ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.72.1
नि काव्या॑ वे॒धसः॒ शश्व॑तस्क॒र्हस्ते॒ दधा॑नो॒ नर्या॑ पु॒रूणि॑ ।
अ॒ग्निर्भु॑वद्रयि॒पती॑ रयी॒णां स॒त्रा च॑क्रा॒णो अ॒मृता॑नि॒ विश्वा॑ ॥
ଅଗ୍ନି ଧନର ପ୍ରଭୁ ହେଲେ; ଜ୍ଞାନୀ ଋଷିମାନଙ୍କର ପ୍ରାଚୀନ କାବ୍ୟ ହାତରେ ଧାରଣ କରି ସେ ଅନେକ ବୀରକର୍ମ କଲେ; ପ୍ରକୃତରେ ସେ ସମସ୍ତ ଅମର କର୍ମ ସାଧନ କଲେ।
1.72.2
अ॒स्मे व॒त्सं परि॒ षन्तं॒ न वि॑न्दन्नि॒च्छन्तो॒ विश्वे॑ अ॒मृता॒ अमू॑राः ।
श्र॒म॒युवः॑ पद॒व्यो॑ धियं॒धास्त॒स्थुः प॒दे प॑र॒मे चार्व॒ग्नेः ॥
ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଅମର, ଅଦୃଶ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ବତ୍ସ ପରି ଅଗ୍ନିକୁ ପାଇବା ଇଚ୍ଛାରେ ଖୋଜିଲେ; ଶ୍ରମରେ କ୍ଳାନ୍ତ ପଥିକ ଓ ଧ୍ୟାନୀମାନଙ୍କ ପରି ସେମାନେ ଅଗ୍ନିର ପରମ ସ୍ଥାନରେ ଠିଆ ହେଲେ।
1.72.3
ति॒स्रो यद॑ग्ने श॒रद॒स्त्वामिच्शुचिं॑ घृ॒तेन॒ शुच॑यः सप॒र्यान् ।
नामा॑नि चिद्दधिरे य॒ज्ञिया॑नि॒ असू॑दयन्त त॒न्वः॑ सुजा॑ताः ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେତେବେଳେ ତିନି ଶରତ ଗଡ଼ିଗଲା, ସେତେବେଳେ ଦୀପ୍ତମାନେ ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ହିଁ ସେବା କଲେ; ସେମାନେ ଯଜ୍ଞୀୟ ନାମ ଧାରଣ କଲେ; ସୁଜାତମାନେ ନିଜ ଶରୀରକୁ ଗତିଶୀଳ କଲେ।
1.72.4
आ रोद॑सी बृह॒ती वेवि॑दानाः॒ प्र रु॒द्रिया॑ जभ्रिरे य॒ज्ञिया॑सः ।
वि॒दन्मर्तो॑ ने॒मधि॑ता चिकि॒त्वान॒ग्निं प॒दे प॑र॒मे त॑स्थि॒वांस॑म् ॥
ବିସ୍ତୃତ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଯଜ୍ଞୀୟ ରୁଦ୍ରମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ; ଜ୍ଞାନୀ ମର୍ତ୍ୟ ନୂତନ ସ୍ଥାନରେ ପରମ ସ୍ଥାନେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପାଇଲା।
1.72.5
सं॒जा॒ना॒ना उप॑ सीदन्नभि॒ज्ञु पत्नी॑वन्तो नम॒स्यं॑ नमस्यन् ।
रि॒रि॒क्वांस॑स्त॒न्वः॑ कृण्वत॒ स्वाः सखा॒ सख्यु॑र्नि॒मिषि॒ रक्ष॑माणाः ॥
ପରସ୍ପରକୁ ଚିହ୍ନି ସେମାନେ ନିକଟରେ ବସିଲେ; ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ସହ ନମସ୍କାରଯୋଗ୍ୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ; କ୍ଳାନ୍ତ ଶରୀରକୁ ନିଜର କଲେ; ବନ୍ଧୁ ବନ୍ଧୁକୁ ପଳକ ପକାଇବା କ୍ଷଣରେ ରକ୍ଷା କରେ।
1.72.6
त्रिः स॒प्त यद्गुह्या॑नि॒ त्वे इत्प॒दावि॑द॒न्निहि॑ता य॒ज्ञिया॑सः ।
तेभी॑ रक्षन्ते अ॒मृतं॑ स॒जोषाः॑ प॒शूञ्च॑ स्था॒तॄञ्च॒रथं॑ च पाहि ॥
ତିନିଥର ସାତ — ଗୁପ୍ତ ପଦସମୂହ ତୁମ ଭିତରେ ହିଁ ମିଳିଲା; ଯଜ୍ଞୀୟ, ଲୁଚାଯାଇଥିବା ପଦ ସେଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହୁଏ; ଏକମତ ହୋଇ ଅମୃତକୁ ରକ୍ଷା କର; ପଶୁ ଏବଂ ସ୍ଥିର ଓ ଚଳନ୍ତି ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ଏବଂ ପଥକୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର।
1.72.7
वि॒द्वाँ अ॑ग्ने व॒युना॑नि क्षिती॒नां व्या॑नु॒षक्च्छु॒रुधो॑ जी॒वसे॑ धाः ।
अ॒न्त॒र्वि॒द्वाँ अध्व॑नो देव॒याना॒नत॑न्द्रो दू॒तो अ॑भवो हवि॒र्वाट् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଲୋକମାନଙ୍କ ପଥ ଜାଣି ତୁମେ ଜୀବନ ପାଇଁ କ୍ରମାନୁସାରେ ପଥ ସ୍ଥାପନ କର। ଭିତରୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପଥ ଜାଣି, ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଦୂତ ହୋଇ ତୁମେ ହବି ବହନକାରୀ ହୋଇଛ।
1.72.8
स्वा॒ध्यो॑ दि॒व आ स॒प्त य॒ह्वीः रा॒यो दुरो॒ व्यृ॑त॒ज्ञा अ॑जानन् ।
वि॒दद्गव्यं॑ स॒रमा॑ दृ॒ळ्हमू॒र्वं येना॒ नु कं॒ मानु॑षी॒ भोज॑ते॒ विट् ॥
ସ୍ୱୟଂଶକ୍ତିମାନ, ମହାନ୍ ସାତ ଋତଜ୍ଞ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଧନର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଲେ। ସେତେବେଳେ ସରମା ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଓ ଦୃଢ଼ ବାଡ଼ିକୁ ପାଇଲା; ଯାହାଦ୍ୱାରା ମାନବ ବସତି ଆନନ୍ଦ ପାଏ।
1.72.9
आ ये विश्वा॑ स्वप॒त्यानि॑ त॒स्थुः कृ॑ण्वा॒नासो॑ अमृत॒त्वाय॑ गा॒तुम् ।
म॒ह्ना म॒हद्भिः॑ पृथि॒वी वि त॑स्थे मा॒ता पु॒त्रैरदि॑ति॒र्धाय॑से॒ वेः ॥
ସବୁ ସତ୍କର୍ମରେ ଠିଆ ହୋଇ ଅମରତ୍ୱ ଦିଗରେ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ; ନିଜ ମହିମାରେ ଓ ମହାନ୍ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସହିତ ବିସ୍ତୃତ ପୃଥିବୀ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଠିଆ ହୋଇଛି। ମାତା ଅଦିତି ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ସେହି ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ବାସ ପାଇଁ ଅଛନ୍ତି।
1.72.10
अधि॒ श्रियं॒ नि द॑धु॒श्चारु॑मस्मिन्दि॒वो यद॒क्षी अ॒मृता॒ अकृ॑ण्वन् ।
अध॑ क्षरन्ति॒ सिन्ध॑वो॒ न सृ॒ष्टाः प्र नीची॑रग्ने॒ अरु॑षीरजानन् ॥
ଏହି ଆକାଶରେ ସେମାନେ ସୁନ୍ଦର ଶ୍ରୀ ସ୍ଥାପିଲେ; ଯେତେବେଳେ ଅମର୍ତ୍ୟମାନେ ସ୍ୱର୍ଗର ଆଖି ନିର୍ମାଣ କଲେ। ସେତେବେଳେ ନଦୀମାନେ ଛଡ଼ାଯାଇଥିବା ପରି ବହନ୍ତି; ହେ ଅଗ୍ନି, ତଳକୁ ବହୁଥିବା ଧାରା ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଉଷାମାନଙ୍କୁ ଜାଣିଲା।