Ṛgveda · Sūkta 10.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.115.1
चि॒त्र इच्छिशो॒स्तरु॑णस्य व॒क्षथो॒ न यो मा॒तरा॑व॒प्येति॒ धात॑वे ।
अ॒नू॒धा यदि॒ जीज॑न॒दधा॑ च॒ नु व॒वक्ष॑ स॒द्यो महि॑ दू॒त्यं॑ चर॑न् ॥
Jenes wunderbare Kind, wie die Brust eines Jungen, kehrt in den Schoß der beiden Mütter zurück, um gehalten zu werden. Als sie ohne Euter gebar, hob sie ihn sogleich auf, die große Botenaufgabe ausführend.
10.115.2
अ॒ग्निर्ह॒ नाम॑ धायि॒ दन्न॒पस्त॑मः॒ सं यो वना॑ यु॒वते॒ भस्म॑ना द॒ता ।
अ॒भि॒प्र॒मुरा॑ जु॒ह्वा॑ स्वध्व॒र इ॒नो न प्रोथ॑मानो॒ यव॑से॒ वृषा॑ ॥
Der Name Agnis wurde fürwahr eingesetzt, der dem Haus am hilfreichsten ist; mit Asche und mit Zähnen verbindet er die Wälder. Mit der vorwärts drängenden Juhū, der gute Opferer, wie ein kräftiger Stier, der auf das Gras drückt.
10.115.3
तं वो॒ विं न द्रु॒षदं॑ दे॒वमन्ध॑स॒ इन्दुं॒ प्रोथ॑न्तं प्र॒वप॑न्तमर्ण॒वम् ।
आ॒सा वह्निं॒ न शो॒चिषा॑ विर॒प्शिनं॒ महि॑व्रतं॒ न स॒रज॑न्त॒मध्व॑नः ॥
Ihn für euch, den Gott, der im Haus wie ein Ansässiger sitzt, den Tropfen des Soma, vorwärts fließend, wogend wie das Meer; wie Agni mit Flamme aus dem Mund, der Strahlende des großen Gelübdes, der auf den Pfaden wandelt.
10.115.4
वि यस्य॑ ते ज्रयसा॒नस्या॑जर॒ धक्षो॒र्न वाताः॒ परि॒ सन्त्यच्यु॑ताः ।
आ र॒ण्वासो॒ युयु॑धयो॒ न स॑त्व॒नं त्रि॒तं न॑शन्त॒ प्र शि॒षन्त॑ इ॒ष्टये॑ ॥
Um dessen lodernde Flamme die unerschütterlichen Winde sich sammeln, o Unvergänglicher, wie um die Flamme; wie kampfbegierige Krieger mögen sie für die Kraft die dreifachen Bande zerstören; für die ersehnte Frucht unterweisen sie vorwärts.
10.115.5
स इद॒ग्निः कण्व॑तमः॒ कण्व॑सखा अ॒र्यः पर॒स्यान्त॑रस्य॒ तरु॑षः ।
अ॒ग्निः पा॑तु गृण॒तो अ॒ग्निः सू॒रीन॒ग्निर्द॑दातु॒ तेषा॒मवो॑ नः ॥
Jener Agni, der liebste der Kanvas, Freund des Kanva-Geschlechts, des schnellen Herrn, fern und nah. Agni möge den Preisenden schützen; Agni möge den weisen Dichtern geben; Agni möge uns ihre Hilfe geben.
10.115.6
वा॒जिन्त॑माय॒ सह्य॑से सुपित्र्य तृ॒षु च्यवा॑नो॒ अनु॑ जा॒तवे॑दसे ।
अ॒नु॒द्रे चि॒द्यो धृ॑ष॒ता वरं॑ स॒ते म॒हिन्त॑माय॒ धन्व॒नेद॑विष्य॒ते ॥
Für den Mächtigsten, o guter Vater! Schnell brausend hinter Jātavedas; selbst in der Ferne Agni, der Gaben durch Kraft gewährt; für den Großen, mit dem Bogen fürwahr, für den Verlangenden, für den Begehrenden.
10.115.7
ए॒वाग्निर्मर्तैः॑ स॒ह सू॒रिभि॒र्वसु॑ ष्टवे॒ सह॑सः सू॒नरो॒ नृभिः॑ ।
मि॒त्रासो॒ न ये सुधि॑ता ऋता॒यवो॒ द्यावो॒ न द्यु॒म्नैर॒भि सन्ति॒ मानु॑षान् ॥
So preise ich Agni, der zusammen mit den Sterblichen und den Sängern Reichtum gibt; Sohn der Kraft, von den Führern verehrt. Wie wohlgegründete Freunde und Hüter der Ordnung ṛta, wie der Himmel mit seinen Glanzlichtern, umgeben sie die Menschen.
10.115.8
ऊर्जो॑ नपात्सहसाव॒न्निति॑ त्वोपस्तु॒तस्य॑ वन्दते॒ वृषा॒ वाक् ।
त्वां स्तो॑षाम॒ त्वया॑ सु॒वीरा॒ द्राघी॑य॒ आयुः॑ प्रत॒रं दधा॑नाः ॥
O Mächtiger, Enkel der Kraft! Für den, den du so preist, ertönt die stiergleiche Stimme. Dich preisend, durch deine Gnade, mit guten Heldensöhnen, mögen wir ein langes und vortreffliches Leben tragen.
10.115.9
इति॑ त्वाग्ने वृष्टि॒हव्य॑स्य पु॒त्रा उ॑पस्तु॒तास॒ ऋष॑योऽवोच॒न्तांश्च॑ पा॒हि गृ॑ण॒तश्च॑ सू॒रीन् ।
वष॒ड्वष॒ळित्यू॒र्ध्वासो॑ अनक्ष॒न्नमो॒ नम॒ इत्यू॒र्ध्वासो॑ अनक्षन् ॥
So, o Agni, beschütze, was die Seher sprachen, die gepriesenen Söhne dessen, dessen Opfergabe Regen ist, und beschütze die Sänger und die Opferherren. Erhoben verehrten sie mit „vaṣaṭ, vaṣaṭ“; erhoben verehrten sie mit „namaḥ, namaḥ“.