Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 4.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.11.1
रामस्य वचनं श्रुत्वा हर्षपौरुषवर्धनम्।
सुग्रीवः पूजयांचक्रे राघवं प्रशशंस च ॥ ४.११.१ ॥
Ao ouvir as palavras de Rāma, que aumentavam a alegria e a bravura, Sugrīva honrou o Rāghava e o louvou.
4.11.2
असंशयं प्रज्वलितैस्तीक्ष्णैर्मर्मातिगैः शरैः।
त्वं दहेः कुपितो लोकान् युगान्त इव भास्करः ॥ ४.११.२ ॥
Sem dúvida, irado, queimarias os mundos com flechas ardentes e afiadas que perfuram os pontos vitais, como o sol no fim de uma era.
4.11.3
वालिनः पौरुषं यत्तद् यच्च वीर्यं धृतिश्च या।
तन्ममैकमनाः श्रुत्वा विधत्स्व यदनन्तरम् ॥ ४.११.३ ॥
Ouve com mente única o que te digo sobre a virilidade, o valor e a firmeza de Vālin, e depois age como for oportuno.
4.11.4
समुद्रात् पश्चिमात् पूर्वं दक्षिणादपि चोत्तरम्।
क्रामत्यनुदिते सूर्ये वाली व्यपगतक्लमः ॥ ४.११.४ ॥
Antes de nascer o sol, Vālin, livre de cansaço, percorre do oceano ocidental para o leste, do sul e também para o norte.
4.11.5
अग्राण्यारुह्य शैलानां शिखराणि महान्त्यपि।
ऊर्ध्वमुत्पात्य तरसा प्रतिगृह्णाति वीर्यवान् ॥ ४.११.५ ॥
Subindo aos cumes das montanhas, até os grandes picos, o poderoso Vālin salta rapidamente para o alto e os agarra.
4.11.6
बहवः सारवन्तश्च वनेषु विविधा द्रुमाः।
वालिना तरसा भग्ना बलं प्रथयताऽऽत्मनः ॥ ४.११.६ ॥
Muitas árvores robustas de diversas espécies nas florestas foram quebradas à força por Vālin, que mostrava a própria força.
4.11.7
महिषो दुन्दुभिर्नाम कैलासशिखरप्रभः।
बलं नागसहस्रस्य धारयामास वीर्यवान् ॥ ४.११.७ ॥
Dundubhi, chamado Mahiṣa, radiante como o cume do Kailāsa e poderoso, possuía a força de mil elefantes.
4.11.8
स वीर्योत्सेकदुष्टात्मा वरदानेन मोहितः।
जगाम स महाकायः समुद्रं सरितां पतिम् ॥ ४.११.८ ॥
Aquele de corpo enorme, com a mente corrompida pelo orgulho da força e iludido pela bênção, foi até o oceano, senhor dos rios.
4.11.9
ऊर्मिमन्तमतिक्रम्य सागरं रत्नसंचयम्।
मम युद्धं प्रयच्छेति तमुवाच महार्णवम् ॥ ४.११.९ ॥
Atravessando o oceano cheio de ondas, tesouro de joias, disse àquele grande mar: "Dá-me batalha."
4.11.10
ततः समुद्रो धर्मात्मा समुत्थाय महाबलः।
अब्रवीद् वचनं राजन्नसुरं कालचोदितम् ॥ ४.११.१० ॥
Então o oceano, de alma justa e grande poder, levantou-se e, ó rei, disse estas palavras àquele demônio impelido pelo destino.
4.11.11
समर्थो नास्मि ते दातुं युद्धं युद्धविशारद।
श्रूयतां त्वभिधास्यामि यस्ते युद्धं प्रदास्यति ॥ ४.११.११ ॥
Ó perito em guerra, não sou capaz de te dar batalha. Mas ouve, dir-te-ei quem ta dará.
4.11.12
शैलराजो महारण्ये तपस्विशरणं परम्।
शंकरश्वशुरो नाम्ना हिमवानिति विश्रुतः ॥ ४.११.१२ ॥
O rei das montanhas, Himavān, supremo refúgio dos ascetas na grande floresta, sogro de Śaṃkara, é renomado por esse nome.
