Mahābhārata · Adhyāya 5.96
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.96.1
तस्मिन्नभिहिते वाक्ये केशवेन महात्मना ।
स्तिमिता हृष्टरोमाण आसन्सर्वे सभासदः ॥ ५.९६.१ ॥
Quando essas palavras foram proferidas pelo magnânimo Keśava, todos os membros da assembleia ficaram imóveis, com os cabelos eriçados.
5.96.2
कस्स्विदुत्तरमेतेषां वक्तुमुत्सहते पुमान् ।
इति सर्वे मनोभिस्ते चिन्तयन्ति स्म पार्थिवाः ॥ ५.९६.२ ॥
'Quem ousará responder-lhes?' Assim pensavam em suas mentes todos os reis.
5.96.3
तथा तेषु च सर्वेषु तूष्णींभूतेषु राजसु ।
जामदग्न्य इदं वाक्यमब्रवीत्कुरुसंसदि ॥ ५.९६.३ ॥
Quando todos os reis ficaram em silêncio, Jāmadagnya (Paraśurāma) proferiu estas palavras na assembleia dos Kuru.
5.96.4
इमां मे सोपमां वाचं श्रृणु सत्यामशङ्कितः ।
तां श्रुत्वा श्रेय आदत्स्व यदि साध्विति मन्यसे ॥ ५.९६.४ ॥
Ouve sem receio esta minha palavra verdadeira, com sua comparação; ao ouvi-la, se a julgares boa, toma para ti o seu bem.
5.96.5
राजा दम्भोद्भवो नाम सार्वभौमः पुराऽभवत् ।
अखिलां बुभुजे सर्वां पृथिवीमिति नः श्रुतम् ॥ ५.९६.५ ॥
Outrora houve um soberano universal chamado Dambhodbhava; ouvimos dizer que ele desfrutou de toda a terra.
5.96.6
स स्म नित्यं निशापाये प्रातरुत्थाय वीर्यवान् ।
ब्राह्मणान्क्षत्रियान्वैश्यान्पृच्छन्नास्ते महारथः ॥ ५.९६.६ ॥
Aquele poderoso grande guerreiro, a cada dia, ao fim da noite, levantando-se ao amanhecer, ficava a interrogar brâmanes, kshatriyas e vaishyas.
5.96.7
अस्ति कश्चिद्विशिष्टो वा मद्विधो वा भवेद्युधि ।
शूद्रो वैश्यः क्षत्रियो वा ब्राह्मणो वाऽपि शस्त्रभृत् ॥ ५.९६.७ ॥
Haverá alguém na batalha superior a mim, ou igual a mim, seja um śūdra, um vaiśya, um kṣatriya ou mesmo um brâmane que porte armas?
5.96.8
इति ब्रुवन्नन्वचरत्स राजा पृथिवीमिमाम् ।
दर्पेण महता मत्तः कञ्चिदन्यमचिन्तयन् ॥ ५.९६.८ ॥
Assim falando, o rei percorreu esta terra, embriagado de grande arrogância, sem considerar qualquer outro.
5.96.9
तं च वैद्या अकृपणा ब्राह्मणाः सर्वतोऽभयाः ।
प्रत्यषेधन्त राजानं श्लाघमानं पुनः पुनः ॥ ५.९६.९ ॥
E os brâmanes doutos, destemidos, sem baixeza, sem medo de nenhum lado, repetidas vezes refrearam o rei, que não cessava de se gabar.
5.96.10
निषिध्यमानोऽप्यसकृत्पृच्छत्येव स वै द्विजान् ।
अतिमानं श्रिया मत्तं तमूचुर्ब्राह्मणास्तदा ॥ ५.९६.१० ॥
Embora repetidamente proibido, ele continuava a perguntar aos dvijas. Então os brâmanes disseram àquele rei, embriagado de prosperidade e de excessivo orgulho.
