リグ・ヴェーダ · スークタ 10.146

10.146.1

अर॑ण्या॒न्यर॑ण्यानि अ॒सौ या प्रेव॒ नश्य॑सि ।
क॒था ग्रामं॒ न पृ॑च्छसि॒ न त्वा॒ भीरि॑व विन्दती3ँ ॥

ああ、森の女神よ、ああ、森の女神よ！あなたは失われたかのように消えていく。なぜ村のことを尋ねないのか。まるで恐怖があなたを捕らえたかのように。

वृ॒षा॒र॒वाय॒ वद॑ते॒ यदु॒पाव॑ति चिच्चि॒कः ।
आ॒घा॒टिभि॑रिव धा॒वय॑न्नरण्या॒निर्म॑हीयते ॥

雄牛の咆哮のような声の者へ呼びかけるとき、森の女神は打つ棒に追われるかのように敬われる。

उ॒त गाव॑ इवादन्ति उ॒त वेश्मे॑व दृश्यते ।
उ॒तो अ॑रण्या॒निः सा॒यं श॑क॒टीरि॑व सर्जति ॥

彼女は牛のように草を食み、家のように見える。そして森の女神は夕べに車のように駆り立てられる。

गाम॒ङ्गैष आ ह्व॑यति॒ दार्व॒ङ्गैषो अपा॑वधीत् ।
वस॑न्नरण्या॒न्यां सा॒यमक्रु॑क्ष॒दिति॑ मन्यते ॥

鈴の音のような声の者は牛を呼び、木を切り倒す。森に住み、夕べに森の女神へ叫んだと彼は思う。

न वा अ॑रण्या॒निर्ह॑न्ति अ॒न्यश्चेन्नाभि॒गच्छ॑ति ।
स्वा॒दोः फल॑स्य ज॒ग्ध्वाय॑ यथा॒कामं॒ नि प॑द्यते ॥

森の女神は、他の者が近づかなければ、実のところ誰も殺さない。甘い果実を食べ、思うままに横たわる。

आञ्ज॑नगन्धिं सुर॒भिं ब॑ह्व॒न्नामकृ॑षीवलाम् ।
प्राहं मृ॒गाणां॑ मा॒तर॑मरण्या॒निम॑शंसिषम् ॥

私は、眼膏のように香り、食物に富み、耕されず、鹿の母である森の女神を讃えた。