Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.49

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

10.49.1

अ॒हं दां॑ गृण॒ते पूर्व्यं॒ वसु॑ अ॒हं ब्रह्म॑ कृणवं॒ मह्यं॒ वर्ध॑नम् ।
अ॒हं भु॑वं॒ यज॑मानस्य चोदि॒ताय॑ज्वनः साक्षि॒ विश्व॑स्मि॒न्भरे॑ ॥

ମୁଁ ସ୍ତୋତାକୁ ପ୍ରାଚୀନ ଧନ ଦେଲି; ମୋ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ଦେଉଥିବା ମନ୍ତ୍ର ରଚିଲି। ମୁଁ ଯଜମାନର ପ୍ରେରକ ହେଲି, ଏବଂ ପ୍ରତି ସଂଗ୍ରାମରେ ଅଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କର ସାକ୍ଷୀ ଅଛି।

10.49.2

मां धु॒रिन्द्रं॒ नाम॑ दे॒वता॑ दि॒वश्च॒ ग्मश्चा॒पां च॑ ज॒न्तवः॑ ।
अ॒हं हरी॒ वृष॑णा॒ विव्र॑ता र॒घू अ॒हं वज्रं॒ शव॑से धृ॒ष्ण्वा द॑दे ॥

ପ୍ରାଣୀମାନେ ମୋତେ ଇନ୍ଦ୍ର ନାମକ ଦେବତା ରୂପେ ସ୍ଥାପନ କଲେ — ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ ଓ ଜଳର। ଷଣ୍ଢ ପରି ଦୁଇ ଅଶ୍ୱକୁ ମୁଁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ; ସେମାନେ ଚଞ୍ଚଳ ଓ ଦ୍ରୁତ; ବଳ ପାଇଁ ମୁଁ ବଜ୍ର ଧରେ।

10.49.3

अ॒हमत्कं॑ क॒वये॑ शिश्नथं॒ हथै॑र॒हं कुत्स॑मावमा॒भिरू॒तिभिः॑ ।
अ॒हं शुष्ण॑स्य॒ श्नथि॑ता॒ वध॑र्यमं॒ न यो र॒र आर्यं॒ नाम॒ दस्य॑वे ॥

ମୁଁ କବି ପାଇଁ ଅତ୍କକୁ ମୋ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଆଘାତ କଲି; ଏହି ରକ୍ଷାରେ କୁତ୍ସଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲି। ମୁଁ ଶୁଷ୍ଣଙ୍କ ଆଘାତ ରୋକିବାକାରୀ — ଯେ ଦସ୍ୟୁକୁ ଆର୍ଯ୍ୟ ନାମ ଦେଇଥିଲା, ତାକୁ ମୁଁ ରୋକିଲି।

10.49.4

अ॒हं पि॒तेव॑ वेत॒सूँर॒भिष्ट॑ये॒ तुग्रं॒ कुत्सा॑य॒ स्मदि॑भं च रन्धयम् ।
अ॒हं भु॑वं॒ यज॑मानस्य रा॒जनि॒ प्र यद्भरे॒ तुज॑ये॒ न प्रि॒याधृषे॑ ॥

ମୁଁ ପିତା ପରି ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ବାଉଁଶକୁ ନମାଏ; ତୁଗ୍ରକୁ ଓ କୁତ୍ସ ପାଇଁ ସ୍ମଦିଭକୁ ମୁକ୍ତ କଲି। ମୁଁ ଯଜମାନର ରାଜ୍ୟରେ ଅଛି; ମୁଁ ଧନ ଜିତିଲେ ଅଜେୟ ପ୍ରିୟଙ୍କ ସହ ବେଗରେ ଅଗ୍ରସର ହେଉଛି।

10.49.5

अ॒हं र॑न्धयं॒ मृग॑यं श्रु॒तर्व॑णे॒ यन्माजि॑हीत व॒युना॑ च॒नानु॒षक् ।
अ॒हं वे॒शं न॒म्रमा॒यवे॑ऽकरम॒हं सव्या॑य॒ पड्गृ॑भिमरन्धयम् ॥

ଶ୍ରୁତର୍ବନ ପାଇଁ ଶିକାରକୁ ମୁକ୍ତ କଲି; ପକ୍ଷୀରୁ ଭୟଭୀତ ଯେ ମୋତେ ନିରନ୍ତର ସ୍ମରଣ କଲା। ଆୟୁ ପାଇଁ ନତକୁ ବିନମ୍ର କଲି; ସବ୍ୟ ପାଇଁ ତୋତଲା ପଡ୍‌ଗୃଭିଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲି।

10.49.6

अ॒हं स यो नव॑वास्त्वं बृ॒हद्र॑थं॒ सं वृ॒त्रेव॒ दासं॑ वृत्र॒हारु॑जम् ।
यद्व॒र्धय॑न्तं प्र॒थय॑न्तमानु॒षग्दू॒रे पा॒रे रज॑सो रोच॒नाक॑रम् ॥

