ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.132.1
ई॒जा॒नमिद्द्यौर्गू॒र्ताव॑सुरीजा॒नं भूमि॑र॒भि प्र॑भू॒षणि॑ ।
ई॒जा॒नं दे॒वाव॒श्विना॑व॒भि सु॒म्नैर॑वर्धताम् ॥
ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କୁ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲା; ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କୁ ପୃଥିବୀ ମହାଶକ୍ତିରେ ବଢ଼ାଇଲା; ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କୁ ଦୁଇ ଦେବତା ଅଶ୍ୱିନୀ ଦୁଇଜଣ ନିଜ କୃପାରେ ବଢ଼ାଇଲେ।
10.132.2
ता वां॑ मित्रावरुणा धार॒यत्क्षि॑ती सुषु॒म्नेषि॑त॒त्वता॑ यजामसि ।
यु॒वोः क्रा॒णाय॑ स॒ख्यैर॒भि ष्या॑म र॒क्षसः॑ ॥
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ, ଯିଏ ପୃଥିବୀ ଓ ବାସସ୍ଥାନ ଧାରଣ କର, ଉତ୍ତମ ପ୍ରେରଣାରେ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରୁ; ତୁମ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମିତ୍ରତାରେ ଆମେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିଜୟୀ ହେଉ।
10.132.3
अधा॑ चि॒न्नु यद्दिधि॑षामहे वाम॒भि प्रि॒यं रेक्णः॒ पत्य॑मानाः ।
द॒द्वाँ वा॒ यत्पुष्य॑ति॒ रेक्णः॒ सं वा॑र॒न्नकि॑रस्य म॒घानि॑ ॥
ତେବେ ତୁମ ଦୁଇଜଣଙ୍କଠାରୁ ସେହି ପ୍ରିୟ ଧନକୁ ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ଚାହୁଁ; ଦାତା ଧନ ବଢ଼ାଏ, ସେ ଧନ ତୁମ ସହିତ ମିଳୁ, ଏବଂ ତାହାର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ କେହି ଛଡ଼ାଇ ନ ପାରୁ।
10.132.4
अ॒साव॒न्यो अ॑सुर सूयत॒ द्यौस्त्वं विश्वे॑षां वरुणासि॒ राजा॑ ।
मू॒र्धा रथ॑स्य चाक॒न्नैताव॒तैन॑सान्तक॒ध्रुक् ॥
ସେହି ଅନ୍ୟଜଣ ଜନ୍ମିଲା, ହେ ଅସୁର; ଦ୍ୟୁଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା — ତୁମେ ହିଁ ସମସ୍ତଙ୍କର ରାଜା, ହେ ବରୁଣ; ରଥର ଶିଖର ସେ ଦେଖିଲା, ଏତେ ପାପରେ ନୁହେଁ, ଶତ୍ରୁସଂହାରକ।
10.132.5
अ॒स्मिन्त्स्वे॑तच्छक॑पूत॒ एनो॑ हि॒ते मि॒त्रे निग॑तान्हन्ति वी॒रान् ।
अ॒वोर्वा॒ यद्धात्त॒नूषु॒ अवः॑ प्रि॒यासु॑ य॒ज्ञिया॒स्वर्वा॑ ॥
ଏହାରେ ହିଁ, ହେ ଶକପୂତ, ଏହି ପାପ ଅଛି; ମିତ୍ରର ହିତରେ ସେ ଦୂରକୁ ଯାଇଥିବା ବୀରମାନଙ୍କୁ ମାରେ; ଅଥବା ସେ ଶରୀରରେ ସାହାଯ୍ୟ ରଖେ ସେତେବେଳେ, ପ୍ରିୟ ଓ ଯଜ୍ଞାର୍ହ ଲୋକମାନଙ୍କରେ, ଘୋଡ଼ାପରି।
10.132.6
यु॒वोर्हि मा॒तादि॑तिर्विचेतसा॒ द्यौर्न भूमिः॒ पय॑सा पुपू॒तनि॑ ।
अव॑ प्रि॒या दि॑दिष्टन॒ सूरो॑ निनिक्त र॒श्मिभिः॑ ॥
କାରଣ ତୁମ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ମାତା ଅଦିତି, ହେ ବିଚକ୍ଷଣମାନେ; ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ କ୍ଷୀରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରି ସେ (ପବିତ୍ର କରେ)। ତଳେ ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ଉପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ; ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, କିରଣରେ ଶୁଦ୍ଧ କର।
10.132.7
यु॒वं ह्य॑प्न॒राजा॒वसी॑दतं॒ तिष्ठ॒द्रथं॒ न धू॒र्षदं॑ वन॒र्षदं॒ ता नः॑ कणूक॒यन्ती॑र् ।
नृ॒मेध॑स्तत्रे॒ अंह॑सः सु॒मेध॑स्तत्रे॒ अंह॑सः ॥
କାରଣ ତୁମେ ଦୁହେଁ, ଦୂରରେ ପହଞ୍ଚୁଥିବା ଦେବତା, ବସିଛ; ଅକ୍ଷଦଣ୍ଡରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ରଥ ପରି, ଅରଣ୍ୟରେ ବସିଥିବା। ସେମାନେ ଆମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ସମୃଦ୍ଧ ସେ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କଲେ; ସୁବୁଦ୍ଧିସମ୍ପନ୍ନ ସେ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କଲେ।