ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.43.1
अच्छा॑ म॒ इन्द्रं॑ म॒तयः॑ स्व॒र्विदः॑ स॒ध्रीची॒र्विश्वा॑ उश॒तीर॑नूषत ।
परि॑ ष्वजन्ते॒ जन॑यो॒ यथा॒ पतिं॒ मर्यं॒ न शु॒न्ध्युं म॒घवा॑नमू॒तये॑ ॥
ସ୍ୱର୍ଗ ଖୋଜୁଥିବା, ଏକମନା, ସମସ୍ତ କାମନାଯୁକ୍ତ ମୋର ସ୍ତୁତିସବୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି। ପତ୍ନୀମାନେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିବା ପରି, ସେମାନେ ଦାନଶୀଳ, ପ୍ରିୟ, ତେଜସ୍ୱୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଚାରିପାଶରୁ ଜଡ଼ାଇ ଧରନ୍ତି।
10.43.2
न घा॑ त्व॒द्रिगप॑ वेति मे॒ मन॒स्त्वे इत्कामं॑ पुरुहूत शिश्रय ।
राजे॑व दस्म॒ नि ष॒दोऽधि॑ ब॒र्हिषि॑ अ॒स्मिन्त्सु सोमे॑ऽव॒पान॑मस्तु ते ॥
ମୋ ମନ ତୁମଠାରୁ କେବେ ବି ଫେରେ ନାହିଁ। ହେ ବହୁ ଆହ୍ୱାନିତ, ମୋ ଭିତରେ ହିଁ ତୁମର କାମନା ରଖ। ହେ ନିପୁଣ, ରାଜାପରି ଏହି କୁଶ ଆସନରେ ବସ; ଏହି ସୋମରେ ତୁମର ପାନ ହେଉ।
10.43.3
वि॒षू॒वृदिन्द्रो॒ अम॑तेरु॒त क्षु॒धः स इद्रा॒यो म॒घवा॒ वस्व॑ ईशते ।
तस्येदि॒मे प्र॑व॒णे स॒प्त सिन्ध॑वो॒ वयो॑ वर्धन्ति वृष॒भस्य॑ शु॒ष्मिणः॑ ॥
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିଣୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ଭୋକ ଓ ଅଭାବଠାରୁ ଦୂରରେ। ସେହି ଦାନଶୀଳ ହିଁ ଧନର ସ୍ୱାମୀ। ତାଙ୍କ ପ୍ରବାହରେ ଏହି ସାତ ନଦୀ ବଳବାନ ବୃଷଭର ବଳ ବଢ଼ାନ୍ତି।
10.43.4
वयो॒ न वृ॒क्षं सु॑पला॒शमास॑द॒न्त्सोमा॑स॒ इन्द्रं॑ म॒न्दिन॑श्चमू॒षदः॑ ।
प्रैषा॒मनी॑कं॒ शव॑सा॒ दवि॑द्युतद्वि॒दत्स्व॑र्मन॑वे॒ ज्योति॒रार्य॑म् ॥
ପକ୍ଷୀମାନେ ସୁନ୍ଦର ପତ୍ରବିଶିଷ୍ଟ ଗଛରେ ବସିବା ପରି, ମଦକର ସୋମମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟରେ ବସିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଧ୍ୱଜା ବଳରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ସେ ମନୁ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗର ଆଲୋକ ଓ ଆର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ତେଜ ଆବିଷ୍କାର କଲେ।
10.43.5
कृ॒तं न श्व॒घ्नी वि चि॑नोति॒ देव॑ने सं॒वर्गं॒ यन्म॒घवा॒ सूर्यं॒ जय॑त् ।
न तत्ते॑ अ॒न्यो अनु॑ वी॒र्यं॑ शक॒न्न पु॑रा॒णो म॑घव॒न्नोत नूत॑नः ॥
ଜୁଆଡ଼ିଆ ଯେପରି ପଣର ଧନ ସଂଗ୍ରହ କରେ, ସେହିପରି ଶ୍ୱାନହନ୍ତା ଖେଳରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଜିଣି ନେଲେ। ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମ ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ଅନ୍ୟ କେହି ପହଞ୍ଚେ ନାହିଁ; ପ୍ରାଚୀନ ବି ନୁହେଁ, ନୂତନ ବି ନୁହେଁ।
10.43.6
विशं॑विशं म॒घवा॒ पर्य॑शायत॒ जना॑नां॒ धेना॑ अव॒चाक॑श॒द्वृषा॑ ।
यस्याह॑ श॒क्रः सव॑नेषु॒ रण्य॑ति॒ स ती॒व्रैः सोमैः॑ सहते पृतन्य॒तः ॥
