ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.21.1
म॒नु॒ष्वत्त्वा॒ नि धी॑महि मनु॒ष्वत्समि॑धीमहि ।
अग्ने॑ मनु॒ष्वद॑ङ्गिरो दे॒वान्दे॑वय॒ते य॑ज ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ମନୁଙ୍କ ପରି ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ଥାପନ କରୁ, ମନୁଙ୍କ ପରି ଆମେ ତୁମକୁ ଭଲରେ ଜାଳୁ। ହେ ଅଙ୍ଗିରା ଅଗ୍ନି, ମନୁଙ୍କ ପରି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ କର, ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଯଜମାନ ପାଇଁ।
5.21.2
त्वं हि मानु॑षे॒ जनेऽग्ने॒ सुप्री॑त इ॒ध्यसे॑ ।
स्रुच॑स्त्वा यन्त्यानु॒षक्सुजा॑त॒ सर्पि॑रासुते ॥
କାରଣ ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଭଲରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଜଳୁଛ। ହେ ସୁଜାତ, ଘୃତାହୁତି ଥିବା, ସ୍ରୁବମାନେ କ୍ରମେ କ୍ରମେ ତୁମ ପ୍ରତି ଯାଆନ୍ତି।
5.21.3
त्वां विश्वे॑ स॒जोष॑सो दे॒वासो॑ दू॒तम॑क्रत ।
स॒प॒र्यन्त॑स्त्वा कवे य॒ज्ञेषु॑ दे॒वमी॑ळते ॥
ଏକମନା ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଦୂତ କଲେ। ହେ କବି, ତୁମକୁ ସେବା-ପୂଜା କରି ସେମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଦେବ (ଅଗ୍ନି)ଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
5.21.4
दे॒वं वो॑ देवय॒ज्यया॒ग्निमी॑ळीत॒ मर्त्यः॒ समि॑द्धः शुक्र दीदिहि ।
ऋ॒तस्य॒ योनि॒मास॑दः स॒सस्य॒ योनि॒मास॑दः ॥
ଦେବ (ଅଗ୍ନି)ଙ୍କୁ, ତୁମ ଦେବଯଜ୍ୟାରେ, ମର୍ତ୍ୟ ସ୍ତୁତି କରୁ; ଭଲରେ ଜଳିଥିବା ହେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ, ହେ ଶୁକ୍ର। ତୁମେ ଋତର ସ୍ଥାନରେ ବସିଛ; ଗତ ଜଣଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ବସିଛ।