ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.20.1
द्यौर्न य इ॑न्द्रा॒भि भूमा॒र्यस्त॒स्थौ र॒यिः शव॑सा पृ॒त्सु जना॑न् ।
तं नः॑ स॒हस्र॑भरमुर्वरा॒सां द॒द्धि सू॑नो सहसो वृत्र॒तुर॑म् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିନି ଆକାଶ ପରି ବିଶାଳ ଏବଂ ବଳରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧନରୂପେ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେ ହଜାରେ ପ୍ରକାରର ଧନ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଆଶ୍ରୟ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ, ହେ ବଳର ପୁତ୍ର, ଯିଏ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିବାରେ ସର୍ବାଧିକ ସମର୍ଥ।
6.20.2
दि॒वो न तुभ्य॒मन्वि॑न्द्र स॒त्रासु॒र्यं॑ दे॒वेभि॑र्धायि॒ विश्व॑म् ।
अहिं॒ यद्वृ॒त्रम॒पो व॑व्रि॒वांसं॒ हन्नृ॑जीषि॒न्विष्णु॑ना सचा॒नः ॥
ଆକାଶରୁ ପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରକୃତ ଅମୃତ ଦେବତାମାନେ ସର୍ବତ୍ର ରଖିଲେ; ଜଳକୁ ଘେରିଥିବା ବୃତ୍ରକୁ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଆଘାତ କଲ, ହେ ବେଗବାନ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହ ମିଶି ତାକୁ ବଧ କର।
6.20.3
तूर्व॒न्नोजी॑यान्त॒वस॒स्तवी॑यान्कृ॒तब्र॒ह्मेन्द्रो॑ वृ॒द्धम॑हाः ।
राजा॑भव॒न्मधु॑नः सो॒म्यस्य॒ विश्वा॑सां॒ यत्पु॒रां द॒र्त्नुमाव॑त् ॥
ବେଗବାନ, ଅଧିକ ବଳବାନ, ବଳଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବଳବାନ, ଯାହାର ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଏ, ମହାକର୍ମା ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମର ରାଜା ହେଲେ; ଯେତେବେଳେ ସେ ସମସ୍ତ ନଗରର ଦୁର୍ଗ ରକ୍ଷା କଲେ।
6.20.4
श॒तैर॑पद्रन्प॒णय॑ इ॒न्द्रात्र॒ दशो॑णये क॒वये॒ऽर्कसा॑तौ ।
व॒धैः शुष्ण॑स्या॒शुष॑स्य मा॒याः पि॒त्वो नारि॑रेची॒त्किं च॒न प्र ॥
ଶହେ ଆଘାତରେ ପଣିମାନେ ପଳାଇଲେ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏଠାରେ ଦଶୋଣି କବିଙ୍କ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସେମାନେ ପଳାଇଲେ। ଶୁଷ୍ଣ ଓ ଅଯଜ୍ଞଶୀଳର ମାୟା ମାତାଠାରୁ ଜନ୍ମିତ ପରି... ସେଥିମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଆଗକୁ ଯାଇ ପାରିଲା ନାହିଁ।
6.20.5
म॒हो द्रु॒हो अप॑ वि॒श्वायु॑ धायि॒ वज्र॑स्य॒ यत्पत॑ने॒ पादि॒ शुष्णः॑ ।
उ॒रु ष स॒रथं॒ सार॑थये क॒रिन्द्रः॒ कुत्सा॑य॒ सूर्य॑स्य सा॒तौ ॥
ମହାଦ୍ରୋହୀମାନଙ୍କଠାରୁ ସମସ୍ତ ଜୀବନ ଛଡ଼ାଗଲା; ବଜ୍ର ପଡ଼ିବାରୁ ଶୁଷ୍ଣ ପଡ଼ିଲା; ତେବେ ଇନ୍ଦ୍ର ସାରଥି ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ରଥପଥ କଲେ, କୁତ୍ସ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ବିଜୟରେ।
6.20.6
प्र श्ये॒नो न म॑दि॒रम॒ंशुम॑स्मै॒ शिरो॑ दा॒सस्य॒ नमु॑चेर्मथा॒यन् ।
प्राव॒न्नमीं॑ सा॒प्यं स॒सन्तं॑ पृ॒णग्रा॒या समि॒षा सं स्व॒स्ति ॥
ବାଜ ପରି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଦକାରୀ ସୋମ ଆଗକୁ ଗଲା; ଦାସ ନମୁଚିର ମୁଣ୍ଡ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରି; ସେ ନିଜ ସାଥୀ ନମୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ। ଧନ, ଅନ୍ନ ଓ କଲ୍ୟାଣରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ଏକତ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ।
6.20.7
