ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 3.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.8.1
अ॒ञ्जन्ति॒ त्वाम॑ध्व॒रे दे॑व॒यन्तो॒ वन॑स्पते॒ मधु॑ना॒ दैव्ये॑न ।
यदू॒र्ध्वस्तिष्ठा॒ द्रवि॑णे॒ह ध॑त्ता॒द्यद्वा॒ क्षयो॑ मा॒तुर॒स्या उ॒पस्थे॑ ॥
ହେ ବନସ୍ପତି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଯଜମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଦିବ୍ୟ ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତି। ତୁମେ ଉଚ୍ଚ ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇ ଏଠାରେ ଧନ ଧାରଣ କର, କିମ୍ବା ଏହି ମାତାଙ୍କ କୋଳରେ ତୁମେ ବାସ କର।
3.8.2
समि॑द्धस्य॒ श्रय॑माणः पु॒रस्ता॒द्ब्रह्म॑ वन्वा॒नो अ॒जरं॑ सु॒वीर॑म् ।
आ॒रे अ॒स्मदम॑तिं॒ बाध॑मान॒ उच्छ्र॑यस्व मह॒ते सौभ॑गाय ॥
ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନିର ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ, ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ସବଳ କରି, ଜରାହୀନ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଦେଇ, ଆମ ପାଖରୁ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟକୁ ଦୂର କରି, ମହାନ ସୌଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠ।
3.8.3
उच्छ्र॑यस्व वनस्पते॒ वर्ष्म॑न्पृथि॒व्या अधि॑ ।
सुमि॑ती मी॒यमा॑नो॒ वर्चो॑ धा य॒ज्ञवा॑हसे ॥
ହେ ବନସ୍ପତି, ପୃଥିବୀର ବିସ୍ତାରରେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠ; ଶୁଭ କୃପାରେ ମାପିତ ହୋଇ, ଯଜ୍ଞବାହକକୁ ତେଜ ଦିଅ।
3.8.4
युवा॑ सु॒वासाः॒ परि॑वीत॒ आगा॒त्स उ॒ श्रेया॑न्भवति॒ जाय॑मानः ।
तं धीरा॑सः क॒वय॒ उन्न॑यन्ति स्वा॒ध्यो॑ मन॑सा देव॒यन्तः॑ ॥
ଯୁବକ, ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଆବୃତ ହୋଇ ସେ ଆସେ; ସେ ଜନ୍ମ ହେବା ମାତ୍ରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ। ଧୀର କବିମାନେ, ସ୍ୱୟଂଶିକ୍ଷିତମାନେ, ମନରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ତାକୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ନିଅନ୍ତି।
3.8.5
जा॒तो जा॑यते सुदिन॒त्वे अह्नां॑ सम॒र्य आ वि॒दथे॒ वर्ध॑मानः ।
पु॒नन्ति॒ धीरा॑ अ॒पसो॑ मनी॒षा दे॑व॒या विप्र॒ उदि॑यर्ति॒ वाच॑म् ॥
ଜନ୍ମିତ ସେ ହିଁ ଜନ୍ମେ; ଶୁଭ ଦିନରେ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ, ସଭାରେ ବଢ଼ିବା ସମୟରେ। ଧୀର ଲୋକେ ମନୀଷାରେ କର୍ମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି; ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ବିପ୍ର ବାଣୀକୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ପ୍ରେରଣ କରେ।
3.8.6
यान्वो॒ नरो॑ देव॒यन्तो॑ निमि॒म्युर्वन॑स्पते॒ स्वधि॑तिर्वा त॒तक्ष॑ ।
