Mahābhārata · Adhyāya 5.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.129.1
कृष्णस्य तु वचः श्रुत्वा धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
विदुरं सर्वधर्मज्ञं त्वरमाणोऽभ्यभाषत ॥ ५.१२९.१ ॥
Tendo ouvido as palavras de Kṛṣṇa, Dhṛtarāṣṭra, senhor dos homens, dirigiu-se apressadamente a Vidura, que conhece todo o dharma.
5.129.2
गच्छ तात महाप्राज्ञ गान्धारीं दीर्घदर्शिनीम् ।
आनयेह तया सार्धमनुनेष्यामि दुर्मतिम् ॥ ५.१२९.२ ॥
Vai, querido, sábio, e traze aqui Gāndhārī, a de visão longa; com ela persuadirei o de mente má.
5.129.3
यदि सा न दुरात्मानं शमयेद्दुष्टचेतसम् ।
अपि कृष्णस्य सुहृदस्तिष्ठेम वचने वयम् ॥ ५.१२९.३ ॥
Se ela não conseguir acalmar aquele de alma perversa e mente corrompida, ainda assim nós, amigos de Kṛṣṇa, ficaremos com a palavra dele.
5.129.4
दुर्बुद्धेर्दुःसहायस्य शमार्थं ब्रुवती वचः ।
अपि नो व्यसनं घोरं दुर्योधनकृतं महत् । ॥ ५.१२९.४ ॥
Talvez, por suas palavras ditas para acalmar Duryodhana, de mente má e maus aliados, esta terrível grande calamidade causada por Duryodhana se afaste de nós.
5.129.5
शमयेच्चिररात्राय योगक्षेमवदव्ययम् ।
राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा विदुरो दीर्घदर्शिनीम् । ॥ ५.१२९.५ ॥
Que ela estabeleça por longo tempo a paz imperecível que traz bem-estar e segurança. Tendo ouvido a palavra do rei, Vidura, a respeito de Gāndhārī, a de visão longa, pôs-se a agir.
5.129.6
आनयामास गान्धारीं धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ ५.१२९.६ ॥
Por ordem de Dhṛtarāṣṭra, Vidura fez trazer Gāndhārī.
5.129.7
एष गान्धारि पुत्रस्ते दुरात्मा शासनातिगः ।
ऐश्वर्यलोभादैश्वर्यं जीवितं च प्रहास्यति ॥ ५.१२९.७ ॥
Gāndhārī, eis o teu filho, de mente perversa, transgressor das ordens. Por cobiça de soberania perderá tanto a soberania quanto a vida.
5.129.8
अशिष्टवदमर्यादः पापैः सह दुरात्मवान् ।
सभाया निर्गतो मूढो व्यतिक्रम्य सुहृद्वचः ॥ ५.१२९.८ ॥
É indisciplinado, sem decoro, de mente perversa, companheiro dos malvados. Insensato, tendo transgredido as palavras dos bem-intencionados, saiu da assembleia.
5.129.9
सा भर्तृवचनं श्रुत्वा राजपुत्री यशस्विनी ।
अन्विच्छन्ती महच्छ्रेयो गान्धारी वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.१२९.९ ॥
Tendo ouvido as palavras de seu esposo, a ilustre princesa Gāndhārī, buscando o maior bem, proferiu estas palavras.
5.129.10
आनायय सुतं क्षिप्रं राज्यकामुकमातुरम् ।
नहि राज्यमशिष्टेन शक्यं धर्मार्थलोपिना ।
आप्तुमाप्तं तथाऽपीदमविनीतेन सर्वथा ॥ ५.१२९.१० ॥
Traze logo o filho, atormentado e ávido por realeza. Um homem indisciplinado que destrói o dharma e a riqueza não pode obter o reino; e mesmo que o obtenha, um homem sem disciplina não pode mantê-lo de forma alguma.
5.129.11
त्वं ह्येवात्र भृशं गर्ह्यो धृतराष्ट्र सुतप्रियः ।
यो जानन्पापतामस्य तत्प्रज्ञामनुवर्तसे ॥ ५.१२९.११ ॥
Dhṛtarāṣṭra, aqui tu mesmo és muito censurável, apegado aos filhos. Conhecendo a sua maldade, ainda assim segues o seu juízo.
