Mahābhārata · Adhyāya 9.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं चैव ततो जयमुदीरयेत् ॥ ९.१.१ ॥
Tendo se prostrado diante de Nārāyaṇa e de Nara, o melhor dos homens, e igualmente diante da deusa Sarasvatī, deve-se então proclamar a vitória (da obra).
9.1.2
एवं निपातिते कर्णे समरे सव्यसाचिना ।
अल्पावशिष्टाः कुरवः किमकुर्वत वै द्विज ॥ ९.१.२ ॥
Quando Karṇa foi assim derrubado na batalha por Savyasācin (Arjuna), o que fizeram os poucos Kurus que restavam, ó dvija?
9.1.3
विदीर्यमाणं च बलं दृष्ट्वा राजा सुयोधनः ।
पाण्डवैः प्राप्तकालं च किं प्रापद्यत कौरवः ॥ ९.१.३ ॥
Vendo seu exército ser despedaçado pelos Pāṇḍavas, o que sofreu o rei Suyodhana (Duryodhana), chegada a sua hora, ó Kaurava?
9.1.4
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तदाचक्ष्व द्विजोत्तम ।
न हि तृप्यामि पूर्वेषां शृण्वानश्चरितं महत् ॥ ९.१.४ ॥
Desejo ouvir isto; conta-me, ó melhor dos dvijas. Pois não me canso de ouvir os grandes feitos dos meus antepassados.
9.1.5
ततः कर्णे हते राजन्धार्तराष्ट्रः सुयोधनः ।
भृशं शोकार्णवे मग्नो निराशः सर्वतोऽभवत् ॥ ९.१.५ ॥
Então, ó rei, morto Karṇa, Suyodhana, filho de Dhṛtarāṣṭra, afundou-se profundamente num oceano de tristeza e ficou completamente desesperado.
9.1.6
हाकर्ण हाकर्ण इति शोचमानो मुहुर्मुहुः ।
कृच्छ्रात्स्वशिबिरं प्रायाद्वतशिष्टैर्नृपैः सह ॥ ९.१.६ ॥
Lamentando-se repetidas vezes, « Ai, Karṇa! Ai, Karṇa! », dirigiu-se com dificuldade ao seu próprio acampamento, juntamente com os reis que restavam.
9.1.7
स समाश्वास्यमानोऽपि हेतुभिः शास्त्रनिश्चितैः ।
राजन्विभूतिमिच्छद्भिः सूतपुत्रमनुस्मरन् ॥ ९.१.७ ॥
Embora consolado com razões fixadas pelas escrituras, ó rei, ele, desejando glória, continuava a recordar o filho do auriga (Karṇa).
9.1.8
स दैवं बलवन्मत्वा प्रभाते विमले सति ।
सङ्ग्रामे निश्चयं कृत्वा पुनर्युद्वाय निर्ययौ ॥ ९.१.८ ॥
Considerando o destino poderoso, e resolvido para a batalha quando chegou a aurora clara, partiu novamente para o combate.
9.1.9
शल्यं सेनापतिं कृत्वा विधिवद्राजसत्तमम् ।
रणाय निर्ययौ राजा हतशिष्टैर्नृपैः सह ॥ ९.१.९ ॥
Tendo nomeado devidamente Śalya comandante do exército, o melhor dos reis partiu para a batalha com os reis sobreviventes.
9.1.10
ततः सुतुमुलं युद्धं कुरुपाण्डवसेनयोः ।
बभूव भरतश्रेष्ठ देवासुररणोपमम् ॥ ९.१.१० ॥
Então, ó melhor dos Bharatas, eclodiu uma batalha feroz entre os exércitos dos Kurus e dos Pāṇḍavas, semelhante à batalha dos deuses e demônios.
9.1.11
ततः शल्यो महाराज कृत्वा कदनमाहवे ।
पाण्डुसैन्येऽथ मध्याह्ने धर्मराजेन पातितः ॥ ९.१.११ ॥
Então, ó grande rei, Śalya, tendo causado matança na batalha, foi derrubado ao meio-dia no exército dos Pāṇḍavas pelo rei do dharma (Yudhiṣṭhira).