4.11.13
महाप्रस्रवणोपेतो बहुकन्दरनिर्झरः।
स समर्थस्तव प्रीतिमतुलां कर्तुमर्हति ॥ ४.११.१३ ॥
Rico em grandes nascentes, com muitas cavernas e cachoeiras, aquela montanha pode dar-te uma alegria incomparável.
4.11.14
तं भीतमिति विज्ञाय समुद्रमसुरोत्तमः।
हिमवद्वनमागम्य शरश्चापादिव च्युतः ॥ ४.११.१४ ॥
Sabendo que ele estava amedrontado, o mais excelente dos asuras veio do oceano à floresta de Himavān, como uma flecha lançada de um arco.
4.11.15
ततस्तस्य गिरेः श्वेता गजेन्द्रप्रतिमाः शिलाः।
चिक्षेप बहुधा भूमौ दुन्दुभिर्विननाद च ॥ ४.११.१५ ॥
Então Dundubhi lançou ao chão, de muitas maneiras, as rochas brancas daquela montanha, semelhantes a grandes elefantes, e rugiu.
4.11.16
ततः श्वेताम्बुदाकारः सौम्यः प्रीतिकराकृतिः।
हिमवानब्रवीद् वाक्यं स्व एव शिखरे स्थितः ॥ ४.११.१६ ॥
Então Himavān, semelhante a uma nuvem branca, gentil e de forma agradável, de pé sobre o seu próprio cume, proferiu estas palavras.
4.11.17
क्लेष्टुमर्हसि मां न त्वं दुन्दुभे धर्मवत्सल।
रणकर्मस्वकुशलस्तपस्विशरणो ह्यहम् ॥ ४.११.१७ ॥
Ó Dundubhi, amante do dharma, não deverias atormentar-me; não sou hábil nas obras da guerra, pois sou refúgio dos ascetas.
4.11.18
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा गिरिराजस्य धीमतः।
उवाच दुन्दुभिर्वाक्यं क्रोधात् संरक्तलोचनः ॥ ४.११.१८ ॥
Tendo ouvido aquelas palavras do sábio rei das montanhas, Dundubhi, com os olhos avermelhados pela ira, falou.
4.11.19
यदि युद्धेऽसमर्थस्त्वं मद्भयाद् वा निरुद्यमः।
तमाचक्ष्व प्रदद्यान्मे यो हि युद्धं युयुत्सतः ॥ ४.११.१९ ॥
Se és incapaz de lutar, ou perdeste a determinação por medo de mim, então aponta quem me dará batalha, a mim que desejo combater.
4.11.20
हिमवानब्रवीद् वाक्यं श्रुत्वा वाक्यविशारदः।
अनुक्तपूर्वं धर्मात्मा क्रोधात् तमसुरोत्तमम् ॥ ४.११.२० ॥
Ao ouvir essas palavras, Himavān, hábil na fala e de alma justa, falou com ira àquele melhor dos asuras palavras jamais ditas antes.
4.11.21
वाली नाम महाप्राज्ञ शक्रपुत्रः प्रतापवान्।
अध्यास्ते वानरः श्रीमान् किष्किन्धामतुलप्रभाम् ॥ ४.११.२१ ॥
Vālī, de nome, muito sábio, filho de Indra, poderoso, o glorioso macaco, habita Kiṣkindhā, de incomparável esplendor.
4.11.22
स समर्थो महाप्राज्ञस्तव युद्धविशारदः।
द्वन्द्वयुद्धं स दातुं ते नमुचेरिव वासवः ॥ ४.११.२२ ॥
Ele é capaz, muito sábio e hábil na batalha; como Indra concedeu o duelo a Namuci, assim ele pode conceder-te o combate singular.
4.11.23
तं शीघ्रमभिगच्छ त्वं यदि युद्धमिहेच्छसि।
स हि दुर्मर्षणो नित्यं शूरः समरकर्मणि ॥ ४.११.२३ ॥
Se desejas aqui a batalha, vai depressa até ele; pois é indomável, sempre valente nos feitos de guerra.
4.11.24
श्रुत्वा हिमवतो वाक्यं कोपाविष्टः स दुन्दुभिः।
जगाम तां पुरीं तस्य किष्किन्धां वालिनस्तदा ॥ ४.११.२४ ॥
Ao ouvir as palavras de Himavān, Dundubhi, tomado pela ira, foi então para aquela cidade de Vālī, Kiṣkindhā.
