ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 10.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.132.1
ई॒जा॒नमिद्द्यौर्गू॒र्ताव॑सुरीजा॒नं भूमि॑र॒भि प्र॑भू॒षणि॑ ।
ई॒जा॒नं दे॒वाव॒श्विना॑व॒भि सु॒म्नैर॑वर्धताम् ॥
യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവനെ ആകാശം സമ്പത്തിനാൽ നിറച്ചു; യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവനെ ഭൂമി മഹത്തായ ശക്തിയിൽ വളർത്തി; യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവനെ ഇരു ദേവന്മാരായ അശ്വിനികൾ തങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹങ്ങളാൽ വളർത്തി.
10.132.2
ता वां॑ मित्रावरुणा धार॒यत्क्षि॑ती सुषु॒म्नेषि॑त॒त्वता॑ यजामसि ।
यु॒वोः क्रा॒णाय॑ स॒ख्यैर॒भि ष्या॑म र॒क्षसः॑ ॥
മിത്രനും വരുണനുമായ നിങ്ങളെ, ഭൂമിയും വാസസ്ഥലവും താങ്ങുന്നവരെ, നല്ല പ്രേരണയാൽ യജ്ഞത്തിലൂടെ ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നു; നിങ്ങൾ ഇരുവരുടെയും സൗഹൃദത്താൽ ഞങ്ങൾ രാക്ഷസരെ ജയിക്കട്ടെ.
10.132.3
अधा॑ चि॒न्नु यद्दिधि॑षामहे वाम॒भि प्रि॒यं रेक्णः॒ पत्य॑मानाः ।
द॒द्वाँ वा॒ यत्पुष्य॑ति॒ रेक्णः॒ सं वा॑र॒न्नकि॑रस्य म॒घानि॑ ॥
അപ്പോൾ നിങ്ങളിൽ നിന്ന് ആ പ്രിയ സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾ തീർച്ചയായും ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദാതാവ് സമ്പത്ത് വർധിപ്പിക്കുന്നു, ആ സമ്പത്ത് നിങ്ങളോടൊപ്പം ഒത്തുചേരട്ടെ, അവന്റെ ഐശ്വര്യം ആരും അപഹരിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
10.132.4
अ॒साव॒न्यो अ॑सुर सूयत॒ द्यौस्त्वं विश्वे॑षां वरुणासि॒ राजा॑ ।
मू॒र्धा रथ॑स्य चाक॒न्नैताव॒तैन॑सान्तक॒ध्रुक् ॥
ആ മറ്റവൻ ജനിച്ചു, ഹേ അസുരാ; ആകാശം ജനിച്ചു — നീ തന്നെയാണ് എല്ലാവരുടെയും രാജാവ്, ഹേ വരുണാ; രഥത്തിന്റെ മുകൾഭാഗം അവൻ കണ്ടു, ഇത്രയധികം പാപത്താലല്ല, ശത്രുസംഹാരകനേ.
10.132.5
अ॒स्मिन्त्स्वे॑तच्छक॑पूत॒ एनो॑ हि॒ते मि॒त्रे निग॑तान्हन्ति वी॒रान् ।
अ॒वोर्वा॒ यद्धात्त॒नूषु॒ अवः॑ प्रि॒यासु॑ य॒ज्ञिया॒स्वर्वा॑ ॥
ഇവനിൽ തന്നെ, ഹേ ശകപൂത, ഈ പാപമുണ്ട്; മിത്രന്റെ ഹിതത്തിൽ അത് അകന്നുപോയ വീരന്മാരെ കൊല്ലുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ അത് ശരീരങ്ങളിൽ സഹായം വയ്ക്കുമ്പോൾ, പ്രിയരും യജ്ഞാർഹരുമായവരിൽ, കുതിരയെപ്പോലെ.
10.132.6
यु॒वोर्हि मा॒तादि॑तिर्विचेतसा॒ द्यौर्न भूमिः॒ पय॑सा पुपू॒तनि॑ ।
अव॑ प्रि॒या दि॑दिष्टन॒ सूरो॑ निनिक्त र॒श्मिभिः॑ ॥
കാരണം നിങ്ങളിരുവരുടെ മാതാവ് അദിതിയാണ്, ഹേ വിവേകികളേ; ആകാശവും ഭൂമിയും പാലിനാൽ നിറഞ്ഞതുപോലെ അവൾ (ശുദ്ധമാക്കുന്നു). താഴെ പ്രിയ വസ്തുക്കളിൽ പ്രകാശിക്കുക; ഹേ സൂര്യാ, രശ്മികളാൽ ശുദ്ധമാക്കുക.
10.132.7
यु॒वं ह्य॑प्न॒राजा॒वसी॑दतं॒ तिष्ठ॒द्रथं॒ न धू॒र्षदं॑ वन॒र्षदं॒ ता नः॑ कणूक॒यन्ती॑र् ।
नृ॒मेध॑स्तत्रे॒ अंह॑सः सु॒मेध॑स्तत्रे॒ अंह॑सः ॥
കാരണം നിങ്ങൾ ഇരുവരും, ദൂരം എത്തുന്നവരേ, ഇരിക്കുന്നു; അച്ചുതണ്ടിൽ നിൽക്കുന്ന രഥംപോലെ, കാട്ടിൽ ഇരുന്നവരായി. അവ ഞങ്ങളെ ഉണർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യരാൽ സമ്പന്നനായവൻ പാപത്തിൽനിന്ന് രക്ഷിച്ചു; സുബുദ്ധിയുള്ളവൻ പാപത്തിൽനിന്ന് രക്ഷിച്ചു.