ઋગ્વેદ · સૂક્ત 10.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.124.1
इ॒मं नो॑ अग्न॒ उप॑ य॒ज्ञमेहि॒ पञ्च॑यामं त्रि॒वृतं॑ स॒प्तत॑न्तुम् ।
असो॑ हव्य॒वाळु॒त नः॑ पुरो॒गा ज्योगे॒व दी॒र्घं तम॒ आश॑यिष्ठाः ॥
હે અગ્નિ, પાંચ યામ, ત્રણ ગડી અને સાત તાંતણાવાળા આ અમારા યજ્ઞ પાસે આવ. હવિ વહન કરનાર અને અમારી આગળ ચાલનાર થા; લાંબા અંધકારમાંથી તું તરત જ જાગી ઊઠ્યો છે.
10.124.2
अदे॑वाद्दे॒वः प्र॒चता॒ गुहा॒ यन्प्र॒पश्य॑मानो अमृत॒त्वमे॑मि ।
शि॒वं यत्सन्त॒मशि॑वो॒ जहा॑मि॒ स्वात्स॒ख्यादर॑णीं॒ नाभि॑मेमि ॥
અદેવમાંથી દેવ બનીને હું ગુપ્ત માર્ગોએ જાઉં છું; અમરત્વ જોતો આગળ વધું છું. શુભ હોવા છતાં અશુભને હું છોડું છું; પોતાની જ મિત્રતાથી દૂર થઈ અરણી અને નાભિ તરફ જાઉં છું.
10.124.3
पश्य॑न्न॒न्यस्या॒ अति॑थिं व॒याया॑ ऋ॒तस्य॒ धाम॒ वि मि॑मे पु॒रूणि॑ ।
शंसा॑मि पि॒त्रे असु॑राय॒ शेव॑मयज्ञि॒याद्य॒ज्ञियं॑ भा॒गमे॑मि ॥
બીજાના અતિથિને જોતાં, હું ઋતનાં અનેક ધામો માપું છું. પિતા અને અસુર માટે કલ્યાણનું ગાન કરું છું; અયજ્ઞીયમાંથી યજ્ઞીય ભાગ તરફ જાઉં છું.
10.124.4
ब॒ह्वीः समा॑ अकरम॒न्तर॑स्मि॒न्निन्द्रं॑ वृणा॒नः पि॒तरं॑ जहामि ।
अ॒ग्निः सोमो॒ वरु॑ण॒स्ते च्य॑वन्ते प॒र्याव॑र्द्रा॒ष्ट्रं तद॑वाम्या॒यन् ॥
આમાં મેં ઘણાં વર્ષો વિતાવ્યાં; ઇન્દ્રને પસંદ કરીને પિતાને છોડું છું. અગ્નિ, સોમ, વરુણ—તેઓ પડી જાય છે; પાછા ફરીને, જતાં જતાં તે રાજ્ય હું મેળવું છું.
10.124.5
निर्मा॑या उ॒ त्ये असु॑रा अभूव॒न्त्वं च॑ मा वरुण का॒मया॑से ।
ऋ॒तेन॑ राज॒न्ननृ॑तं विवि॒ञ्चन्मम॑ रा॒ष्ट्रस्याधि॑पत्य॒मेहि॑ ॥
કપટરહિત એ અસુરો બની ગયા; અને તું પણ મને ઇચ્છે છે, વરુણ. હે રાજન્, ઋતથી અસત્યને અલગ કરતાં, મારા રાજ્યના અધિપત્ય તરફ આવ.
10.124.6
इ॒दं स्व॑रि॒दमिदा॑स वा॒मम॒यं प्र॑का॒श उ॒र्व॑न्तरि॑क्षम् ।
हना॑व वृ॒त्रं नि॒रेहि॑ सोम ह॒विष्ट्वा॒ सन्तं॑ ह॒विषा॑ यजाम ॥
આ સૂર્યપ્રકાશ હતો; આ જ ખરેખર હતું; આ પ્રકાશમય વિસ્તાર, આ વિશાળ અંતરિક્ષ. ચાલ, આપણે વૃત્રને મારીએ; હે સોમ, નીકળ. તું હવિ હોવા છતાં તને હવિથી પૂજીએ.
10.124.7
क॒विः क॑वि॒त्वा दि॒वि रू॒पमास॑ज॒दप्र॑भूती॒ वरु॑णो॒ निर॒पः सृ॑जत् ।
क्षेमं॑ कृण्वा॒ना जन॑यो॒ न सिन्ध॑व॒स्ता अ॑स्य॒ वर्णं॒ शुच॑यो भरिभ्रति ॥
જ્ઞાની પોતાની કુશળતાથી આકાશમાં રૂપ સ્થાપિત કરે છે; અપાર વરુણે જળને બહાર મોકલ્યું. સુરક્ષિત આશ્રય રચતી માતાઓની જેમ, તે શુદ્ધ પ્રવાહો તેનો વર્ણ ધારણ કરે છે.
10.124.8
ता अ॑स्य॒ ज्येष्ठ॑मिन्द्रि॒यं स॑चन्ते॒ ता ई॒मा क्षे॑ति स्व॒धया॒ मद॑न्तीः ।
ता ईं॒ विशो॒ न राजा॑नं वृणा॒ना बी॑भ॒त्सुवो॒ अप॑ वृ॒त्राद॑तिष्ठन् ॥
તેઓ તેની શ્રેષ્ઠ શક્તિને વળગી રહે છે; પોતાના બળથી હર્ષિત થઈને અહીં વિચરે છે. લોકો રાજાને પસંદ કરે તેમ, તે ભયંકર પ્રવાહો વૃત્રથી દૂર ઊભા રહ્યા.
10.124.9
बी॒भ॒त्सूनां॑ स॒युजं॑ हं॒समा॑हुर॒पां दि॒व्यानां॑ स॒ख्ये चर॑न्तम् ।
अ॒नु॒ष्टुभ॒मनु॑ चर्चू॒र्यमा॑ण॒मिन्द्रं॒ नि चि॑क्युः क॒वयो॑ मनी॒षा ॥
ભયંકરોનો સાથી, એકસાથે જોડાયેલો તે હંસ એમ લોકો કહે છે—દિવ્ય જળની મૈત્રીમાં વિચરનાર. અનુષ્ટુભ્ છંદને અનુસરીને સ્તુતિ પામેલા ઇન્દ્રને કવિઓએ બુદ્ધિથી ઓળખ્યો.