Ṛgveda · Sūkta 4.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.58.1
स॒मु॒द्रादू॒र्मिर्मधु॑माँ॒ उदा॑र॒दुपां॒शुना॒ सम॑मृत॒त्वमा॑नट् ।
घृ॒तस्य॒ नाम॒ गुह्यं॒ यदस्ति॑ जि॒ह्वा दे॒वाना॑म॒मृत॑स्य॒ नाभिः॑ ॥
Eine süße Welle erhob sich aus dem Ozean und vereinte sich mit der Unsterblichkeit. Der verborgene Name des Ghṛta ist die Zunge der Götter und der Nabel des Unsterblichen.
4.58.2
व॒यं नाम॒ प्र ब्र॑वामा घृ॒तस्या॒स्मिन्य॒ज्ञे धा॑रयामा॒ नमो॑भिः ।
उप॑ ब्र॒ह्मा शृ॑णवच्छ॒स्यमा॑नं॒ चतुः॑शृङ्गोऽवमीद्गौ॒र ए॒तत् ॥
Wir verkünden den Namen des Ghṛta; in diesem Opfer halten wir ihn mit Verehrung hoch. Der gepriesene Brahman möge es hören; der vierhörnige, rötlich-gelbe Stier hat es gebrüllt.
4.58.3
च॒त्वारि॒ शृङ्गा॒ त्रयो॑ अस्य॒ पादा॒ द्वे शी॒र्षे स॒प्त हस्ता॑सो अस्य ।
त्रिधा॑ ब॒द्धो वृ॑ष॒भो रो॑रवीति म॒हो दे॒वो मर्त्याँ॒ आ वि॑वेश ॥
Er hat vier Hörner, drei Füße, zwei Köpfe und sieben Hände. Der dreifach gebundene Stier brüllt; der große Gott ist in die Sterblichen eingegangen.
4.58.4
त्रिधा॑ हि॒तं प॒णिभि॑र्गु॒ह्यमा॑नं॒ गवि॑ दे॒वासो॑ घृ॒तमन्व॑विन्दन् ।
इन्द्र॒ एकं॒ सूर्य॒ एकं॑ जजान वे॒नादेकं॑ स्व॒धया॒ निष्ट॑तक्षुः ॥
Dreifach niedergelegt und von den Paṇis verborgen, das Ghṛta, das die Götter in der Kuh fanden. Indra brachte eines hervor, die Sonne ein anderes; von Vena eines, und durch seine eigene svadhā formte er eines.
4.58.5
ए॒ता अ॑र्षन्ति॒ हृद्या॑त्समु॒द्राच्श॒तव्र॑जा रि॒पुणा॒ नाव॒चक्षे॑ ।
घृ॒तस्य॒ धारा॑ अ॒भि चा॑कशीमि हिर॒ण्ययो॑ वेत॒सो मध्य॑ आसाम् ॥
Diese fließen aus dem Herzen, aus dem Ozean, auf hundert Wegen, nicht damit ein feindliches Auge sie sehe. Ich schaue auf die Ströme des Ghṛta; in ihrer Mitte ist ein goldener Schilfsitz.
4.58.6
स॒म्यक्स्र॑वन्ति स॒रितो॒ न धेना॑ अ॒न्तर्हृ॒दा मन॑सा पू॒यमा॑नाः ।
ए॒ते अ॑र्षन्त्यू॒र्मयो॑ घृ॒तस्य॑ मृ॒गा इ॑व क्षिप॒णोरीष॑माणाः ॥
Wie Flüsse fließen die Ströme gut dahin, im Herzen und durch den Geist gereinigt. Diese Wogen des Ghṛta eilen dahin, wie Hirsche, die dem Werfer entfliehen wollen.
4.58.7
सिन्धो॑रिव प्राध्व॒ने शू॑घ॒नासो॒ वात॑प्रमियः पतयन्ति य॒ह्वाः ।
घृ॒तस्य॒ धारा॑ अरु॒षो न वा॒जी काष्ठा॑ भि॒न्दन्नू॒र्मिभिः॒ पिन्व॑मानः ॥
Wie schnelle Fluten, die den Lauf eines Flusses entlangjagen, vom Wind getrieben, stürmen sie dahin; wie ein roter kräftiger Hengst schwellen die Ghṛta-Ströme an und zerbrechen das Holz mit ihren Wellen.
4.58.8
अ॒भि प्र॑वन्त॒ सम॑नेव॒ योषाः॑ कल्या॒ण्यः॑ स्मय॑मानासो अ॒ग्निम् ।
घृ॒तस्य॒ धाराः॑ स॒मिधो॑ नसन्त॒ ता जु॑षा॒णो ह॑र्यति जा॒तवे॑दाः ॥
Wie anmutige Frauen, lächelnd in gleichem Schmuck herantreten, so fließen die Ghṛta-Ströme zu Agni; sie erreichen die Brennhölzer, und Jātavedas, sich an ihnen erfreuend, leuchtet auf.
4.58.9
क॒न्या॑ इव वह॒तुमेत॒वा~उ॑ अ॒ञ्ज्य॑ञ्जा॒ना अ॒भि चा॑कशीमि ।
यत्र॒ सोमः॑ सू॒यते॒ यत्र॑ य॒ज्ञो घृ॒तस्य॒ धारा॑ अ॒भि तत्प॑वन्ते ॥
Wie geschmückte Jungfrauen, die bei der Hochzeit die Braut führen, so schaue ich, gesalbt und geschmückt, auf sie; wo Soma gepresst wird, wo das Opfer ist, dort fließen die Ghṛta-Ströme.
4.58.10
अ॒भ्य॑र्षत सुष्टु॒तिं गव्य॑मा॒जिम॒स्मासु॑ भ॒द्रा द्रवि॑णानि धत्त ।
इ॒मं य॒ज्ञं न॑यत दे॒वता॑ नो घृ॒तस्य॒ धारा॒ मधु॑मत्पवन्ते ॥
Eilt herbei zum guten Lobgesang und zum Wettstreit um die Rinder; gewährt uns heilsamen Reichtum. Bringt dieses Opfer zu uns, o Götter; die Ghṛta-Ströme fließen süß.
4.58.11
धाम॑न्ते॒ विश्वं॒ भुव॑न॒मधि॑ श्रि॒तम॒न्तः स॑मु॒द्रे हृ॒द्य॑न्तरायु॑षि ।
अ॒पामनी॑के समि॒थे य आभृ॑त॒स्तम॑श्याम॒ मधु॑मन्तं त ऊ॒र्मिम् ॥
In deiner Wohnstatt ruht die ganze Welt: im Ozean, im Herzen, im Leben. Mögen wir jene süße Welle erlangen, die im Heer der Wasser und in der Versammlung herbeigebracht wurde.