Ṛgveda · Sūkta 10.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.132.1
ई॒जा॒नमिद्द्यौर्गू॒र्ताव॑सुरीजा॒नं भूमि॑र॒भि प्र॑भू॒षणि॑ ।
ई॒जा॒नं दे॒वाव॒श्विना॑व॒भि सु॒म्नैर॑वर्धताम् ॥
Der Himmel, reich an Gaben, mehrte den Opfernden; die Erde, in ihrer mächtigen Gewalt, mehrte den Opfernden; die beiden Götter, die Aśvins, mehrten ihn mit ihren Gunsterweisen.
10.132.2
ता वां॑ मित्रावरुणा धार॒यत्क्षि॑ती सुषु॒म्नेषि॑त॒त्वता॑ यजामसि ।
यु॒वोः क्रा॒णाय॑ स॒ख्यैर॒भि ष्या॑म र॒क्षसः॑ ॥
Mitra und Varuṇa, euch beide, die ihr Erde und Wohnstätte tragt, verehren wir mit gutem Antrieb im Opfer; durch eure Freundschaft mögen wir die Dämonen besiegen.
10.132.3
अधा॑ चि॒न्नु यद्दिधि॑षामहे वाम॒भि प्रि॒यं रेक्णः॒ पत्य॑मानाः ।
द॒द्वाँ वा॒ यत्पुष्य॑ति॒ रेक्णः॒ सं वा॑र॒न्नकि॑रस्य म॒घानि॑ ॥
Dann begehren wir wahrlich von euch beiden jenen lieben Reichtum; möge der Reichtum des Gebers, der ihn mehrt, sich mit euch vereinen, und niemand raube ihm seine Güter.
10.132.4
अ॒साव॒न्यो अ॑सुर सूयत॒ द्यौस्त्वं विश्वे॑षां वरुणासि॒ राजा॑ ।
मू॒र्धा रथ॑स्य चाक॒न्नैताव॒तैन॑सान्तक॒ध्रुक् ॥
Jener andere wurde geboren, o Asura; der Himmel wurde hervorgebracht — du, Varuṇa, bist König über alle; er blickte auf den Gipfel des Wagens, nicht durch so viel Schuld, o Vernichter der Feinde.
10.132.5
अ॒स्मिन्त्स्वे॑तच्छक॑पूत॒ एनो॑ हि॒ते मि॒त्रे निग॑तान्हन्ति वी॒रान् ।
अ॒वोर्वा॒ यद्धात्त॒नूषु॒ अवः॑ प्रि॒यासु॑ य॒ज्ञिया॒स्वर्वा॑ ॥
In ihm, o Śakapūta, liegt diese Schuld; im Wohlwollen des guten Freundes erschlägt sie die Helden, die abgefallen sind, oder wenn sie Hilfe in den Körpern verankert, unter den Geliebten und Opferwürdigen, wie ein Pferd.
10.132.6
यु॒वोर्हि मा॒तादि॑तिर्विचेतसा॒ द्यौर्न भूमिः॒ पय॑सा पुपू॒तनि॑ ।
अव॑ प्रि॒या दि॑दिष्टन॒ सूरो॑ निनिक्त र॒श्मिभिः॑ ॥
Denn eure Mutter ist Aditi, ihr Weitsichtigen; wie Himmel und Erde mit Milch gefüllt, so reinigt sie. Leuchtet herab auf das Liebe; o Sonne, reinige mit deinen Strahlen.
10.132.7
यु॒वं ह्य॑प्न॒राजा॒वसी॑दतं॒ तिष्ठ॒द्रथं॒ न धू॒र्षदं॑ वन॒र्षदं॒ ता नः॑ कणूक॒यन्ती॑र् ।
नृ॒मेध॑स्तत्रे॒ अंह॑सः सु॒मेध॑स्तत्रे॒ अंह॑सः ॥
Denn ihr beiden, Weitreichende, seid niedergesessen, wie ein Wagen, der auf der Deichsel steht, im Wald sitzend; jene (Strahlen) regen uns an. Der an Männern Reiche hat vor Sünde bewahrt; der Einsichtsreiche hat vor Sünde bewahrt.