ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.71.1
उप॒ प्र जि॑न्वन्नुश॒तीरु॒शन्तं॒ पतिं॒ न नित्यं॒ जन॑यः॒ सनी॑ळाः ।
स्वसा॑रः॒ श्यावी॒मरु॑षीमजुष्रञ्चि॒त्रमु॒च्छन्ती॑मु॒षसं॒ न गावः॑ ॥
ઇચ્છુક માતાઓ જેમ પોતાના નિત્ય પતિ પાસે જાય, તેમ સાથે રહેતી બહેનોએ શ્યામ અને રાતી ઉષાને ચાહી; ચમકતી ઉષા ઊગે ત્યારે ગાયોની જેમ.
1.71.2
वी॒ळु चि॑द्दृ॒ळ्हा पि॒तरो॑ न उ॒क्थैरद्रिं॑ रुज॒न्नङ्गि॑रसो॒ रवे॑ण ।
च॒क्रुर्दि॒वो बृ॑ह॒तो गा॒तुम॒स्मे अहः॒ स्व॑र्विविदुः के॒तुमु॒स्राः ॥
મજબૂત કિલ્લાઓને પણ, આપણા પૂર્વજોની જેમ, સ્તુતિઓથી અંગિરસોએ ગર્જના સાથે પથ્થર તોડ્યો; મહાન સ્વર્ગનો માર્ગ આપણા માટે બનાવ્યો, દિવસ અને સૂર્યપ્રકાશ મેળવ્યા; ગાયોએ પ્રકાશનું ચિહ્ન પામ્યું.
1.71.3
दध॑न्नृ॒तं ध॒नय॑न्नस्य धी॒तिमादिद॒र्यो दि॑धि॒ष्वो॑ विभृ॑त्राः ।
अतृ॑ष्यन्तीर॒पसो॑ य॒न्त्यच्छा॑ दे॒वाञ्जन्म॒ प्रय॑सा व॒र्धय॑न्तीः ॥
ઋતને ધારણ કરીને, આની સ્તુતિ ઇચ્છીને, પછી આર્ય પ્રત્યે ઉત્સુક થઈને, અંધકાર વહન કરતી, તરસ વગરની જળધારાઓ દેવો તરફ જાય છે; અન્નથી તેમના જન્મને વધારતી.
1.71.4
मथी॒द्यदी॒ं विभृ॑तो मात॒रिश्वा॑ गृ॒हेगृ॑हे श्ये॒तो जेन्यो॒ भूत् ।
आदी॒ं राज्ञे॒ न सही॑यसे॒ सचा॒ सन्ना दू॒त्यं॑ भृग॑वाणो विवाय ॥
માતરિશ્વાએ તેને મથ્યો ત્યારે, ધારણ કરાયેલો તે દરેક ઘરમાં ચમકતો અને જન્મેલો થયો; પછી ભૃગુઓએ તેને રાજાની જેમ, બળવાન સાથે, દૂતકાર્ય સોંપ્યું.
1.71.5
म॒हे यत्पि॒त्र ईं॒ रसं॑ दि॒वे करव॑ त्सरत्पृश॒न्य॑श्चिकि॒त्वान् ।
सृ॒जदस्ता॑ धृष॒ता दि॒द्युम॑स्मै॒ स्वायां॑ दे॒वो दु॑हि॒तरि॒ त्विषिं॑ धात् ॥
મહાન પિતા માટે, દ્યુલોક માટે, તે રસ બનાવે ત્યારે, ચિત્રવર્ણી ગાયોને જાણીને નીચે વહે છે; દૃઢ વજ્રથી પ્રકાશ છોડે છે; દેવે પોતાની પુત્રીમાં તેજ મૂક્યું.
1.71.6
स्व आ यस्तुभ्यं॒ दम॒ आ वि॒भान्नमो॑ वा॒ दाशा॑दुश॒तो अनु॒ द्यून् ।
वर्धो॑ अग्ने॒ वयो॑ अस्य द्वि॒बर्हा॒ यास॑द्रा॒या स॒रथं॒ यं जु॒नासि॑ ॥
પોતાના ઘરમાં તારી પાસે ચમકનાર, અથવા નમસ્કાર આપનાર, અથવા ઉષાના દિવસો પછી ઉપાસકને આપનાર; હે અગ્નિ, એનું બળ વધાર; હે અગ્નિ, જેને તું પ્રસન્ન કરે તે ધન સાથે સાથી બનીને જાય.
1.71.7
अ॒ग्निं विश्वा॑ अ॒भि पृक्षः॑ सचन्ते समु॒द्रं न स्र॒वतः॑ स॒प्त य॒ह्वीः ।
न जा॒मिभि॒र्वि चि॑किते॒ वयो॑ नो वि॒दा दे॒वेषु॒ प्रम॑तिं चिकि॒त्वान् ॥
બધા માર્ગો અગ્નિ તરફ જાય છે, જેમ સાત મહાન નદીઓ સમુદ્ર તરફ વહે છે. હે જ્ઞાની, તારા સ્વજનોથી અલગ હોવા છતાં અમારું જીવનબળ ઓળખીને દેવોની વચ્ચે અમને બુદ્ધિ આપ.
1.71.8
आ यदि॒षे नृ॒पतिं॒ तेज॒ आन॒ट्शुचि॒ रेतो॒ निषि॑क्तं॒ द्यौर॒भीके॑ ।
अ॒ग्निः शर्ध॑मनव॒द्यं युवा॑नं स्वा॒ध्यं॑ जनयत्सू॒दय॑च्च ॥
અન્ન માટે, નરોના સ્વામીમાં તેજ પ્રવેશ્યું, આકાશે આશ્રયમાં શુદ્ધ બીજ મૂક્યું, ત્યારે અગ્નિએ નિર્દોષ, યુવાન, સુશિક્ષિત શક્તિને જન્મ આપ્યો અને તેને ગતિમાન કરી.
1.71.9
मनो॒ न योऽध्व॑नः स॒द्य एति॒ एकः॑ स॒त्रा सूरो॒ वस्व॑ ईशे ।
राजा॑ना मि॒त्रावरु॑णा सुपा॒णी गोषु॑ प्रि॒यम॒मृतं॒ रक्ष॑माणा ॥
મન જેવો એકલો, માર્ગો પર તરત ચાલનાર, ખરેખર વીર સંપત્તિનો સ્વામી છે. કુશળ હાથવાળા રાજાઓ મિત્ર અને વરુણ ગાયોમાં પ્રિય અમૃતનું રક્ષણ કરે છે.
1.71.10
मा नो॑ अग्ने स॒ख्या पित्र्या॑णि॒ प्र म॑र्षिष्ठा अ॒भि वि॒दुष्क॒विः सन् ।
नभो॒ न रू॒पं ज॑रि॒मा मि॑नाति पु॒रा तस्या॑ अ॒भिश॑स्ते॒रधी॑हि ॥
હે અગ્નિ, અમારી પૂર્વજોની મિત્રતાઓ તોડી ન નાખ; જ્ઞાની હોવા છતાં કવિ જ રહે. વાદળ જેમ રૂપ ભૂંસી નાખે, તેમ વૃદ્ધાવસ્થા અમને ક્ષીણ કરે છે; તે પહેલાં, એ નિંદાથી દૂર રહીને અમારી પાસે આવ.