ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 2.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.4.1
हु॒वे वः॑ सु॒द्योत्मा॑नं सुवृ॒क्तिं वि॒शाम॒ग्निमति॑थिं सुप्र॒यस॑म् ।
मि॒त्र इ॑व॒ यो दि॑धि॒षाय्यो॒ भूद्दे॒व आदे॑वे॒ जने॑ जा॒तवे॑दाः ॥
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁନ୍ଦରଭାବେ ଗଢ଼ାଯାଇଥିବା, ପ୍ରଜାଙ୍କ ଅତିଥି, ଉତ୍ତମ ସେବାଯୁକ୍ତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆହ୍ବାନ କରେ। ମିତ୍ରଙ୍କ ପରି ପ୍ରିୟ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଯେ, ଦେବପୂଜକ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ ହୋଇଥିବା ଜାତବେଦା ସେ ହିଁ।
2.4.2
इ॒मं वि॒धन्तो॑ अ॒पां स॒धस्थे॑ द्वि॒ताद॑धु॒र्भृग॑वो वि॒क्ष्वा॑योः ।
ए॒ष विश्वा॑न्य॒भ्य॑स्तु॒ भूमा॑ दे॒वाना॑म॒ग्निर॑र॒तिर्जी॒राश्वः॑ ॥
ଜଳର ସାଧାରଣ ଆସନରେ ଏହାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରି ଭୃଗୁମାନେ ଆୟୁଙ୍କ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଇଥର ରଖିଥିଲେ। ଏହି ଅଗ୍ନି ସବୁ ଉପରେ ପ୍ରଭୁ ହେଉ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମହିମା ହେଉ, ଶତ୍ରୁହୀନ, ଦ୍ରୁତଅଶ୍ୱ ଜୀରାଶ୍ୱ।
2.4.3
अ॒ग्निं दे॒वासो॒ मानु॑षीषु वि॒क्षु प्रि॒यं धुः॑ क्षे॒ष्यन्तो॒ न मि॒त्रम् ।
स दी॑दयदुश॒तीरूर्म्या॒~आ द॒क्षाय्यो॒ यो दास्व॑ते॒ दम॒ आ ॥
ଦେବମାନେ ମାନବ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ରଖିଲେ, ବିଦାୟ ନେବାକୁ ଥିବା ମିତ୍ର ପରି। ସେ ଉଷାମାନଙ୍କ ତରଙ୍ଗ ଉପରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତୁ; ଦାତାଙ୍କ ଘରେ ଦକ୍ଷିଣା ଯୋଗ୍ୟ ସେ ହିଁ।
2.4.4
अ॒स्य र॒ण्वा स्वस्ये॑व पु॒ष्टिः संदृ॑ष्टिरस्य हिया॒नस्य॒ दक्षोः॑ ।
वि यो भरि॑भ्र॒दोष॑धीषु जि॒ह्वामत्यो॒ न रथ्यो॑ दोधवीति॒ वारा॑न् ॥
ତାଙ୍କ ରମଣୀୟ ଶିଖା ନିଜର ପୋଷଣ ପରି; ଏହି ନିପୁଣ, ଦ୍ରୁତ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଏହିପରି। ଔଷଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନାନା ରୂପରେ ଜିଭ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି ଯେ, ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି, ରଥର ଘୋଡ଼ା ପରି, ସେ ପଥମାନଙ୍କୁ ହଲାନ୍ତି।
2.4.5
आ यन्मे॒ अभ्वं॑ व॒नदः॒ पन॑न्तो॒शिग्भ्यो॒ नामि॑मीत॒ वर्ण॑म् ।
स चि॒त्रेण॑ चिकिते॒ रंसु॑ भा॒सा जु॑जु॒र्वाँ यो मुहु॒रा युवा॒ भूत् ॥
ବନଜାତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୋ ପାଇଁ ଗାନ କରାଯାଉଥିବା ବେଳେ, ଉଶିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରୂପ ମାପିବା ବେଳେ, ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି। ବାରମ୍ବାର ଜୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ପୁଣି ତରୁଣ ହେଉଥିବା ସେ ହିଁ।
2.4.6
आ यो वना॑ तातृषा॒णो न भाति॒ वार्ण प॒था रथ्ये॑व स्वानीत् ।
कृ॒ष्णाध्वा॒ तपू॑ र॒ण्वश्चि॑केत॒ द्यौरि॑व॒ स्मय॑मानो॒ नभो॑भिः ॥
ବନରେ ତୃଷିତ ପରି ଝଲସୁଥିବା, ପୋଖରୀ ଜଳ ପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତି; ପଥରେ ରଥପଥ ପରି ସେ ଗର୍ଜନ କଲେ। କଳା ପଥବାଲା, ତାପକାରୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତାଙ୍କୁ ଆକାଶ ଦେଖିଲା, ମେଘ ସହ ହସୁଥିବା ଆକାଶ ପରି।
2.4.7
स यो व्यस्था॑द॒भि दक्ष॑दु॒र्वीं प॒शुर्नैति॑ स्व॒युरगो॑पाः ।
अ॒ग्निः शो॒चिष्माँ॑ अत॒सान्यु॒ष्णन्कृ॒ष्णव्य॑थिरस्वदय॒न्न भूम॑ ॥
ଉଠି ବିସ୍ତୃତ ଭୂମିକୁ ଦହନ କରିଥିବା ସେହି ଅଗ୍ନି, ଗୋପାଳହୀନ ସ୍ୱଚାଳିତ ପଶୁ ପରି ଯାଏ; ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଶିଖାବିଶିଷ୍ଟ ଅଗ୍ନି ଶୁଷ୍କ ତୃଣକୁ ଉତ୍ତପ୍ତ କରି, କଳା ଦାଗଥିବା ଶିଖା ସହିତ ପ୍ରାନ୍ତର ଭୋଗ କଲେ।
2.4.8
नू ते॒ पूर्व॒स्याव॑सो॒ अधी॑तौ तृ॒तीये॑ वि॒दथे॒ मन्म॑ शंसि ।
अ॒स्मे अ॑ग्ने सं॒यद्वी॑रं बृ॒हन्तं॑ क्षु॒मन्तं॒ वाजं॑ स्वप॒त्यं र॒यिं दाः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ପୁରାତନ ରକ୍ଷାର ଆହ୍ୱାନରେ, ତୃତୀୟ ଯଜ୍ଞସଭାରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ବୀରଯୁକ୍ତ, ମହାନ, ଅନ୍ନସମୃଦ୍ଧ ବଳ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ପ୍ରଭୁଯୁକ୍ତ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ।
2.4.9
त्वया॒ यथा॑ गृत्सम॒दासो॑ अग्ने॒ गुहा॑ व॒न्वन्त॒ उप॑राँ अ॒भि ष्युः ।
सु॒वीरा॑सो अभिमाति॒षाहः॒ स्मत्सू॒रिभ्यो॑ गृण॒ते तद्वयो॑ धाः ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଗୃତ୍ସମଦମାନେ ଗୁପ୍ତରେ ଉଚ୍ଚ ଲୋକ ଆଡ଼କୁ ଇଚ୍ଛାରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ସେହିପରି ସେମାନେ ଉତ୍ତମ ବୀରଯୁକ୍ତ ଓ ଶତ୍ରୁ ଆକ୍ରମଣ ଜୟୀ ହେଉନ୍ତୁ; ସ୍ତୋତ୍ରକାରୀ କବିମାନଙ୍କୁ ସେହି ବଳ ଓ ଅନ୍ନ ଦିଅ।