5.129.12
स एष काममन्युभ्यां प्रलब्धो लोभमास्थितः ।
अशक्योऽद्य त्वया राजन्विनिवर्तयितुं बलात् ॥ ५.१२९.१२ ॥
Enganado pelo desejo e pela ira, ele se apegou à cobiça. Ó rei, hoje não podes fazê-lo voltar pela força.
5.129.13
राष्ट्रप्रदाने मूढस्य बालिशस्य दुरात्मनः ।
दुःसहायस्य लुब्धस्य धृतराष्ट्रोऽश्रुते फलम् ॥ ५.१२९.१३ ॥
Dhṛtarāṣṭra, o insensato, tolo, de mente perversa, com maus auxiliares e ganancioso, colherá o fruto de ter dado o reino.
5.129.14
कथं हि स्वजने भेदमुपेक्षेत महीपतिः ।
भिन्नं हि स्वजनेन त्वां प्रहरिष्यन्ति शत्रवः ॥ ५.१२९.१४ ॥
Como um rei negligenciaria a divisão entre seus próprios parentes? Pois, dividido de teus parentes, teus inimigos te atacarão.
5.129.15
या हि शक्या महाराज साम्ना भेदेन वा पुनः ।
निस्तर्तुमापदः स्वेषु दण्डं कस्तत्र पातयेत् ॥ ५.१२९.१५ ॥
Grande rei, nas calamidades que podem ser superadas pela conciliação ou pela divisão, quem imporia castigo aos próprios parentes?
5.129.16
शासनाद्धृतराष्ट्रस्य दुर्योधनममर्षणम् ।
मातुश्च वचनात्क्षत्ता सभां प्रावेशयत्पुनः ॥ ५.१२९.१६ ॥
Por ordem de Dhṛtarāṣṭra e pela palavra de sua mãe, o kṣattṛ fez o intolerante Duryodhana entrar novamente na assembleia.
5.129.17
स मातुर्वचनाकाङ्क्षी प्रविवेश पुनः सभाम् ।
अभिताम्रेक्षणः क्रोधान्निश्वसन्निव पन्नगः ॥ ५.१२९.१७ ॥
Ansiando pela palavra de sua mãe, entrou novamente na assembleia, com os olhos profundamente avermelhados, bufando de ira como uma serpente.
5.129.18
तं प्रविष्टमभिप्रेक्ष्य पुत्रमुत्पथमास्थितम् ।
विगर्हमाणा गान्धारी शमार्थं वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.१२९.१८ ॥
Vendo aquele filho entrar, imerso num caminho torto, Gāndhārī o repreendeu e, pela paz, disse estas palavras.
5.129.19
दुर्योधन निबोधेदं वचनं मम पुत्रक ।
हितं ते सानुबन्धस्य तथाऽऽयत्यांसुखोदयम् ॥ ५.१२९.१९ ॥
Duryodhana, meu filho, ouve esta palavra minha. Ela é benéfica para ti e para os teus, e trará o nascer da felicidade no futuro.
5.129.20
दुर्योधन यदाह त्वां पिता भरतसत्तम ।
भीष्मो द्रोणः कृपः क्षत्ता सुहृदां कुरु तद्वचः ॥ ५.१२९.२० ॥
Duryodhana, o melhor dos Bharatas, faz o que teu pai te disse, e a palavra dos bem-intencionados Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa e Kṣattā (Vidura).
5.129.21
भीष्मस्य तु पितुश्चैव मम चापचितिः कृता ।
भवेद्द्रोणमुखानां च सुहृदां शाम्यता त्वया ॥ ५.१२९.२१ ॥
Honra terá sido prestada a Bhīṣma, a teu pai e também a mim, e aos bem-intencionados encabeçados por Droṇa, se tu te acalmares.
5.129.22
न हि राज्यं महाप्राज्ञ स्वेन कामेन शक्यते ।
अवाप्तुं रक्षितुं वाऽपि भोक्तुं भरतसत्तम ॥ ५.१२९.२२ ॥
Ó muito sábio, melhor dos Bharatas, um reino não pode ser obtido, protegido ou sequer desfrutado apenas pelo próprio desejo.
