ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.22.1
य एक॒ इद्धव्य॑श्चर्षणी॒नामिन्द्रं॒ तं गी॒र्भिर॒भ्य॑र्च आ॒भिः ।
यः पत्य॑ते वृष॒भो वृष्ण्या॑वान्त्स॒त्यः सत्वा॑ पुरुमा॒यः सह॑स्वान् ॥
ଜନଗୋଷ୍ଠୀ ମଧ୍ୟରେ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ ଏକମାତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସା କରେ। ବୃଷଭ, ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ, ସତ୍ୟ, ବଳବାନ ଏବଂ ବହୁ ମାୟାବାନ ହୋଇ ସେ ଶାସନ କରନ୍ତି।
6.22.2
तमु॑ नः॒ पूर्वे॑ पि॒तरो॒ नव॑ग्वाः स॒प्त विप्रा॑सो अ॒भि वा॒जय॑न्तः ।
न॒क्ष॒द्दा॒भं ततु॑रिं पर्वते॒ष्ठामद्रो॑घवाचं म॒तिभिः॒ शवि॑ष्ठम् ॥
ଆମ ପ୍ରାଚୀନ ପିତୃଗଣ, ନବଗ୍ୱ ଓ ସପ୍ତ ବିପ୍ର ଧନ କାମନାରେ ନକ୍ଷଦ୍ଦାଭ, ତୁତୁରି, ପର୍ବତବାସୀ, କପଟହୀନ ବାଣୀର ସେହି ଅତିବଳବାନଙ୍କୁ ନିଜ ମତିରେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଥିଲେ।
6.22.3
तमी॑मह॒ इन्द्र॑मस्य रा॒यः पु॑रु॒वीर॑स्य नृ॒वतः॑ पुरु॒क्षोः ।
यो अस्कृ॑धोयुर॒जरः॒ स्व॑र्वा॒न्तमा भ॑र हरिवो माद॒यध्यै॑ ॥
ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ କାମନା କରୁ, ଯିଏ ଏହି ଧନର, ବହୁ ବୀର ଓ ମନୁଷ୍ୟଯୁକ୍ତ ବହୁ ଜନର ସ୍ୱାମୀ। ଅକ୍ଷୟ ବଳବାନ, ଅଜର, ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରକାଶବାନ ସେହିଙ୍କୁ, ହେ ହରିବାନ, ଆନନ୍ଦିତ ହେବା ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
6.22.4
तन्नो॒ वि वो॑चो॒ यदि॑ ते पु॒रा चि॑ज्जरि॒तार॑ आन॒शुः सु॒म्नमि॑न्द्र ।
कस्ते॑ भा॒गः किं वयो॑ दुध्र खिद्वः॒ पुरु॑हूत पुरूवसोऽसुर॒घ्नः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୂର୍ବରୁ ତୁମ ଗାୟକମାନେ ଯାହା ସୁଖ ପାଇଥିଲେ ତାହା ଆମକୁ କୁହ। ତୁମ ଭାଗ କଣ, ତୁମ ବଳ କଣ? ହେ ବୀର, ବହୁ ଆହୂତ, ବହୁଧନବାନ, ଅସୁରହନ୍ତା!