4.11.25
धारयन् माहिषं रूपं तीक्ष्णशृङ्गो भयावहः।
प्रावृषीव महामेघस्तोयपूर्णो नभस्तले ॥ ४.११.२५ ॥
Assumindo a forma de um búfalo, de chifres afiados e aterrador, apareceu como uma grande nuvem cheia de água no céu, na estação das chuvas.
4.11.26
ततस्तु द्वारमागम्य किष्किन्धाया महाबलः।
ननर्द कम्पयन् भूमिं दुन्दुभिर्दुन्दुभिर्यथा ॥ ४.११.२६ ॥
Então, chegando ao portão de Kiṣkindhā, o poderoso rugiu, fazendo a terra tremer, como um tambor.
4.11.27
समीपजान् द्रुमान् भञ्जन् वसुधां दारयन् खुरैः।
विषाणेनोल्लिखन् दर्पात् तद्द्वारं द्विरदो यथा ॥ ४.११.२७ ॥
Quebrando as árvores próximas, rasgando a terra com os cascos, arranhando com orgulho aquele portão com o chifre, como um elefante.
4.11.28
अन्तःपुरगतो वाली श्रुत्वा शब्दममर्षणः।
निष्पपात सह स्त्रीभिस्ताराभिरिव चन्द्रमा ॥ ४.११.२८ ॥
Vālī, que estava nos aposentos internos, ao ouvir aquele som saiu de um salto, indignado, junto com as suas mulheres, como a lua com as estrelas.
4.11.29
मितं व्यक्ताक्षरपदं तमुवाच स दुन्दुभिम्।
हरीणामीश्वरो वाली सर्वेषां वनचारिणाम् ॥ ४.११.२९ ॥
Vālī, senhor dos macacos e de todos os habitantes da floresta, falou àquele Dundubhi com palavras medidas, de sílabas e frases claras.
4.11.30
किमर्थं नगरद्वारमिदं रुद्ध्वा विनर्दसे।
दुन्दुभे विदितो मेऽसि रक्ष प्राणान् महाबल ॥ ४.११.३० ॥
Ó Dundubhi! Por que rugues bloqueando este portão da cidade? Eu te conheço. Ó poderoso, salva a tua vida.
4.11.31
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा वानरेन्द्रस्य धीमतः।
उवाच दुन्दुभिर्वाक्यं क्रोधात् संरक्तलोचनः ॥ ४.११.३१ ॥
Ao ouvir as palavras do sábio rei dos macacos, Dundubhi, de olhos avermelhados de ira, disse estas palavras.
4.11.32
न त्वं स्त्रीसंनिधौ वीर वचनं वक्तुमर्हसि।
मम युद्धं प्रयच्छाद्य ततो ज्ञास्यामि ते बलम् ॥ ४.११.३२ ॥
Herói, não deves proferir tais palavras na presença de mulheres. Dá-me agora o combate, e então conhecerei a tua força.
4.11.33
अथवा धारयिष्यामि क्रोधमद्य निशामिमाम्।
गृह्यतामुदयः स्वैरं कामभोगेषु वानर ॥ ४.११.३३ ॥
Ou então, esta noite conterei esta ira. Macaco, toma livremente a tua ascensão nos prazeres do desejo.
4.11.34
दीयतां सम्प्रदानं च परिष्वज्य च वानरान्।
सर्वशाखामृगेन्द्रस्त्वं संसादय सुहृज्जनम् ॥ ४.११.३४ ॥
Abraça os macacos e oferece-lhes presentes. Senhor de todos os animais das ramagens, faz sentar os teus amigos e companheiros.
4.11.35
सुदृष्टां कुरु किष्किन्धां कुरुष्वात्मसमं पुरे।
क्रीडस्व च समं स्त्रीभिरहं ते दर्पशासनः ॥ ४.११.३५ ॥
Olha bem para Kiṣkindhā e faz da cidade a tua igual. Brinca com as mulheres; eu sou aquele que castiga o teu orgulho.
4.11.36
यो हि मत्तं प्रमत्तं वा भग्नं वा रहितं कृशम्।
हन्यात् स भ्रूणहा लोके त्वद्विधं मदमोहितम् ॥ ४.११.३६ ॥
Quem matar alguém embriagado, descuidado, quebrado, desamparado ou fraco é, no mundo, um assassino de feto; assim também alguém como tu, cegado pelo orgulho.
