mulheres, hábil em beleza, armas e sabedoria, é agora o tratador de cavalos de Virāṭa. Veja a reviravolta do tempo.
4.22.110
राजकन्याश्च वेश्याश्च विशां दुहितरश्च याः ।
सर्वाः सारयुता नार्यो दामग्रन्थिवशं गताः ।
प्रेष्यकर्मणि तं दृष्ट्वा शोचामि विलपामि च ॥ ४.२२.११० ॥
Princesas, cortesãs e filhas do povo, todas mulheres de excelência, caíram sob o domínio do cordão atado. Vendo-o em trabalho servil, lamento e me lamento.
4.22.111
विराटमुपतिष्ठन्तं दर्शयन्तं च वाजिनम् ।
अभ्यकीर्यन्त बृन्दानि दामग्रन्थिमुदीक्षितुम् ।
विनयन्तं जवेनाश्वान्धर्मराजस्य पश्यतः ॥ ४.२२.१११ ॥
Enquanto servia Virāṭa e mostrava o cavalo, multidões se reuniam para ver o nó da aposta. Enquanto o rei do dharma observava, ele treinava rapidamente os cavalos.
4.22.112
किंनु मां मन्यसे पार्थ सुखितेति परन्तप ।
तथा दृष्ट्वा यवीयांसं सहदेवं युधांपतिम् ॥ ४.२२.११२ ॥
Ó Pārtha, ó queimador de inimigos, por que pensas que sou feliz? Assim também, vendo o mais novo Sahadeva, senhor dos guerreiros.
4.22.113
तं दृष्ट्वा गोषु गोसङ्ख्यं वत्सचर्मक्षितीशयम् ।
दुःखशोकपरीताङ्गी पाण्डुभूताऽस्मि पाण्डव ॥ ४.२२.११३ ॥
Vendo-o contar o gado e deitar-se na terra sobre um couro de bezerro, ó Pāṇḍava, meus membros cercados de dor e tristeza empalideceram.
4.22.114
सहदेवस्य वृत्तानि चिन्तयन्ती पुनःपुनः ।
न पश्यामि महाभाग सहदेवस्य दुःष्कृतम्।
यस्मादेवंविधं क्लेशं प्राप्नुयात्सत्यविक्रमः ॥ ४.२२.११४ ॥
Pensando repetidamente na conduta de Sahadeva, ó tu de grande fortuna, não vejo nenhuma falta de Sahadeva que justifique o verdadeiro bravo sofrer tal aflição.
4.22.115
दूयामि भरतश्रेष्ठ दृष्ट्वा ते भ्रातरं प्रियम् ।
गोषु गोवृषसंकाशं मात्स्येनापि निवेशितम् ॥ ४.२२.११५ ॥
Ó melhor dos Bharatas, ao ver teu querido irmão posto entre o gado como um touro entre vacas, colocado ali até pelo rei dos Matsyas, sinto-me aflita.
4.22.116
संरब्धतररक्ताक्षं गोपालानां पुरोगमम् ।
विराटमभिनन्दन्तं वित्ते मे भवति ज्वरः ॥ ४.२२.११६ ॥
Ao ver Virāṭa, de olhos vermelhos de tanta ira, à frente dos pastores, regozijando-se com a sua riqueza, uma febre sobe no meu coração.
4.22.117
सहदेवं हि मे नित्यं वीरमार्या प्रशंसति ।
महाभिजनसंपन्नो नीतिमान्कुलवानपि ॥ ४.२२.११७ ॥
A nobre senhora sempre louva o meu herói Sahadeva, que é dotado de grande linhagem, prudente e de boa família.
4.22.118
हीनिषेवो ह्यनवमो धार्मिकश्च प्रियश्च मे ।
स तेऽरण्येषु वोढव्यः पाञ्चालि रजनीष्वपि ॥ ४.२२.११८ ॥
Ele é modesto, irrepreensível, justo e querido por mim. Ó Pāñcālī, é ele quem deve servir-te nas florestas, mesmo durante as noites.
4.22.119
सुकुमारश्च शूरश्च राजानं चाप्यनुव्रतः ।
ज्येष्ठापचायिनं वीरं स्वयं पाञ्चालि भोजयेः ॥ ४.२२.११९ ॥
Delicado mas valente, e também devotado ao rei, esse herói que honra o irmão mais velho, ó Pāñcālī, deves tu mesma alimentá-lo.
4.22.120
इत्युवाच हि मां कुन्ती रुदती पुत्रगृद्धिनी ।
प्रव्रजन्तं महारण्यं तं परिष्वज्य तिष्ठती ॥ ४.२२.१२० ॥
Assim me falou Kuntī, chorando e ansiando por seus filhos, abraçando-o e de pé enquanto ele partia para a grande floresta.
4.22.121
तं दृष्ट्वा गोषु गोपालवेषमास्थाय धिष्ठितम् ।
सहदेवं युधांश्रेष्ठं किंनु जीवामि पाण्डवः ॥ ४.२२.१२१ ॥
Ao vê-lo, Sahadeva, o melhor dos guerreiros, de pé entre as vacas disfarçado de vaqueiro, como posso eu viver, ó Pāṇḍava?
4.22.122
एवं दुःखशताविष्टा युधिष्ठिरनिमित्ततः ॥ ४.२२.१२२ ॥
Assim, assolada por cem dores por causa de Yudhiṣṭhira,
4.22.123
पुनः प्रतिविशिष्टानि दुःखानि शृणु भारत ।
वर्धन्ते मयि कौन्तेय वक्ष्याम्यन्यानि तानि वै ॥ ४.२२.१२३ ॥
Ouve de novo, ó Bhārata, aquelas dores que me são próprias. Crescem em mim, ó filho de Kuntī; também te direi as outras.
4.22.124
युष्मासु ध्रियमाणेषु दुःखानि विविधान्युत ।
शोषयन्ति शरीरं मे किंनु दुःखतरं ततः ॥ ४.२२.१२४ ॥
Enquanto vivem, diversas dores também consomem o meu corpo. Que dor poderia ser maior do que esta?
4.22.125
एकभर्ता तु या नारी सा सुखेनैव वर्तते ।
पञ्च मे पतयः सन्ति मम दुःखमनन्तकम् ॥ ४.२२.१२५ ॥
A mulher que tem um único marido vive, de fato, em felicidade; eu tenho cinco maridos, e a minha dor não tem fim.