5.129.23
न ह्यवश्येन्द्रियो राज्यमश्रीयाद्दीर्घमन्तरम् ।
विजितात्मा तु मेधावी स राज्यमभिपालयेत् ॥ ५.१२९.२३ ॥
Quem não tem os sentidos dominados não pode desfrutar um reino por muito tempo; mas o sábio que se venceu a si mesmo pode governá-lo.
5.129.24
कामक्रोधौ हि पुरुषमर्थेभ्यो व्यपकर्षतः ।
तौ तु शत्रू विनिर्जित्य राजा विजयते महीम् ॥ ५.१२९.२४ ॥
O desejo e a ira afastam o homem de seus objetivos; tendo vencido completamente esses dois inimigos, o rei conquista a terra.
5.129.25
लोकेश्वर प्रभुत्वंहि महदेतद्दुरात्मभिः ।
राज्यं नामेप्सितं स्थानं न शक्यमभिरक्षितुम् ॥ ५.१२९.२५ ॥
O senhorio sobre os mundos é, de fato, grande para os de mau coração; a posição desejada chamada realeza não pode ser protegida por eles.
5.129.26
इन्द्रियाणि महत्प्रेप्सुर्नियच्छेदर्थधर्मयोः ।
इन्द्रियैर्नियतैर्बुद्धिर्वर्धतेऽग्निरिवेन्धनैः ॥ ५.१२९.२६ ॥
Quem deseja o grande deve conter seus sentidos quanto à riqueza e ao dharma; por sentidos contidos o intelecto cresce como o fogo com o combustível.
5.129.27
अविधेयानि हीमानि व्यापादयितुमप्यलम् ।
अविधेया इवादान्ता हयाः पथि कुसारथिम् ॥ ५.१२९.२७ ॥
Estes sentidos indomáveis são, de fato, capazes de destruir, como cavalos não domados na estrada a um mau cocheiro.
5.129.28
अविजित्य य आत्मानममात्यान्विजिगीषते ।
अमित्रान्वाऽजितामात्यः सोऽवशः परिहीयते ॥ ५.१२९.२८ ॥
Quem, sem ter vencido a si mesmo, deseja vencer seus ministros, ou quem, sem ter vencido seus ministros, deseja vencer seus inimigos, fica indefeso e arruinado.
5.129.29
आत्मानमेव प्रथमं द्वेष्यरूपेण योजयेत् ।
ततोऽमात्यानमित्रांश्च न मोघं विजिगीषते ॥ ५.१२९.२९ ॥
Deve-se primeiro colocar a si mesmo na forma de inimigo; então o desejo de vencer ministros e inimigos não é vão.
5.129.30
वश्येन्द्रियं जितामात्यं धृतदण्डं विकारिषु ।
परीक्ष्यकारिणं धीरमत्यर्थं श्रीर्निषेवते ॥ ५.१२९.३० ॥
A fortuna serve grandemente o homem firme cujos sentidos estão subjugados, que venceu seus ministros, que empunha o castigo contra os malfeitores e que age somente após examinar.
5.129.31
क्षुद्राक्षेणेव जालेन झषावपिहितावुभौ ।
कामक्रोधौ शरीरस्थौ प्रज्ञानं तौ विलुम्पतः ॥ ५.१२९.३१ ॥
Como dois peixes cobertos por uma rede de malha fina, o desejo e a ira, que habitam o corpo, saqueiam o discernimento.
5.129.32
याभ्यां हि देवाः स्वर्यातुः स्वर्गस्य पिदधुर्मुखम् ।
बिभ्यतोऽनुपरागस्य कामक्रोधौ स्म वर्धितौ ॥ ५.१२९.३२ ॥
Pelos quais os deuses, temendo que aquele que vai ao céu se tornasse desapegado, fecharam a porta do céu, o desejo e a ira foram de fato nutridos.
5.129.33
कामं क्रोधं च लोभं च दम्भं दर्पं च भूमिपः ।
सम्यग्विजेतुं यो वेद स महीमभिजायते ॥ ५.१२९.३३ ॥
O rei que sabe conquistar plenamente o desejo, a ira, a cobiça, a vaidade e a arrogância alcança a terra.