4.11.37
स प्रहस्याब्रवीन्मन्दं क्रोधात् तमसुरेश्वरम्।
विसृज्य ताः स्त्रियः सर्वास्ताराप्रभृतिकास्तदा ॥ ४.११.३७ ॥
Rindo, falou suavemente, com ira, àquele senhor dos asuras; então, tendo libertado todas as mulheres, a começar por Tārā,
4.11.38
मत्तोऽयमिति मा मंस्था यद्यभीतोऽसि संयुगे।
मदोऽयं सम्प्रहारेऽस्मिन् वीरपानं समर्थ्यताम् ॥ ४.११.३८ ॥
Não penses: 'Este está embriagado'; se não temes na batalha, que esta embriaguez seja a bebida dos heróis neste combate.
4.11.39
तमेवमुक्त्वा संक्रुद्धो मालामुत्क्षिप्य काञ्चनीम्।
पित्रा दत्तां महेन्द्रेण युद्धाय व्यवतिष्ठत ॥ ४.११.३९ ॥
Tendo-lhe dito isto, enfurecido, ergueu a guirlanda de ouro dada por seu pai Indra, e pôs-se de pé para a batalha.
4.11.40
विषाणयोर्गृहीत्वा तं दुन्दुभिं गिरिसंनिभम्।
आविध्यत तथा वाली विनदन् कपिकुञ्जरः ॥ ४.११.४० ॥
Agarrando-o pelos chifres, Vāli, o elefante entre os macacos, rugindo, girou aquele Dundubhi semelhante a uma montanha.
4.11.41
बलाद् व्यापादयांचक्रे ननर्द च महास्वनम्।
श्रोत्राभ्यामथ रक्तं तु तस्य सुस्राव पात्यतः ॥ ४.११.४१ ॥
Matou-o à força e rugiu com grande estrondo; então, ao cair, o sangue escorreu de seus ouvidos.
4.11.42
तयोस्तु क्रोधसंरम्भात् परस्परजयैषिणोः।
युद्धं समभवद् घोरं दुन्दुभेर्वालिनस्तथा ॥ ४.११.४२ ॥
Pelo ímpeto da ira, ambos buscando vencer um ao outro, travou-se entre Dundubhi e Vāli um combate terrível.
4.11.43
अयुध्यत तदा वाली शक्रतुल्यपराक्रमः।
मुष्टिभिर्जानुभिः पद्भिः शिलाभिः पादपैस्तथा ॥ ४.११.४३ ॥
Então Vālī, cuja bravura igualava a de Indra, lutou com punhos, joelhos, pés, pedras e árvores.
4.11.44
परस्परं घ्नतोस्तत्र वानरासुरयोस्तदा।
आसीद्धीनोऽसुरो युद्धे शक्रसूनुर्व्यवर्धत ॥ ४.११.४४ ॥
Ali, enquanto o macaco e o demônio se golpeavam mutuamente, o demônio enfraqueceu na batalha, e o filho de Indra se fortaleceu.
4.11.45
तं तु दुन्दुभिमुद्यम्य धरण्यामभ्यपातयत्।
युद्धे प्राणहरे तस्मिन्निष्पिष्टो दुन्दुभिस्तदा ॥ ४.११.४५ ॥
Ergueu Dundubhi e o arremessou ao chão; naquela batalha mortal, Dundubhi foi então esmagado.
4.11.46
स्रोतोभ्यो बहु रक्तं तु तस्य सुस्राव पात्यतः।
पपात च महाबाहुः क्षितौ पञ्चत्वमागतः ॥ ४.११.४६ ॥
Muito sangue jorrou de seus orifícios quando foi derrubado; o de braços poderosos caiu ao chão e encontrou a morte.
4.11.47
तं तोलयित्वा बाहुभ्यां गतसत्त्वमचेतनम्।
चिक्षेप वेगवान् वाली वेगेनैकेन योजनम् ॥ ४.११.४७ ॥
Pesando-o com os dois braços, o corpo sem vida e inconsciente, Vālī, veloz em força, o lançou a uma yojana inteira com um só impulso.
