ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.71.1
उप॒ प्र जि॑न्वन्नुश॒तीरु॒शन्तं॒ पतिं॒ न नित्यं॒ जन॑यः॒ सनी॑ळाः ।
स्वसा॑रः॒ श्यावी॒मरु॑षीमजुष्रञ्चि॒त्रमु॒च्छन्ती॑मु॒षसं॒ न गावः॑ ॥
ஆசைகொண்ட தாய்கள் தம் நித்திய தலைவனிடம் செல்வது போல, ஒன்றாக வாழும் சகோதரிகள் கருநிற, சிவந்த உஷஸை விரும்பினர்; பிரகாசமான உஷஸ் எழும்போது பசுக்கள் போல.
1.71.2
वी॒ळु चि॑द्दृ॒ळ्हा पि॒तरो॑ न उ॒क्थैरद्रिं॑ रुज॒न्नङ्गि॑रसो॒ रवे॑ण ।
च॒क्रुर्दि॒वो बृ॑ह॒तो गा॒तुम॒स्मे अहः॒ स्व॑र्विविदुः के॒तुमु॒स्राः ॥
வலிய கோட்டைகளையும் கூட, நம் முன்னோர்கள் போல, துதிமொழிகளால் அங்கிரசர்கள் கர்ஜனையுடன் கல்லை உடைத்தனர்; பெரிய வானத்தின் வழியை நமக்காக உண்டாக்கி, பகலையும் சூரிய ஒளியையும் கண்டனர்; பசுக்கள் ஒளியின் அடையாளத்தைக் கண்டன.
1.71.3
दध॑न्नृ॒तं ध॒नय॑न्नस्य धी॒तिमादिद॒र्यो दि॑धि॒ष्वो॑ विभृ॑त्राः ।
अतृ॑ष्यन्तीर॒पसो॑ य॒न्त्यच्छा॑ दे॒वाञ्जन्म॒ प्रय॑सा व॒र्धय॑न्तीः ॥
ருதத்தைத் தாங்கி, இவனுடைய துதியை விரும்பி, பின்னர் ஆர்யனின் மீது ஆவலுடன், இருளைச் சுமக்கும் தாகமற்ற நீர்ப்பெருக்குகள் தேவர்களை நோக்கிச் செல்கின்றன; உணவால் அவர்களின் பிறப்பை வளர்த்தபடி.
1.71.4
मथी॒द्यदी॒ं विभृ॑तो मात॒रिश्वा॑ गृ॒हेगृ॑हे श्ये॒तो जेन्यो॒ भूत् ।
आदी॒ं राज्ञे॒ न सही॑यसे॒ सचा॒ सन्ना दू॒त्यं॑ भृग॑वाणो विवाय ॥
மாதரிஶ்வன் அவனைக் கடைந்தபோது, தாங்கப்பட்டவன், ஒவ்வொரு வீட்டிலும் பிரகாசமாகவும் பிறந்தவனாகவும் ஆனான்; பின்னர் பிருகுக்கள் அவனை அரசனுக்குப் போல, வலிமையானவனுடன் சேர்ந்து, தூது பணியில் நிறுவினர்.
1.71.5
म॒हे यत्पि॒त्र ईं॒ रसं॑ दि॒वे करव॑ त्सरत्पृश॒न्य॑श्चिकि॒त्वान् ।
सृ॒जदस्ता॑ धृष॒ता दि॒द्युम॑स्मै॒ स्वायां॑ दे॒वो दु॑हि॒तरि॒ त्विषिं॑ धात् ॥
பெரிய தந்தைக்காக, வானத்திற்காக, அவன் சாறை உண்டாக்கும்போது, புள்ளிப் பசுக்களை அறிந்தவனாய் கீழே பாய்கிறான்; உறுதியான ஆயுதத்தால் ஒளியை வெளிப்படுத்துகிறான்; தேவன் தன் சொந்த மகளில் ஒளியை வைத்தான்.
