ఋగ్వేదం · సూక్తం 6.55

6.55.1

एहि॒ वां वि॑मुचो नपा॒दाघृ॑णे॒ सं स॑चावहै ।
र॒थीर्ऋ॒तस्य॑ नो भव ॥

రండి, విడిపించేవారా, జలాల మనవడా, తేజోమయుడా! మనమిద్దరం కలిసి సాగుదాం. మాకు ఋతం యొక్క రథసారథిగా ఉండు.

र॒थीत॑मं कप॒र्दिन॒मीशा॑नं॒ राध॑सो म॒हः ।
रा॒यः सखा॑यमीमहे ॥

అత్యుత్తమ రథసారథి, జటాధారి, గొప్ప సంపదకు ప్రభువు, ధనమిత్రుడిని మేము కోరుతున్నాము.

रा॒यो धारा॑स्याघृणे॒ वसो॑ रा॒शिर॑जाश्व ।
धीव॑तोधीवतः॒ सखा॑ ॥

నీవు ధనానికి ధారవు, తేజోమయుడా! వసువుల దానమివ్వువాడా, అజుడా! ఎల్లప్పుడూ విశ్వసనీయ మిత్రుడవు.

पू॒षणं॒ न्व॑जाश्व॒मुप॑ स्तोषाम वा॒जिन॑म् ।
स्वसु॒र्यो जा॒र उ॒च्यते॑ ॥

ఇప్పుడు మనం పూషణుని, అజాశ్వుడిని, బలవంతుడిని స్తుతిద్దాం; సోదరి ప్రియుడని పిలువబడేవాడిని.

मा॒तुर्दि॑धि॒षुम॑ब्रवं॒ स्वसु॑र्जा॒रः शृ॑णोतु नः ।
भ्रातेन्द्र॑स्य॒ सखा॒ मम॑ ॥

తల్లి కోరికను నేను చెప్పాను; సోదరి ప్రియుడు మమ్ము వినుగాక. సోదరుడు, ఇంద్రుని మిత్రుడు, నా వాడు.

आजासः॑ पू॒षणं॒ रथे॑ निशृ॒म्भास्ते ज॑न॒श्रिय॑म् ।
दे॒वं व॑हन्तु॒ बिभ्र॑तः ॥

అజాశ్వులారా, పూషణుని రథంపై తీసుకురండి; వారు జనుల శోభయైన దేవుని ధ్వజాలతో అలంకరించబడి మోసుకురావాలి.