Vedyatra वेदयात्रा
ਖੋਜੋ

ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 10.29

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

10.29.1

वने॒ न वा॒ यो न्य॑धायि चा॒कञ्शुचि॑र्वां॒ स्तोमो॑ भुरणावजीगः ।
यस्येदिन्द्रः॑ पुरु॒दिने॑षु॒ होता॑ नृ॒णां नर्यो॒ नृत॑मः क्ष॒पावा॑न् ॥

ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ ਅਗਨੀ — ਇਹ ਉਜਲਾ ਸਤੋਤਰ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਉੱਠਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਪਾਲਕੋ। ਜਿਸਦਾ ਹੋਤਾ ਇੰਦਰ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੱਚਾ ਹੈ; ਉਹ ਰਾਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।

10.29.2

प्र ते॑ अ॒स्या उ॒षसः॒ प्राप॑रस्या नृ॒तौ स्या॑म॒ नृत॑मस्य नृ॒णाम् ।
अनु॑ त्रि॒शोकः॑ श॒तमाव॑ह॒न्नॄन्कुत्से॑न॒ रथो॒ यो अस॑त्सस॒वान् ॥

ਇਸ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਚ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਅਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧੀਏ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੱਚੇ ਨਾਲ ਰਹੀਏ। ਤਿਕੋਣੇ ਰਥ ਨੇ ਸੌ ਮਨੁੱਖ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦੇ; ਕੁਤਸ ਨੇ ਜਿੱਤਿਆ ਉਹ ਰਥ ਸੀ।

10.29.3

कस्ते॒ मद॑ इन्द्र॒ रन्त्यो॑ भू॒द्दुरो॒ गिरो॑ अ॒भ्यु॑ग्रो वि धा॑व ।
कद्वाहो॑ अ॒र्वागुप॑ मा मनी॒षा आ त्वा॑ शक्यामुप॒मं राधो॒ अन्नैः॑ ॥

ਤੇਰਾ ਮਦ ਕਿਸਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਆਨੰਦ ਦੇਵੇ? ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਸਤੋਤਰਾਂ ਵੱਲ, ਹੇ ਉਗਰ, ਦੌੜ। ਕਦੋਂ, ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਪਰਤੇਂਗਾ? ਮੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਤੈਨੂੰ ਅੰਨ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਧਨ ਦੇ ਸਕੇ, ਐਸਾ ਮੈਂ ਹੋ ਸਕਾਂ।

10.29.4

कदु॑ द्यु॒म्नमि॑न्द्र॒ त्वाव॑तो॒ नॄन्कया॑ धि॒या क॑रसे॒ कन्न॒ आग॑न् ।
मि॒त्रो न स॒त्य उ॑रुगाय भृ॒त्यै अन्ने॑ समस्य॒ यदस॑न्मनी॒षाः ॥

ਕਦੋਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ? ਕਿਸ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ? ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਸੱਚਿਆ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ-ਪੈਰਾ, ਸਹਾਰੇ ਲਈ ਅੰਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਾਂਝਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਗਿਆਨੀ ਹੋਣ।

10.29.5

प्रेर॑य॒ सूरो॒ अर्थं॒ न पा॒रं ये अ॑स्य॒ कामं॑ जनि॒धा इ॑व॒ ग्मन् ।
गिर॑श्च॒ ये ते॑ तुविजात पू॒र्वीर्नर॑ इन्द्र प्रति॒शिक्ष॒न्त्यन्नैः॑ ॥

ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪਾਰ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਵੱਲ ਭੇਜੇ, ਤਿਵੇਂ ਇਸਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ; ਜਿਵੇਂ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਜਨਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਹੇ ਬਹੁਜਾਤ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਜੋ ਅਨੇਕ ਸਤੋਤਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਅੰਨ ਸਮੇਤ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।

10.29.6

मात्रे॒ नु ते॒ सुमि॑ते इन्द्र पू॒र्वी द्यौर्म॒ज्मना॑ पृथि॒वी काव्ये॑न ।
वरा॑च्य ते घृ॒तव॑न्तः सु॒तासः॒ स्वाद्म॑न्भवन्तु पी॒तये॒ मधू॑नि ॥

ਮਾਤਾ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ, ਤੇਰੀ (ਮਾਤਾ) — ਚੰਗੀਆਂ ਆਹੂਤੀਆਂ ਵਾਲਿਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ — ਪੁਰਾਣਾ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਕਵੀ ਕਰਮ ਨਾਲ (ਟਿਕੇ ਹਨ)। ਤੇਰੇ ਧਨ ਲਈ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜੇ ਗਏ ਹਨ; ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਸੁਆਦ ਵਿੱਚ ਪੀਣ ਲਈ ਹੋਣ।

10.29.7

आ मध्वो॑ अस्मा असिच॒न्नम॑त्र॒मिन्द्रा॑य पू॒र्णं स हि स॒त्यरा॑धाः ।
स वा॑वृधे॒ वरि॑म॒न्ना पृ॑थि॒व्या अ॒भि क्रत्वा॒ नर्यः॒ पौंस्यै॑श्च ॥

ਮਿੱਠੇ ਸੋਮਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਿਆਲਾ ਇੰਦਰ ਲਈ ਡੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੱਚੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਫੈਲਾਅ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੰਕਲਪ ਅਤੇ ਪਰਾਕਰਮ ਨਾਲ ਵਧੇ, ਵੀਰ ਪੁਰਖ ਵਜੋਂ।

10.29.8

व्या॑न॒ळिन्द्रः॒ पृत॑नाः॒ स्वोजा॒ आस्मै॑ यतन्ते स॒ख्याय॑ पू॒र्वीः ।
आ स्मा॒ रथं॒ न पृत॑नासु तिष्ठ॒ यं भ॒द्रया॑ सुम॒त्या चो॒दया॑से ॥

ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਵਧੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੈਰੀ ਫ਼ੌਜਾਂ ਨੂੰ ਖਿੰਡਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਪਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਰਥ ਵਾਂਗ ਦ੍ਰਿੜ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੋ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੂੰ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹੈਂ ਉਸ ਲਈ।