वि पिप्रो॒रहि॑मायस्य दृ॒ळ्हाः पुरो॑ वज्रि॒ञ्च्छव॑सा॒ न द॑र्दः ।
सुदा॑म॒न्तद्रेक्णो॑ अप्रमृ॒ष्यमृ॒जिश्व॑ने दा॒त्रं दा॒शुषे॑ दाः ॥
ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଅହିମାୟର ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗ ନିଜ ବଳରେ ଯେପରି ଚିରିଦେଲ। ହେ ସୁଦାମନ୍, ସେ ଅବଜ୍ଞେୟ ନ ଥିବା ଧନ ଋଜିଶ୍ୱନଙ୍କୁ ଦିଅ; ଦାତାଙ୍କୁ ଦାନ ଦିଅ।
6.20.8
स वे॑त॒सुं दश॑मायं॒ दशो॑णिं॒ तूतु॑जि॒मिन्द्रः॑ स्वभि॒ष्टिसु॑म्नः ।
आ तुग्रं॒ शश्व॒दिभं॒ द्योत॑नाय मा॒तुर्न सी॒मुप॑ सृजा इ॒यध्यै॑ ॥
ନିଜର ସୌଭାଗ୍ୟ ଥିବା ସେହି ଇନ୍ଦ୍ର ବେତସୁ, ଦଶମାୟ, ଦଶୋଣି, ତୂତୁଜିଙ୍କୁ (ଜିତନ୍ତି)। ସେ ବଳବାନଙ୍କୁ ଆଲୋକ ପାଇଁ, ମାତାଙ୍କଠାରୁ ଜାତ ଶିଶୁ ପରି, ସର୍ବଦା ଜଗାଏ; ଗତି ପାଇଁ ମୁକ୍ତ କରେ।
6.20.9
स ईं॒ स्पृधो॑ वनते॒ अप्र॑तीतो॒ बिभ्र॒द्वज्रं॑ वृत्र॒हणं॒ गभ॑स्तौ ।
तिष्ठ॒द्धरी॒ अध्यस्ते॑व॒ गर्ते॑ वचो॒युजा॑ वहत॒ इन्द्र॑मृ॒ष्वम् ॥
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜିତେ, ଯାହାକୁ କେହି ରୋକି ପାରେ ନାହିଁ; ବୃତ୍ରହନ୍ତା ବଜ୍ରକୁ ହାତରେ ଧରେ। ବାଣୀରେ ଯୋଡ଼ା ହୋଇଥିବା ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା, ରଥାସନରେ ସାରଥି ପରି ଛିଡ଼ା ହୋଇ ସେ ବୃଷଭ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବହନ କରେ।
6.20.10
स॒नेम॒ तेऽव॑सा॒ नव्य॑ इन्द्र॒ प्र पू॒रव॑ स्तवन्त ए॒ना य॒ज्ञैः ।
स॒प्त यत्पुरः॒ शर्म॒ शार॑दी॒र्दर्त्हन्दासीः॑ पुरु॒कुत्सा॑य॒ शिक्ष॑न् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସହାୟତାରେ ଆମେ ନୂତନ ଭାବେ ତୁମକୁ ପାଉ; ପୂରୁ ପୂର୍ବଜମାନେ ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ତୁମେ ସାତ ଦୁର୍ଗ ଚିରି ବର୍ଷର ଆଶ୍ରୟ ଦେଲ ସେତେବେଳେ ଦାସମାନଙ୍କୁ ବଧ କର; ପୁରୁକୁତ୍ସଙ୍କୁ ସହାୟତା ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି।
6.20.11
त्वं वृ॒ध इ॑न्द्र पू॒र्व्यो भू॑र्वरिव॒स्यन्नु॒शने॑ का॒व्याय॑ ।
परा॒ नव॑वास्त्वमनु॒देयं॑ म॒हे पि॒त्रे द॑दाथ॒ स्वं नपा॑तम् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପ୍ରାଚୀନ ହୋଇ ଉଶନା ଓ କବିଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ବଢ଼ିଲ। ନୂତନ ବାସସ୍ଥାନ ଓ ଅନୁସରଣ ଯୋଗ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ମହାନ ପିତାଙ୍କୁ ଦେଲ; ନିଜ ପୌତ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଲ।
6.20.12
त्वं धुनि॑रिन्द्र॒ धुनि॑मतीर्ऋ॒णोर॒पः सी॒रा न स्रव॑न्तीः ।
प्र यत्स॑मु॒द्रमति॑ शूर॒ पर्षि॑ पा॒रया॑ तु॒र्वशं॒ यदुं॑ स्व॒स्ति ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ହିଁ କମ୍ପାଇବା ଜଣେ; କମ୍ପୁଥିବା ସ୍ରୋତ ସହିତ ଜଳ ମୁକ୍ତ କର, ବହୁମାନ ନଦୀ ପରି। ହେ ଶୂର, ତୁମେ ସମୁଦ୍ର ପାର ହେଲେ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ କଲ୍ୟାଣରେ ପାର କର।
6.20.13
तव॑ ह॒ त्यदि॑न्द्र॒ विश्व॑मा॒जौ स॒स्तो धुनी॒चुमु॑री॒ या ह॒ सिष्व॑प् ।
दी॒दय॒दित्तुभ्यं॒ सोमे॑भिः सु॒न्वन्द॒भीति॑रि॒ध्मभृ॑तिः प॒क्थ्य॑र्कैः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣଙ୍କର ଯାହା କିଛି, ତାହା ସେହି; ନ ଶୋଇଥିବା ଧୁନୀଚୁମୁରି ଦୁହିଁଙ୍କୁ ସ୍ତୋତାମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମରସ ନିଙ୍ଗୁଡ଼ୁଥିବା, କାଠ ବହୁଥିବା ଯଜମାନ ସ୍ତୁତିସହ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ।