ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.124.1
इ॒मं नो॑ अग्न॒ उप॑ य॒ज्ञमेहि॒ पञ्च॑यामं त्रि॒वृतं॑ स॒प्तत॑न्तुम् ।
असो॑ हव्य॒वाळु॒त नः॑ पुरो॒गा ज्योगे॒व दी॒र्घं तम॒ आश॑यिष्ठाः ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ପାଞ୍ଚ ଯାମ, ତ୍ରିଗୁଣ ଓ ସାତ ସୂତ୍ରବିଶିଷ୍ଟ ଆମର ଏହି ଯଜ୍ଞ ନିକଟକୁ ଆସ। ହବିବାହକ ଓ ଆମ ଆଗେ ଚାଳକ ହୁଅ; ଦୀର୍ଘ ଅନ୍ଧକାରରୁ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଛ।
10.124.2
अदे॑वाद्दे॒वः प्र॒चता॒ गुहा॒ यन्प्र॒पश्य॑मानो अमृत॒त्वमे॑मि ।
शि॒वं यत्सन्त॒मशि॑वो॒ जहा॑मि॒ स्वात्स॒ख्यादर॑णीं॒ नाभि॑मेमि ॥
ଅଦେବରୁ ଦେବ ହୋଇ ମୁଁ ଗୁପ୍ତ ପଥରେ ଯାଏ; ଅମରତ୍ୱକୁ ଦେଖି ଆଗକୁ ବଢ଼େ। ଶୁଭ ହୋଇ ମୁଁ ଅଶୁଭକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ; ନିଜର ବନ୍ଧୁତାରୁ ଦୂରେଇ ଅରଣି ଓ ନାଭି ଆଡ଼େ ଯାଏ।
10.124.3
पश्य॑न्न॒न्यस्या॒ अति॑थिं व॒याया॑ ऋ॒तस्य॒ धाम॒ वि मि॑मे पु॒रूणि॑ ।
शंसा॑मि पि॒त्रे असु॑राय॒ शेव॑मयज्ञि॒याद्य॒ज्ञियं॑ भा॒गमे॑मि ॥
ଅନ୍ୟର ଅତିଥିକୁ ଦେଖି ମୁଁ ଋତର ଅନେକ ଧାମ ମାପେ। ପିତା ଓ ଅସୁର ପାଇଁ କଲ୍ୟାଣ ଗାଏ; ଅଯଜ୍ଞୀୟରୁ ଯଜ୍ଞୀୟ ଭାଗ ଆଡ଼େ ଯାଏ।
10.124.4
ब॒ह्वीः समा॑ अकरम॒न्तर॑स्मि॒न्निन्द्रं॑ वृणा॒नः पि॒तरं॑ जहामि ।
अ॒ग्निः सोमो॒ वरु॑ण॒स्ते च्य॑वन्ते प॒र्याव॑र्द्रा॒ष्ट्रं तद॑वाम्या॒यन् ॥
ଏଥିରେ ମୁଁ ଅନେକ ବର୍ଷ କଟାଇଛି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବାଛି ପିତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରେ। ଅଗ୍ନି, ସୋମ, ବରୁଣ—ସେମାନେ ଖସି ପଡ଼ନ୍ତି; ଫେରି ଯାଉ ଯାଉ ସେହି ରାଜ୍ୟ ପାଏ।
10.124.5
निर्मा॑या उ॒ त्ये असु॑रा अभूव॒न्त्वं च॑ मा वरुण का॒मया॑से ।
ऋ॒तेन॑ राज॒न्ननृ॑तं विवि॒ञ्चन्मम॑ रा॒ष्ट्रस्याधि॑पत्य॒मेहि॑ ॥
ଛଳରହିତ ସେ ଅସୁରମାନେ ହୋଇଗଲେ; ଆଉ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଇଚ୍ଛା କର, ବରୁଣ। ହେ ରାଜନ୍, ଋତ ଦ୍ୱାରା ମିଥ୍ୟାକୁ ପୃଥକ କରି ମୋ ରାଜ୍ୟର ଅଧିପତ୍ୟ ଆଡ଼େ ଆସ।
10.124.6
इ॒दं स्व॑रि॒दमिदा॑स वा॒मम॒यं प्र॑का॒श उ॒र्व॑न्तरि॑क्षम् ।
हना॑व वृ॒त्रं नि॒रेहि॑ सोम ह॒विष्ट्वा॒ सन्तं॑ ह॒विषा॑ यजाम ॥
ଏହା ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକ ଥିଲା; ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଥିଲା; ଏହି ପ୍ରକାଶମୟ ବିସ୍ତାର, ଏହି ବିଶାଳ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ। ଆସ, ଆମେ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିବା; ହେ ସୋମ, ବାହାରି ଆସ। ତୁମେ ହବି ହୋଇଥିବାବେଳେ ହବିରେ ତୁମକୁ ପୂଜିବା।
10.124.7
क॒विः क॑वि॒त्वा दि॒वि रू॒पमास॑ज॒दप्र॑भूती॒ वरु॑णो॒ निर॒पः सृ॑जत् ।
क्षेमं॑ कृण्वा॒ना जन॑यो॒ न सिन्ध॑व॒स्ता अ॑स्य॒ वर्णं॒ शुच॑यो भरिभ्रति ॥
ଜ୍ଞାନୀ ନିଜ ନୈପୁଣ୍ୟରେ ଆକାଶରେ ରୂପ ସ୍ଥାପନ କଲେ; ଅସୀମ ବରୁଣ ଜଳକୁ ବାହାର କରି ପଠାଇଲେ। ସୁରକ୍ଷିତ ଆଶ୍ରୟ ଗଢ଼ୁଥିବା ମାତାମାନଙ୍କ ପରି, ସେହି ପବିତ୍ର ନଦୀମାନେ ତାଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
10.124.8
ता अ॑स्य॒ ज्येष्ठ॑मिन्द्रि॒यं स॑चन्ते॒ ता ई॒मा क्षे॑ति स्व॒धया॒ मद॑न्तीः ।
ता ईं॒ विशो॒ न राजा॑नं वृणा॒ना बी॑भ॒त्सुवो॒ अप॑ वृ॒त्राद॑तिष्ठन् ॥
ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତିକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି; ନିଜ ବଳରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଏଠାରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି। ଲୋକମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଚୟନ କରନ୍ତି ପରି, ସେହି ଭୟଙ୍କର ଧାରାମାନେ ବୃତ୍ରଠାରୁ ଦୂରେ ଠିଆ ହେଲେ।
10.124.9
बी॒भ॒त्सूनां॑ स॒युजं॑ हं॒समा॑हुर॒पां दि॒व्यानां॑ स॒ख्ये चर॑न्तम् ।
अ॒नु॒ष्टुभ॒मनु॑ चर्चू॒र्यमा॑ण॒मिन्द्रं॒ नि चि॑क्युः क॒वयो॑ मनी॒षा ॥
ଭୟଙ୍କରମାନଙ୍କର ସାଥୀ, ଏକତ୍ର ବନ୍ଧା ସେହି ହଂସକୁ ଲୋକେ କହନ୍ତି—ଦିବ୍ୟ ଜଳର ସଖ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା। ଅନୁଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦ ଅନୁସରଣ କରି ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କବିମାନେ ବୁଦ୍ଧିରେ ଚିହ୍ନିଲେ।