5.129.34
सततं निग्रहे युक्त इन्द्रियाणां भवेन्नृपः ।
ईप्सन्नर्थं च धर्मं च द्विषतां च पराभवम् ॥ ५.१२९.३४ ॥
O rei deve estar sempre dedicado à contenção dos sentidos, desejando a riqueza e a justiça, e desejando a derrota de seus inimigos.
5.129.35
कामाभिभूतः क्रोधाद्वा यो मिथ्या प्रतिपद्यते ।
स्वेषु चान्येषु वा तस्य न सहाया भवन्त्युत ॥ ५.१२९.३५ ॥
Para quem, dominado pelo desejo ou pela ira, age com falsidade, nem os seus nem outros se tornam seus auxiliares.
5.129.36
एकीभूतैर्महाप्राज्ञैः शूरैररिनिबर्हणैः ।
पाण्डवैः पृथिवीं तात भोक्ष्यसे सहितः सुखी ॥ ५.१२९.३६ ॥
Querido, junto com os Pāṇḍavas, unidos, muito sábios, heroicos e aniquiladores de inimigos, desfrutarás felizmente da terra.
5.129.37
यथा भीष्मः शान्तनवो द्रोणश्चापि महारथः ।
आहतुस्तात तत्सत्यमजेयौ कृष्णपाण्डवौ ॥ ५.१२९.३७ ॥
Como declararam Bhīṣma, filho de Śantanu, e o grande guerreiro Droṇa, querido, isso é verdade: Kṛṣṇa e os Pāṇḍavas são invencíveis.
5.129.38
प्रपद्यष्व महाबाहुं कृष्णमक्लिष्टकारिणम् ।
प्रसन्नो हि सुखाय स्यादुभयोरेव केशवः ॥ ५.१२९.३८ ॥
Busca refúgio em Kṛṣṇa, o de grandes braços, que age sem esforço. Se Keśava estiver satisfeito, trará felicidade a ambos os lados.
5.129.39
सुहृदामर्थकामानां यो न तिष्ठति शासने ।
प्राज्ञानां कृतविद्यानां स नरः शत्रुनन्दनः ॥ ५.१२९.३९ ॥
O homem que não se mantém na instrução dos bem-intencionados, que buscam prosperidade e desejo, e dos sábios e instruídos, esse homem alegra seus inimigos.
5.129.40
न युद्धे तात कल्याणं न धर्मार्थौ कुतः सुखम् ।
न चापि विजयो नित्यं मा युद्धे चेत आधिथाः ॥ ५.१२९.४० ॥
Não há bem na guerra, querido; nela não há dharma nem riqueza, de onde viria então a felicidade? A vitória também não dura para sempre. Não fixes a tua mente na guerra.
5.129.41
भीष्मेण हि महाप्राज्ञ पित्र ते बाह्लिकेन च ।
दत्तोंऽशः पाण्डुपुत्राणां भेदाद्भतैररिन्दम ॥ ५.१२९.४१ ॥
Por Bhīṣma, em verdade, ó muito sábio, e pelo teu pai e por Bāhlika, foi dada uma parte aos filhos de Pāṇḍu; ó domador de inimigos, pela divisão entre irmãos...
5.129.42
तस्थ चैतत्प्रदानस्य फलमद्यानुपश्यसि ।
यद्भुङ्क्षे पृथिवीं कृत्स्नां शूरैर्निहतकण्टकाम् ॥ ५.१२९.४२ ॥
E o fruto daquela dádiva vês hoje: desfrutas de toda a terra, com os seus espinhos arrancados pelos heróis.
5.129.43
प्रयच्छ पाण्डुपुत्राणां यथोचितमरिन्दम ।
यदीच्छसि सहामात्यो भोक्तुमर्धं प्रदीयताम् ॥ ५.१२९.४३ ॥
Ó subjugador de inimigos, se desejas desfrutar metade do reino junto com teus ministros, então entrega aos filhos de Pāṇḍu o que lhes é devido.