4.11.48
तस्य वेगप्रविद्धस्य वक्त्रात् क्षतजबिन्दवः।
प्रपेतुर्मारुतोत्क्षिप्ता मतङ्गस्याश्रमं प्रति ॥ ४.११.४८ ॥
Gotas de sangue de sua boca, lançado com tal força, foram levantadas pelo vento e caíram em direção ao eremitério de Mataṅga.
4.11.49
तान् दृष्ट्वा पतितांस्तत्र मुनिः शोणितविप्रुषः।
क्रुद्धस्तस्य महाभाग चिन्तयामास को न्वयम् ॥ ४.११.४९ ॥
Ao ver as gotas de sangue caídas ali, o sábio, enfurecido, refletiu: Ó afortunado, quem é este?
4.11.50
येनाहं सहसा स्पृष्टः शोणितेन दुरात्मना।
कोऽयं दुरात्मा दुर्बुद्धिरकृतात्मा च बालिशः ॥ ४.११.५० ॥
Quem é este de alma perversa, mente má, descontrolado e tolo, que de repente me tocou com sangue?
4.11.51
इत्युक्त्वा स विनिष्क्रम्य ददृशे मुनिसत्तमः।
महिषं पर्वताकारं गतासुं पतितं भुवि ॥ ४.११.५१ ॥
Tendo dito isso, saiu e viu, caído sem vida no chão, um búfalo do tamanho de uma montanha.
4.11.52
स तु विज्ञाय तपसा वानरेण कृतं हि तत्।
उत्ससर्ज महाशापं क्षेप्तारं वानरं प्रति ॥ ४.११.५२ ॥
Mas ele, reconhecendo pela sua austeridade que aquilo fora obra de um macaco, lançou uma grande maldição contra o macaco que o atirara.
4.11.53
इह तेनाप्रवेष्टव्यं प्रविष्टस्य वधो भवेत्।
वनं मत्संश्रयं येन दूषितं रुधिरस्रवैः ॥ ४.११.५३ ॥
Ele não deve entrar aqui; quem entrar encontrará a morte. Ele profanou esta floresta, meu refúgio, com rios de sangue.
4.11.54
क्षिपता पादपाश्चेमे सम्भग्नाश्चासुरीं तनुम्।
समन्तादाश्रमं पूर्णं योजनं मामकं यदि ॥ ४.११.५४ ॥
Quem o arremessou quebrou estas árvores e também o seu corpo demoníaco. Se o meu eremitério, que se estende um yojana inteiro ao redor, está todo...
4.11.55
आगमिष्यति दुर्बुद्धिर्व्यक्तं स न भविष्यति।
ये चास्य सचिवाः केचित् संश्रिता मामकं वनम् ॥ ४.११.५५ ॥
Aquele de mente perversa virá, mas certamente ele não estará aqui. E se alguns de seus conselheiros se refugiaram nesta minha floresta,
4.11.56
न च तैरिह वस्तव्यं श्रुत्वा यान्तु यथासुखम्।
तेऽपि वा यदि तिष्ठन्ति शपिष्ये तानपि ध्रुवम् ॥ ४.११.५६ ॥
E eles não devem permanecer aqui; ao ouvirem, que vão como desejarem. E se permanecerem aqui, certamente também os amaldiçoarei.
4.11.57
वनेऽस्मिन् मामके नित्यं पुत्रवत् परिरक्षिते।
पत्राङ्कुरविनाशाय फलमूलाभवाय च ॥ ४.११.५७ ॥
Nesta minha floresta, sempre protegida como a um filho, eles causarão a destruição das folhas e brotos, e a perda de frutos e raízes.
4.11.58
दिवसश्चाद्य मर्यादा यं द्रष्टा श्वोऽस्मि वानरम्।
बहुवर्षसहस्राणि स वै शैलो भविष्यति ॥ ४.११.५८ ॥
Hoje é o limite: o macaco que eu vir amanhã certamente se tornará uma pedra por muitos milhares de anos.
4.11.59
ततस्ते वानराः श्रुत्वा गिरं मुनिसमीरिताम्।
निश्चक्रमुर्वनात् तस्मात् तान् दृष्ट्वा वालिरब्रवीत् ॥ ४.११.५९ ॥
Então aqueles macacos, tendo ouvido a palavra proferida pelo sábio, saíram daquela floresta; e ao vê-los, Vāli falou.