9.1.12
ततो दुर्योधनो राजा हतबन्धू रणाजिरात् ।
अपसृत्य हदं घोरं विवेश रिपुजाद्भुयात् ॥ ९.१.१२ ॥
Então o rei Duryodhana, retirando-se do campo de batalha com seus parentes mortos, entrou naquele terrível lago por medo de seus inimigos.
9.1.13
अथापराह्णे तस्याह्नः परिवार्य महारथैः ।
हदादाहूय युद्वाय भीमसेनेन पातितः ॥ ९.१.१३ ॥
Então, à tarde daquele dia, os grandes guerreiros em carros o cercaram; chamado do lago para a batalha, foi derrubado por Bhīmasena.
9.1.14
तस्मिंस्तु निहते वीरे महेष्वासास्त्रयो रणे ।
कृतवर्मा कृपो द्रौणिर्जघ्नुः पाण्डवसैनिकान् ॥ ९.१.१४ ॥
Quando aquele herói foi morto, os três grandes arqueiros — Kṛtavarman, Kṛpa e Drauṇi, filho de Droṇa — abateram os soldados dos Pāṇḍavas na batalha.
9.1.15
ततः पूर्वाह्णसमये शिबिरादेत्य सञ्जयः ।
प्रविवेश पुरीं दीनो दुःखशोकसमन्वितः ॥ ९.१.१५ ॥
Então, na manhã, Sañjaya veio do acampamento e entrou na cidade, abatido e cheio de dor e tristeza.
9.1.16
स प्रविश्य पुरीं सूतो भूजावुच्छ्रित्य दुःखितः ।
वेपमानस्ततो राज्ञः प्रविप्रेश निवेशनम् ॥ ९.१.१६ ॥
Ao entrar na cidade, o cocheiro Sañjaya, aflito, ergueu ambos os braços e, tremendo, entrou na morada do rei.
9.1.17
धावतश्चाप्यपश्य… तत्रत्यान्पुरुषर्षभान् ।
नष्टचित्तानिवोन्मत्ताञ्शोकेन भृशदुःखितान् ॥ ९.१.१७ ॥
Correndo ali, viu aqueles touros entre os homens, com a mente perdida, como loucos, profundamente aflitos pelo sofrimento.
9.1.18
दृष्ट्वैव च नराञ्शीघ्रं व्याजहारातिदुःखितः ।
अहो बत विपन्नोऽस्मि निधनेन महात्मनः ॥ ९.१.१८ ॥
Ao ver aqueles homens, profundamente aflito, falou logo: "Ai! Estou arruinado pela morte do magnânimo!"
9.1.19
अहो सुबलवान्कालो गतिश्च परमा तथा ।
शुक्रतुल्यबलाः सर्वे यत्राहन्यन्त पार्थिवाः ॥ ९.१.१९ ॥
Ai! O tempo é muito poderoso e seu curso é supremo, pois ali foram mortos todos os reis, iguais em força a Śukra.
9.1.20
तं दृष्ट्वैव पुरे राजञ्जनः सर्वः स्म सञ्जयम् ।
प्ररुरोद भयोद्विग्नो हा राजन्निति सुस्वरम् ॥ ९.१.२० ॥
Ó rei! Ao ver Sañjaya, todo o povo da cidade, agitado pelo medo, chorou em alta voz, dizendo: "Ai, ó rei!"
9.1.21
आकुमारं नरव्याघ्र तत्पुरं वै समन्ततः ।
आर्तनादं महच्चक्रे श्रुत्वा विनिहतं नृपम् ॥ ९.१.२१ ॥
Ó tigre entre os homens! Ao ouvir que o rei fora morto, ergueu-se de todos os lados, naquela cidade, um grande clamor de angústia, até entre as crianças.
9.1.22
तथा स विह्वलः सूतः प्रविश्य नृपतिक्षयम् ।
ददर्श नृपतिश्रेष्ठं प्रज्ञाचक्षुषमीश्वरम् ॥ ९.१.२२ ॥
Assim, o auriga perturbado entrou na residência real e viu o melhor dos reis, o senhor cego dotado do olho da sabedoria.
