ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.168
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.168.1
य॒ज्ञाय॑ज्ञा वः सम॒ना तु॑तु॒र्वणि॒र्धियं॑धियं वो देव॒या उ॑ दधिध्वे ।
आ वो॒ऽर्वाचः॑ सुवि॒ताय॒ रोद॑स्योर्म॒हे व॑वृत्या॒मव॑से सुवृ॒क्तिभिः॑ ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚିନ୍ତାରେ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱରରେ ଦ୍ରୁତ ସ୍ତୁତି ରଖାଯାଇଛି। ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀର ମହାନ କଲ୍ୟାଣ ଓ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଡାକେ।
1.168.2
व॒व्रासो॒ न ये स्व॒जाः स्वत॑वस॒ इषं॒ स्व॑रभि॒जाय॑न्त॒ धूत॑यः ।
स॒ह॒स्रिया॑सो अ॒पां नोर्मय॑ आ॒सा गावो॒ वन्द्या॑सो॒ नोक्षणः॑ ॥
ସ୍ୱୟଂଜାତ, ନିଜ ବଳରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେମାନେ, ଖାଦ୍ୟ ଓ ଆଲୋକ ପାଇଁ ପଲ ପରି ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସହସ୍ରବଳୀ ସେମାନେ ଜଳର ତରଙ୍ଗ ପରି, ପ୍ରଶଂସନୀୟ ଗାଈ ପରି, ସ୍ତନଭାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗାଈ ପରି।
1.168.3
सोमा॑सो॒ न ये सु॒तास्तृ॒प्तांश॑वो हृ॒त्सु पी॒तासो॑ दु॒वसो॒ नास॑ते ।
ऐषा॒मंसे॑षु र॒म्भिणी॑व रारभे॒ हस्ते॑षु खा॒दिश्च॑ कृ॒तिश्च॒ सं द॑धे ॥
ନିଚୋଡ଼ାଯାଇଥିବା ସୋମ ପରି ସେମାନେ, ତୃପ୍ତ ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ; ହୃଦୟରେ ପାନ କରାଯାଇ ଉଦାର ହୋଇ ବସନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ସ୍କନ୍ଧରେ ଢୋଲ ବଜାଉଥିବା ପରି ମୁଁ ଚଢ଼େ; ହାତରେ ଖଡ୍ଗ ଓ କର୍ମ ଦୁହିଁକୁ ଧାରଣ କରେ।
1.168.4
अव॒ स्वयु॑क्ता दि॒व आ वृथा॑ ययु॒रम॑र्त्याः॒ कश॑या चोदत॒ त्मना॑ ।
अ॒रे॒णव॑स्तुविजा॒ता अ॑चुच्यवुर्दृ॒ळ्हानि॑ चिन्म॒रुतो॒ भ्राज॑दृष्टयः ॥
ନିଜେ ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିବା ସେମାନେ ଆକାଶରୁ ଓହ୍ଲାଇଲେ; ଅମର ହୋଇ ବୃଥା ଯାଇ ନାହାଁନ୍ତି। ଚାବୁକରେ ତୁମେ ନିଜକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ। ଧୂଳି ଉଡ଼ାଉଥିବା, ବିସ୍ତାରରେ ଜନ୍ମିତ ମରୁତଗଣ ଦୃଢ଼ ବସ୍ତୁକୁ ମଧ୍ୟ ହଲାନ୍ତି; ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମୁଖ ମରୁତଗଣ।
1.168.5
को वो॒ऽन्तर्म॑रुत ऋष्टिविद्युतो॒ रेज॑ति॒ त्मना॒ हन्वे॑व जि॒ह्वया॑ ।
ध॒न्व॒च्युत॑ इ॒षां न याम॑नि पुरु॒प्रैषा॑ अह॒न्यो॑ नैत॑शः ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍-ଜ୍ୱାଳାଯୁକ୍ତ କିଏ ନିଜେ କମ୍ପେ, ଜହ୍ନ ପରି, ଜିଭ ସହ? ଧନୁଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ, ବର୍ଷାର ଗତି ପରି, ଅନେକ ପ୍ରେରଣାଯୁକ୍ତ, ସଦା ଅଚଳ, ଦୂରରୁ ଦ୍ରୁତ — ସେ କିଏ?