ପ୍ରତ୍ୟେକ ବସତିରେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି; ସେହି ବୃଷଭ ମଣିଷଙ୍କ ସ୍ତୁତି ଓ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି। ପରାକ୍ରମୀ ଯଜ୍ଞରେ ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି; ତୀବ୍ର ସୋମ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧକାମୀ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜିଣନ୍ତି।
10.43.7
आपो॒ न सिन्धु॑म॒भि यत्स॒मक्ष॑र॒न्त्सोमा॑स॒ इन्द्रं॑ कु॒ल्या इ॑व ह्र॒दम् ।
वर्ध॑न्ति॒ विप्रा॒ महो॑ अस्य॒ साद॑ने॒ यवं॒ न वृ॒ष्टिर्दि॒व्येन॒ दानु॑ना ॥
ଜଳ ଯେପରି ସମୁଦ୍ର ଆଡ଼କୁ ବହେ, ଖାଲ ଯେପରି ହ୍ରଦ ଆଡ଼କୁ, ସେପରି ସୋମରସ ଇନ୍ଦ୍ର ଆଡ଼କୁ ଏକତ୍ର ବହିଲା। ତାଙ୍କ ମହାନ ନିବାସରେ ବିପ୍ରମାନେ ତାଙ୍କୁ ବଢ଼ାନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷା ଯବକୁ ବଢ଼ାଏ ପରି।
10.43.8
वृषा॒ न क्रु॒द्धः प॑तय॒द्रज॒~स्स्वा यो अ॒र्यप॑त्नी॒रकृ॑णोदि॒मा अ॒पः ।
स सु॑न्व॒ते म॒घवा॑ जी॒रदा॑न॒वेऽवि॑न्द॒ज्ज्योति॒र्मन॑वे ह॒विष्म॑ते ॥
ବୃଷଭ ପରି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ସେ ଲୋକସମୂହରେ ଧାଇଁଲେ; ଯିଏ ଏହି ଜଳଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ୱାମୀଯୁକ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀ ପରି କଲେ। ସେହି ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ପିଷୁଥିବା ଦାତାଙ୍କୁ ଆଲୋକ ପାଇଲେ, ଏବଂ ହବିଷ୍ମାନ ମନୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଲୋକ ପାଇଲେ।
10.43.9
उज्जा॑यतां पर॒शुर्ज्योति॑षा स॒ह भू॒या ऋ॒तस्य॑ सु॒दुघा॑ पुराण॒वत् ।
वि रो॑चतामरु॒षो भा॒नुना॒ शुचिः॒ स्व॑र्ण शु॒क्रं शु॑शुचीत॒ सत्प॑तिः ॥
ପରଶୁ ଆଲୋକ ସହିତ ଉପରେ ଜନ୍ମ ନେଉ; ଋତର ସୁଦୁଘା ଗାଈ ପୁରାତନ ପରି ହେଉ। ରକ୍ତିମ ପ୍ରଭାରେ ସେ ଚମକୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସ୍ୱର୍ଗ ପରି; ଦୀପ୍ତିମାନ ସତ୍ପତି ଆଲୋକିତ ହେଉ।
10.43.10
गोभि॑ष्टरे॒माम॑तिं दु॒रेवां॒ यवे॑न॒ क्षुधं॑ पुरुहूत॒ विश्वा॑म् ।
व॒यं राज॑भिः प्रथ॒मा धना॑नि अ॒स्माके॑न वृ॒जने॑ना जयेम ॥
ଗାଈଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ଦୁର୍ଭାବ ପାର ହେବା; ଯବ ସହିତ, ହେ ବହୁଆହୂତ, ସମସ୍ତ କ୍ଷୁଧା ଦୂର କର। ଆମେ ରାଜାମାନଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରଥମେ ଧନ ଜିତିବା, ଆମର ନିଜର ସେହି ବଳରେ।
10.43.11
बृह॒स्पति॑र्नः॒ परि॑ पातु प॒श्चादु॒तोत्त॑रस्मा॒दध॑रादघा॒योः ।
इन्द्रः॑ पु॒रस्ता॑दु॒त म॑ध्य॒तो नः॒ सखा॒ सखि॑भ्यो॒ वरि॑वः कृणोतु ॥
ବୃହସ୍ପତି ଆମକୁ ପଛରୁ, ଦୂରରୁ, ତଳରୁ ଦୁଷ୍ଟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଆଗରୁ ଏବଂ ମଧ୍ୟରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ସଖା ସେ ସଖାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ କରନ୍ତୁ।