ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 3.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.8.1
अ॒ञ्जन्ति॒ त्वाम॑ध्व॒रे दे॑व॒यन्तो॒ वन॑स्पते॒ मधु॑ना॒ दैव्ये॑न ।
यदू॒र्ध्वस्तिष्ठा॒ द्रवि॑णे॒ह ध॑त्ता॒द्यद्वा॒ क्षयो॑ मा॒तुर॒स्या उ॒पस्थे॑ ॥
ഓ വനസ്പതേ, ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന യജമാനന്മാർ യജ്ഞത്തിൽ ദിവ്യമായ തേൻകൊണ്ട് നിന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. നീ ഉയർന്നുനിന്ന് ഇവിടെ സമ്പത്ത് നൽകുക; അല്ലെങ്കിൽ ഈ മാതാവിന്റെ മടിയിൽ നീ വസിക്കുക.
3.8.2
समि॑द्धस्य॒ श्रय॑माणः पु॒रस्ता॒द्ब्रह्म॑ वन्वा॒नो अ॒जरं॑ सु॒वीर॑म् ।
आ॒रे अ॒स्मदम॑तिं॒ बाध॑मान॒ उच्छ्र॑यस्व मह॒ते सौभ॑गाय ॥
ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ മുന്നിൽ നിന്ന്, പ്രാർത്ഥനയെ ബലപ്പെടുത്തി, വാർദ്ധക്യമില്ലാത്ത നല്ല സന്താനത്തെ നൽകി, ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ദൗർഭാഗ്യത്തെ അകറ്റി, മഹത്തായ സൗഭാഗ്യത്തിനായി ഉയരുക.
3.8.3
उच्छ्र॑यस्व वनस्पते॒ वर्ष्म॑न्पृथि॒व्या अधि॑ ।
सुमि॑ती मी॒यमा॑नो॒ वर्चो॑ धा य॒ज्ञवा॑हसे ॥
ഓ വനസ്പതേ, ഭൂമിയുടെ വിസ്തൃതിയിൽ ഉയരുക; നല്ല കൃപയാൽ അളക്കപ്പെട്ട്, യജ്ഞം വഹിക്കുന്നവന് തേജസ്സ് നൽകുക.
3.8.4
युवा॑ सु॒वासाः॒ परि॑वीत॒ आगा॒त्स उ॒ श्रेया॑न्भवति॒ जाय॑मानः ।
तं धीरा॑सः क॒वय॒ उन्न॑यन्ति स्वा॒ध्यो॑ मन॑सा देव॒यन्तः॑ ॥
യുവാവായും, സുന്ദരവസ്ത്രം ധരിച്ചും, ചുറ്റപ്പെട്ടും അവൻ വരുന്നു; ജനിച്ചയുടനെ അവൻ ശ്രേഷ്ഠനാകുന്നു. ധീരരായ കവികളും സ്വയം പഠിച്ചവരും മനസ്സാൽ ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും അവനെ ഉയർത്തുന്നു.
3.8.5
जा॒तो जा॑यते सुदिन॒त्वे अह्नां॑ सम॒र्य आ वि॒दथे॒ वर्ध॑मानः ।
पु॒नन्ति॒ धीरा॑ अ॒पसो॑ मनी॒षा दे॑व॒या विप्र॒ उदि॑यर्ति॒ वाच॑म् ॥
ജനിച്ചവൻ തന്നെ ജനിക്കുന്നു; നല്ല ദിവസങ്ങളിൽ, മത്സരത്തിൽ, സഭയിൽ വളർന്നുകൊണ്ട്. ധീരർ മനീഷയാൽ കർമ്മങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വിപ്രൻ വാക്കിനെ മേലോട്ട് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
3.8.6
यान्वो॒ नरो॑ देव॒यन्तो॑ निमि॒म्युर्वन॑स्पते॒ स्वधि॑तिर्वा त॒तक्ष॑ ।
ते दे॒वासः॒ स्वर॑वस्तस्थि॒वांसः॑ प्र॒जाव॑द॒स्मे दि॑धिषन्तु॒ रत्न॑म् ॥
ഓ വനസ്പതേ, ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യർ നിനക്കായി കെട്ടിയതോ, അല്ലെങ്കിൽ കോടാലി വെട്ടിയതോ; ആ തേജസ്വികളായ ദേവന്മാർ, നിലകൊണ്ടവർ, സന്താനങ്ങളോടുകൂടി ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്ത് നൽകട്ടെ.
3.8.7
ये वृ॒क्णासो॒ अधि॒ क्षमि॒ निमि॑तासो य॒तस्रु॑चः ।
ते नो॑ व्यन्तु॒ वार्यं॑ देव॒त्रा क्षे॑त्र॒साध॑सः ॥
ഭൂമിയിൽ വെട്ടി ഉറപ്പിച്ച യൂപങ്ങളും സ്രുക്കുകൾ ഉയർത്തിയവയുമായവർ, യജ്ഞക്ഷേത്രം സാധിപ്പിക്കുന്ന ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ നമുക്കായി അഭീഷ്ടമായ വരം നേടട്ടെ.
3.8.8
आ॒दि॒त्या रु॒द्रा वस॑वः सुनी॒था द्यावा॒क्षामा॑ पृथि॒वी अ॒न्तरि॑क्षम् ।
स॒जोष॑सो य॒ज्ञम॑वन्तु दे॒वा ऊ॒र्ध्वं कृ॑ण्वन्त्वध्व॒रस्य॑ के॒तुम् ॥
സുമാർഗദർശികളായ ആദിത്യന്മാരും രുദ്രന്മാരും വസുക്കളും, ദ്യാവാക്ഷാമ, പൃഥിവി, അന്തരിക്ഷം — ഒരുമനസ്സോടെ പ്രസന്നരായ ആ ദേവന്മാർ യജ്ഞത്തെ രക്ഷിക്കട്ടെ; അധ്വരത്തിന്റെ കൊടി ഉയർത്തട്ടെ.
3.8.9
हं॒सा इ॑व श्रेणि॒शो यता॑नाः शु॒क्रा वसा॑नाः॒ स्वर॑वो न॒ आगुः॑ ।
उ॒न्नी॒यमा॑नाः क॒विभिः॑ पु॒रस्ता॑द्दे॒वा दे॒वाना॒मपि॑ यन्ति॒ पाथः॑ ॥
അന്നപ്പക്ഷികളെപ്പോലെ നിരനിരയായി വന്ന്, വെണ്മയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച്, സ്വരനാദത്തോടെ നമ്മുടെ അടുത്തെത്തി. കവികളാൽ മുന്നോട്ട് നയിക്കപ്പെടുന്ന ദേവന്മാർ ദേവമാർഗങ്ങളിലൂടെ പോകുന്നു.
3.8.10
शृङ्गा॑णी॒वेच्छृ॒ङ्गिणां॒ सं द॑दृश्रे च॒षाल॑वन्तः॒ स्वर॑वः पृथि॒व्याम् ।
वा॒घद्भि॑र्वा विह॒वे श्रोष॑माणा अ॒स्माँ अ॑वन्तु पृत॒नाज्ये॑षु ॥
കൊമ്പുകൾപോലെ, കൊമ്പുള്ളവയുടെ ഇടയിൽ അവ കാണപ്പെട്ടു — മിന്നലിനു തുല്യമായ അലങ്കാരങ്ങളോടെ, ഭൂമിയിൽ സ്വരമുഴക്കുന്നവ. അല്ലെങ്കിൽ സഭയിൽ കേട്ടുകൊണ്ട്, യുദ്ധങ്ങളിൽ, ധനവിജയ സമരങ്ങളിൽ നമ്മെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
3.8.11
वन॑स्पते श॒तव॑ल्शो॒ वि रो॑ह स॒हस्र॑वल्शा॒ वि व॒यं रु॑हेम ।
यं त्वाम॒यं स्वधि॑ति॒स्तेज॑मानः प्रणि॒नाय॑ मह॒ते सौभ॑गाय ॥
ഹേ വനസ്പതേ, നൂറു ശാഖകളോടെ മുകളിലേക്ക് വളരുക; ആയിരം ശാഖകളോടെ ഞങ്ങൾ മുകളിലേക്ക് വളരട്ടെ. തിളങ്ങുന്ന കോടാലി മഹത്തായ സൗഭാഗ്യത്തിനായി നിന്നെ സ്ഥാപിച്ച ആ നീ.