Ṛgveda · Sūkta 10.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.43.1
अच्छा॑ म॒ इन्द्रं॑ म॒तयः॑ स्व॒र्विदः॑ स॒ध्रीची॒र्विश्वा॑ उश॒तीर॑नूषत ।
परि॑ ष्वजन्ते॒ जन॑यो॒ यथा॒ पतिं॒ मर्यं॒ न शु॒न्ध्युं म॒घवा॑नमू॒तये॑ ॥
Meine Lieder, die den Himmelslicht suchen, einmütig und voller Verlangen, haben Indra gepriesen. Wie Ehefrauen ihren Gatten umarmen, so umschlingen sie den freigebigen, lieben, leuchtenden Indra zum Schutz.
10.43.2
न घा॑ त्व॒द्रिगप॑ वेति मे॒ मन॒स्त्वे इत्कामं॑ पुरुहूत शिश्रय ।
राजे॑व दस्म॒ नि ष॒दोऽधि॑ ब॒र्हिषि॑ अ॒स्मिन्त्सु सोमे॑ऽव॒पान॑मस्तु ते ॥
Mein Geist wendet sich niemals von dir ab. O vielgerufener, richte dein Verlangen auf mich. O Kundiger, setze dich wie ein König auf dieses heilige Gras; möge dein Trank in diesem Soma sein.
10.43.3
वि॒षू॒वृदिन्द्रो॒ अम॑तेरु॒त क्षु॒धः स इद्रा॒यो म॒घवा॒ वस्व॑ ईशते ।
तस्येदि॒मे प्र॑व॒णे स॒प्त सिन्ध॑वो॒ वयो॑ वर्धन्ति वृष॒भस्य॑ शु॒ष्मिणः॑ ॥
Indra, der alle besiegt, ist fern von Hunger und Mangel; jener Freigebige ist Herr des Reichtums. In seinem abwärts strömenden Lauf vermehren diese sieben Flüsse die Kraft des mächtigen Stieres.
10.43.4
वयो॒ न वृ॒क्षं सु॑पला॒शमास॑द॒न्त्सोमा॑स॒ इन्द्रं॑ म॒न्दिन॑श्चमू॒षदः॑ ।
प्रैषा॒मनी॑कं॒ शव॑सा॒ दवि॑द्युतद्वि॒दत्स्व॑र्मन॑वे॒ ज्योति॒रार्य॑म् ॥
Wie Vögel sich auf einen Baum mit feinem Laub setzen, so ließen sich die berauschenden Somas bei Indra nieder. Ihr Banner leuchtet mit Kraft; er fand für Manu das Himmelslicht, das Licht des Edlen.
10.43.5
कृ॒तं न श्व॒घ्नी वि चि॑नोति॒ देव॑ने सं॒वर्गं॒ यन्म॒घवा॒ सूर्यं॒ जय॑त् ।
न तत्ते॑ अ॒न्यो अनु॑ वी॒र्यं॑ शक॒न्न पु॑रा॒णो म॑घव॒न्नोत नूत॑नः ॥
Wie ein Spieler den Einsatz einsammelt, so hat der Hundeerschlager, der den Wetteinsatz gewinnt, im Spiel die Sonne erobert. O Freigebiger, kein anderer erreicht deine Tapferkeit, weder der Alte noch der Neue.
10.43.6
विशं॑विशं म॒घवा॒ पर्य॑शायत॒ जना॑नां॒ धेना॑ अव॒चाक॑श॒द्वृषा॑ ।
यस्याह॑ श॒क्रः सव॑नेषु॒ रण्य॑ति॒ स ती॒व्रैः सोमैः॑ सहते पृतन्य॒तः ॥
In jede Siedlung breitet sich der freigebige Indra aus; jener Stier erblickt die Lobgesänge und Rinder der Menschen. Er freut sich an den mächtigen Riten und besiegt mit den scharfen Somas die kampflustigen Feinde.
10.43.7
आपो॒ न सिन्धु॑म॒भि यत्स॒मक्ष॑र॒न्त्सोमा॑स॒ इन्द्रं॑ कु॒ल्या इ॑व ह्र॒दम् ।
वर्ध॑न्ति॒ विप्रा॒ महो॑ अस्य॒ साद॑ने॒ यवं॒ न वृ॒ष्टिर्दि॒व्येन॒ दानु॑ना ॥
Wie die Wasser zusammen zum Meer strömen, wie die Kanäle zum Teich, so flossen die Soma-Säfte zusammen zu Indra. In seiner großen Wohnstatt stärken ihn die inspirierten Dichter, wie der himmlische Regen die Gerste wachsen lässt.
10.43.8
वृषा॒ न क्रु॒द्धः प॑तय॒द्रज॒~स्स्वा यो अ॒र्यप॑त्नी॒रकृ॑णोदि॒मा अ॒पः ।
स सु॑न्व॒ते म॒घवा॑ जी॒रदा॑न॒वेऽवि॑न्द॒ज्ज्योति॒र्मन॑वे ह॒विष्म॑ते ॥
Wie ein erzürnter Stier stürmte er durch die Räume; er, der diese Wasser wie Frauen mit Ehemännern machte. Jener freigebige Indra fand das Licht für den Soma-Presser, für den alten Spender, und fand Licht für Manu, der die Opfergaben bringt.
10.43.9
उज्जा॑यतां पर॒शुर्ज्योति॑षा स॒ह भू॒या ऋ॒तस्य॑ सु॒दुघा॑ पुराण॒वत् ।
वि रो॑चतामरु॒षो भा॒नुना॒ शुचिः॒ स्व॑र्ण शु॒क्रं शु॑शुचीत॒ सत्प॑तिः ॥
Die Axt soll sich erheben, mit dem Licht zugleich geboren; die gutmilchende Kuh des Rta sei wie einst. Er leuchte mit rotem Glanz, hell wie der Himmel; der strahlende Herr des Guten soll leuchten.
10.43.10
गोभि॑ष्टरे॒माम॑तिं दु॒रेवां॒ यवे॑न॒ क्षुधं॑ पुरुहूत॒ विश्वा॑म् ।
व॒यं राज॑भिः प्रथ॒मा धना॑नि अ॒स्माके॑न वृ॒जने॑ना जयेम ॥
Mit den Kühen mögen wir den bösen Gedanken überwinden; mit Gerste, o Vielgerufener, vertreibe allen Hunger. Mögen wir zuerst mit den Königen die Schätze gewinnen, durch jene Kraft, die die unsere ist.
10.43.11
बृह॒स्पति॑र्नः॒ परि॑ पातु प॒श्चादु॒तोत्त॑रस्मा॒दध॑रादघा॒योः ।
इन्द्रः॑ पु॒रस्ता॑दु॒त म॑ध्य॒तो नः॒ सखा॒ सखि॑भ्यो॒ वरि॑वः कृणोतु ॥
Bṛhaspati möge uns von hinten, aus der Ferne und von unten vor dem Bösartigen schützen. Indra möge uns von vorn und aus der Mitte schützen; er, der Freund, schaffe den Freunden weiten Raum.