Ṛgveda · Sūkta 1.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.139.1
अस्तु॒ श्रौष॑ट्पु॒रो अ॒ग्नीं धि॒या द॑ध॒ आ नु तच्छर्धो॑ दि॒व्यं वृ॑णीमह इन्द्रवा॒यू वृ॑णीमहे॒ यद्ध॑ क्रा॒णा वि॒वस्व॑ति ।
नाभा॑ सं॒दायि॒ नव्य॑सी॒ अध॒ प्र सू न॒ उप॑ यन्तु धी॒तयो॑ दे॒वाँ अच्छा॒ न धी॒तयः॑ ॥
Dieses Lob setze Agni mit Gedanken ein; wir wählen Indra und Vāyu, jene himmlische Kraft. Neue Gebete vereinten sich im Zentrum; mögen sie zu uns kommen und die Götter erreichen.
1.139.2
यद्ध॒ त्यन्मि॑त्रावरुणावृ॒तादधि॑ आद॒दाथे॒ अनृ॑तं॒ स्वेन॑ म॒न्युना॒ दक्ष॑स्य॒ स्वेन॑ म॒न्युना॑ यु॒वोरि॒त्थाधि॒ सद्म॑सु ।
अप॑श्याम हिर॒ण्ययं॑ धी॒भिश्च॒न मन॑सा॒ स्वेभि॑र॒क्षभिः॒ सोम॑स्य॒ स्वेभि॑र॒क्षभिः॑ ॥
Als ihr beide, Mitra und Varuṇa, die Falschheit aus der kosmischen Ordnung mit eurem eigenen Zorn beiseiteschobt, durch den Zorn der geschickten Kraft, da sahen wir in euren Wohnstätten die goldene Schau—mit Somas eigenen Augen, mit Geist und Einsicht.
1.139.3
यु॒वां स्तोमे॑भिर्देव॒यन्तो॑ अश्विनाश्रा॒वय॑न्त इव॒ श्लोक॑मा॒यवो॑ यु॒वां ह॒व्याभ्या॑यवः॑ यु॒वोर्विश्वा॒ अधि॒ श्रियः॑ ।
पृक्ष॑श्च विश्ववेदसा प्रुषा॒यन्ते॑ वां प॒वयो॑ हिर॒ण्यये॒ रथे॑ दस्रा हिर॒ण्यये॑ ॥
Euch beide rufen wir mit Lobpreisungen an, die die Götter begehren, o Aśvins—als würde ein Lied hörbar gemacht; die Opfernden bringen euch Opfergaben. All eure Herrlichkeit ruht auf ihnen. O allwissende Viśvavedas, Tropfen werden auf euren goldenen Wagen gesprengt, o wunderbare Dasras.
1.139.4
अचे॑ति दस्रा॒ व्यु॑ नाक॑मृण्वथो यु॒ञ्जते॑ वां रथ॒युजो॒ दिवि॑ष्टिषु अध्व॒स्मानो॒ दिवि॑ष्टिषु॒ अधि॑ वां॒ स्थाम॑ व॒न्धुरे॑ ।
रथे॑ दस्रा हिर॒ण्यये॑ प॒थेव॒ यन्ता॑वनु॒शास॑ता॒ रजोऽञ्ज॑सा॒ शास॑ता॒ रजः॑ ॥
O Dasras, ihr wurdet gesehen; ihr öffnet den Himmel. An den Wagen gejocht, werdet ihr Reisende auf den Tagespfaden. Euer Platz ist auf dem goldenen Wagensitz. O Dasras, wie ein Pfad gehend, schnell führend, lenkt ihr den Raum.
1.139.5
शची॑भिर्नः शचीवसू॒ दिवा॒ नक्तं॑ दशस्यतम् ।
मा वां॑ रा॒तिरुप॑ दस॒त्कदा॑ च॒नास्मद्रा॒तिः कदा॑ च॒न ॥
Mit euren Kräften, o Herren der Macht, gewährt uns bei Tag und bei Nacht. Möge eure Gabe euch nie ferngehalten werden; möge die Gabe von uns nie ferne bleiben.
1.139.6
वृष॑न्निन्द्र वृष॒पाणा॑स॒ इन्द॑व इ॒मे सु॒ता अद्रि॑षुतास उ॒द्भिद॒स्तुभ्यं॑ सु॒तास॑ उ॒द्भिदः॒ ते त्वा॑ मन्दन्तु दा॒वने॑ ।
म॒हे चि॒त्राय॒ राध॑से गी॒र्भिर्गि॑र्वाह॒ स्तव॑मान॒ आ ग॑हि सुमृळी॒को न॒ आ ग॑हि ॥
O Stier, o Indra, Stiertrinker—diese Tropfen, mit Steinen gepresst, emporsprießend, für dich gepresst: mögen sie dich erfreuen, großen, strahlenden Reichtum zu geben. O Liedträger, komm lobpreisend, komm; o guter Helfer, komm zu uns, komm.
