ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 2.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.19.1
अपा॑य्य॒स्यान्ध॑सो॒ मदा॑य॒ मनी॑षिणः सुवा॒नस्य॒ प्रय॑सः ।
यस्मि॒न्निन्द्रः॑ प्र॒दिवि॑ वावृधा॒न ओको॑ द॒धे ब्र॑ह्म॒ण्यन्त॑श्च॒ नरः॑ ॥
ହେ ମନୀଷୀଗଣ, ଏହି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସୋମରସ ପାନ କରାଯାଇଛି; ନିଙ୍ଗଡ଼ାଯାଇଥିବା ଏଥିରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆକାଶରେ ବଢ଼ୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜର ନିବାସ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ପ୍ରାର୍ଥନାକାରୀ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ।
2.19.2
अ॒स्य म॑न्दा॒नो मध्वो॒ वज्र॑ह॒स्तोऽहि॒मिन्द्रो॑ अर्णो॒वृतं॒ वि वृ॑श्चत् ।
प्र यद्वयो॒ न स्वस॑रा॒ण्यच्छा॒ प्रयां॑सि च न॒दीनां॒ चक्र॑मन्त ॥
ଏହି ସୋମରେ ଆନନ୍ଦିତ ବଜ୍ରହସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଜଳକୁ ଘେରୁଥିବା ସାପକୁ ଚିରିଦେଲେ; ପକ୍ଷୀମାନେ ନିଜ ବସାକୁ ଉଡ଼ନ୍ତି ପରି, ନଦୀର ଜଳ ସ୍ୱୟଂ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲା।
2.19.3
स माहि॑न॒ इन्द्रो॒ अर्णो॑ अ॒पां प्रैर॑यदहि॒हाच्छा॑ समु॒द्रम् ।
अज॑नय॒त्सूर्यं॑ वि॒दद्गा अ॒क्तुनाह्नां॑ व॒युना॑नि साधत् ॥
ସେହି ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ର ଜଳପ୍ରବାହକୁ ଆଗକୁ ଚଳାନ୍ତି, ଅହିହନ୍ତା ସମୁଦ୍ର ଆଡ଼କୁ। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଗାଈମାନଙ୍କୁ ପାଇଲେ, ରାତ୍ରି ସହିତ ଦିନର ପଥ ସାଧନ କଲେ।
2.19.4
सो अ॑प्र॒तीनि॒ मन॑वे पु॒रूणीन्द्रो॑ दाशद्दा॒शुषे॒ हन्ति॑ वृ॒त्रम् ।
स॒द्यो यो नृभ्यो॑ अत॒साय्यो॒ भूत्प॑स्पृधा॒नेभ्यः॒ सूर्य॑स्य सा॒तौ ॥
ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ଅକ୍ଷୟ ଦାନ ଦିଅନ୍ତି; ଦାତାଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତି, ବୃତ୍ରକୁ ତୁରନ୍ତ ଆଘାତ କରନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ସହାୟ ହେଉଥିବା ସେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜୟରେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜେୟ ହୁଅନ୍ତି।
2.19.5
स सु॑न्व॒त इन्द्रः॒ सूर्य॒मा दे॒वो रि॑ण॒ङ्मर्त्या॑य स्त॒वान् ।
आ यद्र॒यिं गु॒हद॑वद्यमस्मै॒ भर॒दंशं॒ नैत॑शो दश॒स्यन् ॥
ସେହି ଦେବ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ନିଙ୍ଗଡ଼ୁଥିବା ଲୋକକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି; ସ୍ତୁତ ହେଲେ ମର୍ତ୍ୟକୁ ଦିଅନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଗୁପ୍ତ ଧନ ଆଣିଲେ, ଏତଶଙ୍କ ଭାଗ ପରି ଏକ ଅଂଶ ଦାନ କରନ୍ତି।
2.19.6
स र॑न्धयत्स॒दिवः॒ सार॑थये॒ शुष्ण॑म॒शुषं॒ कुय॑वं॒ कुत्सा॑य ।
दिवो॑दासाय नव॒तिं च॒ नवेन्द्रः॒ पुरो॒ व्यै॑र॒च्छम्ब॑रस्य ॥
ସେ ସଦିବଙ୍କ ସାରଥି ପାଇଁ ଶୁଷ୍ଣଙ୍କୁ ଚିରିଦେଲେ, ଅଶୁଷ୍ଣ କୁଯବଙ୍କୁ କୁତ୍ସ ଓ ଦିବୋଦାସଙ୍କ ପାଇଁ ଚିରିଦେଲେ। ନବେ ଓ ନଅ ଦୁର୍ଗକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶମ୍ବରଙ୍କ ଦୁର୍ଗରୁ ଚିରି ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।
2.19.7
ए॒वा त॑ इन्द्रो॒चथ॑महेम श्रव॒स्या न त्मना॑ वा॒जय॑न्तः ।
अ॒श्याम॒ तत्साप्त॑माशुषा॒णा न॒नमो॒ वध॒रदे॑वस्य पी॒योः ॥
ଏହିପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଆମେ ସ୍ତୁତି ଆଣିଛୁ; ଯଶ ଇଚ୍ଛା କରି, ନିଜ ବଳରେ ପୁରସ୍କାର ଆକାଂକ୍ଷା କରି। ସେହି ସପ୍ତବିଧ ଧନ ଆମେ ପାଇବା, ହାଂଫି ହାଂଫି ସଂଗ୍ରାମ କରି; ଅଦେବ ଶତ୍ରୁର ଦୁର୍ଗକୁ ଆମେ ନତ କରିବା।
2.19.8
ए॒वा ते॑ गृत्सम॒दाः शू॑र॒ मन्मा॑व॒स्यवो॒ न व॒युना॑नि तक्षुः ।
ब्र॒ह्म॒ण्यन्त॑ इन्द्र ते॒ नवी॑य॒ इष॒मूर्जं॑ सुक्षि॒तिं सु॒म्नम॑श्युः ॥
ଏହିପରି, ହେ ବୀର, ଗୃତ୍ସମଦ ବଂଶୀୟମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ରଚନା କରନ୍ତି, ସାହାଯ୍ୟ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ କର୍ମ କରନ୍ତି ଭଳି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପବିତ୍ର ବାଣୀ ପାଠ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସେମାନେ ତୁମ ନୂତନ ସ୍ତୁତିରେ ଅନ୍ନ, ବଳ, ଉତ୍ତମ ବାସସ୍ଥାନ ଓ ସୁଖ ପାଆନ୍ତୁ।
2.19.9
नू॒नं सा ते॒ प्रति॒ वरं॑ जरि॒त्रे दु॑ही॒यदि॑न्द्र॒ दक्षि॑णा म॒घोनी॑ ।
शिक्षा॑ स्तो॒तृभ्यो॒ माति॑ ध॒ग्भगो॑ नो बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସେହି ଦକ୍ଷିଣା ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କୁ ପ୍ରକୃତରେ ମିଳୁ, ତାହା ଧନପୂର୍ଣ୍ଣ। ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କୁ ଶିଖାଅ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କର ନାହିଁ; ସଭାରେ ଆମେ ମହାନ ବାଣୀ କହିବା, ଉତ୍ତମ ବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ।