Ṛgveda · Sūkta 6.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.20.1
द्यौर्न य इ॑न्द्रा॒भि भूमा॒र्यस्त॒स्थौ र॒यिः शव॑सा पृ॒त्सु जना॑न् ।
तं नः॑ स॒हस्र॑भरमुर्वरा॒सां द॒द्धि सू॑नो सहसो वृत्र॒तुर॑म् ॥
O Indra, der du weit wie der Himmel stehst, stark in den Schlachten unter den Völkern als Reichtum selbst, gib uns jenen Reichtum, der tausendfach bringt und eine weite Zuflucht, o Sohn der Kraft, der du am mächtigsten bist im Erschlagen des Vṛtra.
6.20.2
दि॒वो न तुभ्य॒मन्वि॑न्द्र स॒त्रासु॒र्यं॑ दे॒वेभि॑र्धायि॒ विश्व॑म् ।
अहिं॒ यद्वृ॒त्रम॒पो व॑व्रि॒वांसं॒ हन्नृ॑जीषि॒न्विष्णु॑ना सचा॒नः ॥
Wie vom Himmel her, o Indra, wurde für dich der wahre Amṛta von den Göttern rings aufgestellt; als du Vṛtra schlugst, der die Wasser umschloss, o Ungestümer, erschlage ihn im Bunde mit Viṣṇu.
6.20.3
तूर्व॒न्नोजी॑यान्त॒वस॒स्तवी॑यान्कृ॒तब्र॒ह्मेन्द्रो॑ वृ॒द्धम॑हाः ।
राजा॑भव॒न्मधु॑नः सो॒म्यस्य॒ विश्वा॑सां॒ यत्पु॒रां द॒र्त्नुमाव॑त् ॥
Schnell und mächtiger, stärker als die Kraft selbst, der, dem das Gebet gilt, Indra der großen Taten, wurde König des Soma, als er die Burgen aller Städte hütete.
6.20.4
श॒तैर॑पद्रन्प॒णय॑ इ॒न्द्रात्र॒ दशो॑णये क॒वये॒ऽर्कसा॑तौ ।
व॒धैः शुष्ण॑स्या॒शुष॑स्य मा॒याः पि॒त्वो नारि॑रेची॒त्किं च॒न प्र ॥
Zu Hunderten flohen die Paṇis; hier, o Indra, im Wettstreit des Gebers von Zehnen, flohen sie vor dem Seher. Die Trugbilder des Śuṣṇa, des Nicht-Opfernden, wie aus der Mutter geboren, keines von ihnen übertraf irgendetwas.
6.20.5
म॒हो द्रु॒हो अप॑ वि॒श्वायु॑ धायि॒ वज्र॑स्य॒ यत्पत॑ने॒ पादि॒ शुष्णः॑ ।
उ॒रु ष स॒रथं॒ सार॑थये क॒रिन्द्रः॒ कुत्सा॑य॒ सूर्य॑स्य सा॒तौ ॥
Das große Leben aller wurde den großen Feindseligen genommen; als der Donnerkeil fiel, wurde Śuṣṇa niedergeworfen; da schuf Indra eine weite Wagenbahn für den Wagenlenker, für Kutsa im Gewinn der Sonne.
6.20.6
प्र श्ये॒नो न म॑दि॒रम॒ंशुम॑स्मै॒ शिरो॑ दा॒सस्य॒ नमु॑चेर्मथा॒यन् ।
प्राव॒न्नमीं॑ सा॒प्यं स॒सन्तं॑ पृ॒णग्रा॒या समि॒षा सं स्व॒स्ति ॥
Wie ein Falke stürzte für ihn der berauschende Soma vor, das Haupt des Sklaven Namuci zerschmetternd; er beschützte Namī, seinen Gefährten. Mit Reichtum, mit Nahrung, mit Wohlergehen zugleich möge Indra uns erfüllen.
6.20.7
वि पिप्रो॒रहि॑मायस्य दृ॒ळ्हाः पुरो॑ वज्रि॒ञ्च्छव॑सा॒ न द॑र्दः ।
सुदा॑म॒न्तद्रेक्णो॑ अप्रमृ॒ष्यमृ॒जिश्व॑ने दा॒त्रं दा॒शुषे॑ दाः ॥
Du Donnerkeilträger Indra, mit deiner Kraft hast du die festen Burgen Ahimāyas gleichsam gespalten. O Sudāman, gib jenen nicht zu verachtenden Reichtum dem Ṛjiśvan; gib dem Gebenden eine Gabe.
