ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.139.1
अस्तु॒ श्रौष॑ट्पु॒रो अ॒ग्नीं धि॒या द॑ध॒ आ नु तच्छर्धो॑ दि॒व्यं वृ॑णीमह इन्द्रवा॒यू वृ॑णीमहे॒ यद्ध॑ क्रा॒णा वि॒वस्व॑ति ।
नाभा॑ सं॒दायि॒ नव्य॑सी॒ अध॒ प्र सू न॒ उप॑ यन्तु धी॒तयो॑ दे॒वाँ अच्छा॒ न धी॒तयः॑ ॥
ഈ സ്തുതി ബുദ്ധിയോടെ അഗ്നിയെ സ്ഥാപിക്കട്ടെ; ഇന്ദ്രനെയും വായുവിനെയും, ആ ദിവ്യബലത്തെയും ഞങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. പുതിയ സ്തുതികൾ നാഭിയിൽ ചേർന്നു; അവ ഞങ്ങളിലേക്കു വന്നു ദേവന്മാരെ എത്തട്ടെ.
1.139.2
यद्ध॒ त्यन्मि॑त्रावरुणावृ॒तादधि॑ आद॒दाथे॒ अनृ॑तं॒ स्वेन॑ म॒न्युना॒ दक्ष॑स्य॒ स्वेन॑ म॒न्युना॑ यु॒वोरि॒त्थाधि॒ सद्म॑सु ।
अप॑श्याम हिर॒ण्ययं॑ धी॒भिश्च॒न मन॑सा॒ स्वेभि॑र॒क्षभिः॒ सोम॑स्य॒ स्वेभि॑र॒क्षभिः॑ ॥
മിത്ര-വരുണരേ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും ഋതത്തിൽ നിന്ന് അസത്യത്തെ സ്വന്തം കോപത്താൽ അകറ്റുമ്പോൾ, ദക്ഷന്റെ ശക്തിയുടെ കോപത്താൽ, അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ഭവനങ്ങളിൽ സ്വർണ്ണദൃഷ്ടി ഞങ്ങൾ കണ്ടു—സോമത്തിന്റെ സ്വന്തം കണ്ണുകളാൽ, മനസ്സിനാലും ബുദ്ധിയാലും.
1.139.3
यु॒वां स्तोमे॑भिर्देव॒यन्तो॑ अश्विनाश्रा॒वय॑न्त इव॒ श्लोक॑मा॒यवो॑ यु॒वां ह॒व्याभ्या॑यवः॑ यु॒वोर्विश्वा॒ अधि॒ श्रियः॑ ।
पृक्ष॑श्च विश्ववेदसा प्रुषा॒यन्ते॑ वां प॒वयो॑ हिर॒ण्यये॒ रथे॑ दस्रा हिर॒ण्यये॑ ॥
അശ്വിനികളേ, ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്തുതികളാൽ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു—ഗാനം കേൾപ്പിക്കുന്നതുപോലെ; യജമാനന്മാർ നിങ്ങൾക്കു ഹവിസ്സുകൾ കൊണ്ടുവരുന്നു. നിങ്ങളുടെ സകല ഐശ്വര്യവും അവരിലാണ്. സർവ്വജ്ഞരായ വിശ്വവേദസുകളേ, സോമബിന്ദുക്കൾ നിങ്ങളുടെ സ്വർണ്ണരഥത്തിൽ തളിക്കപ്പെടുന്നു, അദ്ഭുത ദസ്രരേ.
1.139.4
अचे॑ति दस्रा॒ व्यु॑ नाक॑मृण्वथो यु॒ञ्जते॑ वां रथ॒युजो॒ दिवि॑ष्टिषु अध्व॒स्मानो॒ दिवि॑ष्टिषु॒ अधि॑ वां॒ स्थाम॑ व॒न्धुरे॑ ।
रथे॑ दस्रा हिर॒ण्यये॑ प॒थेव॒ यन्ता॑वनु॒शास॑ता॒ रजोऽञ्ज॑सा॒ शास॑ता॒ रजः॑ ॥
ദസ്രരേ, നിങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷരായി; സ്വർഗ്ഗത്തെ തുറക്കുന്നു. രഥത്തിൽ കെട്ടപ്പെട്ടവരായി, പകൽവഴികളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരാകുന്നു. നിങ്ങളുടെ സ്ഥാനം സ്വർണ്ണരഥാസനത്തിലാണ്. ദസ്രരേ, വഴിപോലെ പോകുന്നവരായി, വേഗത്തിൽ അന്തരീക്ഷത്തെ നയിച്ച്, അന്തരീക്ഷത്തെ ഭരിക്കുന്നു.