4.11.60
किं भवन्तः समस्ताश्च मतङ्गवनवासिनः।
मत्समीपमनुप्राप्ता अपि स्वस्ति वनौकसाम् ॥ ४.११.६० ॥
Por que todos vós, habitantes da floresta de Mataṅga, vieram até mim? Que haja bem-estar para os habitantes da floresta.
4.11.61
ततस्ते कारणं सर्वं तथा शापं च वालिनः।
शशंसुर्वानराः सर्वे वालिने हेममालिने ॥ ४.११.६१ ॥
Então todos os macacos contaram a Vālin, o de guirlanda de ouro, toda a causa da maldição de Vālin e a própria maldição.
4.11.62
एतच्छ्रुत्वा तदा वाली वचनं वानरेरितम्।
स महर्षिं समासाद्य याचते स्म कृताञ्जलिः ॥ ४.११.६२ ॥
Ao ouvir essas palavras ditas pelos macacos, Vālin então se aproximou do grande sábio e suplicou-lhe, de mãos postas.
4.11.63
महर्षिस्तमनादृत्य प्रविवेशाश्रमं प्रति।
शापधारणभीतस्तु वाली विह्वलतां गतः ॥ ४.११.६३ ॥
O grande sábio o ignorou e entrou em seu eremitério; temendo ter de suportar a maldição, Vālin caiu em grande aflição.
4.11.64
ततः शापभयाद् भीतो ऋष्यमूकं महागिरिम्।
प्रवेष्टुं नेच्छति हरिर्द्रष्टुं वापि नरेश्वर ॥ ४.११.६४ ॥
Então, temendo a maldição, aquele macaco, ó senhor dos homens, não deseja entrar na grande montanha chamada Ṛṣyamūka, nem sequer vê-la.
4.11.65
तस्याप्रवेशं ज्ञात्वाहमिदं राम महावनम्।
विचरामि सहामात्यो विषादेन विवर्जितः ॥ ४.११.६५ ॥
Ó Rāma, sabendo que ele não entra naquela montanha, percorro esta grande floresta com meus ministros, livre de tristeza.
4.11.66
एषोऽस्थिनिचयस्तस्य दुन्दुभेः सम्प्रकाशते।
वीर्योत्सेकान्निरस्तस्य गिरिकूटनिभो महान् ॥ ४.११.६६ ॥
Esta grande pilha de ossos de Dundubhi é visível — a dele, que foi derrubado pelo orgulho de sua força, enorme como um cume de montanha.
4.11.67
इमे च विपुलाः सालाः सप्त शाखावलम्बिनः।
यत्रैकं घटते वाली निष्पत्रयितुमोजसा ॥ ४.११.६७ ॥
E estas sete enormes árvores sāla, de galhos pendentes: Vālin poderia despojar de folhas uma delas com sua força.
4.11.68
एतदस्यासमं वीर्यं मया राम प्रकाशितम्।
कथं तं वालिनं हन्तुं समरे शक्ष्यसे नृप ॥ ४.११.६८ ॥
Ó Rāma, mostrei-te agora o seu valor incomparável. Ó rei, como poderás matar aquele Vālin em batalha?
4.11.69
तथा ब्रुवाणं सुग्रीवं प्रहसँल्लक्ष्मणोऽब्रवीत्।
कस्मिन् कर्मणि निर्वृत्ते श्रद्दध्या वालिनो वधम् ॥ ४.११.६९ ॥
Enquanto Sugrīva falava assim, Lakṣmaṇa sorriu e disse: "Após qual feito realizado se deve acreditar na morte de Vālin?"
4.11.70
तमुवाचाथ सुग्रीवः सप्त सालानिमान् पुरा।
एवमेकैकशो वाली विव्याधाथ स चासकृत् ॥ ४.११.७० ॥
Então Sugrīva lhe disse: "Outrora Vālin atravessou estas sete árvores sāla uma a uma exatamente desta maneira, e o fez repetidas vezes."
4.11.71
रामो निर्दारयेदेषां बाणेनैकेन च द्रुमम्।
वालिनं निहतं मन्ये दृष्ट्वा रामस्य विक्रमम् ॥ ४.११.७१ ॥
Rāma poderia partir com uma única flecha até uma destas árvores. Tendo visto o valor de Rāma, considero Vālin já morto.