6.22.5
तं पृ॒च्छन्ती॒ वज्र॑हस्तं रथे॒ष्ठामिन्द्रं॒ वेपी॒ वक्व॑री॒ यस्य॒ नू गीः ।
तु॒वि॒ग्रा॒भं तु॑विकू॒र्मिं र॑भो॒दां गा॒तुमि॑षे॒ नक्ष॑ते॒ तुम्र॒मच्छ॑ ॥
ବଜ୍ରହସ୍ତ, ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପଚାରୁ ପଚାରୁ, କମ୍ପିତ ବାଣୀର ମୋର ସ୍ତୁତି ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚେ। ମହାଦେହୀ, ମହାପ୍ରହାରୀ, ଶତ୍ରୁନାଶକ ତାଙ୍କ ପଥକୁ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ମୁଁ ଚାହେଁ।
6.22.6
अ॒या ह॒ त्यं मा॒यया॑ वावृधा॒नं म॑नो॒जुवा॑ स्वतवः॒ पर्व॑तेन ।
अच्यु॑ता चिद्वीळि॒ता स्वो॑जो रु॒जो वि दृ॒ळ्हा धृ॑ष॒ता वि॑रप्शिन् ॥
ଏହି ମାୟାରେ, ମନରୁ ଜାତ ଓ ବଢ଼ୁଥିବା ସେହିଙ୍କୁ, ହେ ସ୍ୱତବାନ, ପର୍ବତ ସହ; ହେ ସ୍ୱୋଜସ, ଅଚଳ ଓ ଜିତାଯାଇଥିବା ଦୁର୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଭାଙ୍ଗ, ଦୃଢ଼ଗୁଡ଼ିକୁ ବଳରେ, ହେ ଶତ୍ରୁଭଞ୍ଜକ।
6.22.7
तं वो॑ धि॒या नव्य॑स्या॒ शवि॑ष्ठं प्र॒त्नं प्र॑त्न॒वत्प॑रितंस॒यध्यै॑ ।
स नो॑ वक्षदनिमा॒नः सु॒वह्मेन्द्रो॒ विश्वा॒न्यति॑ दु॒र्गहा॑णि ॥
ନୂତନ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ତୁମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ପୂର୍ବ ପରି ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ପତନ କରାଉଥିବା। ନିର୍ଭୟ ଇନ୍ଦ୍ର ସହଜରେ ବହନ ହେଉଥିବା ରଥରେ ଆସି, ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଗମ ଦୁର୍ଗ ପାର କରାଇ ଆମକୁ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ।
6.22.8
आ जना॑य॒ द्रुह्व॑णे॒ पार्थि॑वानि दि॒व्यानि॑ दीपयो॒ऽन्तरि॑क्षा ।
तपा॑ वृषन्वि॒श्वतः॑ शो॒चिषा॒ तान्ब्र॑ह्म॒द्विषे॑ शोचय॒ क्षाम॒पश्च॑ ॥
ହେ ବର୍ଷଣକାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏବଂ ଦ୍ରୋହୀ ପାଇଁ ପାର୍ଥିବ ଓ ଦିବ୍ୟ ଲୋକ ଏବଂ ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ଆଲୋକିତ କର। ସବୁ ଦିଗରୁ ତୁମ ଶିଖାରେ ତପାଅ; ସେହି ବ୍ରହ୍ମଦ୍ୱେଷୀମାନଙ୍କୁ ଦହନ କର, ଏବଂ ପୃଥିବୀ ଓ ଜଳକୁ ମଧ୍ୟ।
6.22.9
भुवो॒ जन॑स्य दि॒व्यस्य॒ राजा॒ पार्थि॑वस्य॒ जग॑तस्त्वेषसंदृक् ।
धि॒ष्व वज्रं॒ दक्षि॑ण इन्द्र॒ हस्ते॒ विश्वा॑ अजुर्य दयसे॒ वि मा॒याः ॥
ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟ, ଦିବ୍ୟ ଲୋକ ଏବଂ ପାର୍ଥିବ ଚଳନ୍ତି ଜଗତର ରାଜା; ହେ ପ୍ରଖର ଦୃଷ୍ଟିବିଶିଷ୍ଟ! ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଡାହାଣ ହାତରେ ବଜ୍ର ଧାରଣ କର। ହେ ଅଜର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ମାୟାକୁ ବିଭାଜିତ କର।
6.22.10
आ सं॒यत॑मिन्द्र णः स्व॒स्तिं श॑त्रु॒तूर्या॑य बृह॒तीममृ॑ध्राम् ।
यया॒ दासा॒न्यार्या॑णि वृ॒त्रा करो॑ वज्रिन्त्सु॒तुका॒ नाहु॑षाणि ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ପାଇଁ କଲ୍ୟାଣ ଆଣ — ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧଘୋଷର ବିପରୀତରେ — ବିଶାଳ ଓ ଅପରାଜିତ ଶକ୍ତି ସହ। ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦାସ, ଆର୍ଯ୍ୟ ଓ ବାଧାଦାତାଙ୍କୁ ବଶ କଲ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ସେଇଥିରେ ନହୁଷ ଲୋକଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ।
6.22.11
स नो॑ नि॒युद्भिः॑ पुरुहूत वेधो वि॒श्ववा॑राभि॒रा ग॑हि प्रयज्यो ।
न या अदे॑वो॒ वर॑ते॒ न दे॒व आभि॑र्याहि॒ तूय॒मा म॑द्र्य॒द्रिक् ॥
ବହୁବାର ଆହୂତ, ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣକାରୀ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ହେ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା, ଅଦେବ ଯାହା ବରଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ବାଛନ୍ତି ନାହିଁ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସ, ହେ ସୋମାନନ୍ଦପ୍ରିୟ।