1.139.5
शची॑भिर्नः शचीवसू॒ दिवा॒ नक्तं॑ दशस्यतम् ।
मा वां॑ रा॒तिरुप॑ दस॒त्कदा॑ च॒नास्मद्रा॒तिः कदा॑ च॒न ॥
ശക്തികളോടെ, ശചീവസുക്കളേ, ഞങ്ങൾക്ക് പകലും രാത്രിയും ദാനം നൽകേണമേ. നിങ്ങളുടെ ദാനം നിങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും കുറയാതിരിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ദാനം ഒരിക്കലും അകലാതിരിക്കട്ടെ.
1.139.6
वृष॑न्निन्द्र वृष॒पाणा॑स॒ इन्द॑व इ॒मे सु॒ता अद्रि॑षुतास उ॒द्भिद॒स्तुभ्यं॑ सु॒तास॑ उ॒द्भिदः॒ ते त्वा॑ मन्दन्तु दा॒वने॑ ।
म॒हे चि॒त्राय॒ राध॑से गी॒र्भिर्गि॑र्वाह॒ स्तव॑मान॒ आ ग॑हि सुमृळी॒को न॒ आ ग॑हि ॥
ഓ വൃഷഭനായ ഇന്ദ്രാ, വൃഷപാനന്മാരേ—ഈ സോമബിന്ദുക്കൾ കല്ലുകളാൽ അരച്ചവ, മുളച്ചുയരുന്നവ, നിങ്ങൾക്കായി പിഴിഞ്ഞവ. അവ നിങ്ങളെ ദാതാവായി സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ. ഗീതവാഹകനേ, മഹത്തും പ്രകാശവുമുള്ള ഐശ്വര്യത്തിനായി സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് വരൂ; നല്ല സഹായിയായി ഞങ്ങളിലേക്കു വരൂ.
1.139.7
ओ षू णो॑ अग्ने शृणुहि॒ त्वमी॑ळि॒तो दे॒वेभ्यो॑ ब्रवसि य॒ज्ञिये॑भ्यो॒ राज॑भ्यो य॒ज्ञिये॑भ्यः॒ यद्ध॒ त्यामङ्गि॑रोभ्यो ।
धे॒नुं दे॑वा॒ अद॑त्तन॒ वि तां दु॑ह्रे अर्य॒मा क॒र्तरी॒ सचाँ॑ ए॒ष तां वे॑द मे॒ सचा॑ ॥
അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങളുടെ വാക്ക് കേൾക്കേണമേ. സ്തുതിക്കപ്പെട്ട നീ ദേവന്മാരോടും യജ്ഞയോഗ്യരായ രാജാക്കന്മാരോടും യജ്ഞയോഗ്യരോടും പറയുന്നു; അംഗിരസ്സുകൾക്ക് ആ പശുവിനെ നീ നൽകിയപ്പോൾ. ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ പശുവിനെ നൽകി; അവർ അതിനെ വേറിട്ട് കറന്നു. അര്യമാവ് കർത്താവിൽ ഉണ്ട്; അവൻ അതിനെ എന്നോടൊപ്പം അറിയുന്നു.