ते दे॒वासः॒ स्वर॑वस्तस्थि॒वांसः॑ प्र॒जाव॑द॒स्मे दि॑धिषन्तु॒ रत्न॑म् ॥
ହେ ବନସ୍ପତି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା ବାନ୍ଧିଲେ, କିମ୍ବା କୁରା ଯାହା କାଟିଲା; ସେହି ତେଜସ୍ୱୀ ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଠିଆ ହେଲେ, ସନ୍ତାନ ସହିତ ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
3.8.7
ये वृ॒क्णासो॒ अधि॒ क्षमि॒ निमि॑तासो य॒तस्रु॑चः ।
ते नो॑ व्यन्तु॒ वार्यं॑ देव॒त्रा क्षे॑त्र॒साध॑सः ॥
ପୃଥିବୀରେ କାଟି ପୋତାଯାଇଥିବା ଯୂପସମୂହ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ସ୍ରୁକ୍ ଉଠାଯାଇଛି, ସେମାନେ ଯଜ୍ଞକ୍ଷେତ୍ର ସିଦ୍ଧକାରୀ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛିତ ବର ପାଆନ୍ତୁ।
3.8.8
आ॒दि॒त्या रु॒द्रा वस॑वः सुनी॒था द्यावा॒क्षामा॑ पृथि॒वी अ॒न्तरि॑क्षम् ।
स॒जोष॑सो य॒ज्ञम॑वन्तु दे॒वा ऊ॒र्ध्वं कृ॑ण्वन्त्वध्व॒रस्य॑ के॒तुम् ॥
ସୁପଥପ୍ରଦ ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର ଓ ବସୁଗଣ, ଦ୍ୟାବାକ୍ଷାମା, ପୃଥିବୀ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷ — ଏକମନରେ ପ୍ରସନ୍ନ ସେ ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଅଧ୍ବରର ଧ୍ୱଜା ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠାନ୍ତୁ।
3.8.9
हं॒सा इ॑व श्रेणि॒शो यता॑नाः शु॒क्रा वसा॑नाः॒ स्वर॑वो न॒ आगुः॑ ।
उ॒न्नी॒यमा॑नाः क॒विभिः॑ पु॒रस्ता॑द्दे॒वा दे॒वाना॒मपि॑ यन्ति॒ पाथः॑ ॥
ହଂସ ପରି ଧାଡ଼ିରେ ଗତି କରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ସ୍ୱରଧ୍ୱନି ସହିତ ସେମାନେ ଆମ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି। କବିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଗକୁ ନିଆଯାଉଥିବା ଦେବତାମାନେ ଦେବମାର୍ଗରେ ଯାଆନ୍ତି।
3.8.10
शृङ्गा॑णी॒वेच्छृ॒ङ्गिणां॒ सं द॑दृश्रे च॒षाल॑वन्तः॒ स्वर॑वः पृथि॒व्याम् ।
वा॒घद्भि॑र्वा विह॒वे श्रोष॑माणा अ॒स्माँ अ॑वन्तु पृत॒नाज्ये॑षु ॥
ଶୃଙ୍ଗ ପରି, ଶୃଙ୍ଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ଦେଖାଗଲେ — ବିଜୁଳି ପରି ଅଳଙ୍କାରଯୁକ୍ତ, ପୃଥିବୀରେ ସ୍ୱରବନ୍ତ। ଅଥବା ସଭାରେ ଶୁଣୁ ଶୁଣୁ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଧନବିଜୟ ସଂଗ୍ରାମରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
3.8.11
वन॑स्पते श॒तव॑ल्शो॒ वि रो॑ह स॒हस्र॑वल्शा॒ वि व॒यं रु॑हेम ।
यं त्वाम॒यं स्वधि॑ति॒स्तेज॑मानः प्रणि॒नाय॑ मह॒ते सौभ॑गाय ॥
ହେ ବନସ୍ପତି, ଶହେ ଶାଖା ସହିତ ଉପରକୁ ବଢ଼; ହଜାର ଶାଖା ସହିତ ଆମେ ଉପରକୁ ବଢ଼ିବା। ଯାହାକୁ ଏହି ଚମକୁଥିବା କୁରାଢ଼ି ମହାସୌଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ସ୍ଥାପିତ କରିଛି, ସେହି ତୁମେ।