Ṛgveda · Sūkta 1.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.72.1
नि काव्या॑ वे॒धसः॒ शश्व॑तस्क॒र्हस्ते॒ दधा॑नो॒ नर्या॑ पु॒रूणि॑ ।
अ॒ग्निर्भु॑वद्रयि॒पती॑ रयी॒णां स॒त्रा च॑क्रा॒णो अ॒मृता॑नि॒ विश्वा॑ ॥
Agni wurde Herr der Reichtümer; das alte Dichterwerk der weisen Seher in der Hand haltend, vollbrachte er viele heldenhafte Taten und vollendete wahrlich alle unsterblichen Dinge.
1.72.2
अ॒स्मे व॒त्सं परि॒ षन्तं॒ न वि॑न्दन्नि॒च्छन्तो॒ विश्वे॑ अ॒मृता॒ अमू॑राः ।
श्र॒म॒युवः॑ पद॒व्यो॑ धियं॒धास्त॒स्थुः प॒दे प॑र॒मे चार्व॒ग्नेः ॥
Für uns suchten alle unsterblichen, unsichtbaren Götter, das Kalb begehrend, Agni; wie müde Wanderer und sinnende Seher stellten sie sich an Agnis höchsten Ort.
1.72.3
ति॒स्रो यद॑ग्ने श॒रद॒स्त्वामिच्शुचिं॑ घृ॒तेन॒ शुच॑यः सप॒र्यान् ।
नामा॑नि चिद्दधिरे य॒ज्ञिया॑नि॒ असू॑दयन्त त॒न्वः॑ सुजा॑ताः ॥
O Agni, als drei Jahre vergangen waren, dienten dir die Strahlenden mit Ghee; sie nahmen opferwürdige Namen an, und die Wohlgeborenen setzten ihre Leiber in Bewegung.
1.72.4
आ रोद॑सी बृह॒ती वेवि॑दानाः॒ प्र रु॒द्रिया॑ जभ्रिरे य॒ज्ञिया॑सः ।
वि॒दन्मर्तो॑ ने॒मधि॑ता चिकि॒त्वान॒ग्निं प॒दे प॑र॒मे त॑स्थि॒वांस॑म् ॥
Den weiten Himmel und die Erde erkennen wollend, verehrten die opferwürdigen Rudras Agni; der weise Sterbliche fand Agni, der an der höchsten Stelle, am neu gesetzten Ort, steht.
1.72.5
सं॒जा॒ना॒ना उप॑ सीदन्नभि॒ज्ञु पत्नी॑वन्तो नम॒स्यं॑ नमस्यन् ।
रि॒रि॒क्वांस॑स्त॒न्वः॑ कृण्वत॒ स्वाः सखा॒ सख्यु॑र्नि॒मिषि॒ रक्ष॑माणाः ॥
Einander erkennend, setzten sie sich nahe; mit ihren Gattinnen verneigten sie sich ehrfürchtig vor Agni, machten ihre müden Leiber zu ihren eigenen; denn ein Freund behütet den Freund im Augenblick eines Lidschlags.
1.72.6
त्रिः स॒प्त यद्गुह्या॑नि॒ त्वे इत्प॒दावि॑द॒न्निहि॑ता य॒ज्ञिया॑सः ।
तेभी॑ रक्षन्ते अ॒मृतं॑ स॒जोषाः॑ प॒शूञ्च॑ स्था॒तॄञ्च॒रथं॑ च पाहि ॥
Dreimal sieben geheime Stätten wurden allein in dir gefunden; die opferwürdigen verborgenen Stätten werden von ihnen behütet. Einträchtig schütze die Unsterblichkeit, schütze das Vieh und die stehenden und beweglichen Wesen und schütze den Weg.
1.72.7
वि॒द्वाँ अ॑ग्ने व॒युना॑नि क्षिती॒नां व्या॑नु॒षक्च्छु॒रुधो॑ जी॒वसे॑ धाः ।
अ॒न्त॒र्वि॒द्वाँ अध्व॑नो देव॒याना॒नत॑न्द्रो दू॒तो अ॑भवो हवि॒र्वाट् ॥
O Agni, der du die Wege der Wohnstätten der Erde kennst, du richtest die Pfade für das Leben der Reihe nach ein. Von innen die Wege kennend, die zu den Göttern führen, unermüdlich, bist du zum Boten geworden, der die Opfergabe trägt.
1.72.8
स्वा॒ध्यो॑ दि॒व आ स॒प्त य॒ह्वीः रा॒यो दुरो॒ व्यृ॑त॒ज्ञा अ॑जानन् ।
वि॒दद्गव्यं॑ स॒रमा॑ दृ॒ळ्हमू॒र्वं येना॒ नु कं॒ मानु॑षी॒ भोज॑ते॒ विट् ॥
Die sieben großen, selbstmächtigen Kenner der Ordnung öffneten vom Himmel die Tore des Reichtums. Da fand Sarama die Rinder und den festen Pferch, durch den nun die menschliche Siedlung wahrlich frohlockt.
1.72.9
आ ये विश्वा॑ स्वप॒त्यानि॑ त॒स्थुः कृ॑ण्वा॒नासो॑ अमृत॒त्वाय॑ गा॒तुम् ।
म॒ह्ना म॒हद्भिः॑ पृथि॒वी वि त॑स्थे मा॒ता पु॒त्रैरदि॑ति॒र्धाय॑से॒ वेः ॥
Jene, die in allen guten Werken standen und den Weg zur Unsterblichkeit bereiteten: durch ihre Größe und mit den Großen steht die weite Erde fest. Mutter Aditi ist mit ihren Söhnen da für die Wohnstätte des Weisen.
1.72.10
अधि॒ श्रियं॒ नि द॑धु॒श्चारु॑मस्मिन्दि॒वो यद॒क्षी अ॒मृता॒ अकृ॑ण्वन् ।
अध॑ क्षरन्ति॒ सिन्ध॑वो॒ न सृ॒ष्टाः प्र नीची॑रग्ने॒ अरु॑षीरजानन् ॥
An diesem Himmel setzten sie die schöne Pracht ein, als die Unsterblichen die Augen des Himmels schufen. Dann fließen die Flüsse, als wären sie ausgesandt; o Agni, die abwärts fließenden Wasser erkannten die rötlichen Morgenröten.