Ṛgveda · Sūkta 2.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.4.1
हु॒वे वः॑ सु॒द्योत्मा॑नं सुवृ॒क्तिं वि॒शाम॒ग्निमति॑थिं सुप्र॒यस॑म् ।
मि॒त्र इ॑व॒ यो दि॑धि॒षाय्यो॒ भूद्दे॒व आदे॑वे॒ जने॑ जा॒तवे॑दाः ॥
Ich rufe euch zu Agni, dem strahlenden, schön geformten Gast der Völker, von guter Dienstbarkeit; er, der wie ein Freund geliebt sein wollte und unter dem gottverehrenden Volk zum Gott wurde, Jātavedas.
2.4.2
इ॒मं वि॒धन्तो॑ अ॒पां स॒धस्थे॑ द्वि॒ताद॑धु॒र्भृग॑वो वि॒क्ष्वा॑योः ।
ए॒ष विश्वा॑न्य॒भ्य॑स्तु॒ भूमा॑ दे॒वाना॑म॒ग्निर॑र॒तिर्जी॒राश्वः॑ ॥
Ihn im gemeinsamen Sitz der Wasser einsetzend, stellten ihn die Bhṛgus zweimal unter das Volk des Āyu. Möge dieser Agni über allem sein, die Größe der Götter, der nicht feindliche Jīrāśva mit schnellen Rossen.
2.4.3
अ॒ग्निं दे॒वासो॒ मानु॑षीषु वि॒क्षु प्रि॒यं धुः॑ क्षे॒ष्यन्तो॒ न मि॒त्रम् ।
स दी॑दयदुश॒तीरूर्म्या॒~आ द॒क्षाय्यो॒ यो दास्व॑ते॒ दम॒ आ ॥
Die Götter setzten Agni als Geliebten unter die menschlichen Völker, wie einen Freund, der im Begriff ist fortzugehen. Möge er über den Wellen der Morgenröten leuchten; er ist würdig der Gaben im Hause des Gebers.
2.4.4
अ॒स्य र॒ण्वा स्वस्ये॑व पु॒ष्टिः संदृ॑ष्टिरस्य हिया॒नस्य॒ दक्षोः॑ ।
वि यो भरि॑भ्र॒दोष॑धीषु जि॒ह्वामत्यो॒ न रथ्यो॑ दोधवीति॒ वारा॑न् ॥
Seine liebliche Flamme ist wie seine eigene Nahrung; so erscheint dieser geschickte, schnelle Agni. Seine Zunge vielfach unter den Kräutern ausstreckend, wie ein Rennpferd, wie ein Wagenpferd, lässt er die Wege erzittern.
2.4.5
आ यन्मे॒ अभ्वं॑ व॒नदः॒ पन॑न्तो॒शिग्भ्यो॒ नामि॑मीत॒ वर्ण॑म् ।
स चि॒त्रेण॑ चिकिते॒ रंसु॑ भा॒सा जु॑जु॒र्वाँ यो मुहु॒रा युवा॒ भूत् ॥
Wenn man für mich von Agni singt, dem im Wald Geborenen, und für die Uśij die Gestalt bemisst, dann erscheint er im hellen Licht. Er, der immer wieder altert und wieder jung wird.
2.4.6
आ यो वना॑ तातृषा॒णो न भाति॒ वार्ण प॒था रथ्ये॑व स्वानीत् ।
कृ॒ष्णाध्वा॒ तपू॑ र॒ण्वश्चि॑केत॒ द्यौरि॑व॒ स्मय॑मानो॒ नभो॑भिः ॥
Er, der in den Wäldern wie ein Durstiger leuchtet, leuchtet wie Wasser im Teich; er brüllte auf den Wegen wie Wagenspuren. Der Schwarzpfadige, Brennende, Helle — der Himmel erkannte ihn, wie der Himmel lächelnd mit den Wolken.
2.4.7
स यो व्यस्था॑द॒भि दक्ष॑दु॒र्वीं प॒शुर्नैति॑ स्व॒युरगो॑पाः ।
अ॒ग्निः शो॒चिष्माँ॑ अत॒सान्यु॒ष्णन्कृ॒ष्णव्य॑थिरस्वदय॒न्न भूम॑ ॥
Jener Agni, der sich erhob und die weite Fläche verbrannte, geht wie ein selbstgelenktes Tier ohne Hirten; der Agni mit leuchtenden Flammen, der das dürre Gras versengt, hat die offenen Ebenen genossen.
2.4.8
नू ते॒ पूर्व॒स्याव॑सो॒ अधी॑तौ तृ॒तीये॑ वि॒दथे॒ मन्म॑ शंसि ।
अ॒स्मे अ॑ग्ने सं॒यद्वी॑रं बृ॒हन्तं॑ क्षु॒मन्तं॒ वाजं॑ स्वप॒त्यं र॒यिं दाः॑ ॥
O Agni! In der Anrufung deines alten Schutzes, in der dritten Opferversammlung, rezitiere ich nun den Hymnus; gib uns große Kraft, reich an Nahrung und mit Helden im Kampf, und Reichtum mit guten Herren.
2.4.9
त्वया॒ यथा॑ गृत्सम॒दासो॑ अग्ने॒ गुहा॑ व॒न्वन्त॒ उप॑राँ अ॒भि ष्युः ।
सु॒वीरा॑सो अभिमाति॒षाहः॒ स्मत्सू॒रिभ्यो॑ गृण॒ते तद्वयो॑ धाः ॥
O Agni! Wie durch dich die Gṛtsamada, heimlich strebend, die oberen Bereiche erreichen, so mögen sie gute Helden haben und feindliche Angriffe überwinden; den Dichtern, die dich preisen, gib jene Kraft und Nahrung.