Ṛgveda · Sūkta 4.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.10.1
अग्ने॒ तम॒द्याश्वं॒ न स्तोमैः॑ ।
क्रतुं॒ न भ॒द्रं हृ॑दि॒स्पृश॑मृ॒ध्यामा॑ त॒ ओहैः॑ ॥
O Agni, mögen wir heute durch Lobgesänge gedeihen, wie ein Pferd, durch einen glückbringenden, das Herz berührenden Entschluss und durch deine Hilfen.
4.10.2
अधा॒ ह्य॑ग्ने॒ क्रतो॑र्भ॒द्रस्य॑ ।
दक्ष॑स्य सा॒धोः र॒थीर्ऋ॒तस्य॑ बृह॒तो ब॒भूथ॑ ॥
Daher, o Agni, bist du wahrlich der große Wagenlenker des glückbringenden Vorhabens, der Geschicklichkeit, des Guten und der kosmischen Ordnung geworden.
4.10.3
ए॒भिर्नो॑ अ॒र्कैर्भवा॑ नो अ॒र्वाङ् ।
स्व॑र्ण ज्योतिः॒ अग्ने॒ विश्वे॑भिः सु॒मना॒ अनी॑कैः ॥
Komm mit diesen Lobliedern zu uns, o Agni; sei mit allen deinen Flammen wohlgesinnt gegen uns, wie das Licht des Himmels.
4.10.4
आ॒भिष्टे॑ अ॒द्य गी॒र्भिर्गृ॒णन्तः॑ ।
अग्ने॒ दाशे॑म॒ प्र ते॑ दि॒वो न स्त॑नयन्ति॒ शुष्माः॑ ॥
Heute, dich mit diesen Liedern preisend, o Agni, mögen wir dir darbringen; wie der Himmel donnert, so brüllen deine mächtigen Flammen.
4.10.5
तव॒ स्वादि॒ष्ठाग्ने॒ संदृ॑ष्टिरि॒दा चि॒दह्नः॑ ।
इ॒दा चि॑द॒क्तोः श्रि॒ये रु॒क्मो न रो॑चत उपा॒के ॥
Dein Anblick, o Agni, ist am süßesten; bei Tag und bei Nacht, wenn du nahe bist, leuchtest du wie ein goldener Schmuck zu deinem Glanz.
4.10.6
घृ॒तं न पू॒तं त॒नूर॑रे॒पाः ।
शुचि॒ हिर॑ण्यं॒ तत्ते॑ रु॒क्मो न रो॑चत स्वधावः ॥
Dein Leib, rein wie geklärte Butter, ist makellos; er ist Gold, und er leuchtet wie dein goldener Schmuck, o Besitzer der Opfergabe.
4.10.7
कृ॒तं चि॒द्धि ष्मा॒ सने॑मि॒ द्वेषः॑ ।
अग्न॑ इ॒नोषि॒ मर्ता॑ति॒त्था यज॑मानादृतावः ॥
O Agni, Hüter des ṛta, wahrlich entfernst du die Feindschaften vom Sterblichen, der so opfert.
4.10.8
शि॒वा नः॑ स॒ख्या सन्तु॑ भ्रा॒त्राग्ने॑ ।
दे॒वेषु॑ यु॒ष्मे सा नो॒ नाभिः॒ सद॑ने॒ सस्मि॒न्नूध॑न् ॥
O Agni, mögen unsere Freundschaften und Brüderschaften heilvoll sein. Unter den Göttern, unter euch, sei dies unser Mittelpunkt; in jener Wohnstatt, in jenem Euter, sei unsere Zuflucht.