4.11.72
हतस्य महिषस्यास्थि पादेनैकेन लक्ष्मण।
उद्यम्य प्रक्षिपेच्चापि तरसा द्वे धनुःशते ॥ ४.११.७२ ॥
Ó Lakṣmaṇa, erguendo com um único pé o osso de um búfalo morto, ele poderia arremessá-lo com força a duzentos comprimentos de arco de distância.
4.11.73
एवमुक्त्वा तु सुग्रीवो रामं रक्तान्तलोचनम्।
ध्यात्वा मुहूर्तं काकुत्स्थं पुनरेव वचोऽब्रवीत् ॥ ४.११.७३ ॥
Assim falando, Sugrīva, após meditar por um momento sobre Rāma, de olhos avermelhados nas bordas, disse novamente estas palavras.
4.11.74
शूरश्च शूरमानी च प्रख्यातबलपौरुषः।
बलवान् वानरो वाली संयुगेष्वपराजितः ॥ ४.११.७४ ॥
Vālī é valente, considera-se valente e é célebre por sua força e bravura; o poderoso macaco Vālī é invicto nas batalhas.
4.11.75
दृश्यन्ते चास्य कर्माणि दुष्कराणि सुरैरपि।
यानि संचिन्त्य भीतोऽहमृष्यमूकमुपाश्रितः ॥ ४.११.७५ ॥
Seus feitos parecem difíceis até para os deuses; temeroso ao considerá-los, refugiei-me no monte Ṛṣyamūka.
4.11.76
तमजय्यमधृष्यं च वानरेन्द्रममर्षणम्।
विचिन्तयन्न मुञ्चापि ऋष्यमूकममुं त्वहम् ॥ ४.११.७६ ॥
Pensando naquele senhor dos macacos, invencível, inacessível e intolerante, não deixo nem mesmo este Ṛṣyamūka.
4.11.77
उद्विग्नः शङ्कितश्चाहं विचरामि महावने।
अनुरक्तैः सहामात्यैर्हनुमत्प्रमुखैर्वरैः ॥ ४.११.७७ ॥
Inquieto e apreensivo, vago pela grande floresta com meus ministros devotados e excelentes, liderados por Hanumān.
4.11.78
उपलब्धं च मे श्लाघ्यं सन्मित्रं मित्रवत्सल।
त्वामहं पुरुषव्याघ्र हिमवन्तमिवाश्रितः ॥ ४.११.७८ ॥
Ó amante dos amigos, ó tigre entre os homens! Encontrei um bom amigo digno de louvor; refugiei-me em ti como no Himālaya.
4.11.79
किं तु तस्य बलज्ञोऽहं दुर्भ्रातुर्बलशालिनः।
अप्रत्यक्षं तु मे वीर्यं समरे तव राघव ॥ ४.११.७९ ॥
Mas conheço a força daquele irmão maligno e poderoso; contudo, minha bravura ainda não se manifestou a ti na batalha, ó Rāghava.
4.11.80
न खल्वहं त्वां तुलये नावमन्ये न भीषये।
कर्मभिस्तस्य भीमैश्च कातर्यं जनितं मम ॥ ४.११.८० ॥
Não te comparo a ele, nem te desprezo, nem pretendo amedrontar-te; são as suas terríveis façanhas que geraram o temor em mim.
4.11.81
कामं राघव ते वाणी प्रमाणं धैर्यमाकृतिः।
सूचयन्ति परं तेजो भस्मच्छन्नमिवानलम् ॥ ४.११.८१ ॥
Certamente, ó Rāghava, a tua palavra, a tua firmeza e a tua presença são prova que anuncia o teu esplendor supremo, como um fogo coberto de cinza.
4.11.82
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा सुग्रीवस्य महात्मनः।
स्मितपूर्वमथो रामः प्रत्युवाच हरिं प्रति ॥ ४.११.८२ ॥
Tendo ouvido aquelas palavras do magnânimo Sugrīva, Rāma, sorrindo primeiro, respondeu ao macaco.
4.11.83
यदि न प्रत्ययोऽस्मासु विक्रमे तव वानर।
प्रत्ययं समरे श्लाघ्यमहमुत्पादयामि ते ॥ ४.११.८३ ॥
Se não confias no nosso valor, ó macaco, produzirei para ti, na batalha, uma prova digna de louvor.
