ऋग्वेद · सूक्त 5.16

5.16.1

बृ॒हद्वयो॒ हि भा॒नवेऽर्चा॑ दे॒वाया॒ग्नये॑ ।
यं मि॒त्रं न प्रश॑स्तिभि॒र्मर्ता॑सो दधि॒रे पु॒रः ॥

तेजस्वी देव अग्नीसाठी मोठे अन्न आणि बल यांची स्तुती गा; मर्त्यांनी स्तोत्रांनी मित्राप्रमाणे त्याला आपल्यासमोर ठेवले आहे.

स हि द्युभि॒र्जना॑नां॒ होता॒ दक्ष॑स्य बा॒ह्वोः ।
वि ह॒व्यम॒ग्निरा॑नु॒षग्भगो॒ न वार॑मृण्वति ॥

तोच अग्नी; लोकांच्या दिवसांत होता म्हणून आपल्या दोन बाहूंच्या बळाने हविष्य क्रमाने वाटतो, जसा भग इष्ट भाग देतो.

अ॒स्य स्तोमे॑ म॒घोनः॑ स॒ख्ये वृ॒द्धशो॑चिषः ।
विश्वा॒ यस्मि॑न्तुवि॒ष्वणि॒ सम॒र्ये शुष्म॑माद॒धुः ॥

वाढलेल्या ज्वालेच्या या दानशूर अग्नीच्या स्तुतीत आणि मैत्रीत, ज्याच्यात सर्वांनी बल ठेवले आहे त्या समर्थ स्वामीमध्ये.

अधा॒ ह्य॑ग्न एषां सु॒वीर्य॑स्य मं॒हना॑ ।
तमिद्य॒ह्वं न रोद॑सी॒ परि॒ श्रवो॑ बभूवतुः ॥

तर हे अग्नी, यांच्या सुवीर्याच्या बळाने, त्याच्यामुळेच, महानाप्रमाणे, द्यावापृथिवीभोवती कीर्ती झाली आहे.

नू न॒ एहि॒ वार्य॒मग्ने॑ गृणा॒न आ भ॑र॒ ये व॒यं ये च॑ सू॒रयः॑ ।
स्व॒स्ति धाम॑हे॒ सचा॑ उ॒तैधि॑ पृ॒त्सु नो॑ वृ॒धे ॥

हे अग्नी, आता आमच्याकडे ये, स्तुती करीत इष्ट धन आण; आम्ही आणि गायक एकत्र कल्याण मिळवू; युद्धांत आमच्या वाढीसाठी तूही हो.