Ṛgveda · Sūkta 3.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.8.1
अ॒ञ्जन्ति॒ त्वाम॑ध्व॒रे दे॑व॒यन्तो॒ वन॑स्पते॒ मधु॑ना॒ दैव्ये॑न ।
यदू॒र्ध्वस्तिष्ठा॒ द्रवि॑णे॒ह ध॑त्ता॒द्यद्वा॒ क्षयो॑ मा॒तुर॒स्या उ॒पस्थे॑ ॥
O Herr des Waldes, die Opfernden, die nach den Göttern verlangen, salben dich beim Ritus mit göttlichem Honig. Ob du hoch aufragst und hier Reichtum verleihst oder im Schoß dieser Mutter wohnst.
3.8.2
समि॑द्धस्य॒ श्रय॑माणः पु॒रस्ता॒द्ब्रह्म॑ वन्वा॒नो अ॒जरं॑ सु॒वीर॑म् ।
आ॒रे अ॒स्मदम॑तिं॒ बाध॑मान॒ उच्छ्र॑यस्व मह॒ते सौभ॑गाय ॥
Vor dem entzündeten Feuer stehend, das Gebet stärkend, unvergängliche gute Nachkommen verleihend, das Unglück weit von uns vertreibend, erhebe dich zu großem Wohlstand.
3.8.3
उच्छ्र॑यस्व वनस्पते॒ वर्ष्म॑न्पृथि॒व्या अधि॑ ।
सुमि॑ती मी॒यमा॑नो॒ वर्चो॑ धा य॒ज्ञवा॑हसे ॥
Erhebe dich, o Herr des Waldes, über die weite Fläche der Erde; durch gute Gunst bemessen, verleihe dem Opferträger Glanz.
3.8.4
युवा॑ सु॒वासाः॒ परि॑वीत॒ आगा॒त्स उ॒ श्रेया॑न्भवति॒ जाय॑मानः ।
तं धीरा॑सः क॒वय॒ उन्न॑यन्ति स्वा॒ध्यो॑ मन॑सा देव॒यन्तः॑ ॥
Jung, wohlgekleidet, umhüllt, ist er hierher gekommen; kaum geboren, wird er der Bessere. Die weisen Dichter, selbstgelehrt, die mit dem Sinn nach den Göttern verlangen, führen ihn empor.
3.8.5
जा॒तो जा॑यते सुदिन॒त्वे अह्नां॑ सम॒र्य आ वि॒दथे॒ वर्ध॑मानः ।
पु॒नन्ति॒ धीरा॑ अ॒पसो॑ मनी॒षा दे॑व॒या विप्र॒ उदि॑यर्ति॒ वाच॑म् ॥
Der Geborene wird geboren, wachsend an den guten Tagen, im Wettstreit, in der Versammlung. Die Weisen reinigen die Werke mit Einsicht; der inspirierte Seher, der die Götter begehrt, sendet die Rede empor.
3.8.6
यान्वो॒ नरो॑ देव॒यन्तो॑ निमि॒म्युर्वन॑स्पते॒ स्वधि॑तिर्वा त॒तक्ष॑ ।
ते दे॒वासः॒ स्वर॑वस्तस्थि॒वांसः॑ प्र॒जाव॑द॒स्मे दि॑धिषन्तु॒ रत्न॑म् ॥
O Herr des Waldes, was die Menschen, die nach den Göttern verlangen, dir gebunden haben, oder was die Axt geschnitten hat; mögen jene strahlenden Götter, die standhaft blieben, uns Reichtum samt Nachkommen verleihen.
3.8.7
ये वृ॒क्णासो॒ अधि॒ क्षमि॒ निमि॑तासो य॒तस्रु॑चः ।
ते नो॑ व्यन्तु॒ वार्यं॑ देव॒त्रा क्षे॑त्र॒साध॑सः ॥
Mögen jene in die Erde gehauenen und aufgestellten Opferpfosten, deren Schöpflöffel erhoben sind, unter den Göttern, die das Opferfeld vollenden, uns das ersehnte Gut erlangen.
3.8.8
आ॒दि॒त्या रु॒द्रा वस॑वः सुनी॒था द्यावा॒क्षामा॑ पृथि॒वी अ॒न्तरि॑क्षम् ।
स॒जोष॑सो य॒ज्ञम॑वन्तु दे॒वा ऊ॒र्ध्वं कृ॑ण्वन्त्वध्व॒रस्य॑ के॒तुम् ॥
Mögen die Ādityas, Rudras und Vasus, die Gutes führen, samt Himmel und Erde, der Erde und dem Luftraum, einträchtig erfreute Götter, das Opfer beschützen und das Banner des Opfers emporheben.
3.8.9
हं॒सा इ॑व श्रेणि॒शो यता॑नाः शु॒क्रा वसा॑नाः॒ स्वर॑वो न॒ आगुः॑ ।
उ॒न्नी॒यमा॑नाः क॒विभिः॑ पु॒रस्ता॑द्दे॒वा दे॒वाना॒मपि॑ यन्ति॒ पाथः॑ ॥
Wie Schwäne in Reihen, eilend, in Glanz gekleidet, mit Klängen sind sie zu uns gekommen. Von den Sehern vorangeführt, gehen die Götter voran auf den Pfaden der Götter.
3.8.10
शृङ्गा॑णी॒वेच्छृ॒ङ्गिणां॒ सं द॑दृश्रे च॒षाल॑वन्तः॒ स्वर॑वः पृथि॒व्याम् ।
वा॒घद्भि॑र्वा विह॒वे श्रोष॑माणा अ॒स्माँ अ॑वन्तु पृत॒नाज्ये॑षु ॥
Wie Hörner wurden sie zusammen unter den Gehörnten gesehen, mit blitzenden Schmuckstücken, auf der Erde tönend. Oder, in der Versammlung hörend, mögen sie uns schützen in den Kämpfen um den Gewinn von Reichtum.
3.8.11
वन॑स्पते श॒तव॑ल्शो॒ वि रो॑ह स॒हस्र॑वल्शा॒ वि व॒यं रु॑हेम ।
यं त्वाम॒यं स्वधि॑ति॒स्तेज॑मानः प्रणि॒नाय॑ मह॒ते सौभ॑गाय ॥
O Herr der Bäume, mit hundert Trieben, wachse empor; mit tausend Trieben mögen wir emporwachsen. Du, den diese blitzende, geschärfte Axt für großes Glück aufgerichtet hat.