9.1.23
दृष्ट्वा चासीनमनघं समन्तात्परिवारितम् ।
स्नुषामिर्भरतश्रेष्ठ गान्धार्या विदुरेण च।
तथाऽन्यैश्च सुहृद्भिश्च ज्ञातिमिश्च हितैषिभिः ॥ ९.१.२३ ॥
Ó melhor dos Bharatas! Viu o rei sem culpa sentado, cercado por todos os lados pelas noras, por Gāndhārī, por Vidura e também por outros amigos e parentes que buscavam o seu bem.
9.1.24
तमेव चार्थं ध्यायन्तं कर्णस्य निधनं प्रति ।
रुदन्नेवाब्रवीद्वाक्यं राजानं जनमेजय ॥ ९.१.२४ ॥
Meditando precisamente sobre a morte de Karṇa, chorando, proferiu estas palavras ao rei, ó Janamejaya!
9.1.25
नातिहृष्टमनाः सूतो बाष्पसन्दिग्धया गिरा ।
सञ्जयोऽहं नरव्याघ्र नमस्ते भरतर्षभ ॥ ९.१.२५ ॥
Com o ânimo pouco alegre, o condutor de carros, com a voz embargada de lágrimas, falou: "Sou Sañjaya, tigre entre os homens, touro dos Bharatas; saudações a ti."
9.1.26
मद्राधिपो हतः शल्यः शकुनिः सौबलस्तथा ।
उलूकः पुरुषव्याघ्र कैतव्यो दृढविक्रमः ॥ ९.१.२६ ॥
Śalya, senhor dos Madra, foi morto, e Śakuni, filho de Subala; também Ulūka, filho de Kaitavya, de valor firme, tigre entre os homens.
9.1.27
संशप्तका हताः सर्वे काम्भोजाश्च शकैः सह ।
म्लेच्छाश्च पार्वतीयाश्च यवनाश्च निपातिताः ॥ ९.१.२७ ॥
Todos os Saṃśaptaka foram mortos; os Kāmboja, junto com os Śaka, e os bárbaros, os povos das montanhas e os Yavana foram derrubados.
9.1.28
प्राच्या हता महाराज दाक्षिणात्याश्च सर्वशः ।
उदीच्याश्च हताः सर्वे प्रतीच्याश्च नरोत्तमाः।
राजानो राजपुत्राश्च सर्वे विनिहता नृप ॥ ९.१.२८ ॥
Grande rei, os do leste foram mortos, e os do sul por completo; todos os do norte foram mortos, e também os do oeste, ó melhores dos homens. Reis e príncipes, todos completamente mortos, ó rei.
9.1.29
कर्णपुत्रो हतः शूरः सत्यसेनो महाबलः ॥ ९.१.२९ ॥
O filho de Karṇa, o herói Satyasena, de grande força, foi morto.
9.1.30
दुर्योधनो हतो राजा ययोक्तं पाण्डवेन ह ।
… महाराज शेते पांसुषु रूषितः ॥ ९.१.३० ॥
O rei Duryodhana foi morto, como declarara o Pāṇḍava. … Grande rei, ele jaz coberto de poeira.
9.1.31
… हतो … जञ्शिखण्डी चापराजितः ।
उत्तमौज युधामन्युस्तथा सर्वे प्रभद्रकाः ॥ ९.१.३१ ॥
…mortos… Śikhaṇḍin e o invicto; Uttamaujas, Yudhāmanyu, e igualmente todos os Prabhadrakas.
9.1.32
पाञ्चालश्च नरव्याघ्र चेदयश्च निषूदिताः ।
तव पुत्रा हताः सर्वे द्रौपदेयाश्च भारत ॥ ९.१.३२ ॥
Os Pāñcālas também e os Cedis foram aniquilados, ó tigre entre os homens; todos os teus filhos e os filhos de Draupadī foram mortos, ó Bhārata.
9.1.33
नरा विनिहताः सर्वे गजाश्च विनिपातिताः ।
रथिनत्र नरव्याघ्र हयाश्च निहता युधि ॥ ९.१.३३ ॥
Todos os homens foram completamente mortos e os elefantes derrubados; também os guerreiros em carros, ó tigre entre os homens, e os cavalos foram mortos na batalha.
9.1.34
नि… शिबिरं रावंजावकानां कृतं प्रभो ।
पाण्डवानां च शूराणां समासाद्य परस्परम् ॥ ९.१.३४ ॥
…o acampamento dos Rāvaṃjāvakas foi arrasado, ó senhor, quando os Pāṇḍavas e os heróis se encontraram uns com os outros.