ନଅ ବାସସ୍ଥାନଥିବା ବୃହଦ୍ରଥକୁ, ବୃତ୍ର ପରି ଦାସକୁ, ବୃତ୍ରହନ୍ତା ହୋଇ ମୁଁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲି। ଯାହା ବଢ଼େ ଓ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ରମରେ, ଦୂର ଓ ନିକଟରେ, ଅନ୍ତରୀକ୍ଷର ଆଲୋକ ମୁଁ ସୃଷ୍ଟି କଲି।

10.49.7

अ॒हं सूर्य॑स्य॒ परि॑ याम्या॒शुभिः॒ प्रैत॒शेभि॒र्वह॑मान॒ ओज॑सा ।
यन्मा॑ सा॒वो मनु॑ष॒ आह॑ नि॒र्णिज॒ ऋध॑क्कृषे॒ दासं॒ कृत्व्यं॒ हथैः॑ ॥

ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଚାରିପଟେ ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହ ଯାଏ; ବଳରେ ଲାଲ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ଚାଳନା କରେ। ମନୁଙ୍କ ଋଷି ସାବା ନିର୍ଣିଜ୍‌ଙ୍କୁ ମୋ ବିଷୟରେ କହିଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଦାସକୁ ପୃଥକ କରି ଆଘାତରେ ବଶ କଲି।

10.49.8

अ॒हं स॑प्त॒हा नहु॑षो॒ नहु॑ष्टरः॒ प्राश्रा॑वयं॒ शव॑सा तु॒र्वशं॒ यदु॑म् ।
अ॒हं न्य॑न्यं सह॑सा॒ सह॑स्करं॒ नव॒ व्राध॑तो नव॒तिं च॑ वक्षयम् ॥

ମୁଁ ସାତଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା ଜଣେ; ନହୁଷଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ନହୁଷ ସଦୃଶ। ବଳରେ ମୁଁ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ଶୁଣାଇଲି। ଜଣକୁ ଅନ୍ୟ ଉପରେ ବଳରେ ପକାଏ; ବଳରେ ବଳ ସ୍ଥାପିତ କଲି; ବଢୁଥିବା ନଅ ଓ ନବେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କରେ।

10.49.9

अ॒हं स॒प्त स्र॒वतो॑ धारयं॒ वृषा॑ द्रवि॒त्न्वः॑ पृथि॒व्यां सी॒रा अधि॑ ।
अ॒हमर्णां॑सि॒ वि ति॑रामि सु॒क्रतु॑र्यु॒धा वि॑दं॒ मन॑वे गा॒तुमि॒ष्टये॑ ॥

ମୁଁ ପ୍ରବାହୀ ସାତ ନଦୀକୁ ଧାରଣ କରେ; ବର୍ଷଣକାରୀ ବୃଷା ହୋଇ, ବେଗବାନ, ପୃଥିବୀର ନାଳ ଉପରେ। ମୁଁ ଜଳକୁ ପୃଥକ କରି ପାର କରାଏ, କର୍ମରେ କୁଶଳ ହୋଇ; ଯୁଦ୍ଧରେ ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ପାଇଲି, ଇଚ୍ଛିତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ।

10.49.10

अ॒हं तदा॑सु धारयं॒ यदा॑सु॒ न दे॒वश्च॒न त्वष्टाधा॑रय॒द्रुश॑त् ।
स्पा॒र्हं गवा॒मूध॑स्सु व॒क्षणा॒~स्वा मधो॒र्मधु॒ श्वात्र्यं॒ सोम॑मा॒शिर॑म् ॥

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ଅଛି ମୁଁ ତାହା ଧାରଣ କଲି; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ଅଛି ତାହା କୌଣସି ଦେବତା, ଏପରିକି ତ୍ୱଷ୍ଟା ମଧ୍ୟ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ ଧାରଣ କରିନଥିଲେ। ଗାଈଙ୍କ ସ୍ତନ ଓ ଦୁଗ୍ଧ-ନଳୀରେ ସେହି ଇଚ୍ଛିତ (ସୋମ) ମଧୁରତାର ମଧୁର; ଶ୍ୱାତ୍ର୍ୟ ସୋମ, ନିଙ୍ଗଡ଼ା ରସ।

10.49.11

ए॒वा दे॒वाँ इन्द्रो॑ विव्ये॒ नॄन्प्र च्यौ॒त्नेन॑ म॒घवा॑ स॒त्यरा॑धाः ।
विश्वेत्ता ते॑ हरिवः शचीवो अ॒भि तु॒रासः॑ स्वयशो गृणन्ति ॥

ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ବଳରେ ଅତିକ୍ରମ କଲେ; ଧନରେ ସତ୍ୟବାନ ଓ ଦାନଶୀଳ ହୋଇ। ହେ ହରିବାହନ, ହେ ଶଚୀବାନ, ସେସବୁ କର୍ମ ତୁମର; ସ୍ୱଯଶା ତୁରାସମାନେ ତୁମର ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।