Ṛgveda · Sūkta 2.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.19.1
अपा॑य्य॒स्यान्ध॑सो॒ मदा॑य॒ मनी॑षिणः सुवा॒नस्य॒ प्रय॑सः ।
यस्मि॒न्निन्द्रः॑ प्र॒दिवि॑ वावृधा॒न ओको॑ द॒धे ब्र॑ह्म॒ण्यन्त॑श्च॒ नरः॑ ॥
O ihr Denkenden, dieser berauschende Somasaft wurde getrunken, ausgepresst. In ihm richtet Indra, im lichten Raum erstarkend, seine Wohnung ein, und ebenso die Männer, die Gebete sprechen.
2.19.2
अ॒स्य म॑न्दा॒नो मध्वो॒ वज्र॑ह॒स्तोऽहि॒मिन्द्रो॑ अर्णो॒वृतं॒ वि वृ॑श्चत् ।
प्र यद्वयो॒ न स्वस॑रा॒ण्यच्छा॒ प्रयां॑सि च न॒दीनां॒ चक्र॑मन्त ॥
Von diesem Honigsaft berauscht, spaltete Indra mit dem Donnerkeil in der Hand die Schlange, die die Wasser umschloss. Wie Vögel zu ihren Nestern fliegen, so strebten die Wasser der Flüsse von selbst voran.
2.19.3
स माहि॑न॒ इन्द्रो॒ अर्णो॑ अ॒पां प्रैर॑यदहि॒हाच्छा॑ समु॒द्रम् ।
अज॑नय॒त्सूर्यं॑ वि॒दद्गा अ॒क्तुनाह्नां॑ व॒युना॑नि साधत् ॥
Dieser mächtige Indra setzt die Wasserflut in Bewegung zum Ozean hin, der Ahi-Bezwinger. Er erzeugte die Sonne, fand die Kühe und vollendete mit der Nacht die Bahnen der Tage.
2.19.4
सो अ॑प्र॒तीनि॒ मन॑वे पु॒रूणीन्द्रो॑ दाशद्दा॒शुषे॒ हन्ति॑ वृ॒त्रम् ।
स॒द्यो यो नृभ्यो॑ अत॒साय्यो॒ भूत्प॑स्पृधा॒नेभ्यः॒ सूर्य॑स्य सा॒तौ ॥
Er, Indra, gewährt Manu viele unversiegbare Gaben; er gibt dem Spender und schlägt sogleich Vritra nieder. Wer den Menschen sogleich zum Helfer wird, ungezügelt, erweist sich im Gewinn der Sonne unter den Rivalen als unbesiegt.
2.19.5
स सु॑न्व॒त इन्द्रः॒ सूर्य॒मा दे॒वो रि॑ण॒ङ्मर्त्या॑य स्त॒वान् ।
आ यद्र॒यिं गु॒हद॑वद्यमस्मै॒ भर॒दंशं॒ नैत॑शो दश॒स्यन् ॥
Dieser Gott Indra gibt dem Somapresser die Sonne; wenn er gepriesen wird, gibt er sie dem Sterblichen. Wenn er ihm makellosen verborgenen Reichtum bringt, gewährt er einen Anteil wie den des Etaśa.
2.19.6
स र॑न्धयत्स॒दिवः॒ सार॑थये॒ शुष्ण॑म॒शुषं॒ कुय॑वं॒ कुत्सा॑य ।
दिवो॑दासाय नव॒तिं च॒ नवेन्द्रः॒ पुरो॒ व्यै॑र॒च्छम्ब॑रस्य ॥
Er durchbohrte Śuṣṇa für den Wagenlenker des Sadiva, den trägen Kuyava für Kutsa und für Divodāsa. Neunzig und neunundneunzig Burgen zerbrach Indra von den Festungen des Śambara.
2.19.7
ए॒वा त॑ इन्द्रो॒चथ॑महेम श्रव॒स्या न त्मना॑ वा॒जय॑न्तः ।
अ॒श्याम॒ तत्साप्त॑माशुषा॒णा न॒नमो॒ वध॒रदे॑वस्य पी॒योः ॥
So, o Indra, haben wir dir diesen Hymnus gebracht, nach Ruhm strebend und mit eigener Kraft um den Preis ringend. Mögen wir jenen siebenfachen Reichtum gewinnen, keuchend im Kampf, und die Festung des gottlosen Feindes beugen.
2.19.8
ए॒वा ते॑ गृत्सम॒दाः शू॑र॒ मन्मा॑व॒स्यवो॒ न व॒युना॑नि तक्षुः ।
ब्र॒ह्म॒ण्यन्त॑ इन्द्र ते॒ नवी॑य॒ इष॒मूर्जं॑ सुक्षि॒तिं सु॒म्नम॑श्युः ॥
So, o Held, fertigen die Gṛtsamada-Dichter dir ihren Hymnus, wie Bittsteller ihre Werke fertigen. O Indra, mögen sie, begierig das heilige Wort zu sprechen, durch dein neues Lob Speise, Kraft, eine schöne Wohnstatt und Glück erlangen.
2.19.9
नू॒नं सा ते॒ प्रति॒ वरं॑ जरि॒त्रे दु॑ही॒यदि॑न्द्र॒ दक्षि॑णा म॒घोनी॑ ।
शिक्षा॑ स्तो॒तृभ्यो॒ माति॑ ध॒ग्भगो॑ नो बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
Nun möge deine Gabe, o Indra, reich an Gut, wahrhaftig dem zuteil werden, der dich preist. Lehre die Sänger und verzehre sie nicht; mögen wir im Thing ein großes Wort sprechen, gesegnet mit tüchtigen, heldenhaften Söhnen.