9.1.35
… स्रीशेषमभवज्जगत्कालेन मोहितम् ।
सप्त पाण्डवतः शिष्टा धार्तराष्ट्रास्त्रयोरथाः ॥ ९.१.३५ ॥
…restaram apenas mulheres; o mundo foi desconcertado pelo tempo. Dos Pāṇḍavas restaram sete, e dos filhos de Dhṛtarāṣṭra três guerreiros em carros.
9.1.36
ते चैव भ्रातरः पञ्च वासुदेवोऽथ सात्यकिः ।
कृपश्च कृतवर्मा च द्रौणिश्च जयतां वरः ॥ ९.१.३६ ॥
Aqueles cinco irmãos, Vāsudeva, Sātyaki, Kṛpa, Kṛtavarman, e Drauṇi, o melhor dos vencedores.
9.1.37
एते शेषा महाराज रथिनो नृपसत्तम ।
अक्षौहिणीनामष्टानां दशानां च न संशयः ॥ ९.१.३७ ॥
Estes, ó grande rei, o melhor dos reis, são os guerreiros de carro restantes; das oito e dez akṣauhiṇīs, não há dúvida.
9.1.38
एते शेषा महाराज सर्वेऽन्ये निधनं गताः ।
कालेन निहतं सर्वं जगद्वै भरतर्षभ।
दुर्योधनं वै पुरतः कृत्वा सर्वे नरा हताः ॥ ९.१.३८ ॥
Estes restantes, ó grande rei, e todos os outros foram para a morte. Ó touro dos Bharatas, o mundo inteiro foi abatido pelo tempo; tendo Duryodhana à frente, todos os homens foram mortos.
9.1.39
एतच्छ्रुत्वा वचः क्रूरं धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
निपपात स राजेन्द्रो गतसत्वो महीतले ॥ ९.१.३९ ॥
Ao ouvir esta cruel palavra, Dhṛtarāṣṭra, senhor dos homens, rei dos reis, caiu ao chão, sem vida.
9.1.40
तस्मिन्निपतिते वीरे विदुरोऽपि महायशाः ।
निपपात महाराज शोकव्यसनकर्शितः ॥ ९.१.४० ॥
Quando aquele herói caiu, também Vidura, de grande fama, ó grande rei, caiu, consumido pela dor e pela calamidade.
9.1.41
गान्धारी च महाभागा सर्वाश्च कुरुयोषितः ।
पतिताः सहसा भूमौ श्रुत्वा घोरतरं वचः ॥ ९.१.४१ ॥
Gāndhārī, a muito afortunada, e todas as mulheres dos Kurus, ao ouvir esta palavra terrível, caíram subitamente ao chão.
9.1.42
निःसंज्ञं पतितं भूमौ तदाऽऽसीद्राजमण्डलम् ।
विलापमुक्तोपहतं चित्रं न्यस्तं पटे यथा ॥ ९.१.४२ ॥
Então a assembleia dos reis jazia sem sentidos no chão, abatida, lamentando-se, como uma pintura posta sobre um tecido.
9.1.43
कृच्छ्रेण तु ततो राजा धृतराष्ट्रो महीपतिः ।
शनैरलभत प्राणान्पुत्रव्यसनकर्शितः ॥ ९.१.४३ ॥
Então o rei Dhṛtarāṣṭra, senhor da terra, com dificuldade recuperou aos poucos o fôlego, consumido pela desgraça de seus filhos.
9.1.44
लब्ध्वा तु स नृपः प्राणान्वेपमानः सुदुःखितः ।
निरीक्ष्य च दिशः सर्वाः क्षत्तारं वाक्यमब्रवीत् ॥ ९.१.४४ ॥
Recuperado o fôlego, o rei, trêmulo e profundamente aflito, olhou em todas as direções e disse estas palavras a Kṣattṛ.
9.1.45
विद्धि क्षत्तर्महाप्राज्ञ त्वं गतिर्भरतर्षभ ।
ममानाथस्य सुभृशं पुत्रैर्हीनस्य सर्वशः।
एवमुक्त्वा ततो भूयो विसंज्ञो निपपात ह ॥ ९.१.४५ ॥
Ó Kṣattṛ, de grande sabedoria, touro dos Bharatas, saiba que tu és o meu refúgio, eu que estou inteiramente privado de filhos e sem protetor. Tendo dito isto, caiu de novo, inconsciente.