5.129.44
अलमर्धं पृथिव्यास्ते महामात्यस्य जीवितुम् ।
सुहृदां वचने तिष्ठन्यशः प्राप्स्यति भारत ॥ ५.१२९.४४ ॥
Ó Bhārata, metade da terra te basta, e basta também à vida do teu grande ministro. Permanecendo nas palavras dos teus bem-intencionados, alcançarás a glória.
5.129.45
श्रीमद्भिरात्मवद्भिस्तैर्बुद्धिमद्भिर्जितेन्द्रियैः ।
पाण्डवैर्विग्रहस्तात भ्रंशयेन्महतः सुखात् ॥ ५.१२९.४५ ॥
Caro filho, um conflito com aqueles gloriosos Pāṇḍavas, senhores de si, sábios e dominadores dos sentidos, te lançaria da grande felicidade.
5.129.46
निगृह्य सुहृदां मन्युं शाधि राज्यं यथोचितम् ।
स्वमंशं पाण्डुपुत्रेभ्यः प्रदाय भरतर्षभ ॥ ५.१२९.४६ ॥
Ó melhor dos Bharatas, refreia tua ira contra os teus bem-intencionados, dá aos filhos de Pāṇḍu a sua própria parte e governa o reino como convém.
5.129.47
अलमङ्ग निकारोऽयं त्रयोदशसमाः कृतः ।
शमयैनं महाप्राज्ञ कामक्रोधसमेधितम् ॥ ५.१२९.४७ ॥
Caro, esta injustiça já durou o bastante: treze anos. Ó sábio, acalma esta inimizade acesa pelo desejo e pela ira.
5.129.48
न चैष शक्तः पार्थानां यस्त्वदर्थमभीप्सति ।
सूतपुत्रो दृढक्रोधो भ्राता दुःशासनश्च ते ॥ ५.१२९.४८ ॥
Nem ele é capaz, o filho do cocheiro, de ira firme, que o deseja por tua causa, nem teu irmão Duḥśāsana, de vencer os filhos de Pṛthā.
5.129.49
भीष्मे द्रोणे कृपे कर्णे भीमसेने धनञ्जये ।
धृष्टद्युम्ने च संक्रुद्धे न स्युः सर्वाः प्रजा ध्रुवम् ॥ ५.१२९.४९ ॥
Com Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Karṇa, Bhīmasena, Dhanañjaya e o enfurecido Dhṛṣṭadyumna, certamente nem todos os seres sobreviveriam.
5.129.50
अमर्षवशमापन्नो मा कुरूंस्तात जीघनः ।
एषा हि पृथिवी कृत्स्ना मा गमत्त्वत्कृते वधम् ॥ ५.१२९.५० ॥
Querido filho, dominado pelo ressentimento, não mates os Kuru. Que esta terra inteira não encontre a destruição por tua causa.
5.129.51
यच्च त्वं मन्यसे मूढ भीष्मद्रोणकृपादयः ।
योत्स्यन्ते सर्वशक्त्येति नैतदद्योपपद्यते ॥ ५.१२९.५१ ॥
Insensato, o que pensas, que Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa e os outros lutarão com toda a sua força, isso não é adequado hoje.
5.129.52
समं हि राज्यं प्रीतिश्च स्थानं हि विदितात्मनाम् ।
पाण्डवेष्वथ युष्मासु धर्मस्त्वभ्यधिकस्ततः ॥ ५.१२९.५२ ॥
Para os que conhecem o eu, o reino, o afeto e a posição são iguais para com os Pāṇḍava e para com vós; mas o dharma é maior.
5.129.53
राजपिण्डभयादेते यदि हास्यन्ति जीवितम् ।
न हि शक्ष्यन्ति राजानं युधिष्ठिरमुदीक्षितुम् ॥ ५.१२९.५३ ॥
Se, por medo da dívida com o alimento do rei, eles derem a vida, ainda assim não poderão olhar para o rei Yudhiṣṭhira.
5.129.54
न लोभादर्थसंपत्तिर्नराणामिह दृश्यते ।
तदलं तात लोभेन प्रशाम्य भरतर्षभ ॥ ५.१२९.५४ ॥
Pela cobiça, os homens não obtêm riqueza aqui; portanto, querido, abandona a cobiça e acalma-te, touro dos Bharata.