1.71.6
स्व आ यस्तुभ्यं॒ दम॒ आ वि॒भान्नमो॑ वा॒ दाशा॑दुश॒तो अनु॒ द्यून् ।
वर्धो॑ अग्ने॒ वयो॑ अस्य द्वि॒बर्हा॒ यास॑द्रा॒या स॒रथं॒ यं जु॒नासि॑ ॥
தன் சொந்த வீட்டில் உனக்கு அருகில் பிரகாசிப்பவன், அல்லது நமஸ்காரம் செலுத்துபவன், அல்லது உஷஸ் நாட்களுக்குப் பின் வழிபடுபவனுக்குக் கொடுப்பவன்; அக்கினியே, இவன் வலிமையை வளர்; அக்கினியே, நீ மகிழ்விப்பவன், அவன் செல்வத்துடன் துணையாகச் செல்லட்டும்.
1.71.7
अ॒ग्निं विश्वा॑ अ॒भि पृक्षः॑ सचन्ते समु॒द्रं न स्र॒वतः॑ स॒प्त य॒ह्वीः ।
न जा॒मिभि॒र्वि चि॑किते॒ वयो॑ नो वि॒दा दे॒वेषु॒ प्रम॑तिं चिकि॒त्वान् ॥
எல்லா வழிகளும் அக்னியை நோக்கிச் செல்கின்றன; ஏழு பெரிய நதிகள் கடலை நோக்கிப் பாய்வது போல். ஞானியே, உன் உறவினரிடமிருந்து தனித்திருந்தாலும் எங்கள் உயிர்ச்சக்தியை அறிந்து, தேவர்களிடையே எங்களுக்கு அறிவை அருள்வாயாக.
1.71.8
आ यदि॒षे नृ॒पतिं॒ तेज॒ आन॒ट्शुचि॒ रेतो॒ निषि॑क्तं॒ द्यौर॒भीके॑ ।
अ॒ग्निः शर्ध॑मनव॒द्यं युवा॑नं स्वा॒ध्यं॑ जनयत्सू॒दय॑च्च ॥
உணவுக்காக, மனிதர்களின் தலைவனுக்குள் ஒளி புகுந்தபோது, வானம் அடைக்கலத்தில் தூய விதையை வைத்தபோது, அக்னி குற்றமற்ற, இளமையான, நன்கு கற்ற வலிமையைப் பிறப்பித்து அதை இயக்கவும் செய்தான்.
1.71.9
मनो॒ न योऽध्व॑नः स॒द्य एति॒ एकः॑ स॒त्रा सूरो॒ वस्व॑ ईशे ।
राजा॑ना मि॒त्रावरु॑णा सुपा॒णी गोषु॑ प्रि॒यम॒मृतं॒ रक्ष॑माणा ॥
மனம் போல் ஒருவனாக, பாதைகளில் உடனே செல்பவன், உண்மையில் வீரன் செல்வத்தை ஆள்கிறான். கைத்திறனுள்ள அரசர்களாகிய மித்ரனும் வருணனும் பசுக்களிடையே இனிய அமிர்தத்தைக் காக்கின்றனர்.
1.71.10
मा नो॑ अग्ने स॒ख्या पित्र्या॑णि॒ प्र म॑र्षिष्ठा अ॒भि वि॒दुष्क॒विः सन् ।
नभो॒ न रू॒पं ज॑रि॒मा मि॑नाति पु॒रा तस्या॑ अ॒भिश॑स्ते॒रधी॑हि ॥
அக்னியே, எங்கள் முன்னோர் நட்புகளை விட்டு விலகாதே; அறிந்தவனாக இருந்தும் கவிஞனாகவே இரு. மேகம் உருவத்தை அழிப்பது போல முதுமை எங்களை மெலியச் செய்கிறது; அதற்கு முன், அந்த நிந்தையிலிருந்து விலகி எங்களிடம் வா.