9.1.46
तं तथा पतितं दृष्ट्वा बान्धवा येऽस्य केचन ।
शीतैस्ते सिषिचुस्तोयैर्विव्यजुर्व्यजनैरपि ॥ ९.१.४६ ॥
Vendo-o caído assim, alguns de seus parentes o aspergiram com água fria e o abanaram com leques.
9.1.47
स तु दीर्घेण कालेन प्रत्याश्वस्तो नराधिपः ।
तूष्णीमासीन्महीपालः पुत्रव्यसनकर्शितः ॥ ९.१.४७ ॥
Mas após muito tempo o senhor dos homens recuperou-se; o protetor da terra, consumido pela desgraça de seus filhos, permaneceu em silêncio.
9.1.48
निःश्वसञ्जिह्मग इव कुम्भक्षिप्तोऽभवन्नृपः ॥ ९.१.४८ ॥
Suspirando como uma serpente, o rei tornou-se como alguém lançado a um pote.
9.1.49
सञ्जयोऽप्यरुदत्तत्र दृष्ट्वा राजानमातुरम् ।
तथा सर्वाः स्त्रियश्चैव गान्धारी च यशस्विनी ॥ ९.१.४९ ॥
Sañjaya também chorou ali, ao ver o rei aflito; assim como todas as mulheres e a gloriosa Gāndhārī.
9.1.50
ततो दीर्घेण कालेन विदुरं वाक्यमब्रवीत् ।
धृतराष्ट्रो नरश्रेष्ठ मुह्यमानो मुहुर्मुहुः ॥ ९.१.५० ॥
Então, após longo tempo, Dhṛtarāṣṭra disse estas palavras a Vidura, o melhor dos homens, atordoado repetidas vezes:
9.1.51
गच्छन्तु योषितः सर्वा गान्धारी च यशस्विनी ।
तथेमे सुहृदः सर्वे मुह्यते मे मनो भृशम् ॥ ९.१.५१ ॥
Que todas as mulheres vão embora, e a gloriosa Gāndhārī; e que também todos estes amigos se retirem. Minha mente está muito atordoada.
9.1.52
एवमुक्तस्ततः क्षत्ता ताः स्त्रियो भरतर्षभ ।
विसर्जयामास शनैर्मुह्यमानः पुनःपुनः ॥ ९.१.५२ ॥
Assim interpelado, Vidura, touro dos Bharatas, despediu gentilmente aquelas mulheres, estando ele mesmo atordoado repetidas vezes.
9.1.53
निश्चक्रमुस्ततः सर्वाः स्त्रियो भरतसत्तम ।
सुहृदश्च तथा सर्वे दृष्ट्वा राजानमातुरम् ॥ ९.१.५३ ॥
Então, o melhor dos Bharatas, todas as mulheres e todos os amigos saíram, tendo visto o rei aflito.
9.1.54
ततो नरपतिस्तत्र लब्ध्वा संज्ञां परन्तपः ।
गतिर्मे को भवेदद्य इति चिन्तासमाकुलः।
अपृच्छत्सञ्जयं तत्र रोदमानं भृशातुरम् ॥ ९.१.५४ ॥
Então o senhor dos homens, abrasador dos inimigos, recobrando ali os sentidos, agitado por angústia — «Que refúgio me restará agora?» — perguntou a Sañjaya, que chorava ali, profundamente aflito.
9.1.55
प्राञ्जलिं सञ्जयं दृष्ट्वा रोदमानं मुहुर्मुहुः ।
ज्ञातीन्स्त्रियोऽथ निर्याप्य प्रविश्य विदुरःपुनः ॥ ९.१.५५ ॥
Vendo Sañjaya de mãos postas, chorando repetidamente, Vidura mandou os parentes e as mulheres saírem e então entrou novamente.
9.1.56
राजानं शोचमानस्तु तं शोचन्तं मुहुर्मुहुः ।
समाश्वासयत क्षत्ता वचसा मधुरेण च ॥ ९.१.५६ ॥
O administrador Vidura consolou o rei, que se lamentava repetidamente, com palavras doces.