ऋग्वेद · सूक्त 10.143

10.143.1

त्यं चि॒दत्रि॑मृत॒जुर॒मर्थ॒मश्वं॒ न यात॑वे ।
क॒क्षीव॑न्तं॒ यदी॒ पुन॒र्रथं॒ न कृ॑णु॒थो नव॑म् ॥

घोड्याला धावण्यासाठी जसे, तसेच सत्यप्रिय अत्रीला व कक्षीवानला तुम्ही दोघांनी पुन्हा नव्या रथासारखे केले.

त्यं चि॒दश्वं॒ न वा॒जिन॑मरे॒णवो॒ यमत्न॑त ।
दृ॒ळ्हं ग्र॒न्थिं न वि ष्य॑त॒मत्रिं॒ यवि॑ष्ठ॒मा रजः॑ ॥

बलवान घोड्याला आणि घट्ट गाठीला जसे, तसेच अत्रीला, सर्वात तरुणाला तुम्ही दोघांनी अंधकारातून सोडवले.

नरा॒ दंसि॑ष्ठ॒वत्र॑ये॒ शुभ्रा॒ सिषा॑सतं॒ धियः॑ ।
अथा॒ हि वां॑ दि॒वो न॑रा॒ पुन॒ स्तोमो॒ न वि॒शसे॑ ॥

हे नरांनो, अत्रीसाठी अतिशय उदार, तेजस्वी तुम्ही दोघे विचार सिद्ध करा; मग हे नरांनो, स्वर्गातून तुम्हा दोघांसाठीची स्तुती पुन्हा लोकांपर्यंत पोहोचते.

चि॒ते तद्वां॑ सुराधसा रा॒तिः सु॑म॒तिर॑श्विना ।
आ यन्नः॒ सद॑ने पृ॒थौ सम॑ने॒ पर्ष॑थो नरा ॥

हे सुधनी अश्विनीकुमारांनो, तुमचे ते दान व सुमती तुमचीच आहे; हे नरांनो, तुम्ही दोघे आम्हाला विस्तृत आसनावर, सभेत पार नेता तेव्हा.

यु॒वं भु॒ज्युं स॑मु॒द्र~आ रज॑सः पा॒र ई॑ङ्खि॒तम् ।
या॒तमच्छा॑ पत॒त्रिभि॒र्नास॑त्या सा॒तये॑ कृतम् ॥

तुम्ही दोघांनी भुज्युला समुद्रात, आकाशापलीकडे बुडालेल्याला, पंखधारी वाहनांसह जाऊन वाचवले; हे नासत्यांनो, संपत्तीसाठी तुम्ही केले.

आ वां॑ सु॒म्नैः श॒म्यू इ॑व॒ मंहि॑ष्ठा॒ विश्व॑वेदसा ।
सम॒स्मे भू॑षतं न॒रोत्सं॒ न पि॒प्युषी॒रिषः॑ ॥

तुम्ही दोघे सुखांसह, शंयुप्रमाणे अत्यंत महिमावान आणि सर्वज्ञ आहात; हे नरांनो, झरा वाहून भरतो तसे तुम्ही आम्हाला अन्नांनी एकत्र भरून टाका.