ऋग्वेद · सूक्त 6.55

6.55.1

एहि॒ वां वि॑मुचो नपा॒दाघृ॑णे॒ सं स॑चावहै ।
र॒थीर्ऋ॒तस्य॑ नो भव ॥

या, हे मुक्त करणाऱ्यांनो, पाण्याच्या नातवा, हे तेजस्वी! आपण दोघे एकत्र येऊ. आमच्यासाठी ऋताचा रथी हो.

र॒थीत॑मं कप॒र्दिन॒मीशा॑नं॒ राध॑सो म॒हः ।
रा॒यः सखा॑यमीमहे ॥

श्रेष्ठ रथी, जटाधारी, महान संपत्तीचा स्वामी, संपत्तीच्या मित्राला आम्ही शोधतो.

रा॒यो धारा॑स्याघृणे॒ वसो॑ रा॒शिर॑जाश्व ।
धीव॑तोधीवतः॒ सखा॑ ॥

तू संपत्तीची धारा आहेस, हे तेजस्वी! वसूंचे दान, हे अजन्मा! सदैव विश्वासू मित्र.

पू॒षणं॒ न्व॑जाश्व॒मुप॑ स्तोषाम वा॒जिन॑म् ।
स्वसु॒र्यो जा॒र उ॒च्यते॑ ॥

आता आपण पूषनाची, अजाश्वाची, बलवानाची स्तुती करू; ज्याला बहिणीचा प्रियकर म्हटले जाते.

मा॒तुर्दि॑धि॒षुम॑ब्रवं॒ स्वसु॑र्जा॒रः शृ॑णोतु नः ।
भ्रातेन्द्र॑स्य॒ सखा॒ मम॑ ॥

मातेची इच्छा मी सांगितली; बहिणीचा प्रियकर आमचे ऐको. बंधू, इंद्राचा मित्र, माझा.

आजासः॑ पू॒षणं॒ रथे॑ निशृ॒म्भास्ते ज॑न॒श्रिय॑म् ।
दे॒वं व॑हन्तु॒ बिभ्र॑तः ॥

अजाश्वांनो, पूषनाला रथावर आणा; ते ध्वजांनी सजलेले, लोकांचे वैभव असलेल्या देवाला वाहून आणोत.