1.139.7
ओ षू णो॑ अग्ने शृणुहि॒ त्वमी॑ळि॒तो दे॒वेभ्यो॑ ब्रवसि य॒ज्ञिये॑भ्यो॒ राज॑भ्यो य॒ज्ञिये॑भ्यः॒ यद्ध॒ त्यामङ्गि॑रोभ्यो ।
धे॒नुं दे॑वा॒ अद॑त्तन॒ वि तां दु॑ह्रे अर्य॒मा क॒र्तरी॒ सचाँ॑ ए॒ष तां वे॑द मे॒ सचा॑ ॥
O Agni, höre uns! Gepriesen sprichst du zu den Göttern, zu den opferwürdigen Königen und zu den Opferwürdigen, als du jene Kuh den Aṅgirasen gabst. O Götter, ihr gabt die Kuh; sie melkten sie getrennt. Aryaman ist im Priester; er kennt sie zusammen mit mir.
1.139.8
मो षु वो॑ अ॒स्मद॒भि तानि॒ पौंस्या॒ सना॑ भूवन्द्यु॒म्नानि॒ मोत जा॑रिषुर॒स्मत्पु॒रोत जा॑रिषुः॒ यद्व॑श्चि॒त्रं यु॒गेयु॑गे ।
नव्यं॒ घोषा॒दम॑र्त्यम॒स्मासु॒ तन्म॑रुतो॒ यच्च॑ दु॒ष्टरं॑ दिधृ॒ता यच्च॑ दु॒ष्टर॑म् ॥
O Maruts, mögen eure männlichen Taten und Herrlichkeiten nicht fern von uns sein; mögen eure wunderbaren Glanze uns nicht zuvor schaden, in jedem Zeitalter. Möge das Neue, das Unsterbliche, in uns wohnen; o Maruts, tragt, was schwer zu überqueren ist und was schwer zu überqueren ist!
1.139.9
द॒ध्यङ्ह॑ मे ज॒नुषं॒ पूर्वो॒ अङ्गि॑राः प्रि॒यमे॑धः॒ कण्वो॒ अत्रि॒र्मनु॑र्विदु॒स्ते मे॒ पूर्वे॒ मनु॑र्विदुः॒ तेषां॑ दे॒वेष्वाय॑तिर् ।
अ॒स्माकं॒ तेषु॒ नाभ॑यः॒ तेषां॑ प॒देन॒ मह्या न॑मे गि॒रेन्द्रा॒ग्नी आ न॑मे गि॒रा ॥
Dadhyañc kannte meine Geburt; der erste Aṅgiras, Priyamedha, Kaṇva, Atri und Manu kannten sie ebenfalls. Jene Vorfahren, Manus Geschlecht, kannten sie; ihr Zugang ist unter den Göttern. Unsere Nabel sind in ihnen; durch ihren Schritt verneige ich mich vor dem Großen, ich verneige mich mit Gesang vor Indra und Agni.
1.139.10
होता॑ यक्षद्व॒निनो॑ वन्त॒ वार्यं॒ बृह॒स्पति॑र्यजति वे॒न उ॒क्षभिः॑ पुरु॒वारे॑भिरु॒क्षभिः॑ जगृ॒भ्मा दू॒रआ॑दिशं ।
श्लोक॒मद्रे॒रध॒ त्मना॒ अधा॑रयदर॒रिन्दा॑नि सु॒क्रतुः॑ पु॒रू सद्मा॑नि सु॒क्रतुः॑ ॥
Der Hotar möge opfern; die den Wald verehren, mögen das Begehrte erlangen. Bṛhaspati opfert, Vena mit den Ukṣan; mit den vielbegehrten Ukṣan haben wir den weitreichenden Befehl empfangen. Der Steinhymnus hielt sich durch eigene Kraft; der geschickte Sukratu trug viele Wohnstätten.
1.139.11
ये दे॑वासो दि॒व्येका॑दश॒ स्थ पृ॑थि॒व्यामध्येका॑दश॒ स्थ ।
अ॒प्सु॒क्षितो॑ महि॒नैका॑दश॒ स्थ ते दे॑वासो य॒ज्ञमि॒मं जु॑षध्वम् ॥
O Götter, die ihr im Himmel elf seid, auf der Erde elf, in den Wassern wohnend, durch Größe elf: o Götter, nehmt dieses Opfer an und freut euch daran.