1.139.8
मो षु वो॑ अ॒स्मद॒भि तानि॒ पौंस्या॒ सना॑ भूवन्द्यु॒म्नानि॒ मोत जा॑रिषुर॒स्मत्पु॒रोत जा॑रिषुः॒ यद्व॑श्चि॒त्रं यु॒गेयु॑गे ।
नव्यं॒ घोषा॒दम॑र्त्यम॒स्मासु॒ तन्म॑रुतो॒ यच्च॑ दु॒ष्टरं॑ दिधृ॒ता यच्च॑ दु॒ष्टर॑म् ॥
മരുത്തുക്കളേ, നിങ്ങളുടെ ആ വീരകർമ്മങ്ങളും പ്രകാശങ്ങളും ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകാതിരിക്കട്ടെ; നിങ്ങളുടെ ആ അത്ഭുത തേജസ്സുകൾ ഓരോ യുഗത്തിലും ഞങ്ങളെ മുൻപേ ഉപദ്രവിക്കാതിരിക്കട്ടെ. പുതിയതും അമർത്യവുമായത് ഞങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ; മരുത്തുക്കളേ, കടക്കാനാവാത്തതും കടക്കാനാവാത്തതും നിങ്ങൾ താങ്ങിനിർത്തുക.
1.139.9
द॒ध्यङ्ह॑ मे ज॒नुषं॒ पूर्वो॒ अङ्गि॑राः प्रि॒यमे॑धः॒ कण्वो॒ अत्रि॒र्मनु॑र्विदु॒स्ते मे॒ पूर्वे॒ मनु॑र्विदुः॒ तेषां॑ दे॒वेष्वाय॑तिर् ।
अ॒स्माकं॒ तेषु॒ नाभ॑यः॒ तेषां॑ प॒देन॒ मह्या न॑मे गि॒रेन्द्रा॒ग्नी आ न॑मे गि॒रा ॥
ദധ്യങ്ക് എന്റെ ജന്മം അറിയുന്നു; ആദ്യ അംഗിരസ്സും പ്രിയമേധനും കണ്വനും അത്രിയും മനുവും അറിഞ്ഞു. ആ പൂർവ്വികരായ മനു അറിഞ്ഞവർ; അവരുടെ കൃപ ദേവന്മാരിലുണ്ട്. ഞങ്ങളുടെ നാഭികൾ അവരിലുണ്ട്; അവരുടെ പദത്താൽ ഞാൻ മഹത്തിലേക്ക് വണങ്ങുന്നു; ഇന്ദ്രാഗ്നികളെ സ്തുതിയോടെ വണങ്ങുന്നു.
1.139.10
होता॑ यक्षद्व॒निनो॑ वन्त॒ वार्यं॒ बृह॒स्पति॑र्यजति वे॒न उ॒क्षभिः॑ पुरु॒वारे॑भिरु॒क्षभिः॑ जगृ॒भ्मा दू॒रआ॑दिशं ।
श्लोक॒मद्रे॒रध॒ त्मना॒ अधा॑रयदर॒रिन्दा॑नि सु॒क्रतुः॑ पु॒रू सद्मा॑नि सु॒क्रतुः॑ ॥
ഹോതാവ് യജിക്കട്ടെ; വനത്തെ ആരാധിക്കുന്നവർ ആഗ്രഹിച്ചത് നേടട്ടെ. ബൃഹസ്പതി യജിക്കുന്നു, വേനൻ ഉക്ഷന്മാരോടുകൂടി; പലവിധ വരങ്ങൾക്ക് അർഹരായ ഉക്ഷന്മാരോടുകൂടി ഞങ്ങൾ ദൂരവ്യാപകമായ ആജ്ഞ നേടി. കല്ലിന്റെ ശ്ലോകം സ്വന്തം ബലത്താൽ നിലനിന്നു; സമർത്ഥനായ സുക്രതു പലവിധ വാസസ്ഥലങ്ങളെ താങ്ങി.
1.139.11
ये दे॑वासो दि॒व्येका॑दश॒ स्थ पृ॑थि॒व्यामध्येका॑दश॒ स्थ ।
अ॒प्सु॒क्षितो॑ महि॒नैका॑दश॒ स्थ ते दे॑वासो य॒ज्ञमि॒मं जु॑षध्वम् ॥
ദേവന്മാരേ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പതിനൊന്നായി ഇരിക്കുന്നവരും ഭൂമിയിൽ പതിനൊന്നായി ഇരിക്കുന്നവരും ജലത്തിൽ വസിച്ച് മഹിമയാൽ പതിനൊന്നായി ഇരിക്കുന്നവരുമായ നിങ്ങൾ, ഈ യജ്ഞം സ്വീകരിച്ച് സന്തോഷിക്കുക.