Ṛgveda · Sūkta 3.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.8.1
अ॒ञ्जन्ति॒ त्वाम॑ध्व॒रे दे॑व॒यन्तो॒ वन॑स्पते॒ मधु॑ना॒ दैव्ये॑न ।
यदू॒र्ध्वस्तिष्ठा॒ द्रवि॑णे॒ह ध॑त्ता॒द्यद्वा॒ क्षयो॑ मा॒तुर॒स्या उ॒पस्थे॑ ॥
Ó senhor da floresta, os oferentes que desejam os deuses ungem-te no rito com mel divino. Quer te ergas alto e concedas aqui riqueza, quer habites no colo desta mãe.
3.8.2
समि॑द्धस्य॒ श्रय॑माणः पु॒रस्ता॒द्ब्रह्म॑ वन्वा॒नो अ॒जरं॑ सु॒वीर॑म् ।
आ॒रे अ॒स्मदम॑तिं॒ बाध॑मान॒ उच्छ्र॑यस्व मह॒ते सौभ॑गाय ॥
De pé diante do fogo acesso, fortalecendo a oração, concedendo descendência boa e imorredoura, afastando para longe de nós a desgraça, ergue-te para grande prosperidade.
3.8.3
उच्छ्र॑यस्व वनस्पते॒ वर्ष्म॑न्पृथि॒व्या अधि॑ ।
सुमि॑ती मी॒यमा॑नो॒ वर्चो॑ धा य॒ज्ञवा॑हसे ॥
Ergue-te, ó senhor da floresta, sobre a vasta extensão da terra; medido pelo bom favor, concede esplendor ao portador do sacrifício.
3.8.4
युवा॑ सु॒वासाः॒ परि॑वीत॒ आगा॒त्स उ॒ श्रेया॑न्भवति॒ जाय॑मानः ।
तं धीरा॑सः क॒वय॒ उन्न॑यन्ति स्वा॒ध्यो॑ मन॑सा देव॒यन्तः॑ ॥
Jovem, bem vestido, envolto, ele chegou aqui; ao nascer, torna-se de imediato o melhor. Os sábios poetas, autodidatas, que desejam os deuses com a mente, conduzem-no para cima.
3.8.5
जा॒तो जा॑यते सुदिन॒त्वे अह्नां॑ सम॒र्य आ वि॒दथे॒ वर्ध॑मानः ।
पु॒नन्ति॒ धीरा॑ अ॒पसो॑ मनी॒षा दे॑व॒या विप्र॒ उदि॑यर्ति॒ वाच॑म् ॥
O nascido nasce de novo, crescendo nos dias bons, na contenda, na assembleia. Os sábios purificam as obras com discernimento; o vate inspirado que deseja os deuses envia a palavra para o alto.
3.8.6
यान्वो॒ नरो॑ देव॒यन्तो॑ निमि॒म्युर्वन॑स्पते॒ स्वधि॑तिर्वा त॒तक्ष॑ ।
ते दे॒वासः॒ स्वर॑वस्तस्थि॒वांसः॑ प्र॒जाव॑द॒स्मे दि॑धिषन्तु॒ रत्न॑म् ॥
Ó senhor da floresta, o que os homens que desejam os deuses te ataram, ou o machado cortou; que esses deuses radiantes, que se mantiveram firmes, nos concedam riqueza junto com descendência.
3.8.7
ये वृ॒क्णासो॒ अधि॒ क्षमि॒ निमि॑तासो य॒तस्रु॑चः ।
ते नो॑ व्यन्तु॒ वार्यं॑ देव॒त्रा क्षे॑त्र॒साध॑सः ॥
Que aqueles postes sacrificiais, cortados e fixados na terra, com suas conchas erguidas, obtenham para nós o bem desejado entre os deuses que realizam o campo do sacrifício.
3.8.8
आ॒दि॒त्या रु॒द्रा वस॑वः सुनी॒था द्यावा॒क्षामा॑ पृथि॒वी अ॒न्तरि॑क्षम् ।
स॒जोष॑सो य॒ज्ञम॑वन्तु दे॒वा ऊ॒र्ध्वं कृ॑ण्वन्त्वध्व॒रस्य॑ के॒तुम् ॥
Que os Ādityas, os Rudras e os Vasus, de bom guia, junto com Céu e Terra, a Terra e a atmosfera, deuses satisfeitos em comum acordo, protejam o sacrifício e ergam alto o estandarte do sacrifício.
3.8.9
हं॒सा इ॑व श्रेणि॒शो यता॑नाः शु॒क्रा वसा॑नाः॒ स्वर॑वो न॒ आगुः॑ ।
उ॒न्नी॒यमा॑नाः क॒विभिः॑ पु॒रस्ता॑द्दे॒वा दे॒वाना॒मपि॑ यन्ति॒ पाथः॑ ॥
Como cisnes em fileiras, apressados, vestidos de brilho, com sons chegaram até nós. Conduzidos à frente pelos videntes, os deuses avançam pelas sendas dos deuses.
3.8.10
शृङ्गा॑णी॒वेच्छृ॒ङ्गिणां॒ सं द॑दृश्रे च॒षाल॑वन्तः॒ स्वर॑वः पृथि॒व्याम् ।
वा॒घद्भि॑र्वा विह॒वे श्रोष॑माणा अ॒स्माँ अ॑वन्तु पृत॒नाज्ये॑षु ॥
Como chifres, foram vistos juntos entre os de chifres, com adornos relampejantes, ressoando sobre a terra. Ou, ouvindo na assembleia, que nos protejam nas batalhas pela conquista de riquezas.
3.8.11
वन॑स्पते श॒तव॑ल्शो॒ वि रो॑ह स॒हस्र॑वल्शा॒ वि व॒यं रु॑हेम ।
यं त्वाम॒यं स्वधि॑ति॒स्तेज॑मानः प्रणि॒नाय॑ मह॒ते सौभ॑गाय ॥
Ó senhor das árvores, de cem brotos, cresce para o alto; de mil brotos, que nós cresçamos. Tu, a quem este machado brilhante, afiado, ergueu para grande prosperidade.