6.20.8
स वे॑त॒सुं दश॑मायं॒ दशो॑णिं॒ तूतु॑जि॒मिन्द्रः॑ स्वभि॒ष्टिसु॑म्नः ।
आ तुग्रं॒ शश्व॒दिभं॒ द्योत॑नाय मा॒तुर्न सी॒मुप॑ सृजा इ॒यध्यै॑ ॥
Jener Indra, dessen Glück das seine ist, überwindet Vetasu, Daśamāya, Daśoṇi und Tūtuji. Jenen Starken wecke ich stets zum Licht, wie ein Kind aus der Mutter, und entlasse ihn zum Gehen.
6.20.9
स ईं॒ स्पृधो॑ वनते॒ अप्र॑तीतो॒ बिभ्र॒द्वज्रं॑ वृत्र॒हणं॒ गभ॑स्तौ ।
तिष्ठ॒द्धरी॒ अध्यस्ते॑व॒ गर्ते॑ वचो॒युजा॑ वहत॒ इन्द्र॑मृ॒ष्वम् ॥
Er besiegt gewiss die Rivalen, von niemandem gehemmt; den Donnerkeil, den Vṛtra-Töter, hält er in seinen Händen. Die zwei durch das Wort gejochten Rosse tragen, auf dem Sitz stehend wie der Wagenlenker, den Stier Indra.
6.20.10
स॒नेम॒ तेऽव॑सा॒ नव्य॑ इन्द्र॒ प्र पू॒रव॑ स्तवन्त ए॒ना य॒ज्ञैः ।
स॒प्त यत्पुरः॒ शर्म॒ शार॑दी॒र्दर्त्हन्दासीः॑ पुरु॒कुत्सा॑य॒ शिक्ष॑न् ॥
O Indra, mögen wir dich durch deine Hilfe neu gewinnen; die alten Pūru haben dich mit diesen Opfern gepriesen. Als du die sieben Burgen spaltetest und den Schutz der Jahre gabst, erschlage die Feinde, begierig, dem Purukutsa zu helfen.
6.20.11
त्वं वृ॒ध इ॑न्द्र पू॒र्व्यो भू॑र्वरिव॒स्यन्नु॒शने॑ का॒व्याय॑ ।
परा॒ नव॑वास्त्वमनु॒देयं॑ म॒हे पि॒त्रे द॑दाथ॒ स्वं नपा॑तम् ॥
O Indra, du bist der Alte, der erstarkt, begierig, dem Uśana und dem Dichter zu schenken. Du gabst dem großen Vater die neue Wohnstatt und das des Verfolgens werte Ziel und gabst deinen eigenen Enkel.
6.20.12
त्वं धुनि॑रिन्द्र॒ धुनि॑मतीर्ऋ॒णोर॒पः सी॒रा न स्रव॑न्तीः ।
प्र यत्स॑मु॒द्रमति॑ शूर॒ पर्षि॑ पा॒रया॑ तु॒र्वशं॒ यदुं॑ स्व॒स्ति ॥
O Indra, du bist der Erschütterer; du entlässt die Wasser mit zitternden Strömen, wie fließende Flüsse. O Held, wenn du über das Meer setzt, bring Turvaśa und Yadu wohlbehalten hinüber.
6.20.13
तव॑ ह॒ त्यदि॑न्द्र॒ विश्व॑मा॒जौ स॒स्तो धुनी॒चुमु॑री॒ या ह॒ सिष्व॑प् ।
दी॒दय॒दित्तुभ्यं॒ सोमे॑भिः सु॒न्वन्द॒भीति॑रि॒ध्मभृ॑तिः प॒क्थ्य॑र्कैः ॥
O Indra, im Kampf gehört dir all das; die beiden Preisenden, Dhunīcumurī, die nicht schlafen, werden gepriesen. Möge der Opferer, der dir Soma presst und Brennholz trägt, mit den Liedern erstrahlen.