5.96.11
तपस्विनो महात्मानो वेदप्रत्ययदर्शिनः ।
उदीर्यमाणं राजानं क्रोधदीप्ता द्विजातयः ॥ ५.९६.११ ॥
Os ascetas, grandes almas, videntes da verdade do Veda, os dvijātis, incendiaram-se de cólera enquanto o rei falava.
5.96.12
अनेकजयिनौ शङ्ख्ये यौ वै पुरुषसत्तमौ ।
तयोस्त्वं न समो राजन्भवितासि कदाचन ॥ ५.९६.१२ ॥
Aqueles dois, vencedores muitas vezes na batalha, os melhores dos homens: ó rei, jamais serás igual a eles.
5.96.13
एवमुक्तः स राजा तु पुनः पप्रच्छ तान्द्विजान् ।
क्व तौ वीरौ क्वजन्मानौ किंकर्माणौ च कौ च तौ ॥ ५.९६.१३ ॥
Assim interpelado, o rei perguntou novamente àqueles brâmanes: "Onde estão aqueles dois heróis? Onde nasceram? Quais são seus feitos, e quem são eles?"
5.96.14
नरो नारायणश्चैव तापसाविति नः श्रुतम् ।
आयातौ मानुषे लोके ताभ्यां युद्ध्यस्व पार्थिव ॥ ५.९६.१४ ॥
"Ouvimos dizer que Nara e Nārāyaṇa são dois ascetas. Eles vieram ao mundo dos homens. Ó rei, combate com eles."
5.96.15
श्रूयेते तौ महात्मानौ नरनारायणावुभौ ।
तपो घोरमनिर्देश्यं तप्येते गन्धमादने ॥ ५.९६.१५ ॥
"Ouve-se falar daqueles dois magnânimos, Nara e Nārāyaṇa. Eles praticam no monte Gandhamādana uma austeridade terrível e indescritível."
5.96.16
स राजा महतीं सेनां योजयित्वा षडङ्गिनीम् ।
अमृष्यमाणः संप्रायाद्यत्र तावपराजितौ ॥ ५.९६.१६ ॥
"Tendo organizado um grande exército de seis divisões, incapaz de suportar aquilo, aquele rei partiu para onde estavam os dois invencíveis."
5.96.17
स गत्वा विषमं घोरं पर्वतं गन्धमादनम् ।
मार्गमाणोऽन्वगच्छत्तौ तापसौ वनमाश्रितौ ॥ ५.९६.१७ ॥
"Indo para o áspero e terrível monte Gandhamādana, procurando-os, seguiu aqueles dois ascetas que haviam se refugiado na floresta."
5.96.18
तौ दृष्ट्वा क्षुत्पिपासाभ्यां कृशौ धमनिसन्ततौ ।
शीतवातातपैश्चैव कर्शितौ पुरुषोत्तमौ ॥ ५.९६.१८ ॥
"Ao ver aqueles dois melhores dos homens, esquálidos pela fome e pela sede, com as veias saltadas, consumidos pelo frio, pelo vento e pelo sol."
5.96.19
अभिगम्योपसङ्गृह्य पर्यपृच्छदनामयम् ।
तमर्चित्वा मूलफलैरासनेनोदकेन च ॥ ५.९६.१९ ॥
Aproximando-se dele e abraçando-o, perguntaram pelo seu bem-estar. Tendo-o honrado com raízes e frutos, um assento e água,
5.96.20
न्यमन्त्रयेतां राजानं किं कार्यं क्रियतामिति ।
ततस्तामानुपूर्वी स पुनरेवान्वकीर्तयत् ॥ ५.९६.२० ॥
Os dois convidaram o rei, dizendo: "O que deve ser feito? Que se faça." Então ele relatou tudo novamente, em ordem.
5.96.21
बाहुभ्यां मे जिता भूमिर्निहताः सर्वशत्रवः ।
भवद्भ्यां युद्धमाकाङ्क्षन्नुपयातोऽस्मि पर्वतम् ॥ ५.९६.२१ ॥
Pelos meus braços a terra foi conquistada e todos os meus inimigos foram mortos. Desejando combate convosco dois, vim até esta montanha.