4.11.84
एवमुक्त्वा तु सुग्रीवं सान्त्वयँल्लक्ष्मणाग्रजः।
राघवो दुन्दुभेः कायं पादाङ्गुष्ठेन लीलया ॥ ४.११.८४ ॥
Tendo assim falado a Sugrīva e consolando-o, Rāghava, irmão mais velho de Lakṣmaṇa, ergueu sem esforço, como que brincando, o corpo de Dundubhi com o dedão do pé.
4.11.85
तोलयित्वा महाबाहुश्चिक्षेप दशयोजनम्।
असुरस्य तनुं शुष्कां पादाङ्गुष्ठेन वीर्यवान् ॥ ४.११.८५ ॥
Tendo-o pesado, o de braços poderosos, o valente, arremessou o corpo seco do asura a dez iojanas com o dedo grande do pé.
4.11.86
क्षिप्तं दृष्ट्वा ततः कायं सुग्रीवः पुनरब्रवीत्।
लक्ष्मणस्याग्रतो रामं तपन्तमिव भास्करम्।
हरीणामग्रतो वीरमिदं वचनमर्थवत् ॥ ४.११.८६ ॥
Vendo o corpo lançado, Sugrīva voltou a falar diante de Lakṣmaṇa, ao herói Rāma, que brilhava como o sol, diante dos macacos, estas palavras cheias de sentido.
4.11.87
आर्द्रः समांसः प्रत्यग्रः क्षिप्तः कायः पुरा सखे।
परिश्रान्तेन मत्तेन भ्रात्रा मे वालिना तदा ॥ ४.११.८७ ॥
Amigo, outrora este corpo era úmido, cheio de carne e fresco, quando então meu irmão Vālin, exausto e embriagado, o lançou.
4.11.88
लघुः सम्प्रति निर्मांसस्तृणभूतश्च राघव।
क्षिप्त एवं प्रहर्षेण भवता रघुनन्दन ॥ ४.११.८८ ॥
Ó Rāghava, agora está leve, sem carne e semelhante à erva; ó deleite dos Raghu, tu o lançaste com alegria.
4.11.89
नात्र शक्यं बलं ज्ञातुं तव वा तस्य वाधिकम्।
आर्द्रं शुष्कमिति ह्येतत् सुमहद् राघवान्तरम् ॥ ४.११.८९ ॥
Aqui não é possível saber se a tua força ou a dele é maior; úmido e seco, esta é uma grande diferença, ó Rāghava.
4.11.90
स एव संशयस्तात तव तस्य च यद्बलम्।
सालमेकं विनिर्भिद्य भवेद् व्यक्तिर्बलाबले ॥ ४.११.९० ॥
Caro amigo, essa é precisamente a dúvida sobre a tua força e a dele; ao perfurar uma árvore sāla, a diferença entre força e fraqueza se tornará clara.
4.11.91
कृत्वैतत् कार्मुकं सज्यं हस्तिहस्तमिवाततम्।
आकर्णपूर्णमायम्य विसृजस्व महाशरम् ॥ ४.११.९१ ॥
Esticando este arco como a tromba de um elefante, puxe-o até a orelha e solte a grande flecha.
4.11.92
इमं हि सालं प्रहितस्त्वया शरो
न संशयोऽत्रास्ति विदारयिष्यति।
अलं विमर्शेन मम प्रियं ध्रुवं
कुरुष्व राजन् प्रतिशापितो मया ॥ ४.११.९२ ॥
Esta flecha que lanças atravessará sem dúvida esta árvore sāla; não há dúvida. Basta de hesitação, ó rei: faz com certeza o que me é querido, pois estás preso ao juramento que me fizeste.
4.11.93
यथा हि तेजःसु वरः सदारवि-
र्यथा हि शैलो हिमवान् महाद्रिषु।
यथा चतुष्पात्सु च केसरी वर-
स्तथा नराणामसि विक्रमे वरः ॥ ४.११.९३ ॥
Assim como o sol é o melhor entre os seres radiantes, como o Himavān é o melhor entre as grandes montanhas, e como o leão é o melhor entre os quadrúpedes, assim és tu o melhor dos homens em valor.