ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.139.1
अस्तु॒ श्रौष॑ट्पु॒रो अ॒ग्नीं धि॒या द॑ध॒ आ नु तच्छर्धो॑ दि॒व्यं वृ॑णीमह इन्द्रवा॒यू वृ॑णीमहे॒ यद्ध॑ क्रा॒णा वि॒वस्व॑ति ।
नाभा॑ सं॒दायि॒ नव्य॑सी॒ अध॒ प्र सू न॒ उप॑ यन्तु धी॒तयो॑ दे॒वाँ अच्छा॒ न धी॒तयः॑ ॥
இந்த துதி அக்னியை அறிவால் நிலைநிறுத்தட்டும்; இந்திரனையும் வாயுவையும் நாம் தேர்ந்தெடுக்கிறோம், அந்த தெய்வீக வலிமையை. புதிய துதிகள் மையத்தில் இணைந்தன; அவை நம்மிடம் வந்து தேவர்களை அடையட்டும்.
1.139.2
यद्ध॒ त्यन्मि॑त्रावरुणावृ॒तादधि॑ आद॒दाथे॒ अनृ॑तं॒ स्वेन॑ म॒न्युना॒ दक्ष॑स्य॒ स्वेन॑ म॒न्युना॑ यु॒वोरि॒त्थाधि॒ सद्म॑सु ।
अप॑श्याम हिर॒ण्ययं॑ धी॒भिश्च॒न मन॑सा॒ स्वेभि॑र॒क्षभिः॒ सोम॑स्य॒ स्वेभि॑र॒क्षभिः॑ ॥
நீங்கள் இருவரும், மித்ரா-வருணா, ரதத்திலிருந்து பொய்யை உங்கள் சொந்த கோபத்தால் நீக்கும்போது, தக்ஷனின் வலிமையால் சொந்த சினத்தால், அப்போது உங்கள் இல்லங்களில் பொன்னொளி கண்டோம்—சோமத்தின் சொந்த கண்களால், மனத்தாலும் அறிவாலும்.
1.139.3
यु॒वां स्तोमे॑भिर्देव॒यन्तो॑ अश्विनाश्रा॒वय॑न्त इव॒ श्लोक॑मा॒यवो॑ यु॒वां ह॒व्याभ्या॑यवः॑ यु॒वोर्विश्वा॒ अधि॒ श्रियः॑ ।
पृक्ष॑श्च विश्ववेदसा प्रुषा॒यन्ते॑ वां प॒वयो॑ हिर॒ण्यये॒ रथे॑ दस्रा हिर॒ण्यये॑ ॥
நீங்கள் இருவரை தேவர்களை விரும்பும் துதிகளால் அழைக்கிறோம், அஸ்வினர்களே—பாடல் கேட்கப்படுவது போல; யாகம் செய்பவர்கள் ஹவிஸ்களை உங்களுக்குக் கொண்டுவருகிறார்கள். உங்கள் அனைத்து செல்வமும் அவர்கள் மீது. அனைத்தையும் அறியும் விஷ்வவேதஸ்களே, சோம துளிகள் உங்கள் பொன் ரதத்தில் தெளிக்கப்படுகின்றன, அற்புத தஸ்ரர்களே.
1.139.4
अचे॑ति दस्रा॒ व्यु॑ नाक॑मृण्वथो यु॒ञ्जते॑ वां रथ॒युजो॒ दिवि॑ष्टिषु अध्व॒स्मानो॒ दिवि॑ष्टिषु॒ अधि॑ वां॒ स्थाम॑ व॒न्धुरे॑ ।
रथे॑ दस्रा हिर॒ण्यये॑ प॒थेव॒ यन्ता॑वनु॒शास॑ता॒ रजोऽञ्ज॑सा॒ शास॑ता॒ रजः॑ ॥
தஸ்ரர்களே, நீங்கள் தோன்றினீர்கள்; வானத்தைத் திறக்கிறீர்கள். ரதத்தில் பூட்டப்பட்டவர்களாக, பகல் வழிகளில் பயணிப்பவர்களாக ஆகிறீர்கள். உங்கள் இடம் பொன் ரத இருக்கையில். தஸ்ரர்களே, பாதையைப் போல் செல்பவர்களாய், விரைவாக வெளியை வழிநடத்தி, வெளியை ஆட்சி செய்கிறீர்கள்.
1.139.5
शची॑भिर्नः शचीवसू॒ दिवा॒ नक्तं॑ दशस्यतम् ।
मा वां॑ रा॒तिरुप॑ दस॒त्कदा॑ च॒नास्मद्रा॒तिः कदा॑ च॒न ॥
வலிமைகளுடன், ஷசீவசுக்களே, எங்களுக்கு பகலும் இரவும் தானம் அளியுங்கள். உங்கள் கொடை உங்களிடமிருந்து என்றும் குறையாதிருக்கட்டும்; எங்களிடமிருந்து கொடை என்றும் விலகாதிருக்கட்டும்.
1.139.6
वृष॑न्निन्द्र वृष॒पाणा॑स॒ इन्द॑व इ॒मे सु॒ता अद्रि॑षुतास उ॒द्भिद॒स्तुभ्यं॑ सु॒तास॑ उ॒द्भिदः॒ ते त्वा॑ मन्दन्तु दा॒वने॑ ।
म॒हे चि॒त्राय॒ राध॑से गी॒र्भिर्गि॑र्वाह॒ स्तव॑मान॒ आ ग॑हि सुमृळी॒को न॒ आ ग॑हि ॥
ஓ வ்ருஷன் இந்திரா, வ்ருஷபானர்களே, இந்த சோமத் துளிகள்—கற்களால் அரைக்கப்பட்டவை, முளைத்தெழுபவை, உங்களுக்காகப் பிழியப்பட்டன. அவை உங்களை மகிழ்விக்கட்டும், கொடுப்பவனாக. பாடலைத் தாங்குபவனே, மகத்தான பிரகாசமான செல்வத்திற்காக துதித்து வாருங்கள்; நல்ல துணைவனாக எங்களிடம் வாருங்கள்.