1.168.6
क्व॑ स्विद॒स्य रज॑सो म॒हस्परं॒ क्वाव॑रं मरुतो॒ यस्मि॑न्नाय॒य ।
यच्च्या॒वय॑थ विथु॒रेव॒ संहि॑तं॒ व्यद्रि॑णा पतथ त्वे॒षम॑र्ण॒वम् ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ଏହି ମହାନ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷର ଦୂର ପ୍ରାନ୍ତ କେଉଁଠି, ନିକଟ ପ୍ରାନ୍ତ କେଉଁଠି, ଯେଉଁଠାରୁ ତୁମେ ଆସିଲ? ଖଳା ପରି ଏକତ୍ର କରାଯାଇଥିବାକୁ ଯେବେ ତୁମେ ହଲାଇଲ, ପଥରରେ ମେଘକୁ ପୃଥକ କରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସମୁଦ୍ରରେ ପକାଇଲ।
1.168.7
सा॒तिर्न वोऽम॑वती॒ स्व॑र्वती त्वे॒षा विपा॑का मरुतः॒ पिपि॑ष्वती ।
भ॒द्रा वो॑ रा॒तिः पृ॑ण॒तो न दक्षि॑णा पृथु॒ज्रयी॑ असु॒र्ये॑व॒ जञ्ज॑ती ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ଆପଣଙ୍କ ଦାନ ସହାୟକ, ଆଲୋକମୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଫଳଦାୟୀ; ତାହା ଦାତାର ଉପହାର ପରି ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ ଅସୁରର ଗର୍ଜନ ପରି ଧ୍ୱନିତ।
1.168.8
प्रति॑ ष्टोभन्ति॒ सिन्ध॑वः प॒विभ्यो॒ यद॒भ्रियां॒ वाच॑मुदी॒रय॑न्ति ।
अव॑ स्मयन्त वि॒द्युतः॑ पृथि॒व्यां यदी॑ घृ॒तं म॒रुतः॑ प्रुष्णु॒वन्ति॑ ॥
ପବି ପାଇଁ ନଦୀଗୁଡ଼ିକ ଆଗକୁ ଧ୍ୱନିତ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଗର୍ଜନ ବାଣୀ ଉଠାନ୍ତି; ହେ ମରୁତଗଣ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଘୃତ (ଜଳ) ବର୍ଷାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ବିଜୁଳି ପୃଥିବୀରେ ହସେ।
1.168.9
असू॑त॒ पृश्नि॑र्मह॒ते रणा॑य त्वे॒षम॒यासां॑ म॒रुता॒मनी॑कम् ।
ते स॑प्स॒रासो॑ (ऽ)जनय॒न्ताभ्व॒मादित्स्व॒धामि॑षि॒रां पर्य॑पश्यन् ॥
ଚିତ୍ରିତ ଗାଈ (ପୃଥିବୀ) ମହାଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ମରୁତଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅକ୍ଳାନ୍ତ ସେନା ପ୍ରସବ କଲା; ସେମାନେ ଏକତ୍ର ଗମନକାରୀ ବୀର, ଯେଉଁମାନେ ପରେ ପୋଷକ ସ୍ୱଧାକୁ ଚାରିଆଡ଼େ ଦେଖିଲେ।
1.168.10
ए॒ष व॒ स्तोमो॑ मरुत इ॒यं गीर्मा॑न्दा॒र्यस्य॑ मा॒न्यस्य॑ का॒रोः ।
एषा या॑सीष्ट त॒न्वे॑ व॒यां वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम् ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ଏହା ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି; ଏହା ମାଣ୍ଡାର୍ଯ ନାମକ ମାନ୍ୟ କବିଙ୍କ ଗୀତ; ଏହି ଅନ୍ନ ସହିତ ଆପଣ ଆମ ଶରୀର ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଯେପରି ଆମେ ପୋଷଣ, ବଳ ଓ ଚିରଯୁବା ଦାତାଙ୍କୁ ପାଇବା।