ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.29.1
वने॒ न वा॒ यो न्य॑धायि चा॒कञ्शुचि॑र्वां॒ स्तोमो॑ भुरणावजीगः ।
यस्येदिन्द्रः॑ पुरु॒दिने॑षु॒ होता॑ नृ॒णां नर्यो॒ नृत॑मः क्ष॒पावा॑न् ॥
ବନରେ ଥାଉ ବା ନ ଥାଉ, ସ୍ଥାପିତ ଅଗ୍ନି — ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ତୋତ୍ର ତୁମ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ଉଠିଛି, ହେ ଦୁଇ ପାଳକ। ଯାହାର ହୋତା ଇନ୍ଦ୍ର, ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୀର ଓ ସର୍ବାଧିକ ସତ୍ୟବାଦୀ; ସେ ରାତ୍ରିବିଶିଷ୍ଟ।
10.29.2
प्र ते॑ अ॒स्या उ॒षसः॒ प्राप॑रस्या नृ॒तौ स्या॑म॒ नृत॑मस्य नृ॒णाम् ।
अनु॑ त्रि॒शोकः॑ श॒तमाव॑ह॒न्नॄन्कुत्से॑न॒ रथो॒ यो अस॑त्सस॒वान् ॥
ଏହି ଉଷାର ନୃତ୍ୟରେ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଉଷାର ନୃତ୍ୟରେ, ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଆମେ ଆଗକୁ ଯିବା; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ସତ୍ୟବାଦୀଙ୍କ ସହିତ ରହିବା। ତ୍ରିକୋଣ ରଥ ଶହେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଆଣିଲା; କୁତ୍ସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜିତା ସେହି ରଥ ଥିଲା।
10.29.3
कस्ते॒ मद॑ इन्द्र॒ रन्त्यो॑ भू॒द्दुरो॒ गिरो॑ अ॒भ्यु॑ग्रो वि धा॑व ।
कद्वाहो॑ अ॒र्वागुप॑ मा मनी॒षा आ त्वा॑ शक्यामुप॒मं राधो॒ अन्नैः॑ ॥
ତୁମ ମଦ କାହାର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହା ଆନନ୍ଦ ଦିଏ? ଦ୍ୱାରଗୁଡ଼ିକ ଖୋଲି, ସ୍ତୋତ୍ର ଆଡ଼କୁ, ହେ ଉଗ୍ର, ଧାଇଁ ଆସ। କେବେ, ବହନ କରି, ମୋ ଆଡ଼କୁ ଫେରିବ? ଅନ୍ନ ସହିତ ସମାନ ଧନ ତୁମକୁ ମୋ ବୁଦ୍ଧି ଦେଇପାରେ, ଏପରି ମୁଁ ହୋଇପାରିବି।
10.29.4
कदु॑ द्यु॒म्नमि॑न्द्र॒ त्वाव॑तो॒ नॄन्कया॑ धि॒या क॑रसे॒ कन्न॒ आग॑न् ।
मि॒त्रो न स॒त्य उ॑रुगाय भृ॒त्यै अन्ने॑ समस्य॒ यदस॑न्मनी॒षाः ॥
କେବେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପରି ଲୋକଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ? କେଉଁ ବୁଦ୍ଧିରେ ତୁମେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ? ମିତ୍ର ପରି ସତ୍ୟ, ହେ ବିସ୍ତୃତପାଦ, ଆଧାର ପାଇଁ ଅନ୍ନରେ, ଯାହା ସାଧାରଣ, ଯେତେବେଳେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଥାଆନ୍ତି।
10.29.5
प्रेर॑य॒ सूरो॒ अर्थं॒ न पा॒रं ये अ॑स्य॒ कामं॑ जनि॒धा इ॑व॒ ग्मन् ।
गिर॑श्च॒ ये ते॑ तुविजात पू॒र्वीर्नर॑ इन्द्र प्रति॒शिक्ष॒न्त्यन्नैः॑ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି, ଯେପରି କେହି ପାରର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପଠାଏ, ସେପରି ଏହାର ଇଚ୍ଛାକୁ ପ୍ରେରିତ କର; ଯେପରି ଜନ୍ମଦାତାମାନେ ଜନ୍ମ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି। ଆଉ ହେ ବହୁଜାତ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଯେଉଁ ଅନେକ ସ୍ତୋତ୍ର, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅନ୍ନ ସହିତ ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
10.29.6
मात्रे॒ नु ते॒ सुमि॑ते इन्द्र पू॒र्वी द्यौर्म॒ज्मना॑ पृथि॒वी काव्ये॑न ।
वरा॑च्य ते घृ॒तव॑न्तः सु॒तासः॒ स्वाद्म॑न्भवन्तु पी॒तये॒ मधू॑नि ॥
ମାତା ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ, ତୁମର (ମାତା) — ଉତ୍ତମ ହବିଷ୍ୟବାନ୍, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର — ପ୍ରାଚୀନ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ କବିକର୍ମରେ (ସ୍ଥିର ରହନ୍ତି)। ତୁମ ଧନ ପାଇଁ ଘିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୋମ ପେଷାଯାଇଛି; ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧୁର ସ୍ୱାଦରେ ପିଇବା ପାଇଁ ହେଉ।
10.29.7
आ मध्वो॑ अस्मा असिच॒न्नम॑त्र॒मिन्द्रा॑य पू॒र्णं स हि स॒त्यरा॑धाः ।
स वा॑वृधे॒ वरि॑म॒न्ना पृ॑थि॒व्या अ॒भि क्रत्वा॒ नर्यः॒ पौंस्यै॑श्च ॥
ମଧୁର ସୋମରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଢଳାଯାଇଛି, କାରଣ ସେ ପ୍ରକୃତ ଧନଦାତା। ବିସ୍ତୃତ ପୃଥିବୀର ପରିସରରେ ସେ ନିଜ ସଂକଳ୍ପ ଓ ପରାକ୍ରମରେ ବଢ଼ିଲେ, ବୀର ପୁରୁଷ ରୂପେ।
10.29.8
व्या॑न॒ळिन्द्रः॒ पृत॑नाः॒ स्वोजा॒ आस्मै॑ यतन्ते स॒ख्याय॑ पू॒र्वीः ।
आ स्मा॒ रथं॒ न पृत॑नासु तिष्ठ॒ यं भ॒द्रया॑ सुम॒त्या चो॒दया॑से ॥
ନିଜ ବଳରେ ବଢ଼ିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ଶତ୍ରୁସେନାକୁ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କରିଛନ୍ତି; ବହୁ ଲୋକ ତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁତା ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି। ଯୁଦ୍ଧରେ ରଥ ପରି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଠିଆ ହୁଅ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ଶୁଭ ଓ କଲ୍ୟାଣକାରୀ ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ ତାହା ପାଇଁ।