5.96.22
आतिथ्यं दीयतामेतत्काङ्क्षितं मे चिरं प्रति ।
अपेतक्रोधलोभोऽयमाश्रमो राजसत्तम ॥ ५.९६.२२ ॥
Que seja dada esta hospitalidade, que há muito desejo. Este eremitério, ó melhor dos reis, está livre de ira e de cobiça.
5.96.23
न ह्यस्मिन्नाश्रमे युद्धं कुतः शस्त्रं कुतोऽनृजुः ।
अन्यत्र युद्धमाकाङ्क्ष बहवः क्षत्रियाः क्षितौ ॥ ५.९६.२३ ॥
Neste eremitério não há batalha; onde está aqui a arma, onde a falsidade? Procura o combate noutro lugar; há muitos guerreiros sobre a terra.
5.96.24
उच्यमानस्तथाऽपि स्म भूय एवाभ्यभाषत ।
पुनः पुनः क्षाम्यमाणः सान्त्व्यमानश्च भारत ॥ ५.९६.२४ ॥
Embora assim fosse interpelado, voltou a falar. Repetidamente, ó descendente de Bharata, mesmo sendo suplicado e acalmado, continuou a falar.
5.96.25
दम्भोद्भवो युद्धमिच्छन्नाह्वयत्येव तापसौ ।
ततो नरस्त्विषीकाणां मुष्टिमादाय भारत ॥ ५.९६.२५ ॥
Dambhodbhava, desejando a batalha, continuava desafiando aqueles dois ascetas. Então, ó Bhārata, aquele homem pegou um punhado de juncos
5.96.26
अब्रवीदेहि युद्ध्यस्व युद्धकामुक क्षत्रिय ।
सर्वशस्त्राणि चादत्स्व योजयस्व च वाहिनीम् ॥ ५.९६.२६ ॥
Disse: Vem, luta, ó guerreiro que amas a batalha! Pega todas as tuas armas e organiza o teu exército
5.96.27
अहं हि ते विनेष्यामि युद्धश्रद्धामितः परम् ।
यदाह्वयसि दर्पेण ब्राह्मणप्रमुखाञ्जनान् ॥ ५.९६.२७ ॥
Eu retirarei de ti, a partir de agora, a tua fé na batalha, pois desafias com orgulho os principais dos brâmanes
5.96.28
यद्येतदस्त्रमस्मासु युक्तं तापस मन्यसे ।
एतेनापि त्वया योत्स्ये युद्धार्थी ह्यहमागतः ॥ ५.९६.२८ ॥
Se julgas esta arma apropriada contra nós, ó asceta, com essa mesma arma lutarei contra ti, pois vim desejando a batalha
5.96.29
इत्युक्त्वा शरवर्षेण सर्वतः समवाकिरत् ।
दम्भोद्भवस्तापसं तं जिवांसुः सहसैनिकः ॥ ५.९६.२९ ॥
Tendo dito isto, Dambhodbhava, desejando matar aquele asceta, de repente o cobriu por todos os lados com uma chuva de flechas, juntamente com o seu exército
5.96.30
तस्य तानस्यतो घोरानिषून्परतनुच्छिदः ।
कदर्थीकृत्य स मुनिरिषीकाभिः समार्पयत् ॥ ५.९६.३० ॥
Tornando inúteis aquelas flechas terríveis que ele disparava, capazes de perfurar os corpos inimigos, o sábio contra-atacou com juncos
5.96.31
ततोऽस्मौ प्रासृजद्धोरमैषीकमपराजितः ।
अस्त्रमप्रतिसन्धेयं तदुद्भुतमिवाभवत् ॥ ५.९६.३१ ॥
Então o invicto lançou contra ele uma terrível arma de haste de junco, uma astra que não podia ser contraposta; pareceu maravilhosa.
