ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.18.1
परं॑ मृत्यो॒ अनु॒ परे॑हि॒ पन्थां॒ यस्ते॒ स्व इत॑रो देव॒याना॑त् ।
चक्षु॑ष्मते शृण्व॒ते ते॑ ब्रवीमि॒ मा नः॑ प्र॒जां री॑रिषो॒ मोत वी॒रान् ॥
ହେ ମୃତ୍ୟୁ, ଦେବଯାନଠାରୁ ଭିନ୍ନ ତୁମର ନିଜ ପଥରେ ଆଗକୁ ଯାଅ। ଚକ୍ଷୁଷ୍ମାନ ଓ ଶ୍ରବଣକାରୀଙ୍କୁ ମୁଁ କହୁଛି: ଆମ ସନ୍ତାନ ଓ ବୀରମାନଙ୍କୁ ହାନି କର ନାହିଁ।
10.18.2
मृ॒त्योः प॒दं यो॒पय॑न्तो॒ यदैत॒ द्राघी॑य॒ आयुः॑ प्रत॒रं दधा॑नाः ।
आ॒प्याय॑मानाः प्र॒जया॒ धने॑न शु॒द्धाः पू॒ता भ॑वत यज्ञियासः ॥
ମୃତ୍ୟୁର ପଦ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଯେଉଁମାନେ ଗଲେ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁକୁ ଆଗରେ ଧାରଣ କରି। ସନ୍ତାନ ଓ ଧନରେ ବଢ଼ି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ର ହୁଅ, ହେ ଯଜ୍ଞୀୟଗଣ।
10.18.3
इ॒मे जी॒वा वि मृ॒तैराव॑वृत्र॒न्नभू॑द्भ॒द्रा दे॒वहू॑तिर्नो अ॒द्य ।
प्राञ्चो॑ अगाम नृ॒तये॒ हसा॑य॒ द्राघी॑य॒ आयुः॑ प्रत॒रं दधा॑नाः ॥
ଏହି ଜୀବିତମାନେ ମୃତମାନଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ ହୋଇଛନ୍ତି; ଆଜି ଆମର ଦେବ-ଆହ୍ୱାନ ଶୁଭ ହୋଇଛି। ନୃତ୍ୟ ଓ ହାସ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ ଆଗକୁ ଗଲୁ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁକୁ ଆଗରେ ଧାରଣ କରି।
10.18.4
इ॒मं जी॒वेभ्यः॑ परि॒धिं द॑धामि॒ मैषां॒ नु गा॒दप॑रो॒ अर्थ॑मे॒तम् ।
श॒तं जी॑वन्तु श॒रदः॑ पुरू॒चीर॒न्तर्मृ॒त्युं द॑धतां॒ पर्व॑तेन ॥
ଜୀବିତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ପରିଧି ସ୍ଥାପନ କରୁଛି; ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଅନ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ନ ଯାଆନ୍ତୁ। ଏମାନେ ଶହେ ଶରତ ବଞ୍ଚନ୍ତୁ; ଅନେକ ରୂପର ଶରତ ମୃତ୍ୟୁକୁ ପର୍ବତ ସହ ମଧ୍ୟରେ ରଖନ୍ତୁ।
10.18.5
यथाहा॑न्यनुपू॒र्वं भव॑न्ति॒ यथ॑ ऋ॒तव॑ ऋ॒तुभि॒र्यन्ति॑ सा॒धु ।
यथा॒ न पूर्व॒मप॑रो॒ जहा॑ति ए॒वा धा॑त॒रायूं॑षि कल्पयैषाम् ॥
ଦିନମାନେ କ୍ରମରେ ଆସନ୍ତି, ଋତୁମାନେ ଋତୁ ଦ୍ୱାରା ଭଲ ଭାବେ ଚଳନ୍ତି; ଯେପରି ଏକ ପୂର୍ବକୁ ଛାଡ଼େ ନାହିଁ, ସେହିପରି ହେ ଧାତା, ଏମାନଙ୍କ ଆୟୁ ସ୍ଥିର କର।
10.18.6
आ रो॑ह॒तायु॑र्ज॒रसं॑ वृणा॒ना अ॑नुपू॒र्वं यत॑माना॒ यति॒ ष्ठ ।
इ॒ह त्वष्टा॑ सु॒जनि॑मा स॒जोषा॑ दी॒र्घमायुः॑ करति जी॒वसे॑ वः ॥
ଆୟୁ ଉପରେ ଚଢ଼, ଜରାକୁ ବରଣ କରି; କ୍ରମରେ ପ୍ରୟାସ କରି ଯାଅ, ଥାଅ। ଏଠାରେ ସୁଜନ୍ମା ତ୍ୱଷ୍ଟା, ସାମଞ୍ଜସ୍ୟରେ ରହି, ତୁମ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ କରନ୍ତୁ।
10.18.7
इ॒मा नारी॑रविध॒वाः सु॒पत्नी॒राञ्ज॑नेन स॒र्पिषा॒ सं वि॑शन्तु ।
अ॒न॒श्रवो॑ऽनमी॒वाः सु॒रत्ना॒ आ रो॑हन्तु॒ जन॑यो॒ योनि॒मग्रे॑ ॥
ବିଧବା ନ ହୋଇଥିବା, ଭଲ ସ୍ୱାମୀଥିବା ଏହି ନାରୀମାନେ ଅଞ୍ଜନ ଓ ଘିଅ ସହିତ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ। ଲୁହହୀନ, ରୋଗହୀନ, ସୁନ୍ଦର ଅଳଙ୍କାରଧାରିଣୀ ପତ୍ନୀମାନେ ପୂର୍ବ ପରି ଉପରକୁ ଉଠନ୍ତୁ।
10.18.8
उदी॑र्ष्व नार्य॒भि जी॑वलो॒कं ग॒तासु॑मे॒तमुप॑ शेष॒ एहि॑ ।
ह॒स्त॒ग्रा॒भस्य॑ दिधि॒षोस्तवे॒दं पत्यु॑र्जनि॒त्वम॒भि सं ब॑भूथ ॥
ହେ ନାରୀ, ଉଠ, ଜୀବିତମାନଙ୍କ ଲୋକ ଆଡ଼କୁ ଆସ। ପ୍ରାଣହୀନଙ୍କ ପାଖରେ ଶୋଇଥିଲୁ; ଆସ। ହାତ ଧରିଥିବା, ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ସହ ତୁମେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପାଇଛ।
10.18.9
धनु॒र्हस्ता॑दा॒ददा॑नो मृ॒तस्या॒स्मे क्ष॒त्राय॒ वर्च॑से॒ बला॑य ।
अत्रै॒व त्वमि॒ह व॒यं सु॒वीरा॒ विश्वा॒ स्पृधो॑ अ॒भिमा॑तीर्जयेम ॥
ମୃତଙ୍କ ହାତରୁ ଧନୁ ନେଇ, ଆମ ପାଇଁ କ୍ଷାତ୍ରବଳ, ତେଜ ଓ ଶକ୍ତି ନିମନ୍ତେ — ଏଠାରେ ହିଁ ତୁମେ ଓ ଆମେ, ଭଲ ବୀର ପୁତ୍ରବାନ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ଓ ଶତ୍ରୁ ଆକ୍ରମଣକାରୀଙ୍କୁ ଜୟ କରୁ।
10.18.10
उप॑ सर्प मा॒तरं॒ भूमि॑मे॒तामु॑रु॒व्यच॑सं पृथि॒वीं सु॒शेवा॑म् ।
ऊर्ण॑म्रदा युव॒तिर्दक्षि॑णावत ए॒षा त्वा॑ पातु॒ निरृ॑तेरु॒पस्था॑त् ॥
ମାତା, ଏହି ବିସ୍ତୃତ, ସୁଖଦାୟୀ ପୃଥିବୀ ଆଡ଼କୁ ଚାଲିଯାଅ। ଦୂରପ୍ରସାରିତା, ଲୋମ ପରି କୋମଳା, ଯୁବତୀ, ଦାନଦାତ୍ରୀ ଏ ତୁମକୁ ନିର୍ୱୃତିର କୋଳରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
10.18.11
उच्छ्व॑ञ्चस्व पृथिवि॒ मा नि बा॑धथाः सूपाय॒नास्मै॑ भव सूपवञ्च॒ना ।
मा॒ता पु॒त्रं यथा॑ सि॒चाभ्ये॑नं भूम ऊर्णुहि ॥
ହେ ପୃଥିବୀ, ଉପରକୁ ଉଠ, ତାକୁ ଚାପନ୍ତୁ ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସହଜ ଆଶ୍ରୟ ହୁଅ, ସୁଖରେ ଆଲିଙ୍ଗନଯୋଗ୍ୟା ହୁଅ। ମାତା ଯେପରି ପୁତ୍ରକୁ ସ୍ନେହରେ ଘୋଡ଼ାଇ ରଖେ, ସେପରି ହେ ଭୂମି, ତାକୁ ଘୋଡ଼ାଇ ନିଅ।
10.18.12
उ॒च्छ्वञ्च॑माना पृथि॒वी सु ति॑ष्ठतु स॒हस्रं॒ मित॒ उप॒ हि श्रय॑न्ताम् ।
ते गृ॒हासो॑ घृत॒श्चुतो॑ भवन्तु वि॒श्वाहा॑स्मै शर॒णाः स॒न्त्वत्र॑ ॥
ଉଠୁଥିବା ପୃଥିବୀ ଭଲରେ ସ୍ଥିର ରହୁ; ହଜାରେ ସ୍ତମ୍ଭ ତା'ଉପରେ ଠିଆ ହେଉ। ସେହି ଘରଗୁଡ଼ିକ ଘିଅ ଝରୁ ଥାଉ; ସର୍ବଦା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଆଶ୍ରୟ ହେଉ।
10.18.13
उत्ते॑ स्तभ्नामि पृथि॒वीं त्वत्परी॒मं लो॒गं नि॒दध॒न्मो अ॒हं रि॑षम् ।
ए॒तां स्थूणां॑ पि॒तरो॑ धारयन्तु॒ तेऽत्रा॑ य॒मः साद॑ना ते मिनोतु ॥
ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ପୃଥିବୀକୁ ଉପରକୁ ଧରି ରଖେ। ତୁମ ଚାରିପାଖରେ ଏହି ମାଟିର ଢିପି ରଖି ମୁଁ କେବେବି ହାନି ନ କରେ। ପିତୃଗଣ ଏହି ସ୍ତମ୍ଭଗୁଡ଼ିକୁ ଧରନ୍ତୁ; ଏଠାରେ ଯମ ତୁମର ଆସନ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତୁ।
10.18.14
प्र॒ती॒चीने॒ मामह॒नीष्वाः॑ प॒र्णमि॒वा द॑धुः ।
प्र॒तीचीं॑ जग्रभा॒ वाच॒मश्वं॑ रश॒नया॑ यथा ॥
ବାଣ ଫେରିବାର ସେହି ଦିନ ସେମାନେ ମୋତେ ପକ୍ଷ ପରି ରଖିଲେ। ଫେରି ଆସୁଥିବା ବାଣୀକୁ ମୁଁ ଧରିଲି, ଲଗାମରେ ଘୋଡ଼ାକୁ ଧରିବା ପରି।