1.139.7
ओ षू णो॑ अग्ने शृणुहि॒ त्वमी॑ळि॒तो दे॒वेभ्यो॑ ब्रवसि य॒ज्ञिये॑भ्यो॒ राज॑भ्यो य॒ज्ञिये॑भ्यः॒ यद्ध॒ त्यामङ्गि॑रोभ्यो ।
धे॒नुं दे॑वा॒ अद॑त्तन॒ वि तां दु॑ह्रे अर्य॒मा क॒र्तरी॒ सचाँ॑ ए॒ष तां वे॑द मे॒ सचा॑ ॥
அக்னியே, நீ எங்களைக் கேள். புகழப்பட்ட நீ தேவர்களுக்கும், யஞ்சத்திற்கு உரியோரான அரசர்களுக்கும், யஞ்சத்திற்கு உரியோருக்கும் சொல்கிறாய்; அங்கிரசர்களுக்கு அந்தப் பசுவை நீ கொடுத்தபோது. தேவர்களே, நீங்கள் பசுவைக் கொடுத்தீர்கள்; அதை அவர்கள் பிரித்துப் பால் கறந்தனர். அர்யமன் செய்பவனிடம் உள்ளான்; அவன் அதை என்னுடன் அறிவான்.
1.139.8
मो षु वो॑ अ॒स्मद॒भि तानि॒ पौंस्या॒ सना॑ भूवन्द्यु॒म्नानि॒ मोत जा॑रिषुर॒स्मत्पु॒रोत जा॑रिषुः॒ यद्व॑श्चि॒त्रं यु॒गेयु॑गे ।
नव्यं॒ घोषा॒दम॑र्त्यम॒स्मासु॒ तन्म॑रुतो॒ यच्च॑ दु॒ष्टरं॑ दिधृ॒ता यच्च॑ दु॒ष्टर॑म् ॥
மருத்துக்களே, உங்கள் அந்த வீரச் செயல்களும் ஒளிகளும் எங்களிடமிருந்து விலகாதிருக்கட்டும்; உங்கள் அந்த அற்புதமான ஒளிகள் ஒவ்வொரு யுகத்திலும் எங்களை முன்பே தீங்கு செய்யாதிருக்கட்டும். புதிய, அழியாத அது எங்களுக்குள் இருக்கட்டும்; மருத்துக்களே, கடக்க முடியாததையும், கடக்க முடியாததையும் நீங்கள் தாங்குங்கள்.
1.139.9
द॒ध्यङ्ह॑ मे ज॒नुषं॒ पूर्वो॒ अङ्गि॑राः प्रि॒यमे॑धः॒ कण्वो॒ अत्रि॒र्मनु॑र्विदु॒स्ते मे॒ पूर्वे॒ मनु॑र्विदुः॒ तेषां॑ दे॒वेष्वाय॑तिर् ।
अ॒स्माकं॒ तेषु॒ नाभ॑यः॒ तेषां॑ प॒देन॒ मह्या न॑मे गि॒रेन्द्रा॒ग्नी आ न॑मे गि॒रा ॥
தத்யஞ்சர் என் பிறப்பை அறிந்தார்; முதல் அங்கிரசரும், பிரியமேதரும், கண்வரும், அத்ரியும், மனுவும் அறிந்தனர். அந்த முன்னோர்கள் மனு அறிந்தவர்கள்; அவர்களின் அருள் தேவர்களிடம் உள்ளது. எங்கள் மையங்கள் அவர்களில் உள்ளன; அவர்களின் அடியால் நான் பெருமையை நோக்கி வணங்குகிறேன்; இந்திரனையும் அக்னியையும் துதியுடன் வணங்குகிறேன்.
1.139.10
होता॑ यक्षद्व॒निनो॑ वन्त॒ वार्यं॒ बृह॒स्पति॑र्यजति वे॒न उ॒क्षभिः॑ पुरु॒वारे॑भिरु॒क्षभिः॑ जगृ॒भ्मा दू॒रआ॑दिशं ।
श्लोक॒मद्रे॒रध॒ त्मना॒ अधा॑रयदर॒रिन्दा॑नि सु॒क्रतुः॑ पु॒रू सद्मा॑नि सु॒क्रतुः॑ ॥
ஹோதா யஜிக்கட்டும்; வனத்தை வணங்குவோர் விரும்பியதை அடையட்டும். பிருஹஸ்பதி யஜிக்கிறான், வேனன் உக்ஷர்களுடன்; பல வரங்களுக்குரிய உக்ஷர்களுடன் நாங்கள் தொலைதூர கட்டளையைப் பெற்றோம். கல்லின் துதி தன் சொந்த பலத்தால் நிலைத்தது; திறமையுள்ள சுக்ரது பல இருப்பிடங்களைத் தாங்கினான்.
1.139.11
ये दे॑वासो दि॒व्येका॑दश॒ स्थ पृ॑थि॒व्यामध्येका॑दश॒ स्थ ।
अ॒प्सु॒क्षितो॑ महि॒नैका॑दश॒ स्थ ते दे॑वासो य॒ज्ञमि॒मं जु॑षध्वम् ॥
தேவர்களே, வானில் பதினொன்றாக இருப்பவர்களும், பூமியில் பதினொன்றாக இருப்பவர்களும், நீரில் வசிக்கும், மகிமையால் பதினொன்றாக இருப்பவர்களுமான நீங்கள், இந்த யஞ்சத்தை ஏற்று மகிழுங்கள்.