5.96.32
तेषामक्षीणि कर्णांश्च नासिकाश्चैव मायया ।
निमित्तवेधी स मुनिरीषीकाभिः समार्पयत् ॥ ५.९६.३२ ॥
Pela sua magia, o sábio, certeiro no alvo, atravessou com hastes de junco os olhos, orelhas e narizes deles.
5.96.33
स दृष्ट्वा श्वेतमाकाशमिषीकाभिः समाचितम् ।
पादयोर्न्यपतद्राजा स्वस्ति मेस्त्विति चाब्रवीत् ॥ ५.९६.३३ ॥
Ao ver o céu branco coberto de hastes de junco, o rei caiu aos pés dele e disse: "Que haja segurança para mim."
5.96.34
तमब्रवीन्नरो राजञ्शरण्यः शरणैषिणाम् ।
ब्रह्मण्यो भव धर्मात्मा मा च स्मैवं पुनः कृथाः ॥ ५.९६.३४ ॥
Disse-lhe: "Ó rei, sê refúgio para os que buscam abrigo; sê devoto dos brâmanes e de alma justa; nunca mais faças isto."
5.96.35
नैतादृक्पुरुषो राजन्क्षत्रधर्ममनुस्मरन् ।
मनसा नृपशार्दूल भवेत्परपुरञ्जयः ॥ ५.९६.३५ ॥
Ó rei, um homem que se lembra do dever do guerreiro nem sequer o pensaria. Ó tigre entre os reis, deve ser conquistador das cidades inimigas.
5.96.36
मा च दर्पसमाविष्टः वा तत्ते राजन्समाहितम् ।
कृतप्रज्ञो वीतलोभो निरहङ्कार आत्मवान् । ॥ ५.९६.३६ ॥
E não sejas possuído pelo orgulho. Ó rei, o que te convém é isto: sê sábio, livre da cobiça, sem ego e senhor de ti mesmo.
5.96.37
दान्तः क्षान्तो मृदुः सौम्य प्रजाः पालय पार्थिव ।
मास्म भूयः क्षिपेः कंचिदविदित्वा बलाबलम्। ॥ ५.९६.३७ ॥
Sê contido, paciente, gentil e benevolente; ó rei, protege os teus súditos. Sem conhecer a força e a fraqueza, nunca mais ataques ninguém.
5.96.38
अनुज्ञातः स्वस्ति गच्च मैवं भूयः समाचरेः ।
कुशलं ब्राह्मणान्पृच्छेरावयोर्वचनाद्भृशम् ॥ ५.९६.३८ ॥
Com licença, vai em paz; não ajas assim de novo. Pela nossa palavra, pergunta com empenho aos brâmanes pelo teu bem-estar.
5.96.39
ततो राजा तयोः पादावभिवाद्य महात्मनोः ।
प्रत्याजगाम स्वपुरं धर्मं चैवाचरद्भृशम् ॥ ५.९६.३९ ॥
Então o rei, prostrando-se aos pés daqueles dois magnânimos, regressou à sua cidade e praticou o dharma intensamente.
5.96.40
सुमहच्चापि तत्कर्म यन्नरेण कृतं पुरा ।
ततो गुणैः सुबहुभिः श्रेष्ठो नारायणोऽभवत् ॥ ५.९६.४० ॥
Aquela grande façanha que Nara realizou outrora, e por muitas virtudes, tornou Nārāyaṇa o primeiro.
5.96.41
तस्माद्यावद्धनुःश्रेष्ठे गाण्डीवेऽस्त्रं न युज्यते ।
तावत्त्वं मानमुत्सृज्य गच्छ राजन्धनञ्जयम् ॥ ५.९६.४१ ॥
Portanto, enquanto não se aplicar uma arma ao Gāṇḍīva, o melhor dos arcos, abandona o teu orgulho, ó rei, e vai ter com Dhanañjaya.
5.96.42
काकुदीकं शुकं नाकमक्षिसन्तर्जनं तथा ।
सन्तानं नर्तकं घोरमास्यमोदकमष्टमम् ॥ ५.९६.४२ ॥
Kākudīka, Śuka, Nāka, Akṣisantarjana, e também Santāna, Nartaka, Ghora, Āsyamodaka, o oitavo.
5.96.43
एतैर्विद्धाः सर्व एव मरणं यान्ति मानवाः ।
उन्मत्ताश्च विचेष्टन्ते नष्टसंज्ञा विचेतसः ॥ ५.९६.४३ ॥
Atingidos por estes, todos os homens vão à morte; agitam-se como loucos, perdendo a consciência e com a mente confusa.
5.96.44
स्वपन्ति च प्लवन्ते च च्छर्दयन्ति च मानवाः ।
मूत्रयन्ते च सततं रुदन्ति च हसन्ति च ॥ ५.९६.४४ ॥
Os homens dormem, cambaleiam e vomitam; urinam sem cessar, choram e também riem.
5.96.45
कामक्रोधौ लोभमोहौ मदमानौ तथैव च ।
मात्सर्याहङ्कुती चैव क्रमादेत उदाहृताः ॥ ५.९६.४५ ॥
Desejo e ira, cobiça e ilusão, embriaguez e orgulho, e igualmente inveja e vaidade: estes foram nomeados em ordem.
5.96.46
निर्माता सर्वलोकानामीश्वरः सर्वकर्मवित् ।
यस्य नारायणो बन्धुरर्जुनो दुःसहो युधि ॥ ५.९६.४६ ॥
Ele é o criador de todos os mundos, o Senhor, conhecedor de todas as ações; seu parente é Nārāyaṇa, e Arjuna é insuportável para ele na batalha.
5.96.47
कस्तमुत्सहते जेतुं त्रिषु लोकेषु भारत ।
वीरं कपिध्वजं जिष्णुं यस्य नास्ति समो युधि ॥ ५.९६.४७ ॥
Ó Bhārata, quem nos três mundos ousaria vencê-lo — aquele herói de estandarte de macaco, o vencedor, a quem ninguém se iguala na batalha?
5.96.48
असङ्ख्येया गुणाः पार्थे तद्विशिष्टो जनार्दनः ।
त्वमेव भूयो जानासि कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम् ॥ ५.९६.४८ ॥
Pārtha possui inúmeras virtudes, e Janārdana o supera. Tu mesmo conheces bem, mais uma vez, o filho de Kuntī, Dhanañjaya.
5.96.49
नरनारायणौ यौ तौ तावेवार्जुनकेशवौ ।
विजानीहि महाराज प्रवीरौ पुरुषोत्तमौ ॥ ५.९६.४९ ॥
Aqueles dois que são Nara e Nārāyaṇa são, na verdade, Arjuna e Keśava. Saiba, grande rei, que são dois heróis poderosos, os melhores dos homens.
5.96.50
यद्येतदेवं जानासि न च मामभिशङ्कसे ।
आर्यां मतिं समास्थाय शाम्य भारत पाण्डवैः ॥ ५.९६.५० ॥
Se você sabe que isso é assim e não me suspeita, então adote um propósito nobre, ó Bhārata, e faça a paz com os Pāṇḍavas.
5.96.51
अथ चेन्मन्यसे श्रेयो न मे भेदो भवेदिति ।
प्रशाम्य भरतश्रेष्ठ मा च युद्धे मनः कृथाः ॥ ५.९६.५१ ॥
E se você pensa que isso é melhor, que nenhuma divisão surgirá entre nós, então acalme-se, o melhor dos Bharatas, e não ponha sua mente na guerra.
5.96.52
भवतां च कुरुश्रेष्ठ कुलं बहुमतं भुवि ।
तत्तथैवास्तु भद्रं ते स्वार्थमेवोपचिन्तय ॥ ५.९६.५२ ॥
Melhor dos Kurus, a vossa linhagem é muito estimada na terra. Que assim seja; que a boa fortuna esteja contigo. Pensa somente no teu próprio bem.