ऋग्वेद · सूक्त 10.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.132.1
ई॒जा॒नमिद्द्यौर्गू॒र्ताव॑सुरीजा॒नं भूमि॑र॒भि प्र॑भू॒षणि॑ ।
ई॒जा॒नं दे॒वाव॒श्विना॑व॒भि सु॒म्नैर॑वर्धताम् ॥
यज्ञ करणाऱ्याला द्युलोकाने धनाने भरले; यज्ञ करणाऱ्याला पृथ्वीने महान सामर्थ्यात वाढवले; यज्ञ करणाऱ्याला दोन देव, अश्विनांनी आपल्या कृपांनी वाढवले.
10.132.2
ता वां॑ मित्रावरुणा धार॒यत्क्षि॑ती सुषु॒म्नेषि॑त॒त्वता॑ यजामसि ।
यु॒वोः क्रा॒णाय॑ स॒ख्यैर॒भि ष्या॑म र॒क्षसः॑ ॥
मित्र आणि वरुण, तुम्हा दोघांना, जे पृथ्वी आणि निवासाला धारण करता, उत्तम प्रेरणेने यज्ञाद्वारे आम्ही पूजतो; तुम्हा दोघांच्या मैत्रीने आम्ही राक्षसांवर विजय मिळवू.
10.132.3
अधा॑ चि॒न्नु यद्दिधि॑षामहे वाम॒भि प्रि॒यं रेक्णः॒ पत्य॑मानाः ।
द॒द्वाँ वा॒ यत्पुष्य॑ति॒ रेक्णः॒ सं वा॑र॒न्नकि॑रस्य म॒घानि॑ ॥
तेव्हा तुम्हा दोघांकडून त्या प्रिय धनाची आम्ही खरोखर इच्छा करतो; जो दाता धन वाढवतो, ते धन तुमच्याबरोबर एकत्र येवो, आणि त्याचे ऐश्वर्य कोणीही हिरावू नये.
10.132.4
अ॒साव॒न्यो अ॑सुर सूयत॒ द्यौस्त्वं विश्वे॑षां वरुणासि॒ राजा॑ ।
मू॒र्धा रथ॑स्य चाक॒न्नैताव॒तैन॑सान्तक॒ध्रुक् ॥
तो दुसरा जन्मला, हे असुरा; द्युलोक उत्पन्न झाला — तूच सर्वांचा राजा आहेस, हे वरुणा; रथाच्या शिखराकडे त्याने पाहिले, इतक्या पापाने नव्हे, शत्रुसंहारका.
10.132.5
अ॒स्मिन्त्स्वे॑तच्छक॑पूत॒ एनो॑ हि॒ते मि॒त्रे निग॑तान्हन्ति वी॒रान् ।
अ॒वोर्वा॒ यद्धात्त॒नूषु॒ अवः॑ प्रि॒यासु॑ य॒ज्ञिया॒स्वर्वा॑ ॥
याच्यामध्येच, हे शकपूता, हे पाप आहे; मित्राच्या हितात ते दूर गेलेल्या वीरांना मारते; किंवा ते शरीरांत सहाय्य ठेवते तेव्हा, प्रिय आणि यज्ञार्ह जनांमध्ये, घोड्यासारखे.
10.132.6
यु॒वोर्हि मा॒तादि॑तिर्विचेतसा॒ द्यौर्न भूमिः॒ पय॑सा पुपू॒तनि॑ ।
अव॑ प्रि॒या दि॑दिष्टन॒ सूरो॑ निनिक्त र॒श्मिभिः॑ ॥
कारण तुम्हा दोघांची माता अदिती आहे, हे विचक्षणांनो; द्युलोक आणि पृथ्वी दुधाने भरल्यासारखी ती (शुद्ध करते). खाली प्रिय वस्तूंवर प्रकाशा; हे सूर्या, किरणांनी शुद्ध कर.
10.132.7
यु॒वं ह्य॑प्न॒राजा॒वसी॑दतं॒ तिष्ठ॒द्रथं॒ न धू॒र्षदं॑ वन॒र्षदं॒ ता नः॑ कणूक॒यन्ती॑र् ।
नृ॒मेध॑स्तत्रे॒ अंह॑सः सु॒मेध॑स्तत्रे॒ अंह॑सः ॥
कारण तुम्ही दोघे, दूरवर पोहोचणारे, बसला आहात; धुरेवर उभ्या असलेल्या रथाप्रमाणे, अरण्यात बसलेले. त्या आम्हाला प्रेरणा देत आहेत. मनुष्यांनी समृद्ध असलेल्याने पापापासून रक्षण केले; सुबुद्धी असलेल्याने पापापासून रक्षण केले.