Ṛgveda · Sūkta 10.111
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.111.1
मनी॑षिणः॒ प्र भ॑रध्वं मनी॒षां यथा॑यथा म॒तयः॒ सन्ति॑ नृ॒णाम् ।
इन्द्रं॑ स॒त्यैरेर॑यामा कृ॒तेभिः॒ स हि वी॒रो गि॑र्वण॒स्युर्विदा॑नः ॥
Ihr Weisen, bringt Lobpreis mit Einsicht herbei, so viele Gedanken der Menschen es sind. Lasst uns Indra mit wahren Taten anspornen, denn er ist der Held, nach Lob verlangend, der zu finden ist.
10.111.2
ऋ॒तस्य॒ हि सद॑सो धी॒तिरद्यौ॒त्सं गा॑र्ष्टे॒यो वृ॑ष॒भो गोभि॑रानट् ।
उद॑तिष्ठत्तवि॒षेणा॒ रवे॑ण म॒हान्ति॑ चि॒त्सं वि॑व्याचा॒ रजां॑सि ॥
Vom Sitz der kosmischen Ordnung leuchtete der Gedanke auf. Der Stier, Sohn des Gārṣṭi, vereinte sich mit den Kühen; durch seine Macht und sein Brüllen erhob er sich hoch und durchdrang zugleich die großen Welten.
10.111.3
इन्द्रः॒ किल॒ श्रुत्या॑ अ॒स्य वे॑द॒ स हि जि॒ष्णुः प॑थि॒कृत्सूर्या॑य ।
आन्मेनां॑ कृ॒ण्वन्नच्यु॑तो॒ भुव॒द्गोः पति॑र्दि॒वः स॑न॒जा अप्र॑तीतः ॥
Indra kennt wahrlich dessen Hörvermögen; er ist der Sieger, der dem Sonnengott den Weg bahnt. Dann, im Gebet, wurde er unerschütterlich, Herr der Kühe, Gatte des Himmels, mit allen zugleich geboren, unangefochten.
10.111.4
इन्द्रो॑ म॒ह्ना म॑ह॒तो अ॑र्ण॒वस्य॑ व्र॒तामि॑ना॒दङ्गि॑रोभिर्गृणा॒नः ।
पु॒रूणि॑ चि॒न्नि त॑ताना॒ रजां॑सि दा॒धार॒ यो ध॒रुणं॑ स॒त्यता॑ता ॥
Indra brach durch seine Größe die Gesetze des großen Ozeans, gepriesen mit den Aṅgiras. Er breitete die vielen Welten aus, und er war es, der durch wahre Taten das Firmament stützte.
10.111.5
इन्द्रो॑ दि॒वः प्र॑ति॒मानं॑ पृथि॒व्या विश्वा॑ वेद॒ सव॑ना॒ हन्ति॒ शुष्ण॑म् ।
म॒हीं चि॒द्द्यामात॑नो॒त्सूर्ये॑ण चा॒स्कम्भ॑ चि॒त्कम्भ॑नेन॒ स्कभी॑यान् ॥
Indra ist das Gegenstück von Himmel und Erde; er kennt alle Opferspenden und erschlägt Śuṣṇa. Den großen Himmel breitete er samt der Sonne aus und stützte ihn mit einem Pfeiler; er ist fester als eine Säule.
10.111.6
वज्रे॑ण॒ हि वृ॑त्र॒हा वृ॒त्रमस्त॒रदे॑वस्य॒ शूशु॑वानस्य मा॒याः ।
वि धृ॑ष्णो॒ अत्र॑ धृष॒ता ज॑घ॒न्थाथा॑भवो मघवन्बा॒ह्वो॑जाः ॥
Gewiss mit dem Donnerkeil, o Vṛtra-Töter, zerbrachst du Vṛtra — die Trugbilder des Gottlosen, des Aufgeblasenen. O Kühner, hier mit Kühnheit erschlugst du ihn; dann, o Freigebiger, wurdest du der Held der Armeskraft.
10.111.7
सच॑न्त॒ यदु॒षसः॒ सूर्ये॑ण चि॒त्राम॑स्य के॒तवो॒ राम॑विन्दन् ।
आ यन्नक्ष॑त्रं॒ ददृ॑शे दि॒वो न पुन॑र्य॒तो नकि॑र॒द्धा नु वे॑द ॥
Als die Morgenröten sich mit der Sonne vereinten, fanden sie die leuchtende Bahn seiner Strahlen. Als der Stern vom Himmel erschien, weiß niemand sicher, wohin er wieder verschwand.
10.111.8
दू॒रं किल॑ प्रथ॒मा ज॑ग्मुरासा॒मिन्द्र॑स्य॒ याः प्र॑स॒वे स॒स्रुरापः॑ ।
क्व॑ स्वि॒दग्रं॒ क्व॑ बु॒ध्न आ॑सा॒मापो॒ मध्यं॒ क्व॑ वो नू॒नमन्तः॑ ॥
Die ersten Wasser zogen fürwahr weit fort, die auf Indras Antrieb flossen. Wo ist die Spitze dieser Wasser, wo ihre Wurzel? Wo ist eure Mitte, ihr Wasser, und wo nun euer Ende?
10.111.9
सृ॒जः सिन्धूँ॒रहि॑ना जग्रसा॒नानादिदे॒ताः प्र वि॑विज्रे ज॒वेन॑ ।
मुमु॑क्षमाणा उ॒त या मु॑मु॒च्रेऽधेदे॒ता न र॑मन्ते॒ निति॑क्ताः ॥
Die Flüsse befreiend, die der Drache verschlungen hatte, strömten sie eilends hervor. Jene Wasser, die frei wurden und nach Befreiung verlangten, freuen sich nicht am Zurückgehaltenwerden.
10.111.10
स॒ध्रीचीः॒ सिन्धु॑मुश॒तीरि॑वायन्त्स॒नाज्जा॒र आ॑रि॒तः पू॒र्भिदा॑साम् ।
अस्त॒मा ते॒ पार्थि॑वा॒ वसू॑नि अ॒स्मे ज॑ग्मुः सू॒नृता॑ इन्द्र पू॒र्वीः ॥
Zusammenfließend wie ein Strom, wie der Liebende zur Geliebten geht, ist der erwachte Liebende der Burgenbrecher. O Indra, deine irdischen Schätze und der reiche Reichtum